ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ: Από ανόητο και από καρουμπαλοφόρο μαθαίνεις την σχέση της Αριστεράς με την ελευθερία!

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

Η ελευθερία για την Αριστερά είναι σαν το καρούμπαλο στο κρανίο του κ. Δουζίνα: Δεν χρειάζεται, θα μπορούσε να μην υπάρχει. Και, τέλος πάντων, όσο έχεις μαλλιά το σκεπάζεις. Τι γίνεται όμως όταν είσαι τελείως φαλακρός, όπως η Αριστερά μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού; (Διότι η ανελευθερία μαζί με τη φτώχεια ήσαν τα βασικά αίτια της πτώσης.)

Η αδυναμία αυτή φανερώνεται στις λίγες αράδες που ο Κ. Δουζίνας αφιερώνει όλες κι όλες στο ερώτημα περί ελευθερίας, σε περισπούδαστο, δισέλιδο άρθρο στην «Αυγή», με θέμα την υπεράσπιση του κομμουνισμού. 

Γράφει: «Ελευθερία δεν σημαίνει να αγοράζεις ή να κάνει ό,τι θέλεις. Δεν απορρέει από την ιδιοκτησία ή την ατομική ασυδοσία. Πρέπει λοιπόν να υποστηρίξουμε πρακτικά, με μέτρα και πολιτικές, την ερμηνεία της ελευθερίας ως ατομικής και συλλογικής αυτονομίας αντί της επιλογής περιορισμένων και προαποφασισμένων καταναλωτικών αγαθών».  

Μπούρδες, πολύ απλά. Μπούρδες, επειδή δεν έχει να πει τίποτε το σαφές.

Κακά τα ψέματα, όσο και αν ο Σλαβόι Ζίζεκ είναι ένας ψυχοπαθής, δεν παύει να είναι ο μόνος που αναγνωρίζει ότι η ελευθερία, όπως την εννοούμε στη Δύση, είναι εμπόδιο στην εφαρμογή του σοσιαλισμού. Είναι ο μόνος που αντιμετωπίζει ευθέως το πρόβλημα (δεν έχει κανένα πρόβλημα με την επαναστατική βία, δεν κουράζεται να το λέει συνεχώς), χωρίς ανούσιες βερμπαλιστικές ακροβασίες. Γι’ αυτό και είναι σταρ στον χώρο της αριστερής παλαβομάρας, ενώ ο Κ. Δουζίνας δεν είναι καν υπουργός στην κυβέρνηση.

Την ίδια αδυναμία να κατανοήσει την ελευθερία παρουσιάζει, βεβαίως, και η τρομερή κ. Αυλωνίτου. Αλλά πόσο πιο χαριτωμένα την παραδέχεται, έστω και ακουσίως! «Τα καθεστώτα αυτά», έλεγε τις προάλλες, «δεν σκότωναν μαύρους, ομοφυλόφιλους κ.ά. Στο κάτω κάτω, αν ήσουν με το καθεστώς δεν σε πείραζαν».  

Ομοφυλόφιλους, ναι, δεν σκότωναν· τους έστελναν στα γκουλάγκ – εκτός αν συνέβαινε ο ομοφυλόφιλος να είναι πολύτιμος για τη βιτρίνα του καθεστώτος, όπως π.χ. ο πιανίστας Σβιατοσλάβ Ρίχτερ. 

Μαύρους, πράγματι, δεν σκότωσαν ούτε και Ινδιάνους, διότι δεν είχαν από αυτούς.  

Σκότωσαν κατά κόρον, όμως, Λιθουανούς, Πολωνούς, Γερμανούς, Τατάρους, Τσετσένους, Κοζάκους κ.λπ. Τους μετέφεραν με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιούσαν οι ναζί για τα θύματά τους, δηλαδή στοιβαγμένους σαν ζώα σε βαγόνια που προορίζονταν για ζώα. Η διαφορά είναι ότι...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ: "Ο Κοτζιάς ήταν ένας σταλινικός γραφειοκράτης που προπαγάνδιζε τα εγκλήματα του Χόνεκερ" . Αρθρο - καταπέλτης του Περικλή Κοροβέση για τον "γουί αρ δε γουόρλντ" Νίκο Κοτζια

Ενας αξιόλογος διανοούμενος, αντιστασιακός, ο οποίος βασανίστηκε βάρβαρα επί χούντας, ο Περικλής Κοροβέσης, περιγράφει σε άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά ως προπαγανδιστή του δικτατορικού ολοκληρωτισμού της ανατολικής Γερμανίας και διερωτάται αν υπήρξε έμμισθος.

Αφορμή για το άρθρο του Περικλή Κοροβέση έδωσε το «στραγγάλισμα» του περιοδικού Athens Book Review από τον Νίκο Κοτζιά. Το περιοδικό δημοσίευσε επιστολή αναγνώστη το 2010 με χαρακτηρισμούς κατά του τότε συμβούλου του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπαναδρέου και νυν υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά. Το 2010 ο Νίκος Κοτζιάς κατέθεσε αγωγή αποζημίωσης ύψους 250.000 ευρώ, ποσό που θα σήμαινε το τέλος της έκδοσης. Την αγωγή του Νίκου Κοτζιά κατά του περιοδικού επικύρωσαν οι δικαστές του Αρείου Πάγου, παίρνοντας σκυτάλη από τους δικαστές του Εφετείου Αθηνών. Εφέτες και Αρεοπαγίτες συμφώνησαν ότι ο χαρακτηρισμός του Νίκου Κοτζιά ως «γκαουλάιτερ του σταλινισμού» ήταν συκοφαντική δυσφήμηση.

Το άρθρο του Περικλή Κοροβέση:

«O κλασικός θεωρητικός του πολέμου, Καρλ φον Κλάουζεβιτς, είχε αναλύσει τον πόλεμο ως πολιτική με άλλα μέσα. Νεότεροι στοχαστές συνέχισαν τη σκέψη του εξελίσσοντάς την. Αν και κανείς μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να ανατρέψει τη θεωρία του, εντούτοις η ερμηνεία της, στο πεδίο της μάχης, εξαρτάται από την ιδιοφυΐα του εκάστοτε στρατηγού.

Και, πράγματι, δεν υπάρχει θεωρία, όσο σωστή κι αν είναι, που να μπορεί να εφαρμοστεί αυτούσια στην πραγματικότητα. Στις περιπτώσεις που υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι για διάφορους λόγους έχουν κατασκευάσει κάποια θεωρία και προσπαθούν να την εφαρμόσουν στην πραγματικότητα, τότε ξεκόβονται από αυτήν και ζουν στον κόσμο τους και μέσα στη σέχτα τους, θρησκευτική ή πολιτική.  

Ως γνωστόν, ανήκουμε στη Δύση, δηλαδή στη γερμανική Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει πως η χώρα μας οικειοθελώς υπέγραψε μια σειρά από συμφωνίες που τη μετέτρεψαν σε αποικία μέσω του χρέους.  

Η υποταγή μας δεν έγινε ύστερα από έναν πόλεμο και μια κατοχή, αλλά ύστερα από επιλογή των κυβερνήσεων που πίστευαν πως αν μπούμε στην Ευρώπη, αυτομάτως θα γίνουμε Ευρώπη με όλα τα καλά της (επίπεδο ζωής, υποδομές, Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμός).

Στο εξαίρετο βιβλίο του «Η αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος» (εκδόσεις Εξάρχεια) ο Γιώργος Ν. Οικονόμου αναλύει διεξοδικά πως η κακοδαιμονία μας δεν οφείλεται στον ξένο παράγοντα, αλλά είναι έργο της δικής μας πολιτικής. Και εδώ ο Οικονόμου είναι αμείλικτος. Εξετάζει μία μία τις κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης και αναλύει το έργο τους.

Με μικρές παραλλαγές, οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις σε γενικές γραμμές είχαν την ίδια πολιτική την οποία ολοκλήρωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. Με άλλα λόγια, χωρίς να υποτιμά κανείς τον ξένο παράγοντα, που στο κάτω κάτω της γραφής τη δουλειά του έκανε, οι ευθύνες ανήκουν στο πολιτικό μας σύστημα και ο ξένος παράγοντας χρησιμοποιείται ως άλλοθι.  

Εντούτοις, και εδώ ισχύει η ιδιοφυΐα του στρατηγού, στην περίπτωσή μας του τοποτηρητή που θα πρέπει να βρει μια πολιτική που δεν εμπίπτει στα μνημόνια. Π.χ. χωρισμός Κράτους - Εκκλησίας, Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμός.

Αν και τα μνημόνια επηρεάζουν όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες, πάντα υπάρχουν κάποια περιθώρια για μιαν άλλη πολιτική σε κάποιους τομείς, π.χ. στο βιβλίο. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου έκλεισε. Η ενιαία τιμή βιβλίου, αίτημα και του προεκλογικού ΣΥΡΙΖΑ, δεν επανήλθε. Με καλή πρόθεση έψαξα να βρω ποια είναι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για το βιβλίο.

Οι «Αναγνώσεις», το κυριακάτικο ένθετο της «Αυγής» για το βιβλίο, τοποθετούσε αντικειμενικά τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια προνομιακή θέση για να χαράξει μια υποδειγματική πολιτική για το βιβλίο. Δεν βρήκα απολύτως τίποτα, εκτός των απόψεων του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, που ομολογουμένως δεν είχα κανένα σημάδι πως ήταν βιβλιόφιλος.

Και εδώ ας πούμε μια ιστορία:  

Ενας σταλινικός γραφειοκράτης, στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, υποστηρίζει με φανατισμό τον σοβιετικό ολοκληρωτισμό με ό,τι αυτό συνεπάγεται (στρατόπεδα εξόντωσης, φυλακίσεις, εκτελέσεις κ.λπ.), εκδίδει βιβλία και γράφει άρθρα που υμνούν τον δικτατορικό ολοκληρωτισμό με ειδίκευση στην Ανατολική Γερμανία.

Ξέρουμε όλοι πως αυτού του είδους τα δημοσιεύματα, δηλαδή η προπαγάνδα για ένα κόμμα ή μια κυβέρνηση, ποτέ δεν είναι αθώα και πάντα οι «μαχητές» κάτι επιδιώκουν. Χρήματα ή καριέρα. Καμιά φορά και τα δύο. Παράδειγμα, ο Ουίλιαμ Λόρενς. Επιστημονικός συντάκτης στην εφημερίδα «New York Times» διαβεβαίωνε στις 12/11/1945 πως δεν υπήρχε ραδιενέργεια στις ισοπεδωμένες πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι. Και γι’ αυτήν την αποκάλυψη κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ.

Αργότερα μαθεύτηκε πως ήταν έμμισθος του Πενταγώνου. 

Αυτά τα φαινόμενα δεν είναι και τόσο σπάνια στον δημοσιογραφικό κλάδο. 

Δεν έχουμε στοιχεία πως ο εν λόγω γραφειοκράτης ήταν έμμισθος. Αλλά ξέρουμε πως έκανε καριέρα. Είναι ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς.  

Φυσικά ο καθένας έχει δικαίωμα να προβληματίζεται και να αλλάζει απόψεις, φτάνει να μπορεί να τις αιτιολογεί.

Συχνά οπορτουνισμός και προβληματισμός έχουν δυσδιάκριτα όρια. 

Το λογοτεχνικό περιοδικό «Athens Review of Books», που αναζητά τη θέση του στα αντίστοιχα διεθνή έντυπα, έγραψε το βιογραφικό του υπουργού. Ο κ. Κοτζιάς, αντί να κολακευτεί γι’ αυτήν τη δημοσιότητα από ένα τόσο σοβαρό έντυπο, έκανε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση και το περιοδικό καταδικάστηκε σε βαριά πρόστιμα και δεσμεύτηκαν οι λογαριασμοί του με αποτέλεσμα να απειλείται άμεσα με λουκέτο.

Ευλόγως κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί: Αν η πρότερη ζωή του κ. υπουργού είναι συκοφαντική δυσφήμηση του σημερινού νεοφιλελεύθερου εαυτού του, γιατί δεν κάνει μήνυση στον παλαιό σταλινικό εαυτό του; ‘Η, πιο απλά, αυτοκριτική;

Μέχρι τώρα η κυβέρνηση δεν έχει διαχωρίσει τη θέση της από τον υπουργό διώκτη της ελεύθερης έκφρασης. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Να είναι άραγε ο κ. υπουργός εκφραστής της πολιτικής της κυβέρνησης για το βιβλίο;  

Εύχομαι ολόψυχα...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ: Θεέ μου, έπαθα αντικομμουνισμό! - Μεγάλε Μαρξ, τι χειρουργικά εργαλεία άφησες πίσω σου για να εγχειρίζουν οι επίγονοι τις αιμορροΐδες της Ιστορίας;

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Φ​​ιλόσοφος υπουργός της θυμοσόφου κυβερνήσεως του πάνσοφου λαού, αφού ανέγνωσε την επιστολή, ένιωσε ένα ρίγος, σαν παγωμένο φίδι, να διαπερνάει τη σπονδυλική του. Κάτι σαν αυτό που ένιωθε ο Γιώργος Θαλάσσης του Ανεμοδουρά όταν αντίκριζε παγωμένο βλέμμα Γερμανού αξιωματικού. Τινάχτηκε αποφασισμένος να αποβάλει το δηλητήριο από τον οργανισμό του. Σφίγγοντας δε τα δόντια του, ηκούσθη ψιθυρίζων: «Ε, αυτό πια πάει πολύ! Εγώ αντικομμουνιστής δεν γίνομαι». Και συνέγραψε την απάντησή του στην οποία συνοψίζει τα μέτρα που πρέπει να πάρει κανείς αν αντιληφθεί ότι του έριξαν στο ποτό αντικομμουνισμό. 

 Παρατηρητές της πνευματικής μας ζωής θεωρούν την «προς κομμουνιστάς και συνοδοιπόρους» επιστολή του κ. Κοντονή συγγενεστέρα, ως προς την τόλμη του ύφους, με τους εξορκισμούς του Αγίου Κυπριανού, παρά με τις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου. Διότι ο κ. Κοντονής, εν τη σοφία του, με απλά λόγια εξηγεί με ποια μέσα αντιμετωπίζεται η φριχτή αυτή και εξόχως εκφυλιστική ασθένεια. Δεν χρειάζεται να διαθέτεις τις γνώσεις, το εύρος της σκέψεως και την ποσέτ ενός Κατρουγκάλου για να την αντιληφθείς. Και Αυλωνίτου να είσαι, την καταλαβαίνεις.

Πώς αναγνωρίζουμε κάποιον ο οποίος έχει προσβληθεί από αντικομμουνισμό; 

Αρκεί ένα απλό ερωτηματολόγιο. 

Αν το υποκείμενο, και αντικείμενο της εξετάσεως, σου πει ότι τα δύο μεγάλα ολοκληρωτικά συστήματα του εικοστού αιώνα υπήρξαν ο εθνικοσοσιαλισμός και ο κομμουνισμός, αντιλαμβάνεσαι ότι είσαι στον σωστό δρόμο. Μην σας ξεγελάσει το ύφος ή η νηφαλιότητα των επιχειρημάτων. Το συνηθίζουν όσοι έχουν προσβληθεί. Αν μάλιστα συνεχίσει, διότι ο ιός του αντικομμουνισμού σε κάνει αδίστακτο, και υποστηρίξει ότι τα εγκλήματα του κομμουνισμού δεν τα έκανε μόνον ο Στάλιν, αλλά και οι προκάτοχοί του και οι διάδοχοί του, τότε μπορείς να είσαι σίγουρος ότι το εν λόγω υποκείμενο έχει προσβληθεί. Αν ακούσεις τα ονόματα Τσαουσέσκου, Χόνεκερ, Πολ Ποτ, Μάο Τσετούνγκ ή Κάστρο και Ζαχαριάδης, κλείσε τα αυτιά σου και μην απαντάς. Ετσι είναι αυτοί. Πετάνε διάφορα για να σου ρίξουν στάχτη στα μάτια. Και βέβαια, ως συνήθως, προσπαθούν να υποβιβάσουν έναν διάλογο εξόχως φιλοσοφικό σε επίπεδο καφενείου.

Και παραγνωρίζουν εν τη αγνοία τους επιχειρήματα σαν αυτά της κ. Δαμανάκη, η οποία εξεφράσθη με αριστοτελική σαφήνεια: «Ο ναζισμός εντάσσει τη θηριωδία εκ προοιμίου στο εννοιολογικό του πλαίσιο. Τα κομμουνιστικά καθεστώτα προέβησαν σ’ αυτήν για την εδραίωσή τους». Σε απλά ελληνικά, για να το καταλάβει και η Γιαννακάκη και η Αυλωνίτου και ο Καρανίκας και ο Τέρενς Κουίκ και ο αγνός ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ που τον απειλούν τα μαύρα κοράκια με τα γαμψά νύχια: Οι ναζί γεννήθηκαν κακοί, από τη φάρα του Κάιν. Οι κομμουνισταί γεννήθηκαν αθώοι, από τη φάρα του Αβελ, αλλά έγιναν κακοί λόγω των περιστάσεων. Κατά βάθος παραμένουν αθώοι, σαν τον Πολάκη.  

Ατιμη κοινωνία, πώς σέρνεις μες στη λάσπη και τις πιο αγνές ψυχές; 

Μεγάλε Μαρξ, τι χειρουργικά εργαλεία άφησες πίσω σου για να εγχειρίζουν οι επίγονοι τις αιμορροΐδες της Ιστορίας;

Οπως θα καταλάβατε, αγαπητοί, έχω κι εγώ προσβληθεί από τον ιό. 

Φταίει η αγάπη μου για την ελεύθερη σκέψη των Ελλήνων; 

Φταίει ότι διάβασα πολύ νωρίς τα «Αντι-Απομνημονεύματα» του Μαλρό όπου, κλεισμένος στο υπουργικό του γραφείο κατά τη διάρκεια του Μάη του ’68, συζητώντας μ’ έναν συναγωνιστή του απ’ τον ισπανικό εμφύλιο, λέει ότι «ο φροϊδομαρξισμός ακρωτηριάζει την ψυχή»; 

Φταίει ο Οργουελ; 

Φταίει η δογματική ξεραΐλα του Αλτουσέρ; 

Φταίει ο Αλεξάνδρου, ο Τσίρκας, ο Σεφέρης, ο Θεοτοκάς και ο Καστοριάδης; 

Φταίνε ο Τσαρούχης και ο Χατζιδάκις;  

Ή μήπως φταίει ότι από νέος γνώρισα την ευκολία όσων δηλώνουν κομμουνιστές να βρίσκουν έναν εχθρό σε όποιον διαφωνεί μαζί τους και την άνεσή τους να τον καταδικάζουν σε θάνατο, έστω συμβολικό;

Ο δημόσιος διάλογος έχει αναδείξει ό,τι πιο βάρβαρο κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» για τον Μητσοτάκη, αντίστοιχο της ρυπαρής «Αυριανής» για τον πατέρα του;  

Ποιος τους πιστεύει; 

Σημασία έχει ότι...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ: Κύριε Πολάκη ποιους «κυνηγούσαν» οι κομμουνιστές στην Κατοχή; (7 + 7 ερωτήσεις του Δημήτρη Φυσσα προς τον υπουργό κ. Πολάκη)

Κύριε υπουργέ,

απαντώντας στην κ. Καϊλή σχετικά με το φόνο του παππού της, γράψατε πως οι κομμουνιστές στην Κατοχή κυνηγούσαν συνεργάτες των Γερμανών και μαυραγορίτες, ενώ την ειρωνευτήκατε κιόλας για τη μνήμη του παππού της.

Αφήνω στην άκρη την ειρωνεία, γιατί προτιμώ να μιλήσουμε γα την ουσία της τοποθέτησής σας.

Κατανοώντας βέβαια ότι το «κυνηγούσαν» είναι ευφημισμός για το «εξόντωναν», ήθελα να σας ρωτήσω για εφτά πρόσωπα, σε ποια από τις παραπάνω κατηγορίες εντάσσονται. 

Γενικεύοντας λιγάκι, σας απευθύνω στη συνέχεια και μια ακόμα ερώτηση, για άλλους εφτά, εκτός Κατοχής. (Και τις δυο εφτάδες τις διάλεξα ενδεικτικά, από εκατοντάδες περιπτώσεις)

Ρωτάω λοιπόν να μου πείτε αν οι παρακάτω εξοντωμένοι κατά την Κατοχή από το ΚΚΕ ήταν «συνεργάτες των Γερμανών, μαυραγορίτες» ή και τα δυο:

Α. Δημήτρης Ψαρρός, στρατιωτικός αρχηγός της αντάρτικης ΕΚΚΑ

Β. Παντελής Δαμασκόπουλος, μέλος ΚΕ του ΚΚΕ

Γ. Κίτσος Μαλτέζος, φοιτητής

Δ. Κώστας Μπράβος, υπεύθυνος του ΕΑΜ στο χωριό Ταρσινά Κορινθίας

Ε. Σταύρος Βερούχης, ανάπηρος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου

ΣΤ. Γρηγόρης Σκαφίδας, πρώην μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ

Ζ. Γιώργος Διαμαντόπουλος, αρχιτέκτονας, Σπέτσες.

Με την ευκαιρία, αν ξέρετε γιατί εκτελέστηκαν από το ΚΚΕ, ενίοτε με τη βοήθεια «αδελφών» κομμάτων, πριν και μετά την Κατοχή, άλλοι εφτά, οι εξής:

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ: Ανοιχτή επιστολή-μάθημα ιστορίας προς τον ανιστόρητο Γιώργο Κυρίτση

Γιώργο Κυρίτση,

 

Αναρωτιέμαι αν με θυμάσαι… 
 

Στο (όχι πολύ μακρινό) παρελθόν θέλησες να με διαφημίσεις, κατά δήλωσή σου, στην εκπομπή ΣΚΑΪ ΤΩΡΑ.
Έτσι δικαιολόγησες τη στοχοποίηση που δέχτηκα από την ΑΥΓΗ, επειδή συμμετείχα στη διοργάνωση συγκέντρωσης κατά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
 

Τοποθετήσατε τη φωτογραφία μου στο πρωτοσέλιδο της 15/06/2016 και μέσα στην εφημερίδα γράψατε σωρό ψεμάτων. Με διαπομπεύσατε κι εσύ είχες το θράσος να πεις πως με διαφημίσατε.
 

Αν δε με θυμάσαι, δεν πειράζει! 
 

Άλλωστε δεν είναι ο διασυρμός μου το κίνητρο ν’ απευθυνθώ σ’ εσένα.
 

Ούτε οι δηλώσεις σου, με τις οποίες αναφέρεσαι σ’ εμένα και όποιον άλλον δεν συμπαρατάσσεται με το ακροδεξιοαριστερό συνονθύλευμα σας.
 

Δε μ’ ενόχλησε όταν με αποκάλεσες κανίβαλο επειδή είμαι υπέρ των κλειστών κέντρων κράτησης για τους παράνομους και ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΥΣ μετανάστες.

 

Τότε σε αγνόησα, γνωρίζοντας πως σύντομα θα βρισκόσασταν αντιμέτωποι με μια χαοτική κατάσταση κι εσύ αναγκασμένος ν’ αναμασήσεις τα λόγια σου. 
 

Είπες κι επέμεινες πως η σημερινή κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να μ’ επιβαρύνει οικονομικά, διότι ψήφισα ΝΑΙ στο δημοψήφισμα.  

Εκείνη τη στιγμή, εγώ αποφάσισα πως, ενώ εσύ θα προσπαθείς να σπείρεις τον διχασμό, εγώ θα παλεύω για να μη σου επιτρέψω να τα καταφέρεις. 
 

Έχεις πει κι άλλα. Ας τ’ αφήσουμε όμως αυτά τώρα. 
 

Ας μείνουμε στο τελευταίο, ανεκδιήγητο tweet σου, που προκάλεσε την οργή μου.

 
Έγραψες: Έλληνες νεκροί από Στάλιν 0 

 

Θέλω να πιθανολογώ πως απλά δε γνωρίζεις την ιστορία του ελληνισμού…

 

Ας σου τα πω εγώ, στα γρήγορα, για να σωπαίνεις καλύτερα άλλη φορά. 

 

 

Θα στα πω· χωρίς να εξετάσω στο όνομα ποιας θεωρίας διαπράχθηκαν αυτά τα αιματηρά εγκλήματα. 

 

 

Θα στα πω διότι αυτουργός ήταν ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν.

 

Το 1936 ο Στάλιν ξεκίνησε μια πολιτική εθνικής κάθαρσης σε βάρος (και) των Ελλήνων του Πόντου, οι οποίοι για να γλιτώσουν από τους Τούρκους είχαν εγκαταλείψει τις πόλεις και τα χωριά τους.

 

Κατά την περίοδο 1937-1938, η Μαριούπολη εκκαθαρίστηκε από τους ΕΛΛΗΝΕΣ.

 

ΕΛΛΗΝΕΣ άνδρες -άνω των δεκαεπτά ετών- δικάστηκαν και εξορίστηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας (γνωστά ως Γκουλάγκ).

 

Στη συνέχεια, το ίδιο έγινε και σε άλλες πόλεις. 

 

 

 Όπως ήταν αναμενόμενο, οι ΕΛΛΗΝΕΣ εργάτες πέθαιναν ο ένας μετά τον άλλον από εξάντληση, ασθένειες κι έλλειψη βασικών αγαθών. Τα στοιχεία μαρτυρούν πως στα Γκουλάγκ έχασαν τη ζωή τους 38.000 ΕΛΛΗΝΕΣ.

 

Στις 29 Μαΐου 1942, ο Στάλιν με το υπ' αριθ. 1828 διάταγμα της κρατικής Επιτροπής Άμυνας εξόρισε  ΕΛΛΗΝΕΣ του Κρασνοντάρ και του Ροστόβ στην ανατολική Σιβηρία.

 

Νέα διατάγματα συνέχισαν αυτούς τους εκτοπισμούς. Μόνο από το Κρασνοντάρ εξορίστηκαν 33.565 ΕΛΛΗΝΕΣ. 

 

 

Στις 24 Ιουνίου 1944 ένα νέο διάταγμα του Στάλιν επέβαλλε στο Υπουργείο Εσωτερικών να «μεταφέρει» από την Κριμαία ντόπιους πληθυσμούς ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑΣ στη Δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν.

 

Ο εκτοπισμός ΕΛΛΗΝΩΝ συνεχίστηκε την ίδια εποχή και από τις δημοκρατίες της Γεωργίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας. 

Το μεγαλύτερος μέρος των εκτοπισμένων ΕΛΛΗΝΩΝ αποδεκατίστηκε εξαιτίας του ανθυγιεινού κλίματος, των άθλιων συνθηκών διαβίωσης, των λοιμών και της λειψυδρίας. 

 

Το 1938 στην περιοχή Ντονέτσκ της Κριμαίας (από τις 20 Ιανουαρίου έως τις 5 Φεβρουαρίου) τουφεκίστηκαν χωρίς δίκη 3.140 ΕΛΛΗΝΕΣ.  

Όλα τα παραπάνω εγκλήματα πραγματοποιήθηκαν με εντολή του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν και πρόφαση ανυπόστατες κατηγορίες.

 

Κατηγορίες που έχουν καταρριφθεί από τις μαρτυρίες των επιζώντων.

 

Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν μεθοδευμένα οδήγησε στο θάνατο χιλιάδες σοβιετικών Ελλήνων. Μεταξύ των θυμάτων υπήρξαν πολλοί ΕΛΛΗΝΕΣ κομμουνιστές.

 

Η μανία του να αφανίσει κάθε ελληνικό στοιχείο προκύπτει και από...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ: Τα στερνά δείχνουν τα πρώτα

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ


Δ​​εν διευκρίνισε επαρκώς ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής τη θέση του για τον κομμουνισμό, στο άρθρο που δημοσιεύτηκε προχθές (27.8.2019) στην «Καθημερινή». Εκανε όμως μια μακροσκελή δίκη προθέσεων για τον αντικομμουνισμό. Μας είπε, δηλαδή, ότι «νεοσυντηρητικές, κεντροδεξιές, αλλά και ακροδεξιές δυνάμεις επιδιώκουν να ταυτίσουν τον ναζισμό/φασισμό με την κομμουνιστική ιδεολογία και τα χειραφετητικά κινήματα της Αριστεράς. (...) Προσπαθούν να προκαλέσουν ιστορική απελπισία και αίσθημα ματαιότητας...» Παλιά τέχνη, κόσκινο της Αριστεράς, η μπάλα στην εξέδρα...


Είπε πάντως κάτι ενδιαφέρον: «Τα Κ.Κ. της Δύσης με λαϊκές κινητοποιήσεις και ψηφίσματα διαμαρτύρονταν για τις σοβιετικές επεμβάσεις στην Τσεχοσλοβακία και στο Αφγανιστάν, για τη δικτατορία του Γιαρουζέλσκι, για τη σφαγή στην Τιενανμέν...». 


Πράγματι. Κάποια κομμουνιστικά κόμματα της Δύσης οργάνωσαν λαϊκές κινητοποιήσεις κατά των στυγνών δικτατόρων, αλλά στην Ελλάδα όλες οι πορείες κατέληγαν στην αμερικανική πρεσβεία. Ακόμη και για το Αφγανιστάν. Υπήρξαν στοχαστές της Αριστεράς που διαχώρισαν τη θέση τους από τον «υπαρκτό», αλλά αυτοί ήταν κανόνα «κρυφοφασίστες» και «πράκτορες» ή (ψιθυριστά) «δίκιο έχεις, ρε παιδάκι μου, αλλά δεν βλέπεις τι κάνει ο ιμπεριαλισμός;». Πάντως, λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στην ΕΣΣΔ για τα φριχτά εγκλήματα του σταλινισμού δεν οργανώθηκαν από καμιά εκδοχή της Αριστεράς. Ισως να φταίει το γεγονός ότι ακόμη κι αν οργανωνόταν δεν θα πήγαινε κανείς.


Τα στερνά όμως δείχνουν τα πρώτα. Αν ο κ. Κοντονής θεωρεί τον εαυτό του συνεχιστή των παραδόσεων της Ανανεωτικής Αριστεράς, «που δεν δίστασαν να έλθουν σε σύγκρουση με τη Μόσχα και να προβάλουν το αίτημα του σοσιαλισμού με ελευθερία, δημοκρατία και ανθρώπινο πρόσωπο», θα περιμέναμε...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ: O "νέος Θουκιδίδης" απεφάνθη: Μόνο τα κομμουνιστικά κόματα της Δύσης αντιστάθηκαν στον Κομμουνισμό (μαζί με τον Τοτό...) ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ?

Toυ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΟΞΙΑΔΗ

 

Το είχα καταλάβει από καιρό ότι ο Κοντονής είναι πανέξυπνος, αλλά ότι είναι διάνοια το κατάλαβα σήμερα.  

Ο άνθρωπος χαραμίζεται στην Πολιτική. Αμέσως πρέπει να αφιερωθεί στην Ιστορία.

 

Για όποιον δεν τον κατάλαβε, ως τώρα, μας το εξηγεί θαυμάσια σε σημερινό άρθρο του: η αντίσταση στον κομμουνισμό στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου έγινε από τα Κομμουνιστικά Κόμματα της Δύσης!

 

Όλοι εσείς οι ανιστόρητοι που δεν το είχατε καταλάβει, υπογράψτε αμέσως δηλώσεις μετανοίας! Ανόητοι, κάφροι, άσχετοι, εσείς που πιστέψατε ότι στον Ψυχρό Πόλεμο αντιστάθηκαν στα κομμουνιστικά καθεστώτα τα φιλελεύθερα καθεστώτα της Δύσης (αφήνω πια τα δεξιά!) εσείς που πλανάσθε ότι ήταν αντίθετοι στον κομμουνισμό οι πολιτικοί της Αμερικής και του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας και της Δυτικής Γερμανίας, εσείς που τολμήσατε να θεωρήσετε πολέμιους του κομμουνισμού τους γνωστούς συνοδοιπόρους Ουίνστον Τσόρτσιλ, Τζον Κένεντι, Ρόναλντ Ρίγκαν, Μάργκαρετ Θάτσερ, εσείς που υμνείτε τους γλείφτες της Μόσχας, τους αγορασμένους με ρούβλια διανοούμενους και συγγραφείς Αλμπέρ Καμί, Ραιημόν Αρόν, Άρθουρ Καίσλερ, Ιγκνάτσιο Σιλόνε, Τζορτ Όργουελ, κ.α., εσείς που θεωρείτε ότι έκαναν αντίσταση στα κομμουνιστικά καθεστώτα κάτι ύποπτα βολεμένα υποκείμενα τύπου Αντρέι Ζαχάροφ, Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, Βάτσλαβ Χάβελ, και εκείνοι οι δυο ελεεινοί πολωνοί ολιγάρχες, ο Λεχ Βαλέσα και ο Κάρολ Βοϊτίλα, ο γνωστός στο υπόκοσμο και ως «Πάπας Ιωάννης Παύλος ο 2ος», όλοι εσείς, πηγαίνετε αμέσως ντροπιασμένοι στη γωνίτσα σας. Και ζητήστε γονυπετεις συγγνώμη από την Κλειώ, Μούσα της Ιστορίας.

 

Όχι, κυρίες και κύριοι! Τον κομμουνισμό των πολέμησαν μόνο τα Κομμουνιστικά Κόμματα της Δύσης! Αυτά, για να μάθετε, νίκησαν το τέρας του σταλινισμού και αυτό με αίμα και αγώνα, δηλαδή με «λαϊκές κινητοποιήσεις και ψηφίσματα»--κυρίως ψηφίσματα, που ως γνωστόν καθένα από αυτά έκανε το Κρεμλίνο να τρίζει συθέμελα--γκρέμισαν το θηρίο!
 

Και αν δε με πιστεύετε, διαβάστε επί λέξει το σχετικό απόσπασμα στο μεγαλειώδες σημερινό κείμενο του Κοντονή:

 

«Ηταν τα ΚΚ της Δύσης αυτά που με λαϊκές κινητοποιήσεις και ψηφίσματα διαμαρτύρονταν για τις σοβιετικές επεμβάσεις στην Τσεχοσλοβακία και στο Αφγανιστάν, για τη δικτατορία του Γιαρουζέλσκι, για τη σφαγή στην Τιενανμέν. Οι κομμουνιστές της ανανέωσης και όχι η Δεξιά. Οι κομμουνιστές της ανανέωσης ήταν αυτοί που δεν δίστασαν να έλθουν σε σύγκρουση με τη Μόσχα και να προβάλουν το αίτημα του σοσιαλισμού με ελευθερία, δημοκρατία και ανθρώπινο πρόσωπο, που γεννήθηκε το 1968 στην Πράγα από τον λαό της Τσεχοσλοβακίας και το Κομμουνιστικό Κόμμα».
 

ΥΓ. Μόνο ένα σημείο διέφυγε στον νέο Θουκυδίδη:  

ΕΠΙΦΑΝΗΣ (!) ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ: Η ιερότερη στιγμή στη ζωή του Μίκη (το συνθέτη και όχι του Μίκυ Μάους) ήταν η στράτευση και οι αγώνες του κάτω από την Κόκκινη Σημαία (!!! - ποιός την γ@mei την γαλανόλευκη) για να μας κάνει "ευτυχισμένους" (!!!) , ενώ των κομμουνιστοσυμμορητών (που έστρεψαν τα όπλα κατά της ίδιας τους της πατρίδας) το αίμα συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάκτηση της Δημοκρατίας (!!!) και ο εθνικός στρατός αντί να τους στήσει κωλαράκι, τους σκότωνε σαν μύγες (!!!) ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ? (Το άλλο με τον Τοτό θα μας το πει προσεχώς αν δεν βρεθεί κάποιος πραγματικός φίλος του να τον μαζέψει...)

Γραφική - κωμική επιστολή του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ προς την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

«Με τρομάζει η αντικομμουνιστική υστερία που κατακλύζει την εφημερίδα σας. Ως νέος κομμουνιστής είχα την τιμή να παλέψω μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ για την κατάκτηση της Ελευθερίας. Αργότερα, την εποχή της Χούντας, μέσα από το Πατριωτικό Μέτωπο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας».

Όμως για την πάντοτε ενιαία εθνικοφροσύνη και για σας που την εκπροσωπείτε μαζί με τα υπόλοιπα ΜΜΕ δεν έχουν καμιά σημασία οι όποιες πράξεις με αριστερό πρόσημο, ακόμα και οι πιο σημαντικές, όσο και αν αυτές βοηθούν και τιμούν την πατρίδα και το λαό μας. Ακόμα και την αναγνωρισμένη από εχθρούς και φίλους, ντόπιους και ξένους προσφορά μας στην ανάδειξη του νεοελληνικού πολιτισμού, την αγνοείτε επιδεικτικά.

Το μόνο που μετράει για σας είναι η ήττα μας στον Εμφύλιο και η ενόχλησή σας γιατί η ιδεολογία της Αριστεράς εξακολουθεί να υπάρχει, να δρα και να επιδρά ύστερα από τόσους και τόσους διωγμούς.

Εντάξει λοιπόν! Νικηθήκαμε και μπήκαμε στην γωνία! 

Τι άλλο θέλετε από εμάς εσείς οι νικητές και ξύνετε τις πληγές μας; 

Με το αίμα το δικό μας που συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάκτηση της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας τα πήρατε όλα! Κράτος, Κυβέρνηση, Παιδεία, Πολιτισμό, Στρατό, Αστυνομία, Τράπεζες, Τύπο, Τηλεοράσεις. Εμείς μείναμε στην γωνία, ουσιαστικά και πάλι (όπως στον Εμφύλιο) πολίτες β’ κατηγορίας.

Και από τον Στάλιν δεν θυμάστε παρά μόνο τα εγκλήματά του… Το μόνο που δεν άκουσα γι’ αυτόν είναι ότι με το πρωινό του έτρωγε τηγανητό ανθρώπινο κρέας. Για κείνον τον Στάλιν, τον Αρχιστράτηγο του Κόκκινου Στρατού με τις νίκες στο Στάλινγκραντ, στη Μόσχα, στο Λένινγκραντ και στο Βερολίνο, δεν έχετε τίποτα να πείτε;

Αν έλειπε ο Κόκκινος Στρατός και ο Στάλιν, τι θα είχαμε σήμερα; 

Αραγε το σκεφτήκατε; Ποιος θα εμπόδιζε τον Χίτλερ να γεμίσει την υφήλιο με χιλιάδες Αουσβιτς; Φαντάζεστε την Ελλάδα γεμάτη με στρατόπεδα εξόντωσης;  

Εκεί πάνω στην Ευρώπη και ειδικά στα ρατσιστικά κράτη, ξέρω γιατί πονάνε και τα βάζουνε με τον Στάλιν και τον κομμουνισμό. Γιατί νίκησε κατά κράτος τον πολυαγαπημένο τους Φύρερ. Τον Αδόλφο Χίτλερ!

Όμως εσείς εδώ, τι λόγο έχετε; Εσείς τους κομμουνιστές τους σκοτώνατε σαν μύγες. Με τις συμμορίες τύπου Σούρλα και Βρεττάκου. Με τα στρατοδικεία και τις εκτελέσεις 16.000, νέων κυρίως κομμουνιστών. Αγοριών και κοριτσιών. Με τα Μακρονήσια όπου μαρτύρησαν 100.000 Έλληνες κομμουνιστές. Με τα σφαγεία της Ασφάλειας, όπου βασανίστηκαν με τις πιο φρικαλέες μεθόδους χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες.

Τι είμαστε λοιπόν όλοι εμείς, εγκληματίες ή θύματα; 

Και γιατί παλεύαμε; 

ΙΣΤΟΡΙΑ (για αδιόρθωτους κομμουνιστολάγνους): Η εμπειρία της σοβιετικής «απελευθέρωσης»

Γράφει ο Νίκος Μαραντζίδης 

Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα. Έντυπη

Η ​​λέξη «Κατίν» ταυτίζεται πλέον στην παγκόσμια Ιστορία με τη μαζική σφαγή χιλιάδων Πολωνών από τις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες τον Απρίλιο - Μάιο του 1940. Ταυτόχρονα, το Κατίν συμβολίζει την κυριαρχία ενός ψεύδους που επιβλήθηκε βίαια σε έναν λαό.

Συγκεκριμένα, εκτελώντας τη διαταγή 13/144 του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΣΕ (5.3.1940), οι πράκτορες της NKVD, της μυστικής αστυνομίας της ΕΣΣΔ, δολοφόνησαν εν ψυχρώ 21.857 Πολωνούς και τους έθαψαν κρυφά σε διάφορα μέρη της ΕΣΣΔ.  

Τα θύματα, που συνελήφθησαν μετά τη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939, αρχικά φυλακίστηκαν ή στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Ρωσία και την Ουκρανία (μεταξύ Φεβρουαρίου 1940 και Ιουνίου 1941, 381.000 Πολωνοί των προσαρτημένων περιοχών μεταφέρθηκαν στα γκουλάγκ). Στη συνέχεια, τους αποδόθηκε η ιδιότητα του «εχθρού» του καθεστώτος και βρήκαν φρικτό θάνατο. 

Παρά τις μακροχρόνιες προσπάθειες των Πολωνών αντιφρονούντων και εξορίστων μετά τον Πόλεμο να αποκαλυφτεί η αλήθεια, η σοβιετική προπαγάνδα πέτυχε να γίνει πιστευτό διεθνώς πως ήταν οι ναζί που είχαν σκοτώσει τους Πολωνούς στο δάσος του Κατίν. Μέχρι την πτώση του κομμουνισμού το 1989, και σε αντιδιαστολή με τη διαρκή αποκάλυψη νέων στοιχείων που υποδείκνυαν τον πραγματικό ένοχο, τα γεγονότα συνέχιζαν να παραμένουν αμφιλεγόμενα στη δημόσια σφαίρα. Μόλις το 1990 ο Γκορμπατσόφ αποδέχθηκε τη σοβιετική ενοχή, ενώ αργότερα, το 2010, το ρωσικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε το Κατίν ως έγκλημα του σταλινικού καθεστώτος.

Με την εισβολή της ΕΣΣΔ τον Ιούνιο και την ολοκλήρωση της προσάρτησής τους τον Αύγουστο του 1940, οι βαλτικές χώρες αποκεφαλίστηκαν, όπως περίπου αποκεφαλίστηκε το πολωνικό έθνος στο Κατίν, καθώς σχεδόν αμέσως ξεκίνησε η επιχείρηση μεταφοράς στη Σιβηρία δεκάδων χιλιάδων Εσθονών, Λετονών και Λιθουανών. Σύμφωνα με τη σοβιετική ορολογία, τα θύματα θεωρήθηκαν «αντεπαναστάτες», «αντισοβιετικά στοιχεία», «εθνικιστές», «κουλάκοι» ή «συμμορίτες». Στους εκτοπισμένους επετράπη αρχικά να κουβαλήσουν μαζί τους μισό κιλό προσωπικών αντικειμένων ο καθένας, που στη συνέχεια περιορίστηκε στα 100 γραμμάρια. Η υπόλοιπη περιουσία τους κατασχέθηκε.

Ειδικότερα, στην Εσθονία η πρώτη σοβιετική κατοχή (1940-1941) συνοδεύτηκε από μαζικές εκτοπίσεις της εσθονικής διανόησης και ελίτ στο Νόριλσκ της Σιβηρίας, όπου πολλοί έχασαν τη ζωή τους. Συνολικά 10 χιλιάδες άτομα εκτοπίστηκαν ή φυλακίστηκαν. Από αυτούς, περίπου 400 εκτελέστηκαν αμέσως. Μετά το 1945, οι διώξεις εντάθηκαν. Το 2014 δόθηκαν στη δημοσιότητα, σε μια δίγλωσση έκδοση, τα ονόματα και άλλα στοιχεία όσων ύστερα από εντολή της Μόσχας εκτοπίστηκαν κατά τα έτη 1945-1953. Πρόκειται για 35.472 άτομα, εκ των οποίων περίπου 9.000 πέθαναν υπό τραγικές ή αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Στη Λετονία, κατά την πρώτη σοβιετική κατοχή ο αριθμός των εκτοπισμένων ξεπέρασε τις 15.000. Μόνο ένα μικρό μέρος αυτών επέστρεψε στο σπίτι του, καθώς το επίπεδο θνησιμότητας λόγω των συνθηκών διαβίωσης υπήρξε μεγάλο. Το 1949, στο δεύτερο μεγάλο κύμα διώξεων, εκτοπίστηκαν περίπου 42.000 άνθρωποι (το 2% του πληθυσμού). Ο συνολικός απολογισμός των θυμάτων της σοβιετικής κατοχής στη Λετονία είναι καταθλιπτικός. Το μνημείο που ανεγέρθηκε στη πρωτεύουσα Ρίγα, έξω από τον σταθμό που ξεκινούσαν τα τρένα με προορισμό τη Σιβηρία, είναι αφιερωμένο στις 140.068 «θύματα της κομμουνιστικής τρομοκρατίας», δηλαδή στις 57.568 εκτοπισμένους και στις 82.500 θύματα συλλήψεων και άλλων διώξεων.

Η Λιθουανία πλήρωσε ακριβά το μεγάλο αντιστασιακό της κίνημα. Οι πολιτικοί κρατούμενοι και οι συλληφθέντες από το 1941 έως το 1953 υπολογίζονται σε 100-140 χιλιάδες. Επιπλέον...

"Επίγεια ΣΥΡΙΖΑίικη κωμωδία (2)

"Eπίγεια ΣΥΡΙΖΑίικη κωμωδία"

Σαν σήμερα (30/8/ΧΧΧΧ)

1832: Η Διάσκεψη του Λονδίνου ορίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα στη γραμμή Αμβρακικού - Παγασητικού κόλπου.

1918: Ο σοβιετικός ηγέτης Βλαντιμίρ Λένιν πυροβολείται και τραυματίζεται κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εργοστάσιο της Μόσχας, σε μία δολοφονική απόπειρα από τη Φάνια Καπλάν, μέλος του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος.

1933: Ιδρύεται η γαλλική αεροπορική εταιρία «Air France».

1944: Σοβιετικά στρατεύματα εισέρχονται στο Βουκουρέστι, εκδιώκοντας τους Ναζί.

1992: Ο Μίκαελ Σουμάχερ κερδίζει το γκραν-πρι του Βελγίου, επιτυγχάνοντας την πρώτη νίκη του στη Formula 1.

1937: Γεννιέται ο Μπρους ΜακΛάρεν, νεοζηλανδός σχεδιαστής αυτοκινήτων, οδηγός αγώνων και μηχανικός, ιδρυτής της «Μακ Λάρεν» που διαπρέπει στους αγώνες της Formula 1.

2003: Πεθαίνει ο Τσαρλς Μπρόνσον, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Τσαρλς Μπουτσίνσκι, αμερικανός ηθοποιός.

2013: Πεθαίνει  Ιρλανδός ποιητής Σέιμους Χίνι, ο οποίος είχε βραβευθεί το 1995 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας

2015: Φεύγει από τη ζωή χτυπημένος από τον καρκίνο σε ηλικία 82 ετών ο βρετανός νευρολόγος και συγγραφέας Όλιβερ Σακς, ο οποίος έγραψε το βιβλίο που έγινε παγκόσμια επιτυχία «Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του με ένα καπέλο».

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Σύνορα ελληνικά ή ευρωπαϊκά;

Tου ΝΙΚΟΥ ΙΓΓΛΕΣΗ

Κάθε κράτος ασκεί κυριαρχία εντός των συνόρων του. Υπάρχουν σύνορα στο έδαφος, στη θάλασσα  (χωρικά ύδατα, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη – ΑΟΖ) και στον αέρα (εναέριος χώρος).  

Τα εδαφικά σύνορα της χώρας μας αμφισβητούνται από την Τουρκία που διεκδικεί σημαντικό αριθμό νησιών και νησίδων του Ανατολικού Αιγαίου, χωρίς να λησμονούμε τις επιδιώξεις της στη Δυτική Θράκη που, με μοχλό τη μουσουλμανική  μειονότητα, επιδιώκει συν-κυριαρχία. 

Τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας  επεκτείνονται  σε έξι ναυτικά μίλια  (11,1 χιλιόμετρα) από τις ακτές και μπορούν να αυξηθούν στα δώδεκα μίλια σύμφωνα με τη διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS  III) που υπογράφτηκε το 1982  στο Montego Bay της  Ιαμαϊκής. Θυμίζουμε ότι η Τουρκία, με ψήφισμα της εθνοσυνέλευσής της (1995), απειλεί τη χώρα μας με casus belli (αιτία πολέμου) αν επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατά μας στα δώδεκα ναυτικά μίλια.

Οι ελληνικές φοβικές κυβερνήσεις  δεν έχουν τολμήσει μέχρι σήμερα, σε αντίθεση με τη μικρή και αδύναμη Κύπρο, να ανακηρύξουν ΑΟΖ  η οποία μπορεί να φθάνει μέχρι τα 200 ναυτικά μίλια ή μέχρι τη μέση γραμμή αν η απέναντι  ακτή  είναι  πλησιέστερα  από  400  μίλια.  Όλα τα νησιά, μικρά ή μεγάλα, που μπορούν να διατηρούν οικονομική δραστηριότητα, δικαιούνται ΑΟΖ, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, κάτι που αμφισβητεί η Τουρκία. 

Τέλος, η Ελλάδα έχει εναέριο χώρο δέκα μιλίων που μπορεί να αυξηθεί στα δώδεκα, ακολουθώντας την επέκταση των χωρικών υδάτων. Τον εναέριο χώρο της πατρίδας μας παραβιάζουν καθημερινά τα τουρκικά μαχητικά.

Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία, αφού δεν υπάρχει το έδαφος, η θάλασσα και ο αέρας επί των οποίων αυτή ασκείται.  

Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει  Δημοκρατία, οποιασδήποτε μορφής – άμεση, αντιπροσωπευτική, σοσιαλιστική κλπ.-, αφού δεν υπάρχει το υποκείμενο, δηλαδή ο συγκεκριμένος λαός  (Δήμος)  που αποφασίζει για το περιεχόμενο και τον τρόπο διακυβέρνησής του. 

Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει εσωτερική έννομη τάξη, αφού δεν υπάρχει το γεωγραφικό πλαίσιο  εντός του οποίου  ισχύουν οι νόμοι του κράτους.  

Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει κρατική οντότητα,  δεν υπάρχει χώρα αλλά χώρος,  προς οικονομική εκμετάλλευση και εποικισμό από άλλους.

Η παγκοσμιοποίηση

Η κυριαρχούσα, αλλά έντονα αμφισβητούμενη από ισχυρές πολιτικές δυνάμεις, παγκοσμιοποίηση  μετατρέπει, σε πρώτη φάση, τα σύνορα σε ευέλικτα – διαπερατά (soft-frontiers) με τελικό στόχο την ουσιαστική κατάργησή τους. 

Η παγκοσμιοποίηση επιδιώκει να μετατρέψει τα σύνορα σε κάτι παραπλήσιο με τα όρια δύο όμορων Δήμων. 

Τα σύνορα θέτουν εμπόδια στην ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων (αγορές), στην ελεύθερη διακίνηση προϊόντων (χωρίς δασμούς και ποσοστώσεις)  καθώς και την ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων (μετανάστευση εργατικών χεριών). 

Αυτοί οι τρείς πυλώνες της παγκοσμιοποίησης  βρίσκονται σε ασυμβίβαστη σύγκρουση με τα συμφέροντα  των τοπικών κοινωνιών και των κρατών – εθνών. Τα σύνορα αποτελούν εμπόδιο στην αύξηση της κερδοφορίας των πολυεθνικών επιχειρήσεων και του διεθνικού κεφαλαίου.

Στον ευρωπαϊκό χώρο η παγκοσμιοποίηση  υλοποιείται  από την  ΕΕ  και την Ευρωζώνη. 

Μια συνεχής μεταφορά κυριαρχικών δικαιωμάτων (άσκηση πολιτικών) λαμβάνει χώρα, από τις εθνικές κυβερνήσεις προς την αδιαφανή εξουσία των Βρυξελλών, ενώ η νομισματική ανεξαρτησία έχει εκχωρηθεί  ήδη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.  Η ΕΕ και η Ευρωζώνη υποβαθμίζουν τα εθνικά κράτη σε επαρχίες και διαβρώνουν τα σύνορα προς όφελος της ηγεμονεύουσας δύναμης, του γερμανικού Δ΄ Ράϊχ.  Όλα καλύπτονται πίσω από το αφήγημα της «ευρωπαϊκής ιδέας» και του κοινού νομίσματος, του ευρώ.

Ευρωπαϊκή Ένωση και  σύνορα

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος δήλωσε πρόσφατα, σε επετειακή εκδήλωση (Αλμυρός 17-8-17), ότι: «Η Ελλάδα, με καθοριστική συμβολή όλων των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων, ανήκει οριστικά και αμετάκλητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα στο σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη». Στην ίδια εκδήλωση ο κ. Παυλόπουλος επανέλαβε κάτι το οποίο έχει πει πολλές φορές (σε νησιά του Αν. Αιγαίου, τη Λήμνο, τον Αϊ-Στράτη και τα Ανώγεια Κρήτης), το τελευταίο διάστημα, μιλώντας είτε σε στελέχη των ενόπλων δυνάμεων είτε σε πολίτες: «Οι Έλληνες, είμαστε έτοιμοι να υπερασπισθούμε αποτελεσματικά τα σύνορα, το έδαφος και την κυριαρχία της πατρίδας μας, που αποτελούν και σύνορα, έδαφος και κυριαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης». 

Ανεξάρτητα από το αν οι Έλληνες είμαστε έτοιμοι, το βέβαιο είναι ότι η ΕΕ ούτε θέλει ούτε μπορεί να υπερασπιστεί τα σύνορα, το έδαφος και την κυριαρχία όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά οποιασδήποτε χώρας-μέλους της για τους εξής λόγους:

1. Η ΕΕ δε διαθέτει αμυντικό σκέλος, δε διαθέτει ένοπλες δυνάμεις ως Ένωση. Ο αμυντικός βραχίονας  της  ΕΕ είναι το ΝΑΤΟ.
2. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της ΕΕ η εθνική ασφάλεια παραμένει στην αποκλειστική  ευθύνη  κάθε  κράτους – μέλους (άρθρα 4 και 5 της ΣΕΕ).

Τα γεγονότα που επιβεβαιώνουν τα ανωτέρω είναι: