Λίγο αφότου είχαν δοθεί τα περυσινά μπόνους, συνέτρωγα με τον
επικεφαλής μιας εταιρείας διαχείρισης χαρτοφυλακίου. Μου έλεγε ότι
ορισμένοι από τους υπαλλήλους του γκρίνιαζαν για το ύψος της αμοιβής
τους, η οποία για τους περισσότερους θνητούς θα ήταν εξαιρετικά
γενναιόδωρη. Τους κάλεσε στο γραφείο του και τους είπε ότι εφόσον δεν
είναι ευχαριστημένοι μπορούσαν «απλώς να φύγουν».
Κατά τα χρόνια της ευημερίας οι αμοιβές στη βιομηχανία των
χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών είχαν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Πιο
πρόσφατα, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, οι τραπεζίτες αντιμετωπίζουν ορισμένες
δυσκολίες. Οι αμοιβές περικόπτονται και ορισμένες τράπεζες, όπως η
Deutsche Bank, έχουν ανακοινώσει ότι θα τις περιορίσουν και άλλο.
Ωστόσο, τα μερίσματα που λαμβάνουν οι μέτοχοι εξακολουθούν να είναι
άθλια. Επιπλέον, καθώς η κατάσταση της οικονομίας σε πολλές χώρες
παραμένει δύσκολη, η κοινή γνώμη δεν ξεχνάει τον ρόλο που διαδραμάτισε η
χρηματοπιστωτική βιομηχανία σχετικά με την παρούσα κρίση και ότι
χρειάστηκε να διασωθεί πολλές φορές με χρήματα των φορολογουμένων. Η
ατελείωτη σειρά σκανδάλων -ξέπλυμα μαύρου χρήματος, παραπλάνηση πελατών,
χειραγώγηση δεικτών επιτοκίων (libor, euribor) και κερδοσκοπικές
επενδύσεις- αμαύρωσε περαιτέρω τη βιομηχανία και τράπεζες όπως οι:
Barclays, Deutsche Bank, HSBC, JPMorgan, RBS, UBS.
Η καταβολή των μπόνους για φέτος αποτελεί χρυσή ευκαιρία να γίνει μια
νέα αρχή και οι αμοιβές να περιοριστούν. Χρειάζεται όχι απλώς να
περικοπούν οι αμοιβές σύμφωνα με το ύψος των εσόδων, αλλά κάτι
ριζοσπαστικότερο, δηλαδή σημαντική μείωση του ποσοστού των εσόδων που
δίνεται ως αμοιβή του προσωπικού. Επιπλέον, το ζήτημα δεν πρέπει να
αφεθεί απλώς στα χέρια των τραπεζιτών. Δεδομένου ότι οι μέτοχοι, αλλά
και η κοινή γνώμη έχουν συμφέρον να περιοριστούν οι αμοιβές στις
χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, επενδυτές και κανονιστικές αρχές θα πρέπει
να εμπλακούν. Θα πρέπει να καλέσουν τους προέδρους των τραπεζών και να
τους διαμηνύσουν ότι περιμένουν να εκμεταλλευτούν την παρούσα, ιδιαίτερα
θετική, συγκυρία.
Δίχως αμφιβολία οι τραπεζίτες θα απαντήσουν ότι ήδη μειώνουν τις αμοιβές και ότι θα είναι καλύτερα να μην υπάρξει βιασύνη, διότι σε διαφορετική περίπτωση σημαντικοί υπάλληλοι απλώς θα εγκαταλείψουν την εταιρεία. Αν όμως το μήνυμα των μετόχων και των κανονιστικών αρχών είναι περίπου το ίδιο προς όλες τις τράπεζες, περιορίζεται ο κίνδυνος. Οταν λίγο-πολύ ολόκληρη η βιομηχανία περιορίζει τις αμοιβές ως απάντηση στην επιδείνωση της κατάστασης στην αγορά, τότε οι αντίπαλες τράπεζες μάλλον δεν θα έχουν ιδιαίτερη όρεξη για προσλήψεις.
Ισως είναι υπερβολή να περιμένουμε ότι οι τραπεζίτες θα λάβουν υπόψη
τους το δημόσιο συμφέρον. Συνήθως όμως πρόκειται για έξυπνους ανθρώπους
που αντιλαμβάνονται προς τα πού φυσάει ο άνεμος. Καταλαβαίνουν ότι είναι
προς το προσωπικό τους συμφέρον να προλάβουν τις εξελίξεις. Οσοι από
αυτούς φάνηκε ότι δεν αντιλαμβάνονται το νέο πνεύμα των καιρών, όπως ο
πρώην πρόεδρος της Barclay’s Μπομπ Ντάιαμοντ, εκπαραθυρώθηκαν.
Οι τραπεζίτες πάντοτε θα μπαίνουν στον πειρασμό να παίξουν τη δική τους
παραλλαγή της Μονόπολης, για να δουν αν μπορούν να περάσουν από την
Αφετηρία και να κερδίσουν ακόμη 200 δολάρια (προσθέστε πολλά μηδενικά).
Ακόμη και σήμερα θα υπάρξουν πολλοί που θα παραπονεθούν για τις
περικοπές στις αμοιβές. Το μήνυμα προς αυτούς πρέπει να είναι το ίδιο με
αυτό που έδωσε ο συνδαιτυμόνας μου: «Απλώς φύγετε».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου