σε προσκαλώ,
έλα,
έλα να μπούμε
στο κώμα του Σουμάχερ
τώρα που βγήκε απ' αυτό
σε προκαλώ,
βιάσου,
τέτοια vip φιλοξενεία
δεν πρόκειται να μείνουν άδεια
για πολύ
πάμε λοιπόν
να απλώσουμε τα πόδια μας
στην παραλία του,
να χώσουμε τη μούρη μας
στην αμμουδιά του
εκεί,
καταχωνιασμένοι στην αρμύρα του,
θα εισπνέουμε ηδονικά
παγωμένο χιόνι
και μυρωδιά από καμμένα λάστιχα
εκεί,
θα παλέψουμε να το κολλήσουμε
ραχάτι και παραίτηση,
όσο αυτό θα κουβαλά τις μνήμες
μιας δίχως σταματημό τρεχάλας
και μιας βλακώδους δίψας
για ζωή,
λες κι αν αυτή κοπάσει
θα μείνει η αδρεναλίνη ορφανή
κι η επικράτηση μαλάκας
πάμε λοιπόν
να καταλάβουμε το κώμα του Σουμάχερ,
μπας και του επιστρέψουμε το νόημα του,
μπας κι αναιρέσουμε την αναίρεσή του,
μπας και το διασώσουμε απ' το θάνατό του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου