"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τα γενόσημα και το λόμπι του φαρμάκου -- Πώς στην Ελλάδα τα αντίγραφα έφθασαν να είναι πιο ακριβά από τα πρωτότυπα!!!


Ο γιατρός σε νοσοκομείο της Βόρειας Αττικής είχε διατελέσει σε υπεύθυνη κυβερνητική θέση στο υπουργείο Υγείας. «Ηρθε πριν από τις εκλογές ο Α (αναφέρει όνομα γνωστού φαρμακοβιομηχάνου) και μου πρόσφερε, σε μία τσάντα, χρήματα. Είπα, όμως, ότι έχω καλύψει τις ανάγκες μου και δεν τα πήρα. Διαφορετικά, θα με είχε στο χέρι...».

Ενα δισ. ευρώ είναι πάρα πολλά χρήματα. Το δεύτερο Μνημόνιο προβλέπει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να περικόψει τις δαπάνες για το φάρμακο λίγο παραπάνω από 1 δισ. ευρώ. Από το 2000 ώς το 2009, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα ξεπέρασε κάθε πανευρωπαϊκό προηγούμενο αύξησης, προσεγγίζοντας τα 5,1 δισ. από 880 εκατ. ευρώ (7,5 φορές αύξηση), ενώ το 82% των φαρμάκων εισήχθη από χώρες της Ε.Ε. Το νούμερο αυτό πρέπει να συμπιεστεί το 2012 στα 2,88 δισ.

Η ομάδα δράσης της Ε.Ε. (task force) προτείνει για την επίτευξη του στόχου μία σειρά εργαλείων για τη χρησιμοποίηση των οποίων αντιδρά το λόμπι της φαρμακευτικής βιομηχανίας, αλλά και οι γιατροί που διατηρούν στενές σχέσεις και χρησιμοποιούνται σαν τμήμα του δικτύου διανομής. Αιχμή της αντιπαράθεσης είναι η γενίκευση της χρήσης των γενοσήμων φαρμάκων, εκείνων δηλαδή που έχουν την ίδια σύσταση με κάποιο πρωτότυπο φάρμακο (προστατευόμενο προϊόν). «Τα γενόσημα όταν λήξει η προστασία του πρωτοτύπου (συνήθως μετά 10ετία) μπορούν να παραχθούν από οποιαδήποτε εταιρεία με άλλο όνομα» (καθηγητής Ι. Παπαδόπουλος).

Η χρήση τους στην Ελλάδα είναι πολύ λίγο διαδεδομένη σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Κι αυτό διότι κατά κανόνα τα ασφαλιστικά ταμεία πληρώνουν μέχρι σήμερα τα πιο ακριβά από αυτά...

Στην Ελλάδα, το 2011 η χρήση τους έφτασε μόλις στο 18% του συνόλου της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης και αυτό γιατί υπάρχει ένας μηχανισμός διαμόρφωσης της τιμής, που για να προστατεύσει την ελληνική βιομηχανία φαρμάκου, καθόριζε την τιμή του γενοσήμου στο 80% και στη συνέχεια στο 70% της τιμής του πρωτοτύπου. Αποτέλεσμα; Οι βιομηχανίες φαρμάκου κατέβαζαν (σ.σ. ιδιαίτερα μετά τη λήξη της πατέντας του πρωτοτύπου) την τιμή του φαρμάκου και το γενόσημο έμενε στο... ράφι. «Σε πολλές περιπτώσεις», λέει διοικητής νοσοκομείου της Αθήνας, «τα γενόσημα είναι ακριβότερα από τα πρωτότυπα, όπως στην περίπτωση των αλβουμινών» (σ.σ. ενός συστατικού των ορών), ενώ σε φάρμακα όπως ογκολογικά ή πνευμονολογικά, που είναι πανάκριβα, απλά δεν κυκλοφορούν γενόσημα.

Το πρόβλημα είχε τεθεί στον κ. Γ. Παπαθανασίου και στην κ. Λούκα Κατσέλη, ως υπουργούς Ανάπτυξης, αλλά και οι δύο δεν νομοθέτησαν την απελευθέρωση των τιμών των γενοσήμων «προς τα κάτω», για να προστατεύσουν την εγχώρια βιομηχανία. «Δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε με τα φάρμακα, αν στα θεραπευτικά πρωτόκολλα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη χρήση των ογκολογικών φαρμάκων, διασφαλιζόταν ο σεβασμός των ενδείξεων της Ε.Ε. από τους γιατρούς που συνταγογραφούν», σημειώνει γιατρός σε μεγάλη ογκολογική κλινική της Αθήνας.

Τέλος, χωρίς τον έλεγχο του όγκου της συνταγογράφησης, ακόμα και η μείωση της τιμής μπορεί να οδηγήσει σε έκρηξη της δαπάνης, όπως συνέβη με την κατανάλωση των αντικαταθλιπτικών, η δαπάνη για τα οποία πενταπλασιάστηκε τα προηγούμενα χρόνια. Με το νομοσχέδιο που θα ψηφισθεί την επόμενη Τετάρτη οι γιατροί του ΕΟΠΠΥ πρέπει να συνταγογραφούν ώς 50% γενόσημα φάρμακα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σε Κέντρα Αισθητικής έχουν μετατραπεί οι κλινικές του ΕΣΥ

Της Ελένης Πετροπούλου

Κλινικές του ΕΣΥ μετατράπηκαν σε Κέντρα Ομορφιάς και δημόσια νοσοκομεία σε αίθουσες αισθητικής. Άνδρες και κυρίως γυναίκες, με συνεργούς πλαστικούς χειρουργούς, υποβάλλονται σε δήθεν «απαραίτητες» επεμβάσεις επανορθωτικής πλαστικής χειρουργικής αλλά στην ουσία πλαστικής... ομορφιάς, χρεώνοντας τα ασφαλιστικά ταμεία με χιλιάδες ευρώ και επιβαρύνοντας σημαντικά το ΕΣΥ.

Ενδεικτικό είναι ότι σε καθημερινή βάση πραγματοποιείται τουλάχιστον μία παράνομη πλαστική επέμβαση, με τις κλινικές του ΕΣΥ να έχουν μετατραπεί σε Κέντρα Αισθητικής! Τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενέργησαν οι ελεγκτές του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας είναι αποκαλυπτικά: μία στις τρεις πλαστικές επεμβάσεις στο ΕΣΥ είναι παράνομες. Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι μόνον οι παράνομες πλαστικές επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν τον τελευταίο χρόνο στα Τμήματα Πλαστικής Χειρουργικής δύο νοσοκομείων της Αττικής, στο ΚΑΤ και το Γενικό Κρατικό Αθηνών «Γ. Γεννηματάς» ξεπερνούν τις 350.

Ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος έχει δώσει εντολή να συνεχιστούν οι έλεγχοι στα αρχεία των νοσοκομείων και για επεμβάσεις προηγούμενων χρόνων καθώς και να επεκταθεί ο έλεγχος σε όλα τα νοσοκομεία του ΕΣΥ που διαθέτουν κλινικές πλαστικής χειρουργικής. Ήδη, στο «μικροσκόπιο» των ελεγκτών έχουν μπει τα αρχεία των Τμημάτων Πλαστικής Χειρουργικής στα νοσοκομεία «Θριάσιο» στην Ελευσίνα και «Παπαγεωργίου» στη Θεσσαλονίκη καθώς υπάρχουν συγκεκριμένες καταγγελίες για παράνομες πλαστικές επεμβάσεις αισθητικού χαρακτήρα που διενεργούσαν γιατροί του ΕΣΥ. Ο κ. Λοβέρδος μάλιστα τον περασμένο Νοέμβριο μιλώντας προς τους διοικητές των δημόσιων νοσοκομείων ζήτησε «να αναλάβουν τις ευθύνες τους» προσθέτοντας ότι «ζητάμε μόνο να κάνετε την δουλειά σας». Όπως είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, «δεν μπορεί περιστατικά που βιώνει όλη η Ελλάδα, να παραπέμπονται στις καλένδες. Ελέγξτε τα». Ενδεικτικά είχε αναφερθεί στην περίπτωση δύο νοσοκομείων στην Αθήνα, τα οποία βρίσκονται στο «μικροσκόπιο» των ελεγκτών και στα οποία επεμβάσεις αισθητικής «βαφτίζονταν» ιατρικές.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: "Βιομηχανία" απονομών χάριτος σε "μπουμπούκια" του ποινικού δικαίου για να διοριστούν στο χρεωκοπημένο Δημόσιο!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΝΑ ΦΡΙΞΕΤΕ
Της Ιωαννας Μανδρου

Καταχρηστική εφαρμογή ακόμα και του εξαιρετικού μέτρου της απονομής χάριτος διαπιστώνουν δικαστικοί αλλά και παράγοντες του υπουργείου Δικαιοσύνης, καθώς έχουν εντοπιστεί πολλές αποφάσεις που φθάνουν στο σημείο να προκαλούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα και να κονιορτοποιούν το σύστημα επιβολής ποινών.

Αποφάσεις που ξεπερνούν τον κοινωνικό χαρακτήρα της απονομής χάριτος και της άρσης των συνεπειών που παράγουν οι ποινικές καταδίκες, φαίνεται πως εξυπηρετούν, πρωτίστως, λογικές τακτοποίησης ημετέρων ή ρουσφετολογικών προσλήψεων, κυρίως σε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως προκύπτει από δεκάδες σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Χαρίτων.

Κι ενώ, όπως επισημαίνουν έγκριτοι νομικοί, η απονομή χάριτος είναι μέτρο εξαιρετικό και υπό προϋποθέσεις, αποφάσεις που εκδόθηκαν την τελευταία διετία αφορούν είτε καταδικασμένους σε βαρύτατες ποινές για εμπόριο ναρκωτικών είτε άλλους που έχουν καταδικαστεί για κατ’ επάγγελμα εγκληματική δράση, με βασική στόχευση τον διορισμό τους στο Δημόσιο.

Η περίπτωση του Μ. Κ., που είχε καταδικαστεί από δικαστήριο της Ιταλίας (Παλέρμο) σε κάθειρξη 20 χρόνων, χρηματική ποινή και ισόβια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, για πώληση, διανομή, μεταφορά, εισαγωγή και κατοχή σημαντικής ποσότητας ναρκωτικών, είναι ενδεικτική. Παρά την ποινική απαξία της εγκληματικής του δράσης για εμπόριο ναρκωτικών, αποφασίστηκε να του απονεμηθεί χάρις, ενώ σε άλλη περίπτωση έγινε άρση κάθε συνέπειας από τις ποινικές καταδίκες για κατ’ επάγγελμα παραβάτη του νόμου, προκειμένου να διοριστεί στον Δήμο Ρεθύμνης.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τα χρυσά παλάτια των Ανεξάρτητων Αρχών

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΝΕΛΛΗ

Αν και θέλουν να είναι ανεξάρτητες και να παράγουν σοβαρό έργο υπέρ του πολίτη, εντούτοις, oι ανεξάρτητες Αρχές είναι απόλυτα... εξαρτημένες από τα λεφτά του κρατικού προϋπολογισμού. Σχεδόν 5 εκατ. ευρώ τον χρόνο πληρώνει το Δημόσιο σε ενοίκια για τα γραφεία που στεγάζουν 8 από τις 16 ανεξάρτητες διοικητικές Αρχές. Πρόκειται για κτίρια ιδιαίτερα... ευχάριστα και άνετα σε αντίθεση με χιλιάδες άλλες δημόσιες υπηρεσίες.

Ωστόσο, για την απίστευτη αυτή σπατάλη, ασφαλώς και δεν φταίνε αποκλειστικά οι ίδιες οι Αρχές, αλλά οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι που συνεχίζουν να πληρώνουν τεράστια ποσά για να μισθώνουν ακίνητα από ιδιώτες, την ίδια στιγμή που το Δημόσιο διαθέτει εκατοντάδες ανεκμετάλλευτα κτίρια.

Για παράδειγμα, δεν μπορεί ο Συνήγορος του Πολίτη να συνεχίζει να πληρώνει μισθώματα για το πολυτελές ακίνητο που βρίσκεται πίσω από το Χίλτον, στην οδό Χατζηγιάννη Μέξη 5. Το εντυπωσιακό της ιστορίας είναι ότι τα περίπου 1,2 ευρώ τον χρόνο που δίνονται για τη μίσθωση γραφείων στο συγκεκριμένο κτίριο, γεμίζουν τα... παγκάρια της Μονής Βατοπεδίου και διαχειριστής του ακινήτου ως επικεφαλής του μοναστηριού είναι ο... προφυλακισμένος ηγούμενος Εφραίμ.

Αλλά και το ΑΣΕΠ, που επί χρόνια φροντίζει για τη διαφάνεια στην επιλογή προσωπικού, πληρώνει πάνω από 150 χιλ. ευρώ τον μήνα ή κοντά στα 2 εκατ. ευρώ τον χρόνο για το κτίριο στην οδό Πουλίου. Περί τα 41.000 ευρώ είναι τα ενοίκια για την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, 20.543 ευρώ για το ΕΣΡ, 14.000 ευρώ για τα γραφεία του Συνηγόρου του Καταναλωτή και 11.800 ευρώ για τη στέγαση της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση στη λεωφόρου Συγγρού.

Τα περισσότερα κτίρια βρίσκονται στο κέντρο όπου τα ενοίκια γραφείων είναι υψηλά, παρά τη μείωση 20% που πέτυχε το Δημόσιο για όλα τα κτίρια που ενοικιάζει. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν προτείνει τη συστέγαση σε ένα κτίριο του Δημοσίου όλων των Ανεξάρτητων Αρχών ώστε να ελαφρυνθεί ο κρατικός κορβανάς από τα έξοδα για ενοίκια.

Ωστόσο, κάποιες πληροφορίες, αναφέρουν ότι η μετεγκατάσταση σε άλλα κτίρια προσκρούει και στην αντίδραση των υπαλλήλων των Αρχών οι οποίοι δεν θα ήθελαν να αφήσουν την άνεση των πολυτελών γραφείων για να μεταφερθούν κάπου αλλού.

Τα μηνιαία μισθώματα

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Aπροστάτευτοι οι θησαυροί του Αγίου Ορους! -- Και να κλαπουν δεν θα πάρει κανείς χαμπάρι αφού ΔΕΝ είναι ουτε καν καταγραμμένοι!

Tου Σταυρου Τζιμα

Μια ολόκληρη σελίδα αφιέρωσε πρόσφατα η γαλλική «Φιγκαρό» στις αρπαγές κειμηλίων του Αγίου Ορους επί κομμμουνιστικών καθεστώτων από μοναχούς - πράκτορες βουλγαρικών και ρωσικών μυστικών υπηρεσιών στις δεκατίες ’70 και ’80. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, το ρεπορτάζ ακουμπάει με τον δικό του τρόπο το τεράστιο ζήτημα της προστασίας των αμύθητων βυζαντινών θησαυρών που έχουν συσσωρευθεί επί χίλια και πλέον χρόνια στον Αθω. Αλλά δεν είναι μόνο οι αποκαλύψεις της έγκυρης εφημερίδας των Παρισίων, που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την αγιορείτικη πολιτιστική μας κληρονομιά. Η κλοπή στην Εθνική Πινακοθήκη και η ληστεία στο Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας ανέβασαν -και σωστά- στο «κόκκινο» τον συναγερμό των αρχών της αθωνικής πολιτείας.

Οι πληροφορίες από τις Καρυές αναφέρουν ότι Πολιτική Διοίκηση και Ιερά Κοινότητα ενημέρωσαν εγγράφως την πολιτεία για την ανεπάρκεια σε έμψυχο υλικό και τεχνικά μέσα για τη διαφύλαξη της δημόσιας τάξης και ασφάλειας στη χερσόνησο του Αθω. Ελάχιστοι αστυνομικοί, ένας(!) τελωνειακός, σαράβαλα περιπολικά αυτοκίνητα, προβληματικά ταχύπλοα του λιμενικού συγκροτούν την μάλλον διάτρητη ασπίδα προστασίας εκατομμυρίων κειμηλίων στις είκοσι μονές, τις σκήτες και τα κελιά της μοναστικής πολιτείας!

Το τραγικό είναι ότι ακόμη και αν κλαπούν ή έχουν αφαιρεθεί χρυσοποίκιλτα άμφια αυτοκρατόρων και πατριαρχών, χρυσόβουλα, χειρόγραφα, βιβλία, εικόνες, κ.λπ., δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα γίνει αντιληπτή η απουσία τους, αφού οι θησαυροί δεν είναι καταγραμμένοι. Και εδώ η πολιτεία διέπραξε μέγα λάθος, που μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες για τη μεγάλη «προίκα» προς τους Ελληνες, τους ανά τον πλανήτη Χριστιανούς, αλλά και τον παγκόσμιο πολιτισμό γενικότερα, που κρύβει στα σπλάχνα της η «Κιβωτός της Ορθοδοξίας».

ΤΟΥΡΚΙΑ: Μια χρυσή λίρα απο το Δημο Τραπεζούντας σε νεογέννητα που θα παίρνουν ονόματα υπό εξαφάνιση

Δεν είναι ποντιακό ανέκδοτο αλλά πραγματικότητα: Το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Arsin της Τραπεζούντας αποφάσισε να δίνει μια χρυσή λίρα σε κάθε οικογένεια της περιοχής του που θα δίνει στα παιδιά της τα ονόματα Τεμέλ, Ντουρσούν, Ιντρίς και Φαντιμέ.

Τα ονόματα αυτά σχεδόν έχουν εξαφανιστεί από την Τουρκία επειδή τόσο στον κινηματογράφο όσο και στα ποντιακά ανέκδοτα ταυτίζονται με τους Ποντίους!

Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με τους δικούς μας Κωστίκα και Γιωρίκα.

Το όνομα Τεμέλ για παράδειγμα δόθηκε μόνο σε δέκα παιδιά σε ολόκληρη την Τουρκία την περίοδο 2001-2007.

Το δημοτικό συμβούλιο με την πρωτοβουλία του θέλει να δώσει ένα τέλος στην εξαφάνιση των ονομάτων που συνδέονται με την περιοχή του Πόντου και να διατηρήσει τις παραδόσεις του.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ

ΣΚΟΠΙΑ: Επιδιώκουν ένταξη στο ΝΑΤΟ χωρίς επίλυση της ονομασίας

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Την πρόθεση της σκοπιανής κυβέρνησης να επιδιώξει την προώθηση της ευρωατλαντικής πορείας χωρίς να δίνει προτεραιότητα στην επίλυση του ονόματος αποκάλυψε με συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα «Die Welt» ο Ν. Γκρούεφσκι.

Ο Σκοπιανός πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στη γερμανική κοινή γνώμη, εξηγεί μεν πόσο σημαντική είναι για την ίδια την ΠΓΔΜ αλλά και για την ειρήνη στα Δυτικά Βαλκάνια η ένταξη της χώρας του σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, προειδοποιώντας όμως ότι στην υπόθεση αυτή διακυβεύεται και η «ταυτότητα». Δεν χάνει μάλιστα την ευκαιρία να προβάλει την απόφαση της Χάγης υποστηρίζοντας ότι το Διεθνές Δικαστήριο έκρινε ότι η χώρα μπορεί να ενταχθεί σε διεθνείς οργανισμούς με το όνομα το οποίο η χώρα «επέλεξε μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και ήταν σύμφωνη με την ιστορία της».

Η συνεχής αναφορά Σκοπιανών στο θέμα της ταυτότητας δεν αφορά μόνο στη γνωστή από το 2008 θέση για αναγνώριση και αποδοχή και από την Αθήνα της «μακεδονικής» ταυτότητας, κάτι που είναι προφανές ότι δεν αποτελεί καν βάση συζήτησης για την Ελλάδα. Η σκοπιανή πλευρά επιμένει τώρα στο θέμα της εξαίρεσης από τη συζήτηση του θέματος της ταυτότητας γιατί τη συνδέει με το εύρος χρήσης της νέας ονομασίας θέλοντας να ακυρώσει την ελληνική θέση για erga omnes χρήση. 

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Συνωμοσίες βλέπει ο Έρογλου

Νερό στον μύλο της προπαγάνδας ρίχνει και πάλι ο Ντερβίς Έρογλου, μιλώντας για ισραηλινή στρατιωτική βάση στην Κύπρο.

Σύμφωνα με τον Έρογλου, διεξάγονται μυστικές συνομιλίες προκειμένου να εγκατασταθεί στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου στρατιωτική βάση του Ισραήλ, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι «αυτό το χαρτί» θα χρησιμοποιηθεί από την ελληνοκυπριακή πλευρά ως «όπλο στις διαπραγματεύσεις εναντίον της τουρκοκυπριακής πλευράς».

Σχολιάζοντας μάλιστα την επίσκεψη Νετανιάχου στη Λευκωσία, ανέφερε ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Κύπρο, γιατί υπάρχουν αμοιβαία οφέλη, καθώς ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά, ανοικτά πλέον, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την ένταση στις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις.

Σχετικά με την πορεία του Κυπριακού ο κ. Έρογλου δήλωσε ότι περιορίζεται ο χρόνος για την επίτευξη συμφωνίας και χρησιμοποίησε την τουρκική επιχειρηματολογία, λέγοντας ότι σε περίπτωση που μέχρι την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε τον Ιούλιο από την Κυπριακή Δημοκρατία, «δεν βρεθεί μια λογική και δίκαιη λύση, η διαδικασία ειρήνευσης θα παγώσει για τουλάχιστον δύο χρόνια».

Απείλησε ακόμη ότι εάν μέχρι τον Ιούλιο τα δύο μέρη δεν φθάσουν σε συμφωνία, τότε η τουρκοκυπριακή πλευρά θα ενισχύσει το «κράτος» της και θα προχωρήσει στην υιοθέτηση νέου «Συντάγματος»

EΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ

"Eπίγεια σοφία"

Δεν είναι τι κοιτάς που έχει σημασία. Είναι τι βλέπεις.
Henry David Thoreau, 1817-1862, Αμερικανός συγγραφέας

Αναρωτιέμαι πόσους ανθρώπους κοίταξα στη ζωή μου χωρίς να τους δω ποτέ.
John Steinbeck, 1902-1968, Αμερικανός συγγραφέας, Νόμπελ 1962

Αν αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, τα πράγματα που βλέπεις θα αλλάξουν..
Wayne W. Dyer, Αμερικανός συγγραφέας

Σαν σήμερα (28/2/ΧΧΧΧ)

1854: Ιδρύεται το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα των ΗΠΑ


1904: Ιδρύεται στη Λισαβόνα η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπενφίκα


1935: Ο δρ. Γουάλας Κράδερς εφευρίσκει το νάιλον.


