Θέλουμε πάρα πολύ να αποδοθεί δικαιοσύνη, αλλά όχι και να γίνει η δίκη - κάπου ώπα. pic.twitter.com/4HZ8c7AZU2
— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) February 13, 2025
Έλα παιδιά ληξτε το.
— Mirsini (@Mirsini1946041) February 13, 2025
Απολύστε τους όλους και βάλτε την Καρυστιανού να κάνει τον εισαγγελέα και τον ανακριτή και την Ζωή να κάνει τον ΠτΔ , μπας και αφήσουν ποτέ να ξεκινήσει το δικαστήριο. pic.twitter.com/51IQTULdUa
Όταν ο άνθρωπος έφτιαξε τις πρώτες κρατικές δομές, έφτιαξε και σύστημα απονομής δικαιοσύνης για να εγκαταλειφθεί η αυτοδικία, η οποία βασίζεται μόνον στο θυμικό και δεν εμπεριέχει αντικειμενικότητα και ψυχραιμία. Στην πορεία, με τον ερχομό του δημοκρατικού τρόπου διακυβέρνησης, έγινε η διάκριση των εξουσιών και δημιουργήθηκαν οι δικονομικές εγγυήσεις και όλο το πλέγμα των δικαιωμάτων με βάση τα οποία κρίνεται κάθε πολίτης όταν προσφεύγει στη Δικαιοσύνη ή κρίνεται από αυτήν.
Οι Δικαστές δεν είναι κομμένοι από κάποιο σπάνιο μέταλλο, δεν αποτελούν κάποια ανώτερη φυλή. Είναι προϊόντα της κοινωνίας και ενός συγκεκριμένου αξιακού συστήματος και συγκεκριμένης Παιδείας. Προφανώς και δεν είναι αλάνθαστοι, γι’ αυτό άλλωστε έχουμε δύο βαθμούς δικαιοδοσίας και αναιρετικό έλεγχο. Ως άνθρωποι ενίοτε κάνουν λάθη και καλούνται άλλοι άνθρωποι να τα διορθώσουν, μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων και εγγυήσεων. Προφανώς επίσης σε όλες τις επαγγελματικές τάξεις υπάρχει ένα ποσοστό διαφθοράς και εγκληματικότητας, έστω και ελάχιστο. Δικηγόροι, εκδοροσφαγείς, γιατροί, δικαστές, παπάδες, δημοσιογράφοι, σαλεπιτζήδες, υδραυλικοί, έχουν άπαντες ένα μικρό ποσοστό που παραβαίνει τον νόμο.
Αντίστοιχα είναι προφανές πως στη συντριπτική πλειονότητα οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς είναι κανονικοί άνθρωποι, οι οποίοι δεν κοιμούνται και ξυπνούν με τη σκέψη «α, ποιον να αδικήσω σήμερα;». Οπως ο μέσος άνθρωπος, στο τέλος της ημέρας επιθυμούν να έχουν το πιο μαλακό μαξιλάρι, μια καθαρή συνείδηση και αν ποτέ έχετε χρόνο και κάνετε μια βόλτα στις δικαστικές αίθουσες -πλην των Δικαστηρίων Ανηλίκων, η Αρχή της Δημοσιότητας σας δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε τις συνεδριάσεις οποιουδήποτε δικαστηρίου, από το Μονομελές ως τον Αρειο Πάγο-, θα διαπιστώσετε πως ο μέσος Δικαστής και Εισαγγελέας, συχνά με ιώβειο υπομονή, προσπαθεί να κάνει όσο καλύτερα μπορεί τη δουλειά του, υπηρετώντας κανέναν άλλον από εσάς, όλους μας.
Σας θυμίζω δε πως σε όποιες περιπτώσεις υπήρξαν επίορκοι Δικαστές κι αυτούς Δικαστές τούς παρέπεμψαν, τους καταδίκασαν, τους έστειλαν φυλακή και τους ξήλωσαν. Ο μόνος άλλωστε τρόπος να μην τρώμε ο ένας τον άλλον είναι η ανάθεση της δικαστικής κρίσης των πράξεών μας σε αυτούς τους δημόσιους λειτουργούς με βάση το Σύνταγμα και τους Νόμους που ψηφίζουν αυτοί που ψηφίζουμε και που υποχρεούνται οι Δικαστές και Εισαγγελείς να τους εφαρμόζουν. Αρα, αν δεν σας αρέσουν οι νόμοι που εφαρμόζουν οι Δικαστές, για τον υπαίτιο κοιταχτείτε στον καθρέφτη.
Η επίθεση στη Δικαιοσύνη αποτελεί επίθεση στη Δημοκρατία, συντηρεί την πεζοδρομιακή αμφισβήτησή της και οδηγεί στην καθυστέρηση της απονομής της. Οι υπαίτιοι, καταχρώμενοι δικαιωμάτων, θα ωρύονται μετά για την… καθυστέρηση. Οι στόχοι μπορεί να είναι επικοινωνιακοί, δημοσκοπικοί και εκλογικοί. Πάντως είναι απαράδεκτοι.
Η αριστερά τρέφεται από την ανωμαλία που η ίδια προκαλεί, τρέφεται από το χάος, το πεζοδρόμιο, την οχλοκρατία, την υπονόμευση των θεσμών. Γι’ αυτό, όταν επιδιώκει με τερατολογίες και ξυπνώντας χαμηλά ένστικτα του όχλου να δημιουργήσει τυχοδιωκτικά ευνοϊκές γι’ αυτήν συνθήκες, χρειάζεται αυστηρότητα στην καταστολή αυτής της αντιθεσμικής συμπεριφοράς, η οποία για να είναι αποδεκτή με τη σειρά της πρέπει να συνοδεύεται από παράδειγμα ηγεσίας και αληθινή αριστεία.
Θυμίζω επίσης πως οι δικαστικοί λειτουργοί στην άσκηση των καθηκόντων τους δεν είναι παράγοντες του πολιτικού παιχνιδιού ή εν γένει του δημόσιου λόγου για να κάνουν δηλώσεις, να συμμετέχουν σε αντεγκλήσεις και να απαντούν στον κάθε καλόπιστο ή κακόπιστο που τους ασκεί κριτική ή, όπως εν προκειμένω, τους λοιδορεί, απειλεί και συκοφαντεί. Ο θεσμικός ρόλος τους απαιτεί και υψηλή θεσμική προστασία και είναι καθήκον όχι μόνον των αρμόδιων κρατικών οργάνων και των συλλειτουργών της Δικαιοσύνης, των δικηγόρων συμπεριλαμβανομένων, αλλά όλων ημών των πολιτών. Υπερασπιζόμενοι τη Δικαιοσύνη δεν υπερασπιζόμαστε κανέναν άλλον παρά τον εαυτό μας.
Σε μια σοβαρή χώρα, όποιος απεπειράτο ύβρεις, απειλές κατά Δικαστών ή έφτανε την κατάχρηση των δικαιωμάτων του σε σημείο παρακώλυσης της Δικαιοσύνης και προσβολής της προσωπικότητας των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών θα είχε ήδη σοβαρές συνέπειες, αυστηρή τιμωρία, θα έβλεπε ήδη τα κάγκελα. Η διασπορά τερατωδών ψευδών ειδήσεων, η υπονόμευση του κύρους της Δικαιοσύνης στις συνειδήσεις μιας μερίδας πολιτών που ρέπουν εύπιστα στη συνωμοσιολογία είναι μια παράνομη αλλά και βαθιά αντιδημοκρατική συμπεριφορά. Την περίοδο 2009-2015 φτιάχτηκαν καριέρες με αυτή την αλήτικη και αδίστακτη μέθοδο, που αναμόχλευσε τον βούρκο της κοινωνίας και έβγαλε στον αφρό όλα τα σκουπίδια και τη σαπίλα, δημιουργώντας μια επικίνδυνη τοξικότητα, η οποία σε συνδυασμό με ψευδαισθήσεις για τα αίτια της χρεωκοπίας μα οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.
Μόνο ο φόβος των ποινικών ευθυνών, της κατάρρευσης της οικονομίας και της δημόσιας τάξης έκανε τους μηδενιστές τυχοδιώκτες του ΣΥΡΙΖΑ και τους ψευτοδεξιούς συνεργούς του να ανακρούσουν πρύμνα, ρεζιλευόμενοι μεν για τις «επαναστατικές» ονειρώξεις τους, αλλά με το κεφάλι τους να παραμένει στη θέση του.
Ο αταβιστικός φόβος στη λέξη «Γουδή» έπαιξε κι αυτός τον ρόλο του.
Σήμερα κάποιοι/ες νομίζουν πως…
μπορούν να εκμεταλλευτούν τα τραγικά γεγονότα των Τεμπών για να έχουν ανάλογα με τότε πολιτικά οφέλη.
Ομως οι καιροί άλλαξαν και ο κουβάς της Ιστορίας είναι πιο κοντά και ορθάνοιχτος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου