ΠΑΙΔΕΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Οι φοιτητοπατέρες προθερμαίνονται

Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Αλλαγή της εμπροσθοφυλακής στις αντιδράσεις κατά των Συμβουλίων Ιδρύματος φαίνεται ότι θα έχουμε το αμέσως προσεχές διάστημα στα πανεπιστήμια. Το ένα μετά το άλλο τα πρυτανικά συμβούλια προκηρύσσουν εκλογές για την ανάδειξη των πανεπιστημιακών, οι οποίοι θα αποτελέσουν τα πρώτα μέλη των Συμβουλίων σε κάθε ΑΕΙ. Αρα οι πρυτάνεις που την προηγούμενη ακαδημαϊκή χρονιά ήταν στις επάλξεις του αγώνα κατά του νέου μοντέλου διοίκησης, τώρα δείχνουν να οπισθοχωρούν. 

Εύλογη κίνηση. Οι πρυτάνεις εξήντλησαν τα όπλα του αγώνα τους. Κατά πρώτον, έχουν προσφύγει δικαστικά αμφισβητώντας τη συνταγματικότητα συγκεκριμένων διατάξεων του νόμου, αλλά κυρίως ύστερα από τις τροποποιήσεις που έγιναν στον νόμο 4009/11 τον περασμένο Αύγουστο έχασαν το κύριο όπλο τους περί δυσλειτουργικών διατάξεων του νόμου, καθώς η νέα ηγεσία του υπουργείου άλλαξε κρίσιμα σημεία του νόμου (π.χ. σχετικά με το Τμήμα και τη Σχολή). Αλλά, ας μη γελιόμαστε. Η ηγεσία του υπ. Παιδείας ικανοποίησε και δύο βασικά αιτήματα των πρυτάνεων: το πρώτο αφορούσε τη συνέχιση της χρηματοδότησης των ΑΕΙ έστω κι αν δεν έχουν εκλέξει Συμβούλιο, και το δεύτερο την ολοκλήρωση της θητείας των νυν πρυτάνεων, οι οποίοι -βάσει των αρχικών διατάξεων- έπρεπε να παραδώσουν τον θώκο τους στα τέλη του περασμένου Αυγούστου. Ετσι, ουδείς πλέον μπορεί να δικαιολογήσει μια πρυτανική «ανταρσία», που θα παρέλυε τα ΑΕΙ, την ίδια στιγμή που η χώρα, η κοινωνία έχει πολύ πιο σοβαρά ζητήματα να αντιμετωπίσει. Ζητήματα για πολλούς ακόμη και επιβίωσης.

Ομως δυστυχώς τη σκυτάλη των αντιδράσεων κατά της εκλογής Συμβουλίων φαίνεται ότι θα πάρουν φοιτητικές παρατάξεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι στους φοιτητές της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς οι οποίοι πέρυσι διέκοψαν τις προσπάθειες διενέργειας εκλογών, φέτος προσετέθη και η παράταξη του ΚΚΕ, η οποία δηλώνει την πρόθεσή της να αγωνιστεί κατά της εκλογής Συμβουλίων. Ουσιαστικά τα ΑΕΙ θα γίνουν, για μία ακόμη περίπτωση, πεδίο στη μάχη των κομματικών στρατηγικών, την ίδια στιγμή που και αυτά έχουν να δώσουν αγώνα επιβίωσης. Και αυτό διότι η δεινή οικονομική κατάσταση των κρατικών ταμείων έχει οδηγήσει σε μείωση της επιχορήγησης προς τα ΑΕΙ, με αποτέλεσμα –σε συνδυασμό με το «κούρεμα» των αποθεματικών τους– να δυσχεραίνεται ιδιαίτερα η καθημερινή τους λειτουργία (ούτε λόγος για αναπτυξιακές προοπτικές).

Τα πανεπιστήμια θα βουλιάξουν ακόμη χειρότερα στον βούρκο της μιζέριας. Και το επισημαίνουν αυτό σε όλους τους τόνους υγιείς δυνάμεις μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια, οι οποίες άσκησαν οξεία κριτική στη στρεβλή ανάπτυξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τις προηγούμενες δεκαετίες, και σήμερα θέλουν να υπερασπιστούν την ανώτατη εκπαίδευση ως τον κύριο πυλώνα ανάπτυξης της χώρας. Υπάρχει, λοιπόν, η κοινωνική και η πολιτική ανοχή μπροστά σε στρατηγικές κομμάτων, τα οποία ενώ «αντιμάχονται το πανεπιστήμιο της πλουτοκρατίας» όπως λένε, σπέρνουν θύελλες στη δημόσια εκπαίδευση της χώρας;