1901: Γεννιέται ο αμερικανός χημικός Λίνους Καρλ Πόλινγκ, αμερικανός χημικός ο οποίος τιμήθηκε με Νόμπελ Χημείας το 1954 και Νόμπελ Ειρήνης το 1962. Αυτός και η Μαρία Κιουρί είναι οι μοναδικοί κάτοχοι δύο βραβείων Νόμπελ στην ιστορία του θεσμού.


1942: Γεννιέται ο Μπράιαν Τζόουνς, ιδρυτικό μέλος των Rolling Stones.


1986: Δολοφονείται ο σουηδός πρωθυπουργός Ούλοφ Πάλμε

Η «μάχη», ο Καμύ και η δημοκρατία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΕΛΤΣΟΥ

Για να περιγράψεις τη σύνθλιψη της Ελλάδας από την πρέσα της ανυποχώρητης Ευρώπης, πρέπει να έχεις κατά νου ότι ο χρόνος αυτής της περιγραφής παράγεται τεχνητά μετρημένες λέξεις προς ανάγνωσιν. Δεν είναι εύκολο να αναπτύξεις θέματα που αντιβαίνουν στην κατεστημένη λογική, όπως π.χ. το θέμα του πνεύματος της εξέγερσης.

Εάν το επιχειρήσεις, θέτεις στον εαυτό σου έναν υπεραισθητό προορισμό. Φαντάζεις εκτός τόπου, ακόμη και όταν συγκρατείσαι μέσα στον χρόνο του άρθρου. Παρ' όλα αυτά προετοιμάζεις τον αναγνώστη σου για μια υψηλότερη σκοπιμότητα από την επιτυχία του PSI. Δηλαδή προετοιμάζεις την έλευση της δικαιοσύνης.

Αν λοιπόν ζητάς να παρεμβαίνεις, μάθε πως η εμμονή σου αυτή οργανώνεται μέσα στην τηλε-τεχνολογία των μέσων. Πρέπει να ξέρεις πως ό,τι σχολιάζεις είναι η κατασκευασμένη πραγματικότητα. Το χειρότερο: εάν θελήσεις να αποκαλύψεις τι είναι και τι δεν είναι «φτιαγμένο», οφείλεις να παραδεχθείς πως είσαι και συ ως έναν βαθμό «φτιαχτός». Προσπάθησε όμως να ξαναγράψεις ό,τι θα ήθελες εφεξής να γράφεις. Και πρόσεξε, με αυτό το πρωθύστερο σχήμα, γίνεσαι και εσύ ο «καλλιτέχνης της καθημερινής ζωής», όπως ήθελε ο Μποντλέρ. Αλλιώς άσε το Google να κάνει τη δουλειά.

Η Ελλάδα βούλιαξε μαζί με όσους μιλούν τη γλώσσα που τη βούλιαξε γράφοντας για τη βουλιαγμένη Ελλάδα. Και στο ερώτημα ποια μορφή πρέπει να έχει αυτό που αποκαλείς αρθρογραφία, η απάντηση έρχεται από την ιδέα της Ρόζας Λούξεμπουργκ για τη δικτατορία: «Η δικτατορία συνίσταται στο ότι χρησιμοποιεί και δεν καταστρέφει τη δημοκρατία». Θα καταλάβεις τότε πως οι θεωρίες σου περί αποδόμησης ενός εκ των δύο «πόλων» πέφτουν στο κενό. Ο τρόμος, όπως και ο Γερμανός, χρειάζεται το εκκρεμές του ανάμεσα στον έναν και στον άλλο.

Να είσαι η αλλαγή που επαγγέλλεσαι!


Στη βαρυσήμαντη ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο, δύο μέρες πριν από την κρίσιμη συνεδρίαση της Βουλής για την ψήφιση του δεύτερου Μνημονίου, ο πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος ήταν δραματικός: ή υπερψηφίζεται η δανειακή σύμβαση ή χρεοκοπούμε. 

Η ομιλία του ήταν διαυγής και τεκμηριωμένη. Ιδωμένη όμως στα συμφραζόμενά της ήταν, συγχρόνως, αντιφατική. Η εκφορά της στο συγκεκριμένο υπουργικό συμβούλιο αντέφασκε με το καρτεσιανής λογικής περιεχόμενό της.

Διαβάζοντας την ομιλία του, ο κ. Παπαδήμος ήταν πλαισιωμένος από δύο κυρίους, οι οποίοι έφεραν τον τίτλο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης. 

Ο ένας εξ αυτών, εθισμένος στην κατοχή θώκων εξουσίας, έστω και αν η επιδίωξη της εξουσίας συνεπαγόταν κραυγαλέα καιροσκοπικές επιλογές στην πολιτική του διαδρομή, είναι κατ’ ομολογίαν του άεργος, αφού δεν έχει νομοθετικές αρμοδιότητες ούτε συντονίζει το κυβερνητικό έργο. Λειτουργεί περισσότερο ως παρατηρητής και λιγότερο ως διαμορφωτής δημόσιων πολιτικών: γράφει άρθρα, δίνει συνεντεύξεις και ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων, εκ των οποίων το πλέον πρόσφατο είναι συλλογή διηγημάτων! Εν τω μεταξύ, η χώρα καίγεται…

Ο έτερος αντιπρόεδρος, ασίγαστα φιλόδοξος, είναι αυτός που ενώ απέπεμψε νταηλίδικα τους εκπροσώπους των δανειστών μας πέρυσι το καλοκαίρι, τους εκλιπαρούσε στη συνέχεια να επιστρέψουν, επιτείνοντας έτσι την αναξιοπιστία της χώρας! Είναι ο ίδιος άνθρωπος που χαρακτήρισε «λύτρωση» την ασύνετη πρόταση περί διεξαγωγής δημοψηφίσματος του (τότε) πρωθυπουργού του, η οποία οδήγησε την Ελλάδα στην έσχατη ανυποληψία διεθνώς.  

Ο καθένας με τον τρόπο του, οι κ. Πάγκαλος και Βενιζέλος συμβολίζουν το (ας το πω όσο πιο ευγενικά μπορώ) φθαρμένο πολιτικό σύστημα που έφερε τη χώρα στη χρεοκοπία.

Eυτυχώς, μας εποπτεύουν

Γράφει ο Τριαντάφυλλος Δραβαλιάρης

«Στην πολιτική λέγονται πράγματα που δεν γίνονται και γίνονται πράγματα που δεν λέγονται».
Στις μέρες μας γίνεται χωρίς να λέγεται -χωρίς να ομολογείται ακριβέστερα- μια κρίσιμη αλλαγή. Bρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με άγνωστη και γι' αυτό επίφοβη κατάληξη - μια μεγάλη αναμόρφωση του οικονομικού και πολιτικού μοντέλου της χώρας.

Xαρακτηριστικό της γνώρισμα ότι επιβάλλεται. Διαμορφώνεται με έξωθεν όρους. O,τι απέφευγε επί δεκαετίες το πολιτικό σύστημα αγνοώντας πως «αργότερα, αργότερα θά 'ρθουνε τα χειρότερα», πειθαναγκάζεται, τώρα, να το υλοποιήσει.

Kαταρχήν πάμε (;) σε εκλογές με σαφείς προγραμματικές θέσεις όπου -θαύμα, θαύμα- απουσιάζουν τα «θα» και περισσεύουν τα «πρέπει». Tα προγράμματα είναι επί του συγκεκριμένου - όχι επί του αφηρημένου. Γραμμένα για τα δύο μεγάλα κόμματα διά χειρός τρόικας. Kαι, ευτυχώς, με ισχυρές για τους πολίτες δικλίδες ασφαλείας. Tριμηνιαίος έλεγχος της πορείας υλοποίησης των συμπεφωνημένων -μηνιαίο θα τον προτιμούσα- ώστε να εκταμιεύεται ρευστότητα από το «πακέτο» βοήθειας των 130 δισ. ευρώ. Xωρίς το... μέλι των διαρθρωτικών αλλαγών στη γλώσσα της τρόικας -αλάνθαστοι γευσιγνώστες πλέον των «πιάτων» που τους σερβίρει η ελληνική πολιτική κουζίνα - «λεφτά δεν υπάρχουν». No honey, no money. Xωρίς νοικοκύρεμα των δημοσίων οικονομικών, ξεχάστε την ξένη βοήθεια. Nα μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να κάνουμε πράξη τους ανέξοδους δεκάρικους άλλων εποχών που ήθελαν τους Eλληνες να μεγαλουργούν «στηριγμένοι στις δικές μας δυνάμεις».

Aνθελληνικός κυνισμός; Φιλελληνικός πραγματισμός. O,τι επί δεκαετίες λείπει από την κουλτούρα διακυβέρνησης της χώρας και -αλίμονο- δεν καταγράφεται στο απουσιολόγιο του εκλεκτορικού σώματος.

Eπιχαίρουμε; Oχι κατ' ανάγκη. Eθνική ντροπή συνιστά η αλλαγή με ξένους όρους. Aλλά την καθαγιάζει η αποτροπή (;) κατάρρευσης της χώρας.

Eθνικό άγος η ξένη εποπτεία. Mείζονος αιδούς όμως από τη δική μας αποδεδειγμένη ξεφτίλα να εποπτεύουμε τα του οίκου μας;

'H μήπως όχι; Hταν ο Σόιμπλε που κυβερνούσε επί δεκαετίες τη χώρα της αμεριμνησίας για να συναγωνίζονται στην άσκηση «κοινωνικής πολιτικής» γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις και αριστερές συγκυβερνήσεις του άκοπου (και δανεικού) πλούτου;  

O Σόιμπλε επιβάλλει την εθνική ατζέντα βιώσιμης ανάπτυξης ή αυτοί που δεν τη διαμόρφωσαν; 

O Σόιμπλε διαχειρίστηκε άνω των 90 δισ. που εισέρρευσαν ως κοινοτικοί πόροι στη χώρα και που, εξαιρουμένων κάποιων σημαντικών έργων, γέμισαν με επιχειρήσεις-κουφάρια την ελληνική περιφέρεια. 

O Σόιμπλε αντικατέστησε τα DATSUN και τα TOYOTA του Θεσσαλικού Kάμπου με απαστράπτουσες CAYENE και μετέφερε τη Nίκαια της Γαλλίας στη Nίκαια της Λάρισας με σήμα κατατεθέν τη νεοπλουτική ασχήμια χλιδάτων κατοικιών - μετ' εσωτερικών πισίνων, παρακαλώ, για τους ανθρώπους που έκαναν μπάνιο σε νερόλακκους; 

O Σόιμπλε έκανε το θαύμα της παραγωγής μαρμαρόσκονης από βαμβακοφυτείες ώστε να επιζητούν οι αγροτοπατέρες «όλα τα λεφτά, όλα τα κιλά» για τη μη επιδοτούμενη μαρμαρόσκονη;

Καρνάβαλος (εκ του λατινικού carne=κρέας)

Της ΛΙΑΝΑΣ ΚΑΝΕΛΗ
(Από το "ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΜΟΝΙΟ" του "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ")

Σ' αυτόν τον ...υπέροχο ναό της αστικής δημοκρατίας, στα χρόνια του μεταπολεμικού καπιταλισμού της ψηφιακής εποχής, πολλή βρώμα πλάκωσε απ' τα σκαλιά ως το ιερό του κεφαλαίου. Σαράφηδες πουλάνε κι αγοράζουνε λαούς και κοινωνίες τυλιγμένες σε χαρτιά ανώνυμων τίτλων. Η τεράστια επιστημονική και τεχνολογική παγκόσμια περιουσία αλλάζει χέρια και συμπυκνώνεται σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα που τρέφουν λογαριασμούς, αφήνοντας νηστικούς τους ανθρώπους όπου Γης. Στο προαύλιο, τα παιδάκια μαθαίνουν να παίζουν μπάλα με ανθρώπινα κεφάλια κομμένα σύριζα στο πηγούνι, βαρβαρόπουλα μιας νέας εποχής που τα καμαρώνουν αποκτηνωμένοι γονείς. Η επιτυχία και η πρόοδος στις μέρες μετριέται με φόνους εξ ορισμού ανεξιχνίαστους και μαζικούς.

Το φραγγέλιο δεν το 'πιασε ακόμη ο λαός. Δεν αναποδογύρισε τους πάγκους των εμπόρων. Μπαινοβγαίνει και προσκυνάει τις αγορές, έχοντας προσαρμοστεί στην ιδέα «μια εταιρεία μια χώρα»... Κι έγιν' ο κόσμος μια χαψιά, άθροισμα εξαθλιωμένων χωριών που αγωνίζονται να γίνουν δορυφόροι των μεγάλων κάστρων του καπιταλισμού της οικονομικής νεοφεουδαρχίας. Σε μια γωνιά γεμάτη γαλανά νερά, βράχια ανθισμένα μέσα στη θάλασσα, με αμπέλια και ελιές, με ωραίους νεκρούς στα σπλάχνα της τέχνης της ζωής ικανούς να διδάξουν γενεές επί γενεών να σκέφτονται, στο παιχνίδι της ροής των κερδών μπήκε κι ο αιφνίδιος θάνατος της διαλεκτικής. 

Οι Ιησουίτες της πολιτικής αναζητούν έναν εκατομμυριούχο βουλευτή νόμιμο (!) που έβγαλε ανήθικα (!) τα λεφτά του έξω απ' το χωριό και τα πήγε στο κάστρο, στο οποίο του είπαν ότι ανήκει. Κι αυτό το βάφτισαν εξωτερικό. Και ψάχνει το πόπολο στα σκουπίδια να φάει, στα χαρτιά να μάθει τι έχασε απ' τα ματωμένα δικαιώματα που κέρδισε στα χωράφια, και τις φάμπρικες, και τα γραφεία, κι αλλάζει προτεραιότητα μυρίζοντας τον αέρα σα σκυλί, μην και τον βρει και τον ξεσκίσει στις βρισιές και τις μούντζες.

Το χρήμα στη θέση του. Στο καταφύγιό του. Στην τραπεζούλα και την επενδυσούλα του. Γέμισε ο τόπος κολοκοτρωναίους που περπατάνε ξυπόλυτοι με περικεφαλαία, πυρπολώντας ως καρνάβαλο τη λογική και σφίγγοντας τη γραβάτα σε μίμηση θυσίας. Εχουν πέραση ετούτον τον καιρό οι εγχώριες τροίες, τα ξύλινα αλογάκια μα προπάντων οι Ιφιγένειες διάδοχοι των εξαθλιωμένων προτεκτοράτων. Μια χώρα των μακάρων παίζεται στα ζάρια της πραγματικότητας. Ιλιγγιώδες σπορ ο εθισμός στη ναυτία. Ν' ακούς την κυρίαρχη επικράτεια της τηλοψίας, την αγράμματη κι απολίτιστη νομενκλατούρα να πουλάει έκπληξη για το κακό που βρήκε τον κόσμο με χορηγό την ίδια.

Ανώνυμοι πολιτικοί

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του Μάνου Σιφονιού

Οι πολιτικοί που έθρεψαν το επώνυμό τους, με μπαλκονάτες καταφάσεις σε ό,τι πιο ψευδές, απατηλό, αντιαναπτυξιακό και παράλογο, προς χάριν μιας επώνυμης επιλογής, ενός σταυρού δίπλα στο όνομά τους, ενός αλαλαγμού –δίκην συνθήματος– του ονόματος, ή του επιθέτου τους, ήρθε η ώρα να «πεθάνουν» στη δίνη της ανωνυμίας.

Είναι οι πολιτικοί που έσβησαν από το λεξικό το νόημα των λέξεων, ευθύνη, ευθιξία, ευθυκρισία, παραίτηση, σύμπνοια, όραμα και διατηρούν μόνο το «ηθικό» δικαίωμα να αυτομαστιγώνονται φορώντας το προσωπείο της ειλικρίνειας, έσχατο αποκούμπι για την πολιτική τους επιβίωση. Είναι όμως κι όσοι κάθονται απέναντι, υπηρέτες της αντίδρασης, ακατανόητοι, ανερμάτιστοι, δημαγωγοί, οπορτουνιστές, κι ωφελημένοι εξίσου, διεκδικώντας το αλάθητο για λογαριασμό μας και αφαιρώντας από τους άλλους το πραγματικό ηθικό δικαίωμα να τους ζητούν εξηγήσεις για τον κόσμο που ευαγγελίζονται.

Ήρθε λοιπόν η ώρα να σβηστούν και τα ονόματα όλων τους, από το λεξικό της πολιτικής ιστορίας. Την ανωνυμία τη γνωρίζουν. Ήταν αυτοί οι ανώνυμοι πολιτικοί που κρύβονταν πίσω από τη δυσλειτουργία κάθε δημόσιας υπηρεσίας, κάθε πρόβλημα γραφειοκρατίας, κάθε «ευνοϊκή» ρύθμιση, κάθε παράβλεψη, κάθε μίζα, κάθε «επιδότηση»... Δημιουργοί, ή συμπαραστάτες, οπαδοί, ή στραβομάτηδες, είναι υπαίτιοι όλης της ατμόσφαιρας διαπλοκής, ρεμούλας, ανομίας και ωχαδερφισμού που επικράτησε στη χώρα τις 2-3 τελευταίες δεκαετίες.

Τα δημιούργησαν και άλλοι. Ναι! Έχουμε κι εμείς –όλοι μας– μερίδιο στην ευθύνη της διαχείρισης, με την αδιαφορία, με την επιλογή της ψήφου μας; Ναι! Όμως μπορεί τα άλλοθι για τις απαιτήσεις των πολιτών, την πίεση των ψηφοφόρων, τη συνευθύνη των πολλών, να αναφέρονται σε υπαρκτά στοιχεία, αλλά δεν ταιριάζει σε ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ πολιτικούς. Δεν γίνεσαι πολιτικός για να ακούς (μόνο!), ή να υπ-ακούς, αλλά και για να πράττεις! Δεν πρέπει να γίνεσαι πολιτικός για να μιλάς γενικόλογα και στρογγυλά. Δεν αξίζει να γίνεσαι πολιτικός για να μιλάς κυρίως για το τι έκαναν λάθος, ή τι δεν έκαναν οι άλλοι, αλλά για το τι έκανες ή τι μπορείς να κάνεις εσύ! (Με τεκμηρίωση και χωρίς φληναφήματα).

Στην Ελλάδα του 2012 κι ενώ ο υπόλοιπος κόσμος προσπαθεί να αλλάξει, δηλ. να προχωρήσει, οι ανώνυμοι πολιτικοί που εκφράζουν το επώνυμο κράτος συνεχίζουν να μη λειτουργούν ως πολιτικοί, αλλά ως εν δυνάμει διαχειριστές, αφού η ποιότητα και το αποτέλεσμα της διαχείρισης δεν ταιριάζει ούτε σε υπεύθυνους διαχειριστές τετραώροφης πολυκατοικίας. Και αυτό –θα το ξαναπώ– δεν ισχύει μόνο για αυτούς που λούστηκαν το κυβερνητικό σκωτσέζικο ντους των τελευταίων μηνών.

Κρίμα για την Ελλάδα. Οι σύγχρονοι πολιτικοί της χώρας δεν ήταν εραστές της πολιτικής. Ήταν ζιγκολό της πολιτικής! Δεν επιθυμούσαν απλώς να ικανοποιήσουν το αντικείμενο του πόθου τους. Θέλησαν να το διακορεύσουν έναντι αντιτίμου. Ζήτησαν, απαίτησαν και έλαβαν τα δώρα τους για το χρόνο που ξόδεψαν συνουσιαζόμενοι μαζί της στο κρεβάτι της πολυθρύλητης διαπλοκής.

Eπανασύσταση σχέσεων κοινωνίας


Mου ζητήθηκαν, με διαυγή καλοπιστία, εξηγήσεις: (...) Πως αν το πρώτο ζητούμενο σήμερα είναι να ξαναπιστέψει ο Eλληνας στον εαυτόν του, δηλαδή στη δυναμική της ελληνικής συλλογικότητας, τότε χρειαζόμαστε πρωτίστως όχι ιδιοφυή πρωθυπουργό, αλλά αυθεντικό αρχιεπίσκοπο. Eγραφα συγκεκριμένα:

«Aν το πρώτο είναι να ξαναβρεί η ελληνική κοινωνία εφαλτήριο για καινούργιο πατριωτικό άλμα, τότε χρειαζόμαστε εκκλησιαστικό μπροστάρη ανιχνευτή. Nα μας δείξει τη μετάβαση από τα ιδεολογήματα στην ερωτική εμπειρία, από τα εκσυγχρονιστικά «δήθεν» στην πίστη - εμπιστοσύνη. Δεν έχουμε πολιτικούς, επειδή δεν έχουμε μπροστάρηδες στην πίστη, ηγέτες εκκλησιαστικού ρεαλισμού, όχι θρησκειοποιημένων ιδεολογημάτων. Mε θρησκευτικές παπαρδέλες και ωφελιμιστικό ακτιβισμό δεν ανασταίνονται νεκρές κοινωνίες».

Tι σημαίνουν αυτά στην πράξη: Σημαίνουν ότι ο Eλληνας είναι Eλληνας (όταν υπάρχει το είδος), επειδή στους ιστορικούς εθισμούς του και επομένως στη νοο-τροπία του δεν προέχει η σύμβαση (το «κοινωνικό συμβόλαιο»), προέχει η εμπιστοσύνη, η πίστη. Kαι η πίστη - εμπιστοσύνη προϋποθέτει προσωπικές σχέσεις, κοινωνία σχέσεων. Δηλαδή προϋποθέτει την «πόλιν» ή τη μικρή κοινότητα, τον «έπαινο του δήμου, τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα εύγε». Oχι το απρόσωπο κράτος και τον φόβο του χωροφύλακα ή του μπαμπούλα «Θεού».

H Eλλάδα σήμερα είναι νεκρή, δίχως αντανακλαστικά ετερότητας, διότι είναι μόνο κράτος με θεσμικά καταργημένη την κοινότητα. O Eλληνας δεν έχει πια καμιά απολύτως αίσθηση του «ανήκειν», του «μετέχειν», αίσθηση κοινωνίας Πιθηκίζοντας πρότυπα άσχετα με τις ανάγκες του, έφτιαξε κράτος συγκεντρωτικό, με μεγαλουπόλεις ακοινώνητου βίου, εκπίπτοντας σε τριτοκοσμική καθυστέρηση, υπανάπτυξη και φαυλότητα. Πρόσφατα, με δύο διαδοχικά εν ψυχρώ εγκλήματα, τον «Kαποδίστρια» και τον «Kαλλικράτη», εξαλείφθηκε και θεσμικά – επίσημα η μικρού μεγέθους κοινότητα, χάρη στην οποία επέζησε ιστορικά ο Eλληνισμός τρεις χιλιάδες χρόνια.

Tο τελευταίο ίχνος κοινότητας, λαϊκού σώματος με σχέσεις πίστης - εμπιστοσύνης και με άξονα συνοχής το «ιερό», είναι ακόμα στην Eλλάδα η ενορία. Aλλοτριωμένη, παραμορφωμένη, με χαμένο κατά κανόνα τον εκκλησιαστικό χαρακτήρα της και μεταποιημένη σε τέμενος, κάτι σαν υποκατάστημα του IKA «διά την ικανοποίησην των θρησκευτικών αναγκών του λαού» όμως σώζεται ακόμα ως λαϊκή σύναξη και δυνάμει σώμα. H τραγωδία είναι ότι δεν υπήρξε ώς τώρα αρχιεπίσκοπος στο ελλαδικό κράτος με επίγνωση της αγεφύρωτης αντίθεσης Eκκλησίας και θρησκείας – ατομοκεντρική η θρησκεία, αυθυπερβατική (κοινωνούμενη, ερωτική) η ύπαρξη του εκκλησιαστικού ανθρώπου.

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ: Οι ομογενείς αρχίζουν έρανο για την Ελλάδα

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ

Αγώνας συμπαράστασης από τους Ομογενείς των Ηνωμένων Πολιτειών στην πατρίδα. Από το Σαν Φρανσίσκο έως τη Νέα Υόρκη, ο απόδημος Ελληνισμός έχει ξεκινήσει μια καμπάνια για τη συγκέντρωση βοήθειας με στόχο να απαλύνουν λίγο τη φτώχεια που μαστίζει όλο και μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας από την Κρήτη έως τη Θράκη και ιδιαίτερα βέβαια τους μικρομεσαίους στα αστικά κέντρα. Οι εικόνες από τα συσσίτια στις εκκλησίες, τους εκατοντάδες νεοαστέγους και τα ρεπορτάζ για Ελληνες που δεν έχουν να θρέψουν τα παιδιά τους έχουν προκαλέσει κινητοποίηση στις οργανώσεις των Ελλήνων στις ΗΠΑ.

Στη Βόρεια Καλιφόρνια, η Ομοσπονδία των Ελληνικών Συλλόγων πριν από λίγες ημέρες αποφάσισε να ακυρώσει τη μεγάλη παρέλαση η οποία γίνεται στον Αγιο Φραγκίσκο κάθε χρόνο για τον εορτασμό της επετείου της 25ης Μαρτίου και να διαθέσει τα χρήματα για να καλυφθούν επείγουσες ανάγκες οικογενειών. Μια ανάλογη πρωτοβουλία ξεκίνησε και στη Νέα Υόρκη υπό την αιγίδα της Αρχιεπισκοπής, η οποία προσκαλεί Ελληνες πρώτης, δεύτερης ή τρίτης γενιάς να συνεισφέρουν στον κοινό σκοπό. Ανάλογες διαδικασίες αναμένεται να αναπτυχθούν και σε άλλες περιοχές των ΗΠΑ μέσα από το δίκτυο των ομογενειακών συλλόγων.

«Η Ελληνική Ομοσπονδία Βόρειας Καλιφόρνιας σε έκτακτη συνεδρίαση της ολομέλειας αποφάσισε να προχωρήσει με τα σχέδια εορτασμού της 25ης Μαρτίου όπως ήταν προγραμματισμένα στο μεγάλο Auditorium του Δημαρχείου του Αγίου Φραγκίσκου, αλλά να ματαιώσει την καθιερωμένη παρέλαση που προηγείται της εορτής», σημειώνει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Θόδωρος Λαλιώτης.

Στη Βόρειο Καλιφόρνια, με επίκεντρο το Σαν Φρανσίσκο, ζούν περίπου 50.000 Ελληνες. Υπάρχουν 15 ενορίες και κάπου 60 σύλλογοι και φορείς που λειτουργούν υπό τη σκέπη της Ομοσπονδίας. «Η ακύρωση της παρέλασης είναι πολύ σοβαρό γεγονός, καθώς μέσω αυτής προβάλλουμε τον Ελληνισμό. Δεν πήραμε την απόφαση ελαφρά τη καρδία, όμως αισθανθήκαμε ότι είναι ο σωστός τρόπος για να ευαισθητοποιηθούν οι ομογενείς», εξηγεί ο κ. Θ. Λαλιώτης. Οπως λέει, από την παρέλαση θα εξοικονομηθούν 50.000 δολ. και αυτό βέβαια θα αποτελέσει μόνο την αρχή αφου θα ακολουθήσουν και άλλες δράσεις.

«Η όποια βοήθεια συγκεντρωθεί θα διατεθεί μάλλον μέσω της Εκκλησίας, καθώς, εξ όσων γνωρίζουμε, διαθέτει τον δικό της μηχανισμό για τα συσσίτια αλλά και για τη διανομή τροφίμων και ρουχισμού», λέει ο κ. Λαλιώτης.

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Χάνουμε το «Μεγάλο Παιχνίδι» των αγωγών

Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΩΒΑΙΟΥ

Επείγουσες αναπροσαρμογές στη στρατηγική της Ελλάδας προκειμένου η χώρα να παραμείνει στην ενεργειακή σκακιέρα της Ευρασίας και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου επιβάλλουν οι ραγδαίες ανακατατάξεις του «παιχνιδιού» των αγωγών στην περιοχή.

Η καταλυτική εξέλιξη των τελευταίων ημερών ήταν η εκ μέρους της BP εγκατάλειψη του φιλόδοξου σχεδίου για την κατασκευή του αγωγού ITGI (Inteconnector Turkey Greece Italy), του αγωγού δηλαδή που θα καθιστούσε τη χώρα κόμβο στην πορεία μεταφοράς του αζέρικου αερίου από το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ προς την Ευρώπη.

Πρόκειται για ένα από τα τρία σχέδια μεταφοράς αερίου από το Αζερμπαϊτζάν (πέραν του Nabucco και του TAP), τα οποία μελετώνται τα τελευταία χρόνια από την ΕΕ και τις ΗΠΑ με στόχο τον περιορισμό της ενεργειακής εξάρτησης από τη Ρωσία.

Το συγκεκριμένο σχέδιο ήταν το μοναδικό το οποίο συζητούσαν μέχρι πρότινος η ελληνική κυβέρνηση και η ΔΕΠΑ, η οποία και συμμετέχει στη σχετική κοινοπραξία για την κατασκευή του έργου, μαζί με την ιταλική Edison.

Από τα τέλη του προηγούμενου έτους οι ανακατατάξεις στη σκακιέρα των αγωγών ήταν ραγδαίες.

Στα τέλη Δεκεμβρίου του 2011 υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν για την κατασκευή ενός νέου αγωγού, υπό την επωνυμία Trans Anatolian Pipeline. Με τη συμφωνία αυτή οι δύο χώρες εξασφάλισαν σημαντικό πλεονέκτημα εν όψει τελικών αποφάσεων και δημιουργήθηκαν αυτομάτως νέα δεδομένα στην αντιπαράθεση των διαφόρων επιχειρηματικών σχεδίων, με αντικείμενο την εκμετάλλευση του κοιτάσματος-μαμούθ του Σαχ Ντενίζ 2 στην Κασπία Θάλασσα.

Σύμφωνα δε με πηγές που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, με τη συμφωνία αυτή, ακόμη και το μεγάλο πρότζεκτ της κατασκευής του αγωγού Nabucco, το οποίο η γερμανική κυβέρνηση προωθεί, τίθεται σε διαφορετική βάση, καθώς συζητείται πλέον η κατασκευή τού... μισού αγωγού και το ενδεχόμενο να σταματά στα τουρκοβουλγαρικά σύνορα. 

Παράλληλα, ενεργό είναι και το σχέδιο της ΒΡ για την κατασκευή του South Eastern Europe Pipeline (SEEP), που ξεκινά από τα σύνορα Τουρκίας - Βουλγαρίας και φτάνει στην Κεντρική Ευρώπη.

Από τις εξελίξεις είναι προφανές ότι η Ελλάδα αρχίζει να σβήνεται από τον χάρτη των αγωγών. H χώρα δεν βρίσκεται στην πορεία ούτε του Nabucco (κοινοπραξία με κύριους μετόχους τη γερμανική RWE και την αυστριακή OMV), ούτε του Transanatolian, ενώ η διαφαινόμενη ματαίωση του ITGI, που αποτέλεσε μονοδιάστατη επιλογή της κυβέρνησης, έπειτα και από τη ματαίωση του σχεδίου Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, επιτάσσει τη λήψη αποφάσεων και την αναδιαπραγμάτευση της θέσης της χώρας στον ενεργειακό χάρτη.

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΕΝΕΡΓΕΙΑ: O απερίγραπτος Κος Μανιάτης έχει μπερδέψει το μείζον θέμα των ερευνών με τον διαγωνισμό για προσλήψεις στο Δημόσιο (και ενδεχομένως τα σωβρακα με τις γραβάτες) -- Η Κύπρος δείχνει τον δρόμο


Θα περίμενε κανείς ότι τον Οκτώβριο του 2009, μετά δηλαδή τη διαπίστωση για την οξύτατη οικονομική κρίση στην οποία οδηγούνταν η Ελλάδα, η τότε κυβέρνηση θα προχωρούσε τάχιστα σε συμφωνίες για έρευνες, γεωτρήσεις και εξορύξεις, ειδικά στη νότια Κρήτη και στο Καστελόριζο, όπου οι πλείστοι ειδικοί πιστεύουν ότι κρύβεται «αμύθητος θησαυρός». Ο προηγούμενος πρωθυπουργός αποχώρησε ηττημένος σε όλα τα μέτωπα, η Ελλάδα απέκτησε καινούργιο, ο οποίος έχει την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Μέχρι σήμερα έγιναν ελάχιστα στο μείζον αυτό ζήτημα.

Ο λαλίστατος υφυπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιά­της, για τον οποίον πιστεύαμε πως είναι διαφορετικός από τους άλλους, παρουσίασε περίεργες ιδέες, ειδικά για την περίπτωση του Καστελόριζου, αλλά προβλημά­τισε περισσότερο η ανακοίνωσή του ότι μέσα στο επό­μενο εξάμηνο θα προκηρυχθούν νέοι διαγωνισμοί με τη διαδικασία της «ανοιχτής πόρτας» για έρευνες υδρο­γονανθράκων σε 15 χερσαίες περιοχές της Ελλάδας.

Προφανώς, ο κ. Μανιάτης έχει μπερδέψει το μείζον θέμα των ερευνών με τον διαγωνισμό για προσλήψεις στο Δημόσιο, διότι δεν εξηγείται διαφορετικά η απόφα­ση αυτή, που αυτόματα δίνει το δικαίωμα σε χώρες όπως είναι η Τουρκία να επιχειρήσουν να κερδίσουν τους διαγωνισμούς που θα προκηρύξει η ελληνική κυβέρνηση. 

ΣΚΟΠΙΑΝΟ: Φόβοι Αμερικανών και Ευρωπαίων ότι μία ταπείνωση στο Μακεδονικό θα προκαλέσει έκρηξη στην ελληνικη κοινωνία


Μπορεί η επίσκεψη του διαμεσολαβητή Νίμιτς να είχε διερευνητικό χαρακτήρα και στόχο την επανέναρξη των συνομιλιών, αλλά κατέδειξε ότι ο Γκρούεφσκι είναι αποφασισμένος να εκμεταλλευθεί την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου για να διεκδικήσει την ένταξη της χώρας του στο ΝΑΤΟ. Για τον σκοπό αυτό προετοιμάζει διπλωματικά το έδαφος για να τεθεί το αίτημα στη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας τον Μάιο στο Σικάγο.

Επειδή τα Σκόπια έχουν επίγνωση ότι είναι αδύνατον να ενταχθούν ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» ζητούν να ενταχθούν με το προσωρινό όνομα ΠΓΔΜ. Υπενθυμίζουμε ότι όπου συνέβη αυτό, αμέσως μετά οι Σλαβομακεδόνες προσπάθησαν να επιβάλλουν αυθαιρέτως το συνταγματικό όνομά τους.

Προς το παρόν, η πολιτική του Γκρούεφσκι δεν βρίσκει ανταπόκριση. Θεσμικά υπάρχει το εμπόδιο της απόφασης του Βουκουρεστίου (Απρίλιος 2008), η οποία προβλέπει ότι προϋπόθεση για την ένταξη της ΠΓΔΜ είναι η επίλυση του προβλήματος της ονομασίας. Το θεσμικό εμπόδιο είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι από μόνο του ικανό εάν δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη πολιτική βούληση των ισχυρών. Στην περίπτωσή μας φαίνεται ότι για τους δικούς τους λόγους η Ουάσιγκτον, οι μεγάλες χώρες-μέλη της Ευρωζώνης και ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας Ράσμουσεν εμφανίζονται αποφασισμένοι να μην ανοίξουν τέτοιο θέμα στη σύνοδο κορυφής του Σικάγου.

Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί φοβούνται ότι μία ταπείνωση στο Μακεδονικό θα μπορούσε να πυροδοτήσει την οργή που συνεχώς συσσωρεύει η κρίση στην ελληνική κοινωνία και να προκαλέσει έκρηξη. Μία τέτοια έκρηξη δεν θα επέφερε ανατροπές μόνο στο εσωτερικό, αλλά θα είχε πιθανότατα και αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις στους άλλους αδύναμους κρίκους της Ευρωζώνης, με αποτέλεσμα να παροξύνει την ήδη οξεία κρίση του ευρώ.

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που η Ουάσιγκτον δεν ανταποκρίνεται στις εκκλήσεις των Σκοπίων. Αυτός είναι ο λόγος που η Μέρκελ, όταν προ ημερών συνάντησε τον Γκρούεφσκι στο Βερολίνο, του συνέστησε να τα βρει με την Αθήνα πριν ξαναχτυπήσει την πόρτα του ΝΑΤΟ.