Ένα ένα τα κόμματα της άκρας αριστεράς και της αλητείας που θέλουν μπαχαλοποίηση και καταστροφή, προτρέπουν τον κόσμο σε εξέγερση. Ίσως είναι το τελευταίο τους χαρτί για να πέσει ο Μητσοτάκης. Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ακούει; @govgr @kmitsotakis #Γαλλία @kmitsotakis #τσίπρας https://t.co/pwdLpRzcZY
— Φανατική ΑντιΣΥΡΙΖΑ (@AntiSyriza) October 19, 2026
Η αναταραχή που ξέσπασε στη Γαλλία δημιούργησε αισθήματα ευφορίας σε αρκετούς συμπατριώτες μας. Επιτέλους είχε έρθει η στιγμή να διασκεδάσουν την πλήξη των τελευταίων μηνών που πέρασαν χωρίς ούτε μια φασαρία της προκοπής.
Αυτή τη φορά είχαν και το ισχυρό επιχείρημα ότι μπορούμε να γίνουμε κι εμείς σαν τη Γαλλία. Μπορεί να μη βγάλαμε Ουγκώ ή Ντε Γκωλ, όμως δεν μας έλειψαν οι μπαχαλάκηδες που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τους Γάλλους ομοτέχνους τους. Με πόσο ενθουσιασμό περίμεναν την προχθεσινή ημέρα και τις υποσχέσεις της για επεισόδια.
Aκουσα τον κ. Τσίπρα, παρασυρμένο απ’ τον κοσμοπολιτισμό του, να μιλάει για τον ξεσηκωμό των Γάλλων σαν να είχαν ξεσηκωθεί οι Eλληνες.
Το πρώτο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι οι ίδιοι υποτιμούν τη χώρα μας. Διότι, για πρώτη φορά στην ιστορία μας, η Ελλάδα βρέθηκε μπροστά από τη Γαλλία. Αυτό που ζουν τώρα οι Γάλλοι το έχουμε ζήσει δύο τουλάχιστον φορές την τελευταία εικοσαετία. Στην Ελλάδα το 2008 το κέντρο της Αθήνας το κατέστρεψαν με την ανοχή της αστυνομίας τα παιδιά της ανώτερης μεσαίας τάξης που είχαν κατέβει από τα βόρεια προάστια. Στη Γαλλία, εκτός από τους επαγγελματίες μπαχαλάκηδες, τις καταστροφές τις κάνουν τα ενεργούμενα της Χαμάς που υποτίθεται πως έχουν ενταχθεί στην πολυπολιτισμική κοινωνία.
Η Ελλάδα το 2011 είχε ήδη καταρρεύσει οικονομικά και είχε τεθεί υπό επιτροπεία.
Η Γαλλία μπορεί να μην έχει καταρρεύσει, όμως η πτώση του βιοτικού επιπέδου έχει προκαλέσει μια δυσβάσταχτη δυσφορία στα μεσαία στρώματα. Οι μαθητές, από τους οποίους και ξεκίνησε η όλη υπόθεση, είναι η γενιά που μεγάλωσε με τη νοοτροπία της ήσσονος προσπαθείας και απαιτούν την άμεση ανταμοιβή του κόπου τους.
Λυπάμαι που θα στενοχωρήσω την ελληνική Αριστερά, η οποία πάσχει από στερητικό σύνδρομο εξουσίας, όμως, σε αντίθεση με αυτήν, η γαλλική Αριστερά είναι ακόμη ζωντανή. Είναι, δε, πολύ πιθανόν ο ηγέτης της να βρεθεί απέναντι στη Λεπέν στις εκλογές.
Ο κ. Μελανσόν, όσο κι αν σας φανεί περίεργο, είναι μορφωμένος και, σε αντίθεση με τον κ. Τσίπρα, όταν εκφράζει τον θαυμασμό του για τον Ροβεσπιέρο, ξέρει για ποιον μιλάει.
Οι τελευταίες ημέρες έδειξαν ότι έχει ακόμη τη δυνατότητα να προκαλεί κοινωνική αναταραχή και να μην ενοχλεί μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος ούτε για την ισλαμοφιλία του ούτε για την πουτινοδουλεία του. Eνας λόγος είναι ότι διατηρεί ακόμη τον παρθενικό του υμένα, αφού δεν έχει κυβερνήσει.
Ο δικός μας, με την αποτυχημένη παρθενορραφή, ξεχνάει ότι η μνήμη μας είναι ρηχή, όμως όχι τόσο ρηχή όσο η δική του. Oσο κι αν σε αγανακτεί η παρούσα κυβέρνηση, το 2015 δεν θέλεις να το ξαναζήσεις.
Γι’ αυτούς, και όχι μόνον, τους λόγους…
η Ελλάδα δεν θα γίνει Γαλλία. Για καλό και για κακό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου