ΣΥΡΙΖΑίκου αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος κωμωδία

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητα επιδοτούμενου ηθικού πλεονεκτήματος κωμωδία

Σαν σήμερα (28/2/ΧΧΧΧ)

1854: Ιδρύεται το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα των ΗΠΑ

1904: Ιδρύεται στη Λισαβόνα η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπενφίκα

1935: Ο δρ. Γουάλας Κράδερς εφευρίσκει το νάιλον.

1901: Γεννιέται ο αμερικανός χημικός Λίνους Καρλ Πόλινγκ, αμερικανός χημικός ο οποίος τιμήθηκε με Νόμπελ Χημείας το 1954 και Νόμπελ Ειρήνης το 1962. Αυτός και η Μαρία Κιουρί είναι οι μοναδικοί κάτοχοι δύο βραβείων Νόμπελ στην ιστορία του θεσμού.

1942: Γεννιέται ο Μπράιαν Τζόουνς, ιδρυτικό μέλος των Rolling Stones.

1986: Δολοφονείται ο σουηδός πρωθυπουργός Ούλοφ Πάλμε

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Η Τουρκία και ο εθνικός αυτοκτονικός ιδεασμός

Γράφει ο  Αλκιβιάδης Κεφαλάς

Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Η αγορά του θωρηκτού «Αβέρωφ» από την Ελλάδα την παραμονή των Βαλκανικών Πολέμων έδωσε στη χώρα και την υπεροπλία και την τεχνολογική ανωτερότητα ώστε να κυριαρχεί στο Αιγαίο από το 1912 ως σήμερα. 

Στη δημοπρασία για την αγορά του πολεμικού πλοίου συμμετείχαν και οι Τούρκοι, αλλά στις σχετικές διαπραγματεύσεις της αγοράς η ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία παραιτήθηκε της νόμιμης προμήθειας που συνόδευε τις αγορές πολεμικού υλικού, κάτι που δεν έπραξαν οι Τούρκοι.

 

Το αποτέλεσμα ήταν να πλειοδοτήσει η Ελλάδα, επειδή η παραίτηση από την προμήθεια που θα κατέβαλλε το ιταλικό ναυπηγείο αύξησε την ελληνική προσφορά κατά το ποσό της προμήθειας.  

Το μάθημα που αντλήθηκε ήταν ότι μόνο η υπεροπλία έναντι των γειτονικών χωρών και η ανιδιοτέλεια και το μέγεθος της εθνικής συνείδησης των πολιτικών ελίτ αποτελούν τις αναγκαίες και ικανές συνθήκες για την επιβίωση ενός έθνους.

Η Τουρκία έμαθε το μάθημά της από την ήττα της στα Βαλκάνια. Πρώτα θα έπρεπε να οικοδομήσει τουρκική μεγαλοαστική τάξη με εθνική συνείδηση.
 

Για να το επιτύχει, θα έπρεπε να εξαϋλωθεί η αντίστοιχη ελληνική, πρακτική που εφάρμοσε επιτυχώς σταδιακά. 

Δεύτερον, οι Τούρκοι πολιτικοί συνειδητοποίησαν ότι για την επανάκτηση του Αιγαίου η αναγκαία υπεροχή στη θάλασσα και στον αέρα είναι συνάρτηση του επιπέδου της ικανότητας ανάπτυξης και κατασκευής εγχώριων οπλικών συστημάτων. Αυτή η προϋπόθεση αφενός εξασφαλίζει τη στρατηγική υπεροχή έναντι του αντιπάλου και αφετέρου ελαχιστοποιεί τις πιθανές παρεμβάσεις του ξένου παράγοντα, σε περίπτωση πολεμικών συγκρούσεων μέσω του ελέγχου της προμήθειας ανταλλακτικών και της αγοράς όπλων.

 

Ο στόχος της γείτονος δεν είναι κρυφός. Εχει αναλυθεί μέσα από το βιβλίο του θεωρητικού της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής Αχμέτ Νταβούτογλου «Το στρατηγικό βάθος», όπου παρουσιάζονται οι αιτιάσεις και οι προθέσεις της Τουρκίας για την προσάρτηση του Αιγαίου.
 

Ο στόχος της Τουρκίας είναι να επιφέρει ένα σημαντικό στρατηγικό και ψυχολογικό πλήγμα στην Ελλάδα ως το 2022, έτος που θα εορταστούν τα 100 χρόνια της νίκης του τουρκικού στρατού στη Μικρά Ασία. 

Την επιδίωξη της Τουρκίας αγνόησε στο παρελθόν και ακόμα αγνοεί προκλητικά το εγχώριο διεθνιστικό ανθελληνικό πολιτικό σύστημα της μίζας και της διαπλοκής.

 

Αμέσως μετά την ταπεινωτική ήττα στα Ιμια το πολιτικό σύστημα, με πρωτεργάτες αυτούς που σήμερα δηλώνουν προκλητικά και αμετροεπώς ότι «ένας καλός Τούρκος είναι ένας νεκρός Τούρκος», πρώτα εξαργύρωσε την είσοδο της χώρας στο ευρώ με αντάλλαγμα κολοσσιαίες παραγγελίες αμυντικού οπλισμού στη Γερμανία, χωρίς τα απαραίτητα πυρομαχικά για να μην ενοχληθεί η Τουρκία, και ακολούθως επιδόθηκε με ιεραποστολική προσήλωση στο «ευαγές άθλημα της μίζας», συνοδευόμενο με την αντίστοιχη και αναπόφευκτη καταστροφή της εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας και τεχνογνωσίας.

 

Είναι τέτοια η διάχυτη πολιτική σήψη και αθλιότητα στη χώρα, ώστε στην πολεμική ζώνη των Ιμίων να περιπολεί σήμερα το άοπλο εμβολισμένο σκάφος του Λιμενικού που ναυπηγήθηκε στην Ολλανδία, αντί στα ελληνικά ναυπηγεία, με σκοπό να παρέχει υπηρεσίες πλωτού κρουαζιερόπλοιου μουσουλμάνων εποίκων.

 

Η πρόσφατη προσάρτηση των Ιμίων στην Τουρκία είναι το φυσιολογικό αποτέλεσμα των πρακτικών του συνειδητού αφοπλισμού της χώρας, της συνειδητής εθνικής αποδόμησης, της αποεθνικοποίησης, της οικονομικής λεηλασίας, της μαζικής φυγής του πληθυσμού στο εξωτερικό, του εποικισμού του χώρου από μουσουλμάνους και της εντατικοποιημένης και μεθοδικής λεηλασίας του εθνικού φρονήματος.

Συνεπής πράξη με την ιδεολογική γραμμή του αφοπλισμού της χώρας, λίγες μέρες πριν από το τελευταίο επεισόδιο στα Ιμια, ήταν και...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Μπροστά στην ήττα

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΛΟΥΧΟΥ

Ολο και πιο σκοτεινά, όλο και πιο πυκνά είναι τα σύννεφα που σωρεύονται πλέον μεταφορικά και κυριολεκτικά στον ουρανό της Ελλάδας.  

Κυριολεκτικά, αφού το Αιγαίο κατέστη διαρκές πεδίο άσκησης κυριαρχικής ισχύος των Τούρκων που τα αεροσκάφη τους εισέρχονται με καταιγιστικούς ρυθμούς στον ελληνικό εναέριο χώρο. 

Μεταφορικά, καθώς δεν πρόκειται μόνον γι' αυτό: η χώρα έχει εισέλθει για τα καλά σε μια νέα διττή σκοτεινή πραγματικότητα με δύο βασικούς άξονες. 

Ο ένας είναι η εσωτερική πολιτική αποσάθρωση: η Ελλάδα βρίσκεται πια ευθέως αντιμέτωπη με τη διάλυση της πολιτικής της ευστάθειας. 

Ο άλλος είναι η καθολική σχεδόν έμπρακτη αμφισβήτηση της κυριαρχίας της χώρας στα ανατολικά θαλάσσια σύνορά της, παράλληλα με την επερχόμενη ξεκάθαρη, σκληρή διπλωματική ήττα της στο Σκοπιανό. Ηττα που - η τραγωδία βαθαίνει - την επιφέρει η ίδια, μόνη της: μοιάζει σαν να την προκαλεί.

Την ώρα που η Βουλή προχωρά στην πιο αδύναμη, από πλευράς προετοιμασίας και τεκμηρίωσης, και πιο μεγάλη, από πλευράς σημασίας, πολιτική δίωξη από τα μετεμφυλιακά χρόνια μέχρι σήμερα, οδηγώντας την εσωτερική κατάσταση στη χώρα πολλές δεκαετίες πίσω, την ίδια ώρα, τα πάντα τρίζουν πια γύρω από την Ελλάδα: η γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ υποδέχεται τον Ζάεφ στο Βερολίνο ως τον «μακεδόνα» πρωθυπουργό και προαναγγέλλει «λύση» (όταν όμως τον αποκαλεί «Μακεδόνα» είναι ξεκάθαρο τι εννοεί ως «λύση»), ενώ λίγο πριν και ο ίδιος και ο πρόεδρος της χώρας του έχουν περάσει από την Αγκυρα και από εκεί όχι μόνον έχουν επισήμως υπαχθεί στη σκέπη «προστασίας» της Τουρκίας, αλλά και έχουν πρακτικά ήδη δημοσίως απορρίψει την ουσία των όσων απασχολούν την Ελλάδα.  

Και αυτό πέρα από το όνομα: στο Σύνταγμα και στον αλυτρωτισμό.  

Ομως στην Αθήνα υπάρχουν ακόμα κάποιοι που δεν βλέπουν τι εξελίσσεται και, δυστυχώς, πρώτη η κυβέρνηση.  

Οπως επίσης δεν ακούν τον πρωθυπουργό της Αλβανίας να ζητά δημόσια «έναν πρόεδρο» για τη χώρα του και το Κόσοβο.

Το κυριότερο που δεν βλέπουν, ωστόσο, είναι...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Ποιος ακούει τα αυστηρά μηνύματα;

Toυ ΣΠΥΡΟΥ ΒΛΕΤΣΑ


Συχνά ακούμε για αυστηρά μηνύματα που στέλνονται από μέλη της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας προς την Τουρκία. Αν η τουρκική πλευρά άκουγε και έπαιρνε υπόψιν της τα ελληνικά μηνύματα δεν θα υπήρχε η ανάγκη να επαναλαμβάνονται συνεχώς. Αν πάλι δεν τα ακούει δεν υπάρχει κανένας λόγος να στέλνονται.


Τα αυστηρά μηνύματα δεν απευθύνονται στην Άγκυρα. Απευθύνονται στο εσωτερικό ακροατήριο. Αποτελούν μέρος μιας τελετουργίας, στην οποία σπεύδουν να ενταχθούν οι Έλληνες πολιτικοί. Όσο πιο πατριώτης θέλει να φαίνεται κάποιος, τόσο πιο αυστηρά μηνύματα στέλνει.


Πολύ συχνά, τα μηνύματα στην Άγκυρα είναι αφορμή όχι μόνο για να εμφανιστεί  πατριώτης αυτός που τα στέλνει, αλλά και για κατηγορήσει για ενδοτισμό Έλληνες πολιτικούς αντιπάλους του. 


Ο Πάνος Καμμένος, ένα χρόνο πριν, σε απάντησή του σε δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών για τα Ίμια δήλωσε: «Θα πρέπει να θυμίσουμε στον κ. Τσαβούσογλου ότι πρωθυπουργός δεν είναι ο κ. Σημίτης αλλά ο κ. Τσίπρας, υπουργός Εξωτερικών δεν είναι ο κ. Πάγκαλος -ο οποίος είχε τη θεωρία για τις σημαίες που τις παίρνει ο αέρας- αλλά ο κ. Κοτζιάς και υπουργός Εθνικής Αμυνας εγώ. Δεν υπάρχει λοιπόν τέτοιο θέμα, να πατήσει σε ελληνικό νησί ο κ. Τσαβούσογλου ή οποιοσδήποτε λάβει τέτοια εντολή. Θα αντιμετωπιστεί άμεσα. Η πολιτική των Σημίτη και Πάγκαλου έχει παρέλθει χωρίς επιστροφή».


Τα αυστηρά μηνύματα καλύπτουν μια ανάγκη του ακροατηρίου. Υπάρχουν αρκετοί πολίτες που τους αρέσει να βλέπουν τους πολιτικούς να κάνουν τον παλικαρά απέναντι στην Τουρκία. Ενώ ξέρουν ότι η Τουρκία δεν παθαίνει τίποτε από τα λόγια των Ελλήνων πολιτικών, τούς ικανοποιούν τα χτυπήματα στον αντίπαλο, έστω κι αν αυτά είναι λεκτικά.

Οι παλικαρισμοί δεν περιορίζονται στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής. Στα χρόνια του μνημονίου είχαμε απειλές προς τους δανειστές. Η Ελλάδα, έλεγαν, ότι είχε μια πυρηνική βόλτα στα χέρια της και θα έπρεπε να είναι το ισχυρό μέρος τής διαπραγμάτευσης. Έτσι ακούστηκε το ανεπανάληπτο “go back κυρία Μέρκελ, go back κύριε Σόιμπλε...”


Το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ορισμένοι υπουργοί απειλούσαν ότι θα στείλουν τζιχαντιστές στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αν οι δανειστές δεν υποχωρούσαν στη διαπραγμάτευση με την Ελλάδα. Είναι οι ίδιοι υπουργοί που σήμερα  με τις δηλώσεις τους κάνουν τον παλικαρά απέναντι στην Τουρκία.


Τέτοιου είδους δηλώσεις δημιουργούν σε αρκετούς πολίτες την ψευδαίσθηση ότι η Ελλάδα είναι πολύ δυνατή και θα πρέπει να την τρέμουν οι αντίπαλοί της. Πολλά Μέσα Ενημέρωσης αναπαράγουν τις δηλώσεις εναντίον του εχθρού και τις παρουσιάζουν σαν κάτι που εκφράζει όλους τους Έλληνες και δεν δέχεται αμφισβήτηση. Στον αντίποδα, όταν πρόκειται για δηλώσεις Τούρκων πολικών τις χαρακτηρίζουν πάντα για προκλητικές, πριν αναφέρουν το περιεχόμενό τους. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίστηκαν την εποχή του αντιμνημονιακού αγώνα και δηλώσεις Ευρωπαίων πολικών για το ελληνικό ζήτημα.

Οι επιθετικές δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών και ο τρόπος που αυτές αναπαράγονται από τα ΜΜΕ μεγεθύνουν την διάχυτη έλλειψη αυτογνωσίας:


Αρκετοί πολίτες αφού πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι πανίσχυρη, θεωρούν προδότες και προσκυνημένους τους πολιτικούς που προσπαθούν να αποφύγουν τη σύγκρουση και να προστατεύσουν την χώρα από τις  απώλειες μιας πιθανής ήττας.


Οι πολίτες αυτοί δεν κατανοούν ότι...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Πάμε πόλεμο;

Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Η Ιστορία είναι αμείλικτη με όσους αγνοούν τα διδάγματά της. 

 Η Τουρκία φέρεται να πιστεύει ότι αυτή είναι η πλέον κατάλληλη στιγμή για να θέσει τις διεκδικήσεις της έναντι της Ελλάδας. Θα είναι λάθος της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας να υποβαθμίσουν τον κίνδυνο, όπως συστηματικά έκαναν τα τρία τελευταία χρόνια. Κι οι δηλώσεις τύπου Κοτζιά και Καμμένου δεν βοηθούν…

Λένε τώρα ότι οι Τούρκοι δεν θα επαναλάβουν με τους Αμερικάνους τον τσαμπουκά που έκαναν στους Ιταλούς στην AOZ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν τους ανησύχησε το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ μετέβη στις 15 και 16 Φεβρουαρίου στην Άγκυρα, στα πλαίσια της εκεί επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον! Αυτό είναι γεγονός! Το άλλο, ότι οι Αμερικανοί θα προστατεύσουν το γεωτρύπανο της EXXON Mobil ή ακόμα και της Total είναι κάτι που μπορεί κανείς να το πιθανολογήσει, σε σχέση με τα όσα συνέβησαν το καλοκαίρι του 2017, αλλά δεν μπορεί να το εγγυηθεί.

Η προχειρότητα των χειρισμών θυμίζει έντονα τα όσα συνέβησαν το πρώτο εξάμηνο του 2015. Τότε που τα σημερινά αγαπημένα παιδιά των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών πίστευαν ότι θα έβρισκαν μερικά δισεκατομμύρια στο Πεκίνο και στην Μόσχα. 

Έμαθαν ότι οι διεθνείς σχέσεις είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση. 

Το μάθημα αυτό μας κόστισε περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια ευρώ.  

Αυτή την φορά οι μαθητευόμενοι μάγοι καλούνται να μάθουν ότι το Αιγαίο δεν ανήκει στα ψάρια του και ότι δεν δικαιούμαστε απέναντι στην Ιστορία μας, αλλά και στο μέλλον των παιδιών μας, να το ρισκάρουμε με την Τουρκία, όπως έλεγε ο μέγας ιεροδιδάσκαλος της Αριστεράς κ. Μπαλάφας.

Το χειρότερο δεν είναι ότι η κρίση μας έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα με τις αμυντικές μας δαπάνες. Αλλά ότι τους λιγοστούς μας οικονομικούς πόρους τους χρησιμοποιήσαμε για να αγοράσουμε κάποια σαπάκια των Αμερικανών.  

Αλήθεια, πόσα ανταλλακτικά θα αγοράζαμε με αυτά τα λεφτά για να αυξήσουμε την διαθεσιμότητα των κυρίων μέσων των ΕΔ; 

Αυτό είναι ένα καλό ερώτημα που θα πρέπει κάποια στιγμή να απαντήσει η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων.  

Να σας δώσουμε άλλο ένα δείγμα ανωριμότητας; 

Θα θυμάστε που το 2016 ο κ. Μητσοτάκης επισκέφτηκε το υπουργείο Άμυνας. Δεν πρόλαβε να συμφωνήσει στην αύξηση της θητείας και ο υπουργός έσπευσε να τον … αδειάσει!

Εκείνο που κάνει μεγαλύτερη εντύπωση είναι η πλήρης απουσία του Πούτιν! 

Άφαντοι οι Ρώσοι, οι φίλοι μας. Το γιατί οι Ρώσοι επέλεξαν την σιωπή είναι ένα ενδιαφέρον θέμα συζήτησης. Η επίλυση του γρίφου έχει ίσως πολλά να μας πει…

Αν ήμασταν ένα σοβαρό κράτος ο Πρωθυπουργός της χώρας...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Νομική πάσα Κοτζιά στο μέλλον!

Λιθαράκι λιθαράκι χτίζεται το κατηγορητήριο που συντάσσει το αδίστακτο μέλλον για το φοβισμένο και κάπως κωμικό παρόν

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Σαρακοστή και οφείλουμε να προσφέρομεν νηστίσιμο μενού στο εκλεκτό αναγνωστικό κοινό. Τα νηστίσιμά μας είναι πρώτης τάξεως: οι επιτυχίες Κοτζιά στην εξωτερική πολιτική.  

Δεν είναι μηδενικές οι θερμίδες και τα λιπαρά τους, αλλά αδυνατίζουν κιόλας. Μπορούν να κάνουν μέση δαχτυλίδι στο έθνος. Αντί για πόντους, η Ελλάς μπορεί να χάσει τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βάλε μαζί και το ασήκωτο βάρος της ιστορικής κληρονομιάς που θα απολέσουμε με το χάρισμα της λέξης «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς, σούπερ νηστίσιμη η υπουργεία Κοτζιά. 

Ο υπουργός Εξωτερικών Κοτζιάς θα αφήσει εποχή στην Ελλάδα.  

Τι είδους εποχή το καταλάβαμε στα συλλαλητήρια, όπου μυριόστομες ήταν οι «ευχές» και αναρίθμητα τα «ευχαριστήρια» του λαού προς το πρόσωπό του για τους χειρισμούς του Μακεδονικού. Αν το «λύσει», όπως φαίνεται ότι πάει να το «λύσει», μάλλον θα χρειαστεί επειγόντως να φρεσκάρει τις γνωριμίες του με τις διπλωματικές αντιπροσωπίες της Λατινικής Αμερικής - όχι, όμως, της Βενεζουέλας, η οποία θα φάνταζε βολικότατη, διότι εκεί πέφτει πείνα-λόρδα και των γονέων, και ο κ. Κοτζιάς δεν φαίνεται να την αντέχει.

 

Η Βολιβία με τα εκθαμβωτικά ύψη της (η πρωτεύουσα Λα Παζ είναι χτισμένη σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 3.632 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) μπορεί να του έρθει κουτί.

 

Επίσης, θα μείνει στην ιστορία ο κ. Κοτζιάς για την εξαιρετικά χρήσιμη (για τα… οχλοκρατικά δικαστήρια του μέλλοντος) άποψη που εξέφρασε περί δικαίου στη συνέντευξη την οποία παραχώρησε στον Alpha. 

Είπε, πολύ εύστοχα, ο λατρεμένος υπουργός: «Σκάνδαλα υπάρχουν. Και το περί δικαίου αίσθημα του λαού μας και το ηθικό πλεονέκτημα, που θέλει να έχει ο ίδιος ο λαός, απαιτεί αυτά τα σκάνδαλα να πάν’ στην κάθαρση. Αν εμπλέκονται εκεί υψηλόβαθμα πολιτικά στελέχη, κακό του κεφαλιού τους. Αν δεν εμπλέκονται, θα είμαι ευτυχής να αποδείξουν ότι δεν εμπλέκονται και την αθωότητά τους».
 

Και ύστερα θα σκεφτεί ο οχλοκράτης του μέλλοντος και θα πει σε αποκαλυπτική συνέντευξη: 

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Αρχή της δεδηλωμένης και δημοκρατία

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Γράφει ο Παύλος Ελευθεριάδης 

Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Για να κατανοήσουμε την αξία της αρχής της δεδηλωμένης στο κοινοβουλευτικό πολίτευμα, ας κάνουμε ένα διανοητικό πείραμα. 

Ας φανταστούμε ότι καταργήσαμε τα κόμματα, την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση. Αντί για πρωθυπουργό, υπουργούς και παρατάξεις, ας υποθέσουμε ότι έχουμε μόνο βουλευτές, που εκλέγουμε ως πρόσωπα, χωρίς να υπάρχουν κόμματα. Οι υποψήφιοι θα κέρδιζαν μόνο από την προσωπική τους δημοφιλία. Η Βουλή θα νομοθετούσε με την εκάστοτε κάθε φορά πλειοψηφία, ανάλογα με τη δύναμη της πειθούς που θα είχαν τα μέλη της.

Θα είχαμε δημοκρατία;

Υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι, ναι, θα είχαμε δημοκρατία, γιατί το βασικό τους κριτήριο είναι οι εκλογές. Η άποψη αυτή, που θα την ονομάσω «πλειοψηφισμό», είναι δημοφιλής γιατί είναι εξαιρετικά απλή. Μας λέει ότι στη δημοκρατία οι αποφάσεις πρέπει να εκφράζουν την πλειοψηφία. Ο πλειοψηφισμός προτιμά την άμεση δημοκρατία, δηλαδή τα δημοψηφίσματα, αλλά ως δεύτερη λύση προκρίνει την εκλογή αντιπροσώπων.

Πιστεύω ότι ο πλειοψηφισμός είναι μια εσφαλμένη θεωρία. Δεν ερμηνεύει σωστά το Σύνταγμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ξεχνά ότι η δημοκρατία αφορά όχι μόνο την αντιπροσώπευση αλλά ταυτόχρονα και την ισότητα όλων των πολιτών καθώς και τη διαφάνεια και τη λογοδοσία της εξουσίας. Η δημοκρατία έχει πολλούς κανόνες, όχι μόνο έναν.

Ενα προσωποπαγές κοινοβούλιο θα νομοθετούσε κυριολεκτικά κατά λάθος. Ο σχηματισμός πλειοψηφίας θα ήταν αποτέλεσμα κατά περίπτωση συμβιβασμών που θα προέκυπταν από τον συνδυασμό προσωπικών στρατηγικών. Κυριολεκτικά, δεν θα ξέραμε, ποιος κυβερνά τη χώρα. Αυτή η έλλειψη διαφάνειας θα ήταν κατά τη γνώμη μου θανάσιμο ελάττωμα του πολιτεύματος. Οι εκλογές θα έχαναν τον αποφασιστικό τους ρόλο. Αφού οι εκλογείς θα ψήφιζαν μόνο για πρόσωπα, δεν θα υπήρχε η αίσθηση κάποιας συλλογικής απόφασης. Οι βουλευτές θα κατέληγαν διαχειριστές της εξουσίας με λευκή επιταγή. Το πολίτευμα, αργά ή γρήγορα, θα γινόταν μια εκλεγμένη ολιγαρχία.

Για να αποφύγει τη διολίσθηση προς την ολιγαρχία, το κοινοβουλευτικό πολίτευμα χρειάζεται κόμματα που θα οργανώνονται πάνω στη βάση πολιτικών κατευθύνσεων ή ιδεολογιών αλλά και με ξεκάθαρη ηγεσία. Ετσι οι εκλογές αποκτούν το νόημά τους: ψηφίζοντας οι πολίτες κρίνουν ποια συλλογική προσπάθεια θα πρέπει να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Φυσικά, για να μπορούν τα κόμματα να παίξουν τον ρόλο αυτό ως συλλογικές προσπάθειες διακυβέρνησης, θα πρέπει στη διάρκεια της κοινοβουλευτικής θητείας να παίρνουν ξεκάθαρες θέσεις. 

 Αυτόν τον ρόλο παίζει η «ψήφος εμπιστοσύνης» και η «ψήφος δυσπιστίας», δηλαδή η εκ των προτέρων έγκριση ή απόρριψη της κυβερνητικής πρότασης διακυβέρνησης.

Για να λειτουργεί η ψήφος με διαφάνεια, η κυβέρνηση έχει πάντα συλλογική ευθύνη. Ο αρχηγός της κυβέρνησης πρέπει να είναι αυτός που έχει τη θετική γνώμη του κόμματός του αλλά και της πλειοψηφίας των βουλευτών. Η συνταγματική αυτή αρχή απαιτεί από τους υπουργούς να μη διαφωνούν με τη στάση της κυβέρνησης. Τα όρια κυβέρνησης και αντιπολίτευσης δίνουν νόημα στις εκλογές.

Οσοι ισχυρίζονται το αντίθετο ή δεν κατανοούν πώς λειτουργεί η κοινοβουλευτική δημοκρατία ή επιδιώκουν συνειδητά τις μυστικές συναλλαγές μιας ολιγαρχικής διαχείρισης της εξουσίας.

Κάθε φορά λοιπόν που ένας υπουργός ή αρχηγός κυβερνητικού κόμματος διεκδικεί το δικαίωμα της «ελευθερίας της έκφρασης», για το Μακεδονικό ή όποιο άλλο θέμα, ας θυμόμαστε ότι...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: «Ετερόκλητος όχλος»

Από τον Παναγιώτη Κωστόπουλο

Ο κ. Τσίπρας, πιστός στις προκλήσεις του προς τους πολιτικούς αντιπάλους του, χαρακτήρισε υποτιμητικά τον κόσμο που συμμετείχε και υποστήριξε τα δύο μεγαλειώδη συλλαλητήρια «ετερόκλητο όχλο». 

Οσον αφορά το «ετερόκλητος», ισχύει εις το έπακρο και είναι θετικό.  

Οσον αφορά το «όχλος», θα προσπαθήσουμε να διαπιστώσουμε αν ο χαρακτηρισμός εδράζεται στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τους ορισμούς που δίνει στο λεξικό του ο Γ. Μπαμπινιώτης.

Ορισμός 1ος: «Το άτακτο και ανεξέλεγκτο πλήθος, που εμφανίζει συχνά τάσεις αναταραχής, πρόκλησης καταστροφών κ.λπ.». Αντίθετα με αυτά στα οποία μας έχουν συνηθίσει οι ομοϊδεάτες και χαϊδεμένα παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ, δυστυχώς για την κυβέρνηση, το πλήθος δεν ήταν ανεξέλεγκτο και δεν προκάλεσε αναταραχές και καταστροφές, σε σημείο που να στενοχωρήσει τους τζαμάδες, τους ασφαλιστές, τους ελαιοχρωματιστές, τους φανοποιούς κ.ά.

Ορισμός 2ος: «Το σύνολο ατόμων που συσπειρώνονται και δρουν υπό την επίδραση συναισθηματικών παρορμήσεων, χωρίς πολιτική ωριμότητα και αυτοέλεγχο». Αυτός ο ορισμός αληθεύει ως προς το ότι ο λαός των συλλαλητηρίων έδρασε υπό την επίδραση συναισθηματικών παρορμήσεων, και μάλιστα του υγιούς συναισθήματος της αγάπης προς την πατρίδα. Πολιτική ωριμότητα δεν υπήρχε, γιατί δεν υπήρχε πολιτικό υποκείμενο. Εδώ θα σταθούμε λίγο παραπάνω, λέγοντας ότι η προαναφερθείσα ορμέμφυτη αγάπη προς την πατρίδα, όταν γίνεται ενσυνείδητη επιλογή και βίωμα, μετατρέπεται σε πολιτική βούληση, η οποία ελπίζουμε να μετουσιωθεί σε κάτι πατριωτικό και ενωτικό. Στον αντίποδα, πρέπει να απομακρυνθούν αυτόκλητοι σωτήρες, οι οποίοι λειτουργούν βάσει μικροπολιτικών παιχνιδιών και προσωπικών επιδιώξεων, αναντίστοιχα με την τεράστια επιτυχία των συλλαλητηρίων, και να σταματήσουν οι συγκρούσεις συμφερόντων ανάμεσα σε πατριδοκάπηλες ασημαντότητες που κρίνουν ότι ένα εθνικό θέμα είναι ευκαιρία για σπέκουλα.

Ορισμός 3ος: «Ο πολύς λαός, τα κοινωνικά στρώματα που θεωρούνται κατώτερα ή χυδαία». Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, ο κ. Τσίπρας παραδέχτηκε έμμεσα ότι πρόκειται περί πλήθους, δηλαδή για πολύ λαό. Αξιοσημείωτη είναι η κατάταξη του όχλου στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Απέναντι στα χαμηλά κοινωνικά στρώματα, τα οποία συμπεριλαμβάνουν πλέον και την κατεστραμμένη και σχεδόν εξαφανισμένη μεσαία τάξη, στέκονται ο πρωθυπουργός, ο οποίος φέρει σημαντική ευθύνη για την οικονομική κατάστασή τους, καθώς και η πολιτική παρέα του, που μαζί συγκαταλέγονται ή παριστάνουν την ελίτ - όχι μόνο την οικονομική, αλλά σίγουρα την ηγεμονεύουσα.

Αυτός ο «ετερόκλητος όχλος» είναι όσοι ζωντανοί απέμειναν να θυμίζουν ότι υπάρχει ακόμα λαός που αντιστέκεται στα σχέδιά τους και ο οποίος, με τη στάση του, φωνάζει και θα φωνάζει...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Η Μακεδονία, ο Φουκώ και η Σαπφώ

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

«Σήμερα δεν πάμε να βαπτίσουμε αυτό το κράτος, σήμερα αυτό το κράτος εμπεριέχει τη λέξη Μακεδονία, και μάλιστα για εκατόν σαράντα κράτη, χωρίς επιθετικό προσδιορισμό. Σήμερα αυτό που κάνουμε είναι ο γάμος· είναι σαν μια ωραία κυρία που έρχεται στον γάμο και αναρωτιέται (sic) εάν στο επίθετό της θα προσθέσει και το επίθετο το ανδρός της». Αυτά είπε, με τη χάρη του λόγου που είναι γνωστό ότι διαθέτει, ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς και, τελείως καλοπροαίρετα, θα ήθελα να διατυπώσω κάποιες απορίες μου σχετικώς.

Από τη γλαφυρή εικόνα που φιλοτεχνεί ο υπουργικός λόγος συνάγεται ότι στη μεν Μακεδονία έχει ανατεθεί ρόλος θηλυκού γένους ενώ στην Ελλάδα αρσενικού. Με όλο το θάρρος, έχω την εντύπωση ότι η εικόνα αυτή είναι μάλλον σεξιστική και εξουσιαστική εις βάρος της Μακεδονίας. Υπό το πρίσμα της ανάλυσης του Μισέλ Φουκώ, που ανάγει τη διείσδυση κατά τη σεξουαλική πράξη σε πράξη κυριαρχίας του ενεργητικού ρόλου επί του παθητικού, η εικόνα του γάμου, όπως την παρουσιάζει ο Ελληνας υπουργός, δεν είναι κολακευτική για τη Μακεδονία, ούτε δείχνει καλές προθέσεις εκ μέρους μας. (Και αν το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν απασχολημένο, προφανώς με τη Νοβάρτις, θα όφειλε να σχολιάσει το θέμα. Εδώ ειδικά, χρειάζεται η ευαισθησία της κ. Σβίγγου...)

Ευτυχώς, υπάρχει λύση. Και μάλιστα, λύση η οποία ταιριάζει άψογα με το πνεύμα ΣΥΡΙΖΑ! Κρατάμε την εικόνα του γάμου, αλλά...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Αριστεροί νεκροθάφτες των εθνικών θεμάτων

Το πείραμα έχει επαναληφθεί πολλές φορές στο εργαστήριο της ελληνικής Ιστορίας. Το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο. Στα εθνικά η Αριστερά συμπεριφέρεται (στην καλυτέρα των περιπτώσεων) με ακρότατο ενδοτισμό, διότι απλούστατα δεν πιστεύει στο έθνος. Καθετί το εθνικό τής φαντάζει εθνικιστικό. Εχθρεύεται ανοιχτά την παράδοση, διότι γνωρίζει καλά ότι μια παραδοσιακή κοινωνία έχει φυσικά, πανίσχυρα αντισώματα στα μαρξικά ιδεολογήματα και τις αποφύσεις τους.

 

Αριστεροί πατριώτες υπήρξαν και θα υπάρχουν. Πατριωτική Αριστερά δεν υφίσταται στην Ελλάδα.  

Τα παραπάνω ως έναν βαθμό εξηγούν την άθλια οπερέτα που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό σε όλη την γκάμα των εθνικών θεμάτων μας. Η κυβέρνηση καμώνεται κάτι που δεν νιώθει και δεν πιστεύει και ο λαός προσπαθεί να προστατεύσει τα εθνικά συμφέροντα, τα εδάφη της χώρας, την ιστορική φυσιογνωμία της, τον πολιτισμό της και το όνομα της Μακεδονίας από εκείνους που ψήφισε!

 

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που ο κ. Νίκος Κοτζιάς, υπουργός Εξωτερικών της χώρας, ευρισκόμενος εκτός τόπου και χρόνου και περιφρονώντας την πάνδημη κατακραυγή της πολιτικής του από τον ελληνικό λαό, είχε το θράσος σε τηλεοπτική συνέντευξή του να κάνει πλακίτσα, αποτυχημένο χιούμορ με την υπόθεση του ονόματος του κρατιδίου των Σκοπίων.

 

Συγκεκριμένα, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Reuters ο κ. Κοτζιάς είπε: «Σήμερα δεν πάμε να βαφτίσουμε αυτό το κράτος. Αυτό το κράτος εμπεριέχει τη λέξη Μακεδονία και μάλιστα για 140 κράτη χωρίς επιθετικό προσδιορισμό. Σήμερα αυτό που κάνουμε είναι ο γάμος. Είναι σαν μια ωραία κυρία που έρχεται στον γάμο και αναρωτιέται εάν στο επίθετό της θα προσθέσει το επίθετο του ανδρός της».

 

Την κηδεία των εθνικών θεμάτων, της αξιοπρέπειας του λαού μας και των συμφερόντων του κράτους, ο κ. Κοτζιάς προσπαθεί να τη χαρακτηρίσει «γάμο», ενώ...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Την ηρωϊδα μοναδική κάτοικο της Κινάρου την έγραψε στα αριστερά παπάρια του το συριζοξεφτιλαρόπληκτο κράτος-κωμωδία, "υιοθέτησε" η Ελληνική Ένωση Επιχειρηματιών (ΕΕΝΕ) και χίλια μπράβο της! (Εντυπωσιακές φωτογραφίες από το μέρος που μένει η ηρωίδα που φυλάει «Θερμοπύλες» στο ελληνόφωνο Συριζιστάν)

Η Ρηνιώς Κατσοτούρχη, είναι η μοναδική μόνιμος κάτοικος της ακριτικής νήσου Κίναρος, η οποία μέχρι πρόσφατα λάμβανε ειδικό επίδομα.  


Οχι, όμως, πλέον, όπως έγινε γνωστό μέσω της εκπομπής του ΑΝΤ1 «Καλημέρα Ελλάδα».


Και έτσι η ΕΕΝΕ πήρε την πρωτοβουλία να… υιοθετήσει το νησί και την μοναδική κάτοικό του.


Ο Πρόεδρος της ΕΕΝΕ κ. Αποστολόπουλος έκανε παρέμβαση στη εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» και απαντώντας στις ευχαριστίες της κας Κατσοτούρχη δήλωσε: «εμείς της οφείλουμε ένα ευχαριστώ και κάθε βοήθεια που μπορούμε για όσα κάνει για την πατρίδα».

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΕΝΕ:


Η ανάγκη υπεράσπισης των εθνικών μας συμφερόντων, είναι υπόθεση όλων. 


Απαιτείται εθνική συνείδηση, εγρήγορση και αποφασιστική συμβολή και γενναιοδωρία, από όπου υπηρετεί ο καθένας.


Σε συνέχεια της ανάδειξης της είδησης από την εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» της τηλεόρασης του ΑΝΤ1, σχετικά με τη διακοπή καταβολής του επιδόματος στη μοναδική κάτοικο της ακριτικής νήσου Κίναρος που αποτελεί και ένα από τα δεκαοκτώ νησιά που η Τουρκία θέτει υπό αμφισβήτηση, η ΕΕΝΕ αποφάσισε να κινητοποιηθεί προς άμεση επίλυση του ζητήματος.


Στην κατεύθυνση αυτή η ΕΕΝΕ αναλαμβάνει από σήμερα την πολυεπίπεδη υποστήριξη της μόνιμης κατοίκου του νησιού – από την κάλυψη του επιδόματος που κόπηκε, έως και τη συνολική «υιοθεσία» της ακριτικής νήσου.


Τα μέλη της ΕΕΝΕ, προθυμοποιήθηκαν να παράσχουν όλα τα αναγκαία μέσα για την υποστήριξη της κυρίας Ρηνιώς Κατσοτούρχη, μιας πραγματικής ηρωίδας που φυλάει «Θερμοπύλες».  


Συγκεκριμένα, αναλαμβάνουν να συμβάλλουν στην...

ΣΥΡΙΖΑίικου "ηθικού πλεονεκτήματος" επιδοτούμενη κωμωδία

Αριστερής ηθικά πλεονεκτούσης καρεκλολαγνείας επιδοτούμενη κωμωδία

Σαν σήμερα (27/2/ΧΧΧΧ)

1869: Εγκαινιάζεται ο ατμοκίνητος αστικός σιδηρόδρομος Αθήνας - Πειραιά, υπό την επωνυμία ΣΑΠ Α.Ε., μετέπειτα ΗΣΑΠ.Στο πρώτο δρομολόγιο επιβάτες είναι η βασίλισσα Όλγα, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης, και άλλοι επίσημοι.

1900: Ιδρύεται στο εστιατόριο «Γκιζέλα» του Μονάχου η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπάγερν Τα ιδρυτικά στελέχη είναι 18 νεαροί Γερμανοί

1900: Ιδρύεται το Εργατικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας από τα εργατικά συνδικάτα και αριστερούς πολιτικούς φορείς

1933: Εμπρησμός στο Ράιχσταγκ. Η φωτιά στη γερμανική Βουλή αποδόθηκε στους κομμουνιστές και ο Χίτλερ βρήκε την ευκαιρία να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να αναστείλει τα πολιτικά δικαιώματα.

1959: Θεμελιώνεται στην Αθήνα το ξενοδοχείο «Χίλτον» από τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή

274: Γεννιέται ο Μέγας Κωνσταντίνος, πρώτος αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

1892: Πεθαίνει ο Λουί Βιτόν, ιδρυτής της ομώνυμης γαλλικής εταιρείας ειδών πολυτελείας.

1943: Πεθαίνει ο ποιητής μας Κωστής Παλαμάς

2014: Πεθαίνει σε ηλικία 66 ετών από έμφραγμα ο ισπανός μετρ του φλαμένκο Πάκο ντε Λουθία