Βγήκε στο facebook ο μέγας σύμβουλος του πρωθυπουργού και εκτόξευσε χυδαίους χαρακτηρισμούς κατά των πρώην συναγωνιστών του στο κίνημα «Δεν πληρώνω». Εγραψε ότι οι συλλογικότητες που μπλοκάρουν τους πλειστηριασμούς ουσιαστικά είναι «Ρομπέν των αστών και μεσοαστών λαμόγιων».
ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο Καρανίκας και τα λαμόγια
Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης
Η χαρά για το γεγονός ότι ξεκίνησαν οι πλειστηριασμοί κατοικιών δεν άφησε τον Νίκο Καρανίκα να… κρυφτεί.
Βγήκε στο facebook ο μέγας σύμβουλος του πρωθυπουργού και εκτόξευσε χυδαίους χαρακτηρισμούς κατά των πρώην συναγωνιστών του στο κίνημα «Δεν πληρώνω». Εγραψε ότι οι συλλογικότητες που μπλοκάρουν τους πλειστηριασμούς ουσιαστικά είναι «Ρομπέν των αστών και μεσοαστών λαμόγιων».
Βγήκε στο facebook ο μέγας σύμβουλος του πρωθυπουργού και εκτόξευσε χυδαίους χαρακτηρισμούς κατά των πρώην συναγωνιστών του στο κίνημα «Δεν πληρώνω». Εγραψε ότι οι συλλογικότητες που μπλοκάρουν τους πλειστηριασμούς ουσιαστικά είναι «Ρομπέν των αστών και μεσοαστών λαμόγιων».
ΑΠΟ τη μια πλευρά μπορεί κανείς να το δει σαν κυνική ομολογία για το παρελθόν του. Γιατί αν είναι αληθής ο ισχυρισμός Καρανίκα ότι οι αλληλέγγυοι προστατεύουν τα λαμόγια, τότε και ο ίδιος με τους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ προστάτευαν τα λαμόγια στα χρόνια της αντιμνημονιακής εκστρατείας. Αλλά επειδή αυτό δεν συνέβαινε, τουλάχιστον, θα ήταν προτιμότερο να αράξει στα υπόγεια του Μαξίμου, να ανοίξει την τηλεόραση, να θαυμάσει τη Μενεγάκη και να μη συκοφαντεί τους παλιούς συναγωνιστές του.
ΑΛΛΑ ο Καρανίκας ως πιστός μισθοδοτούμενος στρατιώτης ακολουθεί τυφλά τη στρατηγική κατασυκοφάντησης κοινωνικών ομάδων, που έχει υιοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολλά χρόνια.
ΘΥΜΑΣΤΕ πώς χαρακτήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ έως την 25η Ιανουαρίου 2015 όποιον πολιτικό ή πολίτη ισχυριζόταν πως δεν υπήρχε άλλη επιλογή από την εφαρμογή του επώδυνου μνημονίου για να βγούμε από την κρίση;
Προδότη, γερμανοτσολιά, Τσολάκογλου.
Εχει ξεχάσει ο Νίκος Καρανίκας ότι κάποιοι σύντροφοί του φώναζαν πως πρέπει να στηθούν ακόμη και κρεμάλες στο Σύνταγμα;
ΘΥΜΑΣΤΕ ότι όποιος πλήρωνε ΕΝΦΙΑ, άλλους φόρους, λογαριασμούς ΔΕΗ και διόδια χαρακτηριζόταν «συνεργάτης» των κατοχικών δυνάμεων; Και πώς ο Αλέξης Τσίπρας καλούσε τους πολίτες να κάνουν στάση πληρωμών για να πέσει η τότε κυβέρνηση;
ΘΥΜΑΣΤΕ το μίσος που έφτανε στα όρια του ρατσισμού κατά όποιου δήλωνε πως θα ψήφιζε «ναι» στο ψευδοδημοψήφισμα;
Οι κατά ΣΥΡΙΖΑ μενουμευρωπαίοι έπρεπε είτε να εξοστρακιστούν είτε να πληρώσουν τον λογαριασμό των μέτρων του μνημονίου που θα υπέγραφε η κυβέρνηση.
ΘΥΜΑΣΤΕ πως όποιος υποστήριζε την επένδυση στο Ελληνικό και άλλες αποκρατικοποιήσεις καταγγελλόταν ότι ξεπούλαγε τα ασημικά της χώρας;
ΤΩΡΑ, όμως, αγαπητέ Νίκο Καρανίκα...
Ετικέτες
ΓΡΑΦΙΚΟΙ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΤΡΑΠΕΖΕΣ,
ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ
Σαν σήμερα (2/12/ΧΧΧΧ)
1805: Ο Ναπολέων Βοναπάρτης νικά στη Μάχη του Αούστερλιτς τις ενωμένες δυνάμεις των Αυστριακών και των Ρώσων.
1822:
Οι «μεγάλοι» της Ευρώπης (Αυστροουγγαρία, Γαλλία, Πρωσία και Ρωσία)
συνεδριάζουν στη Βερόνα της Ιταλίας για να καταδικάσουν τα
εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των υπόδουλων λαών και των Ελλήνων.
1901: Η Gillette κατοχυρώνει την πρώτη ξυριστική λεπίδα μιας χρήσης.
1979:
Ο Νίκος Γκάλης κάνει το ντεμπούτο του στο ελληνικό μπάσκετ με την
ομάδα του Άρη και σημειώνει 30 πόντους σε αγώνα της ομάδας του με τον
Ηρακλή.
2003: Η
Τουρκία καταβάλλει την αποζημίωση που επεδίκασε το Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Τιτίνα Λοϊζίδου από την Κερύνεια
για αποστέρηση της περιουσίας της στα κατεχόμενα.
1923: Γεννιέται η Μαρία Κάλλας, η απόλυτη ντίβα της όπερας. [θαν. 16/9/1977]
1944: Γεννιέται ο Διονύσης Σαββόπουλος, έλληνας τραγουδοποιός.
1814:
Πεθαίνει ο Ντονατιέν Αλφόνς Φρανσουά ντε Σαντ, γνωστότερος ως
Μαρκήσιος Ντε Σαντ, γάλλος αριστοκράτης και συγγραφέας τολμηρών
βιβλίων, που χαρακτηρίστηκαν ως πορνογραφικά. Από το όνομά του προήλθε ο
όρος «σαδισμός».
2016: Φευγει από τη ζωή σε ηλικία 92 χρόνων η πρωταγωνίστρια του «Μάνα Κουράγιο» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, Γκίζελα Μάι (Gisela May)
2016: Φευγει από τη ζωή σε ηλικία 92 χρόνων η πρωταγωνίστρια του «Μάνα Κουράγιο» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, Γκίζελα Μάι (Gisela May)
Ετικέτες
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Oδυνηρή εμπειρία αλλά χρήσιμη
Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ
Η όποια χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ για την ωρίμανση της χώρας θα τελειώσει σε λίγο. Ο ελληνικός λαός επέλεξε τον κ. Τσίπρα γιατί πίστευε πραγματικά ότι θα πετύχαινε ένας μεγάλος εκβιασμός προς τους δανειστές μας. Το εγχείρημα απέτυχε παταγωδώς. Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών γνωρίζει πλέον καλά ότι δεν υπάρχει, καλώς ή κακώς, άλλος δρόμος.
Η εκπαιδευτική σημασία αυτής της οδυνηρής εμπειρίας είναι τεράστια, παρά το κόστος για τη χώρα. Επρεπε να την περάσουμε για να το βγάλουμε από το μυαλό μας. Η προσγείωση ήταν ανώμαλη, ήταν όμως προσγείωση στην πραγματικότητα.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν επίσης η κυβέρνηση που έκοψε συντάξεις και μισθούς στο Δημόσιο χωρίς να ανοίξει μύτη από διαδηλώσεις και επεισόδια. Και αυτό σημαντικό, γιατί κάποιος έπρεπε να το κάνει, νομοτελειακά.
Προχώρησαν όμως και λίγες ιδιωτικοποιήσεις, όπως αυτή της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και των περιφερειακών αεροδρομίων. Ούτε εκεί σημειώθηκαν μεγάλες αντιδράσεις. Το λιμάνι του Πειραιά, που ήταν κάποτε ιερό σύμβολο για την Αριστερά, περνάει και αυτό εξ ολοκλήρου στα χέρια των Κινέζων.
Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, τα τοτέμ της μεταπολίτευσης θάφτηκαν για τα καλά. Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, σύμφωνα με επίσημα χείλη, βρίσκονται στο καλύτερο σημείο από τον Πόλεμο και η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ έμεινε ανέπαφη, αν δεν απέκτησε και περισσότερο βάθος.
Ολα αυτά είναι θετικό ότι συνέβησαν. Βοηθούν, αν το δει κανείς με λίγη ψυχραιμία, να μετακινηθεί το εκκρεμές στο μέσον. Ιδεολογικές αυταπάτες γκρεμίστηκαν και το έδαφος για τον επόμενο που θα κυβερνήσει τη χώρα θα είναι λιγότερο δύσβατο σε πολλούς τομείς.
Δεν νομίζω ωστόσο ότι μπορεί να προσφέρει κάτι άλλο αυτή η κυβέρνηση. Οι πολίτες αναγνωρίζουν πως υπάρχει μια στροφή στην κανονικότητα. Επειδή όμως τους ενδιαφέρει να έχουν δουλειά οι ίδιοι και τα παιδιά τους, καταλαβαίνουν ότι η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να πάει παρακάτω τη χώρα.
Ο κ. Τσίπρας επελέγη για μη κανονικές συνθήκες, για να κάνει τον «τσαμπουκά» με την Ευρώπη και να εκδικηθούν οι πολίτες το παλαιό σύστημα. Η κανονικότητα και η ανάπτυξη απαιτούν ικανούς διαχειριστές. Μια ματιά γύρω μας δείχνει ότι εκεί πάσχει απίστευτα η σημερινή κυβέρνηση. Τα βαρίδιά της δεν της επιτρέπουν να γίνει ειλικρινά φιλοεπιχειρηματική και να υπηρετήσει την ανάπτυξη. Δεν μπορεί, «δεν το έχει».
Αν είναι να έχουμε μια κανονική εξωτερική πολιτική, προώθηση της επιχειρηματικότητας, ιδιωτικοποιήσεις και όλα τα συναφή, δεν χρειαζόμαστε έναν «επαναστάτη».
Υπάρχει βέβαια η θεωρία, ιδιαίτερα δημοφιλής και στο εξωτερικό, πως...
Η όποια χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ για την ωρίμανση της χώρας θα τελειώσει σε λίγο. Ο ελληνικός λαός επέλεξε τον κ. Τσίπρα γιατί πίστευε πραγματικά ότι θα πετύχαινε ένας μεγάλος εκβιασμός προς τους δανειστές μας. Το εγχείρημα απέτυχε παταγωδώς. Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών γνωρίζει πλέον καλά ότι δεν υπάρχει, καλώς ή κακώς, άλλος δρόμος.
Η εκπαιδευτική σημασία αυτής της οδυνηρής εμπειρίας είναι τεράστια, παρά το κόστος για τη χώρα. Επρεπε να την περάσουμε για να το βγάλουμε από το μυαλό μας. Η προσγείωση ήταν ανώμαλη, ήταν όμως προσγείωση στην πραγματικότητα.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν επίσης η κυβέρνηση που έκοψε συντάξεις και μισθούς στο Δημόσιο χωρίς να ανοίξει μύτη από διαδηλώσεις και επεισόδια. Και αυτό σημαντικό, γιατί κάποιος έπρεπε να το κάνει, νομοτελειακά.
Προχώρησαν όμως και λίγες ιδιωτικοποιήσεις, όπως αυτή της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και των περιφερειακών αεροδρομίων. Ούτε εκεί σημειώθηκαν μεγάλες αντιδράσεις. Το λιμάνι του Πειραιά, που ήταν κάποτε ιερό σύμβολο για την Αριστερά, περνάει και αυτό εξ ολοκλήρου στα χέρια των Κινέζων.
Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, τα τοτέμ της μεταπολίτευσης θάφτηκαν για τα καλά. Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, σύμφωνα με επίσημα χείλη, βρίσκονται στο καλύτερο σημείο από τον Πόλεμο και η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ έμεινε ανέπαφη, αν δεν απέκτησε και περισσότερο βάθος.
Ολα αυτά είναι θετικό ότι συνέβησαν. Βοηθούν, αν το δει κανείς με λίγη ψυχραιμία, να μετακινηθεί το εκκρεμές στο μέσον. Ιδεολογικές αυταπάτες γκρεμίστηκαν και το έδαφος για τον επόμενο που θα κυβερνήσει τη χώρα θα είναι λιγότερο δύσβατο σε πολλούς τομείς.
Δεν νομίζω ωστόσο ότι μπορεί να προσφέρει κάτι άλλο αυτή η κυβέρνηση. Οι πολίτες αναγνωρίζουν πως υπάρχει μια στροφή στην κανονικότητα. Επειδή όμως τους ενδιαφέρει να έχουν δουλειά οι ίδιοι και τα παιδιά τους, καταλαβαίνουν ότι η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να πάει παρακάτω τη χώρα.
Ο κ. Τσίπρας επελέγη για μη κανονικές συνθήκες, για να κάνει τον «τσαμπουκά» με την Ευρώπη και να εκδικηθούν οι πολίτες το παλαιό σύστημα. Η κανονικότητα και η ανάπτυξη απαιτούν ικανούς διαχειριστές. Μια ματιά γύρω μας δείχνει ότι εκεί πάσχει απίστευτα η σημερινή κυβέρνηση. Τα βαρίδιά της δεν της επιτρέπουν να γίνει ειλικρινά φιλοεπιχειρηματική και να υπηρετήσει την ανάπτυξη. Δεν μπορεί, «δεν το έχει».
Αν είναι να έχουμε μια κανονική εξωτερική πολιτική, προώθηση της επιχειρηματικότητας, ιδιωτικοποιήσεις και όλα τα συναφή, δεν χρειαζόμαστε έναν «επαναστάτη».
Υπάρχει βέβαια η θεωρία, ιδιαίτερα δημοφιλής και στο εξωτερικό, πως...
Ετικέτες
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Καταναλωτές αντιφάσεων (Όχι μόνο δεν είναι αγανακτισμένοι για την εξαπάτηση που υπέστησαν, αλλά είναι και ευχαριστημένοι)
Του ΣΠΥΡΟΥ ΒΛΕΤΣΑ
Η κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης που την υποστηρίζουν
πανηγυρίζουν για τις επιτυχίες στο πεδίο της οικονομίας. Η υπέρβαση του
στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα, η -κάτω του αναμενόμενου- ανάπτυξη
και η μικρή μείωση της ανεργίας παρουσιάζονται σαν μεγάλα επιτεύγματα
της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Όμως
από το καλοκαίρι του 2015 και μετά, όλοι εκείνοι που σήμερα
πανηγυρίζουν έλεγαν με κάθε αφορμή ότι η οικονομική πολιτική που
εφαρμόζουν δεν τους εκφράζει και έχει επιβληθεί από τους δανειστές.
Ακόμη και για πραξικόπημα, το οποίο έγινε σε βάρος του ελληνικού λαού
και της κυβέρνησής του, μιλούσαν.
Πώς γίνεται σήμερα να
πανηγυρίζουν για τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που δεν ήταν δική τους,
δεν την ήθελαν και την πολέμησαν με κάθε τρόπο;
Ο Αλέξης
Τσίπρας και οι σύντροφοί του ήταν υποτίθεται οι μεγάλοι εχθροί της
λιτότητας και ήθελαν να την καταργήσουν, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και
σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σήμερα περηφανεύονται επειδή έχουν εφαρμόσει
περισσότερη λιτότητα από αυτή που τους ζητήθηκε.
Όταν
το κράτος κάθε χρόνο ξόδευε πολλά δισεκατομμύρια περισσότερα από όσα
εισέπραττε, έχοντας μεγάλα ελλείμματα, ο σημερινός πρωθυπουργός
κατηγορούσε τους άλλους για τη λιτότητα. Τώρα ο ίδιος θεωρεί κατόρθωμα
το υπερβολικό πλεόνασμα, που ήρθε αυξάνοντας τους φόρους και τις
εισφορές και μειώνοντας τις δαπάνες για κοινωνική πολιτική και δημόσιες
επενδύσεις.
Στην ανάπτυξη, μετά την υστέρηση σε σχέση με
τις προβλέψεις των διεθνών οργανισμών για την τριετία 2015- 2017, που
πλησιάζει σωρευτικά το 10%, έχουμε υστέρηση για το 2017 και σε σχέση με
τις προβλέψεις της ίδιας της κυβέρνησης. Ο προϋπολογισμός έγινε με
πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,7% και τώρα η κυβερνητική εκτίμηση είναι για
1,6%.
Τα οικονομικά δεδομένα είναι ξεκάθαρα, αλλά η
κυβερνητική προσπάθεια εξελίσσεται ερήμην της πραγματικότητας. Ζούμε σε
μια χώρα όπου κάποιος μπορεί με την ίδια ένταση και το ίδιο πάθος να
υποστηρίξει τα ακριβώς αντίθετα πράγματα, χωρίς κανέναν ενδοιασμό.
Ζούμε
επίσης σε μια χώρα που υπάρχει ακροατήριο έτοιμο να καταναλώσει
καταφανώς αντιφατικές εκδοχές των πραγμάτων. Υπάρχουν πολίτες που
υποστήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ όταν ήταν αντιμνημονιακοί και
συνεχίζουν να τους υποστηρίζουν τώρα που εφαρμόζουν με ζήλο τα μνημόνια.
Υπάρχουν πολίτες που ταυτίστηκαν με τα σημερινά κυβερνητικά κόμματα
εναντίον της λιτότητας και τώρα είναι ικανοποιημένοι με περισσότερη
λιτότητα.
Είναι πολύ συνηθισμένο πολιτικοί να λένε
ψέματα, να υπόσχονται άλλα πριν τις εκλογές και άλλα να κάνουν μετά, εδώ
όμως μιλάμε για κάτι ποιοτικά διαφορετικό.
Το «ή εμείς ή αυτοί»
συμπύκνωσε την τεράστια επιθετικότητα απέναντι στα μνημόνια, στη
λιτότητα και τους πολιτικούς των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ακολούθησε
μια πλήρης μεταστροφή από τις ηγεσίες των σημερινών κυβερνητικών
κομμάτων με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση της εξουσίας.
Το
μεγαλύτερο κατόρθωμά των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν είναι ότι μπόρεσαν να
εξαπατήσουν εκατομμύρια πολίτες, είναι ότι...
Ετικέτες
ΒΛΕΤΣΑΣ,
ΓΡΑΦΙΚΟΙ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ερεισμα και μέρισμα
Του ΣΤΑΘΗ ΠΑΧΙΔΗ
Τυγχάνετε μέτοχος και δεν το γνωρίζετε.
Μέτοχος μετοχένιος, πιο
μέτοχος δε γίνεται, και αν είστε της παλιάς σχολής και θέλετε χαρτιά και
σφραγίδες, ψάξτε κανένα πιστοποιητικό γεννήσεως και θα καταλάβετε.
Είστε μέτοχος της «ΕΛΛΑΣ Α.Ε.», της παγκόσμια περιώνυμης προβληματικής
Εταιρείας και μην κάνετε την πάπια, έχετε αναλάβει ήδη δεσμεύσεις και
υποχρεώσεις.
Εκόντες άκοντες, είμαστε κάτοχοι μετοχής εκ γενετής
κυρίως, όλες και όλοι ανεξαιρέτως και όχι μόνο το 32% του πληθυσμού, που
δεινοπαθεί, όπως υπολογίζεται από υπουργικά χείλη.
Δυσβάστακτη από
πάντα αυτή η μετοχική ιδιότητα, μια και η κοινή μας Εταιρεία ανέκαθεν
προβληματική έως χρεωκοπημένη ήταν. Με δάνεια, βάρη, υποχρεώσεις και
τράκες απ’ όπου και όπως μπορούσε και δεν ήταν «εύκολες οι θύρες, αν η
χρεία τες κουρταλεί» όπως συμπύκνωσε από την ώρα της ίδρυσης του
μαγαζιού ο μέγας Επτανήσιος του λόγου.
Κάνουμε
κι εμείς, οι θες-δε-θες μέτοχοι ό,τι μπορούμε. Πράττουμε (καμιά οφσοριά
καμαρωτή ή αιτούμεθα διορισμό), ανεχόμαστε (ψεΚαμένοι στον καναπέ),
παραλείπουμε (συνήθως να δηλώσουμε εισοδήματα). Κυρίως όμως
αναδεικνύουμε ανά τετραετία ελπιδοφόρο (θέλουμε να πιστεύουμε)
διευθύνοντα σύμβουλο και διοικητικό συμβούλιο -τους λένε και Πρωθυπουργό
και κυβέρνηση- και Παναγιά βοήθα με το κόστος της επιλογής μας.
Και
πήραμε κάτι κόστη επί των ώμων μας τελευταία… Πολλά ξεκίνησαν για ένα
αδειανό άνευ Ελένης λαχούρ ροζ πουκάμισο και μετά ρισκάραμε με
υπερυψωμένους γιακάδες σακακιών – μαϊμού Μπόγκαρτ άνευ καμπαρντίνας
εναντίων κακών. Πήραμε το βάρος να επιβάλλουμε να χορευτούν πανευρωπαϊκά
ρυθμοί δικοί μας αλλά μείναμε με το… μπιτ στο χέρι.
Δημοψηφίσαμε
ελληνοπρεπώς διχαστικά (μη χαλούν οι παραδόσεις της φυλής) και φάγαμε
νύχια μπρος στις απευθείας μεταμεσονύχτιες Γιουρογκρουπικές μεταδόσεις
καρδιοχτυπώντας αν φεύγοντας μένουμε ή φεύγουμε μένοντας.
Ουραίοι
των ΑΤΜ αλλά από μέσα μετέωροι υπερκαταβάλλουμε μπρος στο κοινό ταμείο,
όσο αντέχει πια ο καθένας, κι επιμένουμε σ’ αυτό το κοινό, στο consensus
που λένε οι συνταγματολόγοι, στην κοινή μας αναγκαστική συναίνεση να
μετέχουμε στην «ΕΛΛΑΣ ΑΕ».
Κι εκεί που το ‘χεις βιωμένο στο πετσί
σου το χρέος και τη χρεία, έρχεται ο ταχυδακτυλουργός των αριθμών, αυτός
που με νούμερα και στατιστικές μπορεί να σου αποδείξει πως είσαι ξανθιά
με ψηλοτάκουνα, βγάζει τα κουνέλια από το καπέλο κι αρχίζει τα θαύματα:
Ετικέτες
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
ΠΑΧΙΔΗΣ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Στα 7.500 ευρώ η …μεσαία τάξη στην Ελλάδα του Συριζα.
Γράφει ο "SUSPICIUS"
Κατ’ αρχήν μ’ αυτήν την κακόμοιρη μεσαία τάξη έχουν γινει πάμπολλα
παιχνίδια. Τωρα μόλις τελευταία ακούσαμε υπουργό να λεει οτι 7.500 ευρω
το χρόνο, ειναι μεσαία τάξη. Μεχρι που θα την κατεβάσουμε;;;
Αυτός που ζει απο το κοινωνικο εισόδημα και μέρισμα θα βαφτιστεί
μεσαία τάξη για να σηκωθεί ψυχολογικά;;;
Επιπλέον δεν θεωρώ προσωπικά
οτι είχαμε αναπτύξει μεσαία τάξη στην ΕΛΛΑΔΑ. Μικροαστούς ναι… Μεσαία
ομως με την πραγματική έννοια της μεσαίας;;;
Μέσω ποιας παραγωγικής
διαδικασίας;;; Διότι μη μου πείτε οτι τα μαγαζιά ήταν παραγωγική
διαδικασία.
Εφόσον η πολιτική διαχρονικά ήταν μην παράγεται τίποτε,
ελιές, πορτοκάλια, τσιμέντα, ενέργεια, ξενοδοχεία και πλοία, χαρίστε τα
διώξτε τα κι εσείς μεινετε με το διαμερισματάκι των γονιών και των
παππούδων μην πω, και το “εξοχικό” στο χωριό που επειδη είχε και
αυθαιρεσίες που σας επέτρεψα ως κρατος να κάνετε, θα σας το πάρω κιολας,
γιατι πλούσιοι είσαστε ρε αδελφέ, όσον αφορά τις αστακομακαρονάδες και
τα cayenne, όνειρο ήταν και πέρασε, σας δάνεισα τα λεφτα¨, τωρα αφήστε
τα στην άκρη γιατι οι έξι μήνες το χρόνο απο το εισοδημα, μου ανήκουν,
γιατι τι; Φαβέλες θα εχει μόνο η Λατινική Αμερικη και η Αγγλία;;;
Αναγκάσαμε οι πολιτικοι, ανθρώπους που κέρδιζαν 30.000 ευρω το χρόνο
να θεωρούν τους εαυτούς τους μεσαία τάξη. Υπαλλήλους, ανθρώπους με
δανειοαποκτουμενα σπιτάκια, ανθρώπους που ακομη και 30000-40000 ευρω
μετα βίας έβγαζαν το δάνειο του (μεγαλύτερου) απο οτι χρειάζονταν
σπιτιού, που ομως εσείς τους το επιβάλλατε, και τα φροντιστήρια των
παιδιών του και τα ιατρικά του που πάλι εσείς τα δημιουργήσατε. Το
παράδοξο του να ειμαστε ανεπτυγμένη χώρα, χωρις να ειμαστε, με όρους
δυτικοευρωπαϊκους παντα μιλώντας, εσείς το κάνατε.
Δεν μπορεί να μου
λέτε οτι 4,5 εκατ. (στα 9) θα λάβουν μέρισμα και απο την άλλη να μου
λέτε οτι αυτοι ειναι μεσαία τάξη.
Δεν μπορεί να μου λέτε οτι με 7500 ευρώ ειναι κάποιος μεσαία και το
μέρισμα να φθάνει στις 9000 και 13000.
Δεν μπορεί να κρυώνω, να πεινάω,
να εχω κατεβάσει τις δαπάνες στο μηδέν και η φασολάδα σημερα ναναι πιο
ακριβή και να σκέφτομαι τι θα φάω. Δεν μπορεί να πληρώνεις τηλ, ΔΕΗ,
νερο το μισό του εισοδηματος, και να με λες μεσαία τάξη.
Δεν μπορεί να
απαξιώνεις την φοροδιαφυγή των πολλών, επειδη ως πολιτικό λειτουργό σε
βολεύει, επειδη ποτε σου δεν δηλώνεις στο πόθεν σου τις πραγματικές
αξίες των αποκτημάτων σου, οπως επέβαλε ο νόμος (δηλώνεις
αντικειμενικές, εφόσον οι πραγματικές ειναι μικρότερες ´Η ίσες).
Κοντολογίς δεν μπορεί να μου ρίχνεις ευθύνες όταν ως δάσκαλος του
γένους, (τρομάρα σου) κανεις ο,τι μπορείς για να αποκτήσεις ιδιωτικό
όφελος.
Και ένα τελευταίο:
Ετικέτες
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ,
SUSPICIUS
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι «απασχολήσιμοι» με Σύνδρομο της Στοκχόλμης!
Χρήζει μελέτης το γεγονός ότι οι πολίτες δεν αντιδρούν στη βίαιη μετάβασή τους στη νέα τάξη των επιδοματούχων
Γράφει ο Αλκιβιάδης Κ. Κεφάλας
Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Τις τελευταίες ημέρες, για ακόμα μία φορά οι πολίτες βίωσαν την
κατάσταση σήψης του ελληνικού κράτους μέσα από την αλληλουχία των
γεγονότων. Η εισβολή των αντιεξουσιαστών στο υπουργείο Αμυνας, το κάψιμο
της Αθήνας, η καταστροφική πλημμύρα στη Μάνδρα και η ακύρωση της
συμφωνίας πώλησης πυρομαχικών στη Σαουδική Αραβία ανέδειξαν για ακόμα
μία φορά τον δόλο, την αδιαφορία, την ανικανότητα και την αμετροέπεια
των πολιτικών, επειδή οι τελευταίοι αδυνατούν να αντιληφθούν το βάρος
των οικονομικών, πολιτικών και διπλωματικών πράξεων και αποφάσεών τους.
Εάν οι ενέργειες του πολιτικού συστήματος είχαν έστω το παραμικρό
στοιχείο λογικής και ανιδιοτέλειας, η χώρα δεν θα είχε μετατραπεί για
άλλη μια φορά σε γερμανικό προτεκτοράτο, 70 χρόνια μετά την πρώτη
γερμανική κατοχή.
Με θέα την οικονομική καταστροφή και το ζοφερό μέλλον
που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, και παρά την επταετή καταλήστευσή τους
μέσω της άγριας φορολογίας και της αρπαγής της ιδιωτικής περιουσίας,
είναι πράγματι αξιοθαύμαστο το ότι αδυνατούν να αντιληφθούν τα
τεκταινόμενα και να αντιδράσουν πολιτικά.
Δεν μπορεί να εξηγηθεί λογικά η κοινωνική απάθεια στην οικονομική
καταστροφή και στο πολιτικό περιβάλλον, όταν για ακόμα μία φορά τα νέα
φορολογικά μέτρα, ύψους αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ, θα επιβαρύνουν το
ήδη διαλυμένο παραγωγικό σύστημα της χώρας.
Η ίδια κοινωνική συμπεριφορά
παρατηρείται και στην πρόσφατη πολιτική απάτη του εισπρακτικού μέτρου
του «κοινωνικού μερίσματος», ένθα παρουσιάζεται ότι οι πολίτες θα
εισπράξουν ένα επίδομα ελεημοσύνης, ενώ θα τους αφαιρεθεί τετραπλάσιο
ποσό μέσω της φορολογικής καταιγίδας.
Κανένας δεν θα μπορούσε να
φανταστεί ότι η πρωτόγονη