Σκίτσο του @CPapanikos για το Ελλάδα 24 (3/6/2026) pic.twitter.com/9dn1IMYKJ3
— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) June 3, 2026
— NorMaLe (@NorMaLe47268991) June 4, 2026
Του Ηλία Ψυχογιού
ilpsychogios@gmail.com
Τι ωραία που είναι η Αριστερά όταν ενώνεται. Ή μάλλον, όταν διασπάται για να ξαναενωθεί. Ή όταν διασπάται από αυτό που ξαναενώθηκε για να ξαναδιασπαστεί προς κάτι "καινούριο” με παλιό αρχηγό που μόλις ιδρύθηκε.
Πραγματικά, το σενάριο είναι καταιγιστικό και δεν προλαβαίνουμε να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις. Αν ήταν πραγματική τηλεοπτική σειρά, θα ήταν είτε οι "Οικογενειακές ιστορίες” είτε η "Εσμεράλδα”!
Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες ενός πολιτικού φαινομένου που θα μπορούσε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια ως "μεταμοντέρνος κανιβαλισμός καρεκλών".
Η Νέα Αριστερά, το κόμμα που γεννήθηκε από τη μεγάλη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, διαλύθηκε με εντυπωσιακή ταχύτητα και επτά από τους έντεκα βουλευτές της "έφτιαξαν βαλίτσες” και κατευθύνθηκαν προς τον νέο σταθμό της πολιτικής τους διαδρομής: τον Αλέξη Τσίπρα και την "Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη". Μαζί τους και εκατοντάδες στελέχη.
Η Έφη Αχτσιόγλου μάλιστα, παραιτήθηκε ακόμα και από βουλευτής. Είναι η ίδια Έφη Αχτσιόγλου η οποία, σύμφωνα με μαρτυρίες, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη την ήττα του 2023 "μπούκαρε” στο γραφείο του Τσίπρα μαζί με τον Δημήτρη Τζανακόπουλο και "απαίτησαν” το κόμμα. Δεν είναι ότι τους έπιασε ξαφνικά συστολή. Απλώς βρήκαν καλύτερη πιθανότητα για καρέκλα.
Και εδώ αρχίζει η μεγάλη ειρωνεία.
Για χρόνια ολόκληρα, προτού η "κυβερνώσα αριστερά” ανέβει στην εξουσία το 2015, η Αριστερά ύψωνε το δάχτυλο. Όχι ένα απλό δάχτυλο – το δάχτυλο της ηθικής. "Εμείς έχουμε ηθικό πλεονέκτημα”, έλεγαν. "Εμείς δεν είμαστε σαν εσάς τους διεφθαρμένους”. "Εμείς είμαστε η καθαρότητα, η αξιοπρέπεια, η πούρα ιδεολογία”. Οι άλλοι ήταν όλοι νεοφιλελεύθεροι, μνημονιακοί, γερμανοτσολιάδες, καρεκλοκένταυροι, διεφθαρμένοι.
Εκείνοι;
Αγνοί. Αριστεροί. Με όραμα.
Και μετά ήρθε η εξουσία. Και μετά ήρθαν τα μνημόνια που υπέγραψαν. Και μετά ήρθαν η καλοπέραση, τα οφίτσια, τα βουλευτικά αυτοκίνητα και οι παροχές, τα incognito ταξίδια στο Παρίσι για ραντεβού με τους Ρότσιλντ, οι σκανδαλώδεις διαγωνισμοί για τις εθνικές οδούς, τα τηλεοπτικά κανάλια που "μοιράστηκαν”.
Το "ηθικό πλεονέκτημα” αποδείχθηκε τελικά ένα πολύ ελαστικό ύφασμα το οποίο ίσα ίσα που κάλυπτε τα επίμαχα σημεία.
Σήμερα η εικόνα είναι τραγελαφική. Στελέχη που πριν από λίγα χρόνια έβριζαν τον Τσίπρα ως "αυταρχικό” και "προδότη της Αριστεράς”, τώρα τρέχουν να προλάβουν την είσοδο στο νέο του κόμμα. Άλλοι που ίδρυσαν τη Νέα Αριστερά για να "σώσουν τις αξίες και την ιστορία του κόμματος”, διαπίστωσαν ότι οι αξίες χωράνε καλύτερα σε ένα καινούργιο βουλευτικό αυτοκίνητο.
Και η ιδεολογία κύριε;
Μια λεπτομέρεια. Το σημαντικό είναι να βρεθείς στη σωστή πλευρά της αίθουσας όταν ο ταξιθέτης κάνει παιχνίδι.
Η αείμνηστη Μαλβίνα Κάραλη το είχε πει πριν από χρόνια με τον πιο γλαφυρό τρόπο: "Τελικά τι είναι ο Συνασπισμός; Πέντε-έξι κώλοι που ψάχνουν για καρέκλα”.
Δεν ήταν υπερβολή αλλά προφητεία. Και η προφητεία αυτή επαληθεύεται κάθε φορά που ο χώρος αυτός αποφασίζει να "ανανεωθεί”.
Το πιο αστείο είναι ότι όλη αυτή η κινητικότητα συνοδεύεται από τα ίδια βαθυστόχαστα κείμενα για "ενότητα της Αριστεράς”, "προοδευτικό μέτωπο” και "αντίσταση στη δεξιά”. Λες και η ενότητα είναι ζήτημα του ποιος θα καταλάβει το καλύτερο γραφείο και όχι ζήτημα ιδεών και πραγματικών αξιών. Και μόλις η πρώτη δημοσκόπηση έδειξε ότι ο Τσίπρας ανεβαίνει και έχει ρεύμα, οι καρέκλες άρχισαν να τρέμουν και οι αρχές μαζί με τις αξίες να προσαρμόζονται με ευκολία.
Όλο αυτό το θέατρο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο, μόνο που εδώ έχει μία ιδιαίτερη γεύση. Γιατί η Αριστερά στην Ελλάδα δεν έχασε ποτέ την ικανότητά της να κηρύττει από το ηθικό βάθρο στο οποίο η ίδια είχε ανεβεί, ενώ ταυτόχρονα παζάρευε θέσεις. Και όταν το βάθρο γκρεμίζεται, αντί να αναστοχαστεί, απλώς ψάχνει για καινούργιο βάθρο - ιδανικά με θέα το Μαξίμου.
Υπάρχουν εξαιρέσεις σε όλη αυτή την κωμωδία;
Ναι. Ο Παύλος Πολάκης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Νίκος Παππάς και άλλοι. Τους το αναγνωρίζω και ας έχω δεύτερες σκέψεις για τους λόγους που δεν συμπαρατάσσονται με τον Αλέξη Τσίπρα. Ίσως να αντιλαμβάνονται ότι δεν χωρούν στο κόμμα ΙΚΕ και δεν θέλουν να εξευτελιστούν. Κάτι είναι και αυτό.
Άσε λοιπόν την ιδεολογία, σύντροφε και πιάσε την καρέκλα. Το μόνο σταθερό σε αυτό το παιχνίδι είναι η κίνηση των καθισμάτων και η βεβαιότητα ότι αύριο θα βρεθούν ξανά ορισμένοι από τους μετακινούμενες να μιλήσουν για "ηθικό πλεονέκτημα”.
Αλλά αντί για τον σεβασμό που υπήρχε στο παρελθόν, θα εισπράξουν...
την ειρωνεία και τη χλεύη. Ειδικά εάν, όπως θεωρώ πολύ πιθανό, ο Αλέξης Τσίπρας τους ρίξει "πόρτα”...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου