"Από την Ελλάδα μέχρι την Γαλλία" λέει η αφίσα των "επαγγελματιών φοιτητών" του ΚΚΕ. https://t.co/tz8EDfC3fh
— κυρ Παντελής (@dtri2020) October 21, 2026
Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ
Εμείς περάσαμε αυτό που περνάει σήμερα η Γαλλία πριν από περίπου 16 χρόνια. Ημασταν η πρώτη χώρα την οποία σάρωσε το αντισυστημικό τσουνάμι προτού παρασύρει τη Μεγάλη Βρετανία στο Brexit, την Αμερική στον Τραμπ και πριν χτυπήσει με καθυστέρηση τις δύο πιο σημαντικές χώρες της Ευρώπης, τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Ρωτούν πολλοί: «Υπάρχει περίπτωση να ξαναπεράσουμε κάτι σαν αυτό που βιώνει η Γαλλία;».
Το 2026 δεν είναι ίδιο με την περίοδο 2010-15.
Οι στατιστικές απεικονίζουν μια χώρα σε ανάκαμψη, με εξαιρετικά χαμηλή ανεργία. Αν κανείς σταθεί μόνο στην οικονομία, η εικόνα είναι πολύ διαφορετική και δεν έχει σχέση με τα όσα ζήσαμε την εποχή των μνημονίων. Ενα κομμάτι του πληθυσμού, όμως, ένα σημαντικό κομμάτι, συμπιέζεται αφόρητα από την έκρηξη της ακρίβειας, το στεγαστικό πρόβλημα και την αίσθηση ότι οι ανισότητες διευρύνονται.
Η «ψυχολογία» της κοινωνίας, πάντως, δεν έχει να κάνει μόνο με την τσέπη της. Επειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης έχει επέλθει κούραση του εκλογικού σώματος, όπως συμβαίνει πάντοτε διαχρονικά σε όλες τις χώρες με όλες τις κυβερνήσεις που διανύουν δεύτερη θητεία. Και μπορεί να μην υπάρχει καθαρός μονομάχος που να διεκδικεί την εξουσία, αλλά αυτό λειτουργεί και ανάποδα, θυμώνει τον μέσο ψηφοφόρο που θα ήθελε να έχει μία ρεαλιστική εναλλακτική επιλογή. Οταν κάποιος νιώθει ότι δεν μπορεί να εκφραστεί στην κάλπη, δοκιμάζει και το πεζοδρόμιο, ειδικά όταν εξοργίζεται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή με το πόσο απροστάτευτος νιώθει από το κράτος στα Τέμπη ή στην Γκράβα.
Ας ξαναγυρίσουμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε, όμως. Μπορεί μια σπίθα να ανάψει το φιτίλι μιας έκρηξης τύπου Γαλλίας;
Είναι πιθανό, γιατί…
τα σημάδια ενός υπόγειου αντισυστημικού κύματος είναι εκεί και τα «μεγάφωνα» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τα ενισχύουν, όχι πάντοτε αυθόρμητα.
Με ένα διαστροφικό τρόπο, όμως, αν ξαναζήσουμε τις «πλατείες», υπάρχουν ψηφοφόροι που θα βάλουν αναγκαστικά στη ζυγαριά το δίλημμα «σταθερότητα ή τιμωρία;». Με ό,τι αυτό σημαίνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου