Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
«Μη μου μιλάτε εμένα για κουλτούρα συνεργασιών. Εγώ συνεργάστηκα με ένα κόμμα της Δεξιάς». Αυτό, τη μία μέρα.
Και την επομένη αναρωτιέται σαρκαστικά: «Εγώ συνεργάστηκα με τη Δεξιά;».
Πώς μπορεί να ξεχνιέται έτσι ο Τσίπρας και να δίνει ψωμάκι για το τρολάρισμά του;
Πώς ξεκουβαλάει ξαφνικά ολόκληρο Καμμένο από τη μνήμη του;
Τόσο περπατημένος πολιτικός, με τόση πείρα, πώς γίνεται να σκοντάφτει στην ευθεία;
Η μόνη εξήγηση που μπορεί κανείς να δώσει είναι ότι δεν έχει ομολογήσει ούτε στον εαυτό του με ποιους συμμάχησε για να κυβερνήσει.
Δεν ήταν ανάγκη να γίνει έτσι. Υπήρχαν εναλλακτικές. Ο Καμμένος ήταν επιλογή. Οπως επιλογή ήταν και η νεοκαραμανλική συνιστώσα (τα δύο «Πι») που αποτέλεσε βασικό βραχίονα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Ποιος ...
δεν θα ήθελε στη θέση του να τα παραδώσει όλα αυτά στη λήθη;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου