"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Kάτι δεν πάει καλά…

 

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ


Ισως να είναι απλά η εντύπωσή μου. Αλλά αισθάνομαι η χώρα κάπου να έχει σκοντάψει και να μην προχωρά ανεμπόδιστα μπροστά. Τα επίπεδα πολιτικής στα οποία οι παρατηρήσεις αυτές αφορούν είναι αρκετά.  

Ας αρχίσουμε από το μέτωπο της πανδημίας. Μόλις τον περασμένο Ιούνιο ο βαθμός διασποράς στην κοινότητα είχε φθάσει σχεδόν στο μηδέν. Εκτοτε αρχίσαμε να ανοίγουμε τα σύνορα. Με μοντέλα αλγόριθμων βασισμένα σε χώρες με εμπειρίες μάλλον αρνητικές για την αντιμετώπιση του ιού. Τουρίστες έμπαιναν με δειγματοληπτικούς ελέγχους κι αφήνονταν να κινηθούν στο εσωτερικό ελεύθερα πριν βγουν τα όποια αποτελέσματα. Στη συνέχεια εντοπίζαμε τους θετικούς όπου βρίσκονταν, δίχως έλεγχο των μέχρι τότε επαφών τους!

Παίρνονταν κατά καιρούς μέτρα, δίχως όμως σοβαρό έλεγχο της εφαρμογής τους. Και κάποιοι, όπως ο μητροπολίτης Κερκύρας, που παρακινούσαν τον κόσμο να παρακούσει τις κυβερνητικές εντολές για τον περιορισμό των κρουσμάτων κηρύχθηκαν αθώοι από το δικαστήριο. Απαγορεύτηκαν οι συγκεντρώσεις κι όμως έξω από τα δικαστήρια παρατηρήθηκαν συγκεντρώσεις πίεσης της Δικαιοσύνης για αποφάσεις σύμφωνες με το αίσθημα των συναθροισμένων (Χρυσή Αυγή, θάνατος Κωστόπουλου). Παραβιάζοντας κάθε υγειονομικό κανόνα, αλλά και τις αρχές του κράτους δικαίου.

Παρόμοια είδαμε να πλημμυρίζουν τα ΜΜΕ από αναφορές για τον θάνατο του φασισμού και το αβγό του φιδιού, με αφορμή τη δικαστική απόφαση για τις βιαιότητες της Χρυσής Αυγής, αλλά πλήρης σιωπή κάλυψε την ανατριχιαστική δολοφονία του γάλλου καθηγητή, που θυσιάστηκε στην προσπάθειά του να πολεμήσει για μια βασική ευρωπαϊκή αξία. Το δικαίωμα δηλαδή στην ελευθερία της έκφρασης.

Θέλουμε πραγματικά αυτές οι αξίες να είναι κυρίαρχες στην κοινωνία τη δική μας και σε αυτές της Δύσης;  

Πώς είναι δυνατόν, αν αυτό είναι σωστό, να έχουμε κινητοποιήσεις και πύρινες αρθρογραφίες για δήθεν ισλαμοφοβία και αντίθεση στους μετανάστες; Οταν από εκεί ακριβώς προέρχεται η περιφρόνηση των πλέον θεμελιωδών δυτικών δημοκρατικών αξιών;  

Και η κυβέρνηση δείχνει να απέχει από αυτές τις, πολιτιστικές κυρίως, μάχες. Κλείνοντας ουσιαστικά το μάτι σε κάθε παρόμοιο καπρίτσιο της Αριστεράς.

Γιατί κάτι τέτοιο να συμβαίνει; 

Η Αριστερά συνετρίβη εκλογικά μετά την καταστρεπτική της πολυετή παραμονή στη διακυβέρνηση της χώρας. Η ευκαιρία ήταν μοναδική για να αποκαθηλωθεί και η ηγεμονία της στις ιδέες και τις κοινωνικές αξίες. 

Αυτό όμως δεν γίνεται. Και διαπιστώνεται φοβία απέναντι στις αστήρικτες πλέον αρχές και διακηρύξεις της. Αντί να διατρανώνουμε με υπερηφάνεια την πίστη μας σε μια κοινωνία που οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι στις επιλογές τους, στο να κάνουν λάθη και να είναι γενναιόδωροι και δημιουργικοί, εξακολουθούμε να πιστεύουμε στην ηθική ενός πολιτικού περιβάλλοντος όπου, όπως έλεγε η Μάργκαρετ Θάτσερ, «το κράτος είναι υπεύθυνο για τα πάντα και κανείς δεν είναι υπεύθυνος για το κράτος». Η γραφειοκρατία εξακολουθεί να βασιλεύει, το ΚΚΕ και οι μπαχαλάκηδες να αυθαιρετούν και ο Πρωθυπουργός να διατρανώνει πως δεν είναι νεοφιλελεύθερος!!

Οπως έλεγε ο Καρλ Πόπερ, η κοινωνία μας πρέπει να στηρίζεται στην ανοχή. Αλλά...

 

ΠΡΟΣΩΠΑ - ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ: Η καραμπίνα

 

Της ΡΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μετά από τέτοια αναδουλειά που έσυρε η οικονομική κρίση και με την πανδημία στο καπάκι, είναι αναπόφευκτο για τους νέους ανθρώπους να συγκατοικούν ακόμα με τους γονείς τους και να βιοπορίζονται από εκείνους. Δεν το φοβάμαι αυτό. Αργά ή γρήγορα θα περάσει.  

Εκείνο που τρέμω είναι μήπως ο μοιραίος αυτός συγχρωτισμός βαθύνει την ανηλικότητα η οποία ούτως ή άλλως ενδημεί στην ελληνική οικογένεια. Τριανταπεντάρης που επαναστατεί σαν δεκαεξάρης. Δεν έχω τίποτα πιο μπλιαχ απ’ αυτό. 

Είναι δύσκολη τέτοιου είδους συμβίωση πόσω μάλλον όταν ο μεγαλύτερος γίνεται εξ ανάγκης δεσμοφύλακας και ο νεότερος γίνεται εξ αμελείας μεταδότης της πιο ύπουλης ιωσούλας που μπορεί να θεριέψει ακόμα κι από τα πιο αθώα σούρτα φέρτα.  

Το ‘χουμε ή να γίνω ακόμα πιο δυσάρεστη;

Μέσα σ’ αυτόν τον βουβό πόλεμο των γενεών που βρίσκεται σε εξέλιξη, ζούσε μια φορά κι έναν καιρό ένα νέος που αγαπούσε τους γέρους και συνέχισε να τους αγαπάει μέχρι προχθές που τίναξε τα μυαλά του με μια καραμπίνα. Το λέω περιληπτικά γιατί είμαι σίγουρη ότι εν τω μεταξύ έχετε διαβάσει όλες τις «λεπτομέρειες» για τον αυτόχειρα ιδιοκτήτη οίκου ευγηρίας. Σαράντα ετών ειδικός στην ψυχολογική φροντίδα των ηλικιωμένων, κλείστηκε μαζί τους στη μονάδα που επί είκοσι χρόνια διαφέντευε, ελέγχοντας αυτοπροσώπως την τήρηση των μέτρων, παρηγορώντας, προστατεύοντας, εμψυχώνοντας, δίνοντας όλα του τα λεφτά για τα τεστ των τροφίμων του που δεν ήταν δα και οι γονείς του. 

Τι κι αν έβαλε σακιά με άμμο στα παράθυρα και καρφιά στις πόρτες; Ο ιός τελικά πέρασε και τότε δίκασε και καταδίκασε ο ίδιος τον εαυτό του. Επειδή δεν ήταν τέλειος ή επειδή ήταν;

Αφήνουν πίσω τους βουνό τα ερωτήματα οι αυτόχειρες, μπας και φιλοτιμηθεί κανείς να ξεδιπλώσει το χαρτάκι, αλλά δεν βαριέσαι;  

Παλιά τους ονόμαζαν ποιητές, σήμερα ψυχικά ευεπίφορους. 

Και στις δυο περιπτώσεις...

 

ΠΡΟΣΩΠΑ - ΜΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: Ο Σον Κόνερι και η Βασίλισσα του χορού (Όλα είναι τώρα. Δεν υπάρχει άλλη ζωή. Και η ζωή που ζούμε είναι οι επιλογές μας)

 

Όλα είναι τώρα. Δεν υπάρχει άλλη ζωή, πάπαλα. Και η ζωή που ζούμε είναι οι επιλογές μας. Δεν υπάρχει μοίρα που κανονίζει τη πορεία του καθενός μας. Υπάρχουν μόνο οι επιλογές μας, οι δυνατότητές μας, οι προσπάθειές μας. Εάν εξαιρέσεις τις αρρώστιες όλα τα υπόλοιπα είναι επιλογές μας. Ούτε θετική ενέργεια, ούτε αρνητική. Καθένας πορεύεται με τις επιλογές του και τους δαίμονές του.

Αυτό κατά κάποιο τρόπο είναι η εισαγωγή μας στο άρθρο του Χρίστου Λιάπη που ακολουθεί για την απόδραση του Sean Connery από τα εγκόσμια.

 

Ψυχίατρος, Διδάκτωρ Παν/μίου Αθηνών


Οι περισσότεροι θα τον θυμούνται για τις ερμηνείες του ως James Bond. Τα τηλεοπτικά κανάλια ήδη τιμούν τον “First Night” που πέταξε για το Κάμελοτ της αθανασίας της συλλογικής μας μνήμης, προβάλλοντας τις ταινίες του, ανάμεσά τους και αυτήν όπου πρωταγωνιστούν ο Sean Connery ως King Arthur, ο Richard Gere ως Lancelot και η Julia Ormond ως Guinevere, σε ένα από τα ωραιότερα Υψενικά, μεσαιωνικά, προ-οιδιποδιακά τρίγωνα του κινηματογράφου.

 

Για εμένα η κορυφαία στιγμή του ήταν όταν ως πλοίαρχος Ramius απευθυνόταν στο πλήρωμα του «Κόκκινου Οκτώβρη»: “….όταν ο κόσμος έτρεμε στον ήχο τον πυραύλων μας. Τώρα θα τρέμουν πάλι, στον ήχο της σιωπής μας”, περικλείοντας σε αυτή τη στομφώδη πολεμική αγόρευση ολόκληρη την αμφίπλευρη εαυτο-ελλείπουσα διχοτόμηση ανάμεσα στους δύο τύπους του ναρκισσισμού.

Τον θορυβώδη επιλήσμονα (oblivient) και τον σιωπηλό υπεράγρυπνο (hypervigilant). 

Ο πρώτος θα συνεχίσει να ποστάρει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σαν να μην πέρασες ποτέ από τη ζωή του. 

Ο δεύτερος θα σε διαγράψει, όλο πίκρα για την απόρριψη που νομίζει πως εισέπραξε.

Ο πρώτος είναι ένα εκκωφαντικό διαστημόπλοιο.  

Ο δεύτερος ένα υποβρύχιο σεσιγασμένης πρόωσης. 

Ως πράκτωρ 007 ο εκλιπών κατατρόπωσε τους εχθρούς της Βασίλισσας και στα δύο αυτά σκηνικά. Για αυτό και αυτή τον έχρισε Sir, αληθινό «Πρώτο Ιππότη» της Μητέρας Αγγλίας. Για να τον αποχαιρετήσω, όμως, θα επιλέξω μία αποστροφή του από το “The Rock”, όταν λέει στον Nicolas Cage: “Οι αποτυχημένοι πάντα κλαψουρίζουν λέγοντας πως θα κάνουν το καλύτερο που μπορούν. Οι νικητές γυρίζουν σπίτι με τη Βασίλισσα του χορού».

Γιατί, ο Sean Connery εξεικόνισε αρχετυπικά την ανδρική αυτοπεποίθηση εμπνέοντας με τις ερμηνείες του όλους όσοι είτε δεν πήγανε ποτέ στον χορό της αποφοίτησης, είτε γυρίσανε σπίτι τους χωρίς τη βασίλισσα του χορού.

Καλό σου ταξίδι 007. 

Από αυτή την τελευταία σου αποστολή...

 

Εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

 











Σαν σήμερα (2/11/ΧΧΧΧ)

 

1789: Εθνικοποιείται η περιουσία της γαλλικής εκκλησίας κατα την Γαλλική επανάσταση.
1823: Σε μήνυμά του στο Κογκρέσο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέιμς Μονρόε αναγνωρίζει το δικαίωμα των επαναστατημένων Ελλήνων στην ανεξαρτησία.
1917: Ο υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, Άρθουρ Τζέιμς Μπάλφουρ, δηλώνει ότι «ήρθε η ώρα, οι Εβραίοι να αποκτήσουν κράτος στην Παλαιστίνη». Έμεινε στην ιστορία ως «Διακήρυξη Μπάλφουρ», πάνω στην οποία βασίστηκε η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948.
1940: Ιταλικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν τις πόλεις Ιωάννινα, Μέτσοβο, Καστοριά, Καρδίτσα, Πύλο, Αιτωλικό, Πάτρα, Χανιά, Ρέθυμνο, Κέρκυρα και Θεσσαλονίκη. 90 νεκροί και 209 τραυματίες οι απώλειες στον άμαχο πληθυσμό.
1906: Γεννιέται ο ιταλός σκηνοθέτης Λουκίνο Βισκόντι,
1911: Γεννιέται ο Οδυσσέας Ελύτης (Αλεπουδέλης),. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979.
1950: Πεθαίνει ο ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας Τζορτζ Μπέρναρντ Σο (Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1925).
1960: Πεθαίνει πάνω στο πόντιουμ, ενώ διηύθυνε πρόβα στη Σκάλα του Μιλάνου Δημήτρης Μητρόπουλος, έλληνας αρχιμουσικός και συνθέτης






2016: Πεθαίνει, σε ηλικία 66 ετών, ο γνωστός ηθοποιός Γιώργος Βασιλείου. έπειτα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.








2017 Πεθαίνει ο ηθοποιός Βασίλης Μαυρομάτης ο οποίος υπήρξε και ενας  από τους καλύτερους εκφωνητές τόσο στα παλαιότερα ραδιοφωνικά, διαφημιστικά σποτάκια όσο και αργότερα στα τηλεοπτικά.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ : Ο Αντιφά διδάσκει Ιστορία


 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

 Προτάσεις για διόρθωση του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου επί τα βελτίω. 

 

Να ορισθεί επιτροπή εκπαιδευτικών οι οποίοι, χάριν της ιστορικής αληθείας, να επέμβουν σε κείμενα που αναφέρονται στο αλβανικό έπος. Στο «Ασμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας», ο Οδυσσέας Ελύτης δεν αναφέρει πουθενά τις λέξεις «φασισμός» και «δημοκρατία». Για το καλό του, ας βάλουν το ποιητικό τους ταλέντο δυο-τρεις φιλόλογοι της μέσης εκπαιδεύσεως να παρεμβάλουν μερικούς αντιφασιστικούς στίχους. Δεν θα το πάρει είδηση κανείς. 

 

Ζητώ συγγνώμη από τη φίλη Ιωάννα Φωκά, την εγγονή του Ιωάννου Μεταξά, θεωρώ όμως ότι το σπίτι όπου ο παππούς της είπε το «έχουμε πόλεμο, λοιπόν» στον Ιταλό πρεσβευτή θα πρέπει να μετονομασθεί σε «Σπίτι του Λαού». Αφού ο λαός είπε το «Οχι», η ιστορική αλήθεια θα πρέπει να αποκατασταθεί. Είμαι βέβαιος ότι και η ίδια θα συμφωνήσει μαζί μου. 

 

Υπάρχουν και άλλα λάθη. Οπως εκείνο που έκανε ο Σικελιανός στην κηδεία του Κωστή Παλαμά όταν είπε εκείνο το ιστορικό: «Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα». Θα έπρεπε να πει: «Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπάει η αντιφασιστική δημοκρατική Ελλάδα». Είναι λίγο μακρύτερο, αλλά η αλήθεια δεν πρέπει να τσιγκουνεύεται τις λέξεις. 

 

Τέλος, μια πρόταση που ακούγεται κάπως ρηξικέλευθη, αλλά αξίζει τον κόπο να μελετηθεί. Μήπως η 28η Οκτωβρίου να εορτάζεται μαζί με το Πολυτεχνείο; Ετσι όπως μας τον παρουσιάζουν διάφοροι, ο μεγάλος πατριωτικός πόλεμος είχε τους ίδιους στόχους με τη 17η Νοεμβρίου του 1973.
 
Είναι σαν να λέμε ότι οι παππούδες μας και οι πατεράδες μας δεν ήξεραν ότι πολεμούσαν για να υπερασπισθούν κάτι το οποίο θα θέλαμε εμείς να υπερασπισθούν.  

 

Αγνοια; 

  

Οχι βέβαια. Καθαρή αλαζονεία. Αναρωτιέμαι πόσοι δάσκαλοι σε πόσα σχολεία της χώρας την επέδειξαν στα παιδιά τους. Πόσες ομιλίες έγιναν για τον «αντιφασιστικό» αγώνα του ελληνικού λαού και πόσες φορές δεν αναφέρθηκε το όνομα του Ιωάννη Μεταξά. Κι ας ήταν ένας ιδιοφυής πολιτικός. Ενας διόλου δημοφιλής δικτάτορας ο οποίος, εν μια νυκτί, κατάφερε να εκφράσει το αίσθημα του ελληνικού λαού. Αυτός σήκωσε το γάντι που του έριξε ο Ιταλός πρεσβευτής. Οι Ελληνες τον ακολούθησαν για να υπερασπισθούν την πατρίδα τους. Και η δημοκρατική Γαλλία αν είχε επιτεθεί, το ίδιο θα έκαναν.
 
Αναφέρομαι στους δασκάλους διότι δεν με ενδιαφέρει τι λέει ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΑΣΙΣΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η ελευθερία και οι εχθροί της

Tου ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΟΥΣΟΥΛΗ

Εχουν άπειρες σελίδες γραφτεί για το ζήτημα. Ανθρωποι του μέλλοντος θα συμπληρώσουν τα κενά. Γύρω από το ζήτημα αυτού του πάθους έχει τρέξει ποτάμι το αίμα.

Ολα αρχίζουν από τα πρώτα βήματα.  

Από τα πρώτα βήματα της μεγάλης διαδρομής σε εξέλιξη, δύο υψωμένα χέρια μάχονται σε έναν ανελέητο αγώνα επικράτησης, που ποτέ δεν θα λάβει τέλος.

Το πρώτο. Το πρώτο είναι το υψωμένο χέρι της βίας. Ως αρχέγονη εναπόθεση αυτή η παράσταση και αυτή η μνήμη, συνεχίζει με ποικίλα ιδεολογικά αυτοδικαιωτικά προσωπεία να επιχειρεί να γράψει την τελευταία πράξη σε ένα τέλος που φαντάζεται ιστορικό. Ενας μεγάλος σκοπός, σχεδόν πάντα, μεγάλος και ιερός, πάντα, είναι η επίκληση. Το υψωμένο χέρι της βίας διεκδικεί το απόλυτο πρωτείο πάνω σε όλα. Και κυρίως πάνω στην υποψία διαλογικού αυτοπροσδιορισμού και ελευθερίας. Ως φαντασία καθολικής εξουσίας διαγράφει καθετί το πολιτικό. Η βία είναι από τον πυρήνα της αντιπολιτική. Η πολιτική, η μεγάλη αυτή επινόηση του ανθρώπου, ως ο καταλυτικός θεσμικός έλεγχος της βίας, είναι το πρώτο «αντικείμενο» προς κατάργηση, ο πρώτος και ο έσχατος εχθρός κάθε απόλυτης εξουσίας.

Απέναντι σε αυτή τη «μέθοδο Κάιν», της καταστολής και του φόβου, υψώνεται το χέρι που διεκδικεί τον λόγο. 

«Ζητώ τον λόγο». Αντηχεί η πρόταση σαν παρατεταμένη σεισμική δόνηση στη διάρκεια της τραγικής ανθρώπινης διαδρομής. Τίποτα δεν μπορεί να ανακόψει το διαπεραστικό και διατρητικό μήνυμά της.

Γύρω από το αποφασισμένα υψωμένο χέρι του λόγου θα γραφτεί η, εξωτερικά μάταιη και εσωτερικά καθοριστική, ιστορία της διαδρομής.  

Από τη Γαλλική Επανάσταση ήδη, η διαμάχη αυτή προσλαμβάνει έναν πρωτόγνωρο παροξυσμό. Οι «φίλοι» και οι «εχθροί» της ελευθερίας, σε μια απεγνωσμένη σύγκρουση, διδάσκουν με τις πράξεις τους και ταυτόχρονα χαράσσουν τις γραμμές της πορείας. Από την ελευθερία του Τύπου μέχρι τον βάρβαρο νόμο «περί υπόπτων», βλέπουμε το εύρος της διαμάχης και το τυφλό αδιέξοδο της άρνησης. Και σκάβεται ο δρόμος.

Μέσα του βασανιστικά θα τίθεται το ερώτημα που ενυπάρχει σε όλη τη διαδρομή και σε κάθε στροφή, διαρκώς, θα εμφανίζεται ενώπιόν μας. «Πρέπει να έχουν ελευθερία οι εχθροί της ελευθερίας»;

Οπλισμένοι με την εμπειρία των δύο τελευταίων αιώνων και κυρίως του εικοστού, θωρακισμένοι με τη γνώση που γέννησε κάθε άρνηση της πολιτικής διαλογικής διαδικασίας, αποκρούοντας με συνείδηση τον πειρασμό της αλλοίωσής μας, οφείλουμε τη μία νοητή απάντηση:  

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟ-ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: "Φασισμός": Το λεκτικό παιχνίδι του Συστήματος

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μιλάμε για δέκα αλήτες (?)

Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Η φωτογραφία του πρύτανη προκαλεί σοκ. Και δημιουργεί συνειρμούς που παραπέμπουν σε όσα συμβαίνουν στη Γαλλία.  

 

Εκεί ο Μακρόν υπερασπίζεται τον τρόπο ζωής. 

 

Εδώ οφείλουμε να υπερασπιστούμε τα στοιχειώδη.  

 

Οι τύποι που στέκονται πίσω από τον πρύτανη περιγράφονται ως φασίστες, ως ο ιδανικός συγκάτοικος του χρυσαυγίτη στο κελί. Μόνο να προσέξουμε μην θιχτεί κάποιος από τη θεωρία των δύο άκρων.  

 

Ωστόσο η επένδυση της συζήτησης με πολιτικό χρώμα είναι μάλλον λάθος. Ναι, βέβαια, οι υπεύθυνοι για την αγριότητα ανήκουν σε έναν ακραίο πολιτικό χώρο. Όμως στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από τσογλάνια του κοινού ποινικού δικαίου. Αν δεν έκαναν αγώνα κατά του «εξευρωπαϊσμού των Πανεπιστημίων», θα ήταν σκαρφαλωμένοι στα κάγκελα κανενός γηπέδου. Απλώς έτυχε να τους εμπνέουν οι «κοινωνικοί αγώνες» και όχι η καθαρότητα της φυλής.  

 

Δεν έγιναν καθάρματα λόγω ιδεολογίας. Απλώς έψαξαν και βρήκαν ιδεολογικό πλαίσιο που είναι φιλικό προς τα καθάρματα.  

 

Αυτοί οι τύποι θα ήταν βίαιοι είτε στα Εξάρχεια, είτε στη Θύρα του γηπέδου. Δεν είναι ιδεοληπτικοί της Επανάστασης. Είναι κοινοί χουλιγκάνοι. 

 

Το πρόβλημα είναι ότι ένα κομμάτι της Αριστεράς έχει κάπου εγκλωβιστεί, κάπου σκάλωσε ένα πόδι και δεν μπορεί να πάρει εύκολα τις αποστάσεις του. Κάποιοι νομίζουν ότι έχουν ιδεολογική συγγένεια, άλλα σκέφτονται ότι και οι γονείς των «παιδιών» ψηφίζουν, ενδεχομένως μπορεί να τσιμπήσουν και καμιά αδέσποτη ψήφο, αν τα θυμωμένα αγόρια ξυπνήσουν νωρίς και πάνε στην κάλπη. Και κάπως έτσι, αν τα παιδιά παρεκτραπούν, ενδέχεται να τα στείλουμε στο σπίτι με ταξί. 

 

Aπό την άλλη η Δεξιά στέκεται περισσότερο στην ιδεολογική χροιά των πράξεων, γεννώντας υπερασπιστικά αντανακλαστικά στην άλλη πλευρά. 

 

Η αλήθεια είναι απλή.

 

«Αναρχική Ομάδα Ελευθεριακής Ανάβασης». Από τον τίτλο και μόνο αντιλαμβάνεσαι με τι έχεις να κάνεις: 

 

  Με πιτσιρικάδες που εκτονώνουν χουλιγκανίστικα ένστικτα πίσω από ιδεολογικό παραβάν. 

 

Η μόνη τους διαφορά με τους χρυσαυγίτες είναι ότι αυτοί ξέρουν καλύτερη ορθογραφία. 

 

Όταν, λοιπόν, έχεις μπροστά σου χούλιγκαν, δεν χρειάζεσαι πολιτικά εγχειρίδια και κήρυγμα για την αντίδραση της Δημοκρατίας απέναντι σε αυτούς που θέλουν να την υπονομεύσουν. 

 

Χρειάζεσαι κοινή λογική και ποινικό κώδικα, όχι πολιτική κουβέντα.  

 

Διότι...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ο δικός μας πόλεμος «θρησκειών»

Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Eνας καθηγητής αποκεφαλίστηκε στη Γαλλία. Το πλέον ανίκητο όπλο είναι ο φανατικός που δεν υπολογίζει τη ζωή του. Ο πρόεδρος Μακρόν, φωτιά στη φωτιά. Ακολουθούν νέοι αποκεφαλισμοί. Και η Γαλλία πρώτη φορά αναμετράει δυνατά —κάτι που έκαναν οι πολίτες της εδώ και καιρό σιωπηλά— πόσες παραχωρήσεις καλοδέχτηκε ακόμα και στο εκπαιδευτικό τους σύστημα προκειμένου να κατορθώσουν συμβίωση, με ανθρώπους που μας χωρίζουν αιώνες. 

Οι πολιτισμένοι έχουν την αφελή σκέψη ότι μπορούν να εξαναγκάσουν τον πολιτισμό τους. Την έχουμε άσχημα. Μιλάμε για κοκτέιλ τρομοκρατίας και πολέμου θρησκειών. Δεν υπάρχει πιο…!…Ό,τι όπλο και να προτάξεις, ό,τι όπλο και να διαθέτεις… Το πλέον ανίκητο όπλο είναι ο φανατικός που δεν υπολογίζει τη ζωή του. Φόβος.  

Στις άγριες, αδιανόητες μέρες μας το λες και φόβος πάνω στο φόβο. Λες και παίζουμε δοσολογίες φόβου.  

Πόσο φόβο μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος; Πόση ανασφάλεια να διαπερνάει την ύπαρξή του; 

 Και στα καθ΄ημάς; 

Την επόμενη των αποκεφαλισμών, το πανευρωπαϊκό θέμα που κόβει ανάσα «κατέβηκε» τέταρτο στις ειδήσεις μας. Το σχολάσαμε με συνοπτικές διαδικασίες. Είναι εκτός των τοιχών του θηριώδους κρατιδίου μας. Ημείς ανεβάσαμε παραγωγή Πετράκου. 

 Και ο πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρης Μπουραντώνης, διαπομπευόμενος με την ταμπέλα στο στήθος κατά την εισβολή δολοφόνων στο γραφείο του, όπως κάποτε άρρωστοι δολοφόνοι της ανθρωπότητας συμπεριφέρονταν στους Εβραίους; Τι γίνεται με δαύτον; Θα μας απασχολήσει; Ή θα μένει να μας κοιτάει ως πρόβατο εν σφαγή στην οθόνη του Διαδικτύου μας; 

Υφίσταται δημόσια τάξη; 

Έχει εντολή η Αστυνομία να ενεργήσει και να συλλάβει; 

Αν και όταν τους συλλάβει ποια η τιμωρία τους; 

Υφίσταται τιμωρία; 

Υφίσταται πολίτευμα Δημοκρατίας; 

Επίσης, υφίσταται η κυρία Κεραμέως; 

Υφίσταται ως υπουργός Παιδείας; 

Πού πήγε εκείνη η προεκλογική ορμή της, ότι είχε αντιληφθεί το θέμα τρομοκρατία στα πανεπιστήμια και έπραξε τα δέοντα με ένα από τα πρώτα νομοθετήματα; Πώς αποκαθιστούμε όμως το χρόνιο δράμα στην πράξη; Οχι μόνο στους νόμους.  

Και οι συνάδελφοι του πρύτανη; Πώς συνασπίζονται σε ανάλογες καταστάσεις πέραν του σταυροκοπήματος μην και έρθει «και στα δικά τους»; 

Η εισβολή τρομοκρατών έγινε το πρωί της Πέμπτης. Ποιες οι ενέργειες; Ούτε ανακοίνωση από την κυρία Κεραμέως; Δεν το θεωρεί επείγον; 

 Διαβάστε παρακαλώ, τον συλλογισμό των τρομοκρατών και σταματήστε πια να τους στολίζετε «ιδεολογία». Δεν είναι αναρχικοί, είναι τρομοκράτες. 

Η αναρχία του Μπακούνιν απευθύνεται σε ώριμους πολίτες, βαθιά πολιτισμένους, με ακραία αυτοπειθαρχία. Όχι τελειωμένους αστοιχείωτους ως όπλα εμπόρων με επικάλυψη, ταχαμ΄ δήθεν, ιδεολογίας «Ο πρύτανης φροντίζει να αφήνει παντού το νεοφιλελεύθερο στίγμα του στο δημόσιο διάλογο, μέσα από άρθρα και συγγράμματα στα οποία υπεραμύνεται της ευρωενωσιακής πολιτικής και της δολοφονικής συμμαχίας ΝΑΤΟ και οραματίζεται έναν εξευρωπαϊσμό των πανεπιστημίων στα πρότυπα αποστειρωμένων και επιτηρούμενων ιδρυμάτων». Ιδού το έγκλημά του! 

«Αλληλεγγύη στις καταλήψεις», για την «από την κατ΄εξακολούθηση παραβίαση και εκκένωση των δικών μας χώρων». Των δικών τους χώρων… Ιδού ο καβγάς για το πάπλωμα. Ο δικός «μας» πόλεμος «θρησκειών». Πόλεμος πάνω σε πόλεμο. Πόσο πόλεμο!  

Λες και...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΑΡΙΣΤΕΡΟΑΛΗΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Κυβερνητικά σούργελα της ΝΔ ξεκολλήστε την γλώσσα σας από τον κώλο της εγκληματικής Αριστεράς και ΚΥΒΕΡΝΗΣΤΕ

 



Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Προς Νεοδημοκράτες υπουργούς, Βουλευτές και τον Πρωθυπουργό.
 

Τί γράφετε τσιτάτα και ιερεμιάδες καταδίκης;  

Δεν είσαστε σχολιαστές των κοινωνικών δικτύων. Κυβερνάτε. Είσαστε το κράτος. Λειώστε τους.
 

Κάντε ιδιώνυμο κακούργημα τους βανδαλισμούς, τους εμπρησμούς, τις μολότωφ, τις καταλήψεις, τις ομαδικες επιθέσεις - λυντσαρίσματα σε πρυτανικές αρχές, καθηγητές, άλλους φοιτητές, στον δρόμο, οπουδήποτε. Εξοντωστε τις αγέλες των λυσσασμενων ύαινων εφαρμόζοντας ατεγκτα τον Νόμο.  

Οποιοι ασκούν ομαδικά βία, δίκην μηδενιστικής αγέλης, 10 με 20 χρόνια κάθειρξη, χωρίς αναστολή, χωρίς υφ' όρον απόλυση, μόνο και μόνο για την συμμετοχή τους, χώρια τα υπόλοιπα. 

Τα 10 εως 20 χρόνια να εκτίονται πλήρως.
 

Αυτή την σειρά εγκληματικών οργανώσεων γιατί την χαϊδευετε, γιατί κάθεστε σούζα μπροστά της;  

Αριστερά λέγεται και ξεκολλήστε την γλώσσα σας από τον κώλο της.
 

Κάνουν και συνελεύσεις αυτοί οι κακοποιοί και τις ανακοινώνουν. Κυκλώστε το κτίριο και μαζέψτε τους όλους. Δικάστε τους, αποδώστε δικαιοσύνη. Καταλογίστε τους και τις ζημιές που κάνουν παντού, σε πανεπιστήμια, καταλήψεις, στους δρόμους. Αν είναι ανήλικοι καταλογισμός στους γονείς και ποινική διωξη για παραμέληση εποπτείας. Και όσοι τραμπούκοι είναι φοιτητές, επιπλέον ισόβια αποβολή από όλα τα Πανεπιστήμια.  

Αφαιρεστε την δήθεν αυτονομία από διδασκοντες που είναι συνεργοί, υποκινητές, ομοϊδεάτες και καθοδηγητές των συμμοριων αυτών και απολύστε τους. Διώξτε τους λύκους που ανοιγουν την πόρτα στους άλλους λύκους.
 

Και επιτέλους βάλτε...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΑΡΙΣΤΕΡΟΑΛΗΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Υπομονή Άδωνι. Όταν γίνει κυβέρνηση η ΝΔ όλα αυτά θα τελειώσουν!


Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

 

Θα συλληφθούν, και σε 5 χρόνια που θα γίνει η δίκη θα αθωωθούν, όπως αθωώθηκαν χθες οι τραμπούκοι του Ρουβίκωνα. Κάποια δικαστίνα που πολύ πιθανόν να είναι πρώην κνίτισσα, θα κρίνει ότι έκαναν "πολιτική παρέμβαση" και θα τους απαλλάξει. 

 

Όταν τα βάζω με το ΚΚΕ, μου λεν κάποιοι "έλα τώρα, γιατί ασχολείσαι με το 5%". 

 

Ασχολούμαι διότι το ΚΚΕ είναι η μήτρα της θεσμικής ανομίας, η πηγή της αντίληψης ότι αν η παρανομία και το έγκλημα έχουν πολιτική στόχευση παύουν να είναι παρανομία και έγκλημα. 

 

Αυτή την αντίληψη όχι μόνο την αποδέχθηκαν αλλά την υπέθαλψαν τα κόμματα εξουσίας επειδή μια χαρά τα βόλευε στις δικές τους παρανομίες. 

 

Η ΝΔ ,που προεκλογικώς υποσχόταν ότι θα έβαζε τάξη και στα πανεπιστήμια, δεν έκανε τίποτε για να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει αυτές τις πράξεις ως πλημμελήματα ακόμα κι αν γίνονται κατ' εξακολούθηση.  

 

Κι όταν...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Tο Weekend της Αριστεράς. Δεν είδε, δεν άκουσε για την βία στα Πανεπιστήμια


 Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Η αριστερά σφυρίζει επί της ουσίας αδιάφορα για την απάνθρωπη εικόνα του Πρύτανη της ΑΣΟΕΕ Δημήτρη Μπουραντώνη με την κρεμασμένη στον λαιμό του ταμπέλα, με την οποία ο πρύτανης «δηλώνει» ακούσια την «υποστήριξή» του στο «κίνημα των καταλήψεων».  

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε μία θολή ανακοίνωση Τύπου. Δεν καταδικάζουν τα φαινόμενα βίας στα Πανεπιστήμια. Ακριβώς επειδή η Αριστερά είναι μέρος του προβλήματος. Να μην ξεχνάμε ότι η Αριστερά στηρίζει τις καταλήξεις στα σχολεία και έχει εναντιωθεί σε οποιαδήποτε προσπάθεια αστυνόμευσης των Πανεπιστημίων.

Η Αριστερά των καταλήψεων και των «διεκδικήσεων» βρίσκεται αντιμέτωπη με τις βασικές αρχές της πρακτικής που ακολουθεί χρόνια τώρα στους «κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της». Η βία έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και δεκαετίες ως εργαλείο επιβολής απόψεων σε πανεπιστήμια και εργοστάσια. Οι νέοι και οι νέες με τα καδρόνια στα χέρια που διαδηλώνουν με το βήμα της χήνας, κτυπώντας με θόρυβο τις μπότες τους στην άσφαλτο, δεν είναι «επαναστάτες». Μέλη της ΚΝΕ και του ΠΑΜΕ είναι.  

Ο φασισμός δεν κρύβεται μόνο στην Χρυσή Αυγή. Είναι υπερκομματικός και κρύβεται στις ψυχές δειλών ανθρώπων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε μία ανακοίνωση που λέει: «Οι πρακτικές διαπόμπευσης είναι εχθρικές προς κάθε έννοια δημοκρατικής διεκδίκησης». Όχι κύριοι! Δεν είναι οι πρακτικές διαπόμπευσης. Δεν είναι ότι τα «παιδιά» ξέφυγαν και ότι στο μέλλον πρέπει να προσέχουν περισσότερο. Είναι η βία! Η απειλή βίας. Είναι οι καταλήψεις. Είναι η προστασία της ανομίας

Μία καταδίκη της βίας. Χωρίς ναι μεν αλλά. Χωρίς αστερίσκους. Ξεκάθαρη. Του τύπου «καταδικάζουμε την αθλιότητα σε βάρος του πανεπιστημιακού δασκάλου και δηλώνουμε ότι θα αγωνιστούμε για να αποκλείσουμε τα φαινόμενα βίας από τα Πανεπιστήμια». Μπορούν;  

Θέλουν να έρθουν αντιμέτωποι με το κλίμα που οι ίδιοι καλλιέργησαν όλα αυτά τα χρόνια;

Διαμαρτυρήθηκαν πριν από λίγες ημέρες επειδή ένας 14χρονος μαθητής κρατήθηκε στην αστυνομία για πράξεις βίας. Θέλουν την αστυνομία αποδυναμωμένη, άνευρη, απλό παρατηρητή σε φαινόμενα βίας. Το έκαναν πράξη όταν ήταν κυβέρνηση. Νέοι και νέες ερχόντουσαν στην Ελλάδα απ’ όλο τον κόσμο για να συμμετάσχουν κάθε Παρασκευή και Σάββατο σε ασκήσεις βίας σε βάρος των ΜΑΤ στην Πλατεία Εξαρχείων. Το είπαν «επαναστατικό τουρισμό». Πως θα κάνουν τώρα κάτι διαφορετικό;

Η δουλειά της αστυνομίας είναι η αστυνόμευση και σύλληψη όσων παραβιάζουν τον Νόμο. Για τα υπόλοιπα αποφασίζει η Δικαιοσύνη.  

Θέλουν ένα κράτος δικαίου;  

Ας το πουν τώρα. Είναι μία καλή ευκαιρία για όλους.

Για την ιστορία, οι «νέοι» που αποφάσισαν να μιμηθούν τους ναζί και κρέμασαν την ταμπέλα στον λαιμό του πρύτανη το έκαναν στο όνομα του πολέμου ενάντια στον … νεοφιλελευθερισμό. Επειδή ο πρύτανης έγραφε υπέρ της Ευρώπης.  

Ούτε μία κουβέντα από τα «προοδευτικά μέσα ενημέρωσης». Αυτά που...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΑΣΙΣΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Τα χέρια του δήμιου

Του ΠΑΝΑΓΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν χρειάζεται να προσθέσω τίποτα σε όσα έχουν ειπωθεί. Πρόκειται περί παραδειγματικού βασανισμού.
 

Είναι πράξη ανώτατου εκφοβισμού και ταπεινωσης για όλους τους καθηγητές και τους φοιτητές. Διότι και αυτοί θίγονται, και η δική τους ταυτότητα ευτελίζεται και αποδομείται.
 

Είναι προφανές ότι πρέπει να απαιτήσουμε μια καθοριστική παρέμβαση του κράτους δικαίου μπροστά στην επέκταση της φυσικής κατάστασης όπου νόμος είναι οι μηδενιστικές απολαύσεις του κάθε ισχυρού, της κάθε ψυχοπαθολογικής μικρο-ομάδας που γλεντάει και εκτελεί το σχέδιο της ακύρωσης της δημοκρατίας.
 

Όμως αυτή η εικόνα δεν πρέπει να κρυφτεί από τα μάτια μας, ακόμα και αν πράγματι αντιμετωπιστεί όπως του αρμόζει το συγκεκριμένο γεγονός. Έχει μέσα την όλα όσα μας εξαιρούν από τον λελογισμένο πολιτικό αγώνα, από την δημοκρατική αντιπαράθεση και μας οδηγούν στην βαναυσότητα.
 

Τέντιμποισμός, άλντομόρο, ναζισμός, πολιτιστική επανάσταση του Μάο, ΚΚΚ, όλα αυτά μαζί είναι μέσα στην εικόνα.
 

Η ταμπέλα, ο σχεδόν σπασμένος αυχένας, κορυφαίο σύμβολο της κάμψης της ηθικής προσωπικότητας του ατόμου, η χρήση του σώματος του Άλλου ως πεδίου προβολής της δικής μας θέσης μα και κάτι ακόμα που στα μάτια μου είναι ό τι πιο εφιαλτικό.
 

Τα χέρια τους. Τα ΄χερια τους που ακουμπάνε τον σβέρκο του. Δεν ασκούν βία, έχουν δαμάσει τον άνθρωπο, τον έχουν υποτάξει και πλέον είναι έρμαιο των χεριών τους. Τον καθοδηγούν διότι είναι ανύμπορος, έχει παραδοθεί, είναι χωρίς βούληση. 

Όχι μόνον αυτό όμως.

 
Τον αγγίζουν σχεδόν τρυφερά και εκεί οφείελται η ανατριχίλα.
 

Το κάνουν όλοι οι δήμιοι αυτό. Πρώτα ξεπερνούν την οργή και τη βία, τοποθετούνται στην ουδετερότητα της καθοδήγησης του σώματος και μέσα σε αυτό απολαμβάνουν εν τέλει ένα ύστατο χάδι.
 

Αυτή η φωτογραφία παραπέμπει σε...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟΑΛΗΤΑΡΟΦΑΣΙΣΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: ΑΣΟΕΕ= Ανωτάτη Σχολή Ελευθεριών Έκφρασης Στο ΟΠΑ (κάπου ΟΠΑ παιδιά) έγινε πράξη η ονείρωξη όλων των βαθιά κόκκινων φασιστών.

 

Γράφει το ΕΜΟ ΤΕΑΜ

Με ένα ευφάνταστο δρώμενο, ανήσυχοι φοιτητές προέτρεψαν τον Πρύτανη της πρώην ΑΣΟΕΕ να δείξει την αλληλεγγύη του στις καταλήψεις.

Μην κοιτάτε τον τρόμο στα μάτια του, κατά βάθος συμφωνεί!

Στο ΟΠΑ (κάπου ΟΠΑ παιδιά) έγινε πράξη η ονείρωξη όλων των βαθιά κόκκινων φασιστών:

Εξευτελισμός του προσώπου, φτύσιμο στην Ιεραρχία και στους θεσμούς.

Ανωτάτη Σχολή Ελευθεριών Έκφρασης λοιπόν, σε πήρη αντιστοίχιση με τη Γαλλία που μπαίνει μπροστά να υπερασπιστεί τη δυτική κουλτούρα.

Στην οποία τόσο ο εξαναγκασμός σε πράξεις παρά τη θέληση, όσο και ο εξευτελισμός αποτελούν...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΛΗΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Αναρχικοί ως delivery boys της ΓΑΔΑ (Σε λίγο θα εκλιπαρούν για μια θέση σερβιτόρου ή παρκαδόρου στην Πατησίων)


Γράφει ο Μπακούνιν

 Αυτοί οι ταλαίπωροι φρίκουλες που υποδύονται τους αναρχικούς και τους αντιεξουσιαστές έχουν στη διάθεση τους -λόγω νεότητος- πολλά χρόνια ώστε να εκλιπαρούν ένα μεροκάματο σερβιτόρου, για να κάνουν εγχείρηση ή να κεράσουν καφέ τη γκόμενα όταν εκείνη πάψει να είναι ταγάρι των Εξαρχείων και αρχίσει να έχει απαιτήσεις γυναικείας κανονικότητας.

Αυτοί οι ταλαίπωροι φρίκουλες λοιπόν ή θα εκλιπαρούν για μια θέση σερβιτόρου, μια θέση ντελιβερά ή θα αναγκασθούν να ζήσουν μια ζωή στην παρανομία με μικροκλεψιές ή άλλα πιο βαριά ποινικά αδικήματα, που θα τους μετατρέψουν σε σπιούνους και χαφιέδες των μπάτσων και του συστήματος που τόσο μισούν.

Προσκυνημένοι χαφιέδες και δωσίλογοι του συστήματος είναι οι προδιαγραφές που οι ίδιοι σκηνοθετούν για τα χαμένα τους κορμιά.

Γιατί αναρχία δεν είναι αυτά τα επικοινωνιακά καραγκιοζιλίκια διψασμένων για δημοσιότητα αναρχοκάφρων, οι οποίοι καθώς μεγαλώνουν γίνονται τα καλύτερα πελατάκια της ΓΑΔΑ, ώστε...

 

Ελληνόφωνου ΝουΔο-Αριστερο-Φασισταρόπληκτου κωλοχανείου κωμωδία

 

 




Σαν σήμερα (1/11/ΧΧΧΧ)

 

451: Ολοκληρώνεται η Οικουμενική Σύνοδος της Χαλκηδόνας. Καθόρισε το ορθόδοξο δόγμα σχετικά με τις δύο φύσεις του Χριστού και καταδίκασε τον Μονοφυσιτισμό.
1755: Καταστροφικός σεισμός πλήττει την Πορτογαλία, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 90.000 άνθρωποι ή το 1/3 του πληθυσμού της χώρας.

1897: Μία ομάδα μαθητών από το λύκειο Ντ' Αντζέλιο του Τορίνο ιδρύει μία ομάδα ποδοσφαίρου, την οποία ονομάζει Γιουβέντους.
1968: Πεθαίνει ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο επονομαζόμενος και «Γέρος της Δημοκρατίας», πολιτικός που διετέλεσε και πρωθυπουργός.





 
1/11/2015: Πεθαίνει σε ηλικία 86 ετών ο  Γκίντερ Σαμπόφσκι, διεθνής ηλιθιος και κάθαρμα  πρώην ανώτατος αξιωματούχος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας, που «γκρέμισε» κατά λάθος το Τείχος του Βερολίνου πριν από 29 χρόνια

Ο Σαμπόφσκι, που ήταν μέλος και εκπρόσωπος του Πολιτικού Γραφείου, μιλούσε σε μια κατά τα λοιπά αδιάφορη συνέντευξη Τύπου, στις 9 Νοεμβρίου 1989, όταν ρωτήθηκε από έναν δημοσιογράφο για τις τρέχουσες ταξιδιωτικές οδηγίες.

Επί μήνες, η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας πιεζόταν να αφήσει τους πολίτες της να ταξιδεύουν ελεύθερα στη Δύση και ο Σαμπόφσκι, φανερά απροετοίμαστος, άφησε έκπληκτους τους δημοσιογράφους με την απάντησή του.

«Επομένως... ε... αποφασίσαμε σήμερα... ε... να εφαρμόσουμε έναν κανονισμό που επιτρέπει σε κάθε πολίτη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας... ε... να...ε ... φεύγει από την Ανατολική Γερμανία από οποιαδήποτε συνοριακή διάβαση» είπε διστακτικά.

Οι δημοσιογράφοι αμέσως τον πίεσαν ρωτώντας τον από πότε θα ισχύσει το νέο μέτρο. «Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου... αμέσως, χωρίς καθυστέρηση» απάντησε αυτοσχεδιάζοντας ο αμήχανος εκπρόσωπος, ψάχνοντας μάταια στα χαρτιά που είχε μπροστά του να βρει κάποια διευκρίνιση.

Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι η ανακοίνωση θα γινόταν το απόγευμα της επόμενης ημέρας, ώστε να ενημερωθούν πρώτα οι συνοριακοί φρουροί. Ο Σαμπόφσκι έπρεπε επίσης να διευκρινίσει ότι οι Ανατολικογερμανοί θα έπρεπε να κάνουν αίτηση για χορήγηση βίζας στις αρμόδιες αρχές. Όμως οι μπερδεμένες απαντήσεις του έπεσαν σαν βόμβα την εποχή εκείνη.

Οι δημοσιογράφοι άρχισαν αμέσως να μεταδίδουν ότι άνοιξε το Τείχος, το ισχυρότερο σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου και του Σιδηρού Παταπετάσματος, πυροδοτώντας μια κοσμοπλημμύρα Ανατολικογερμανών που έσπευσαν στα σύνορα.

Η συνέχεια είναι γνωστή: το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας έπεσε, διοργανώθηκαν ελεύθερες εκλογές και το ίδιο το κράτος «έσβησε» με την επανένωση της Γερμανίας, τον Οκτώβριο του 1990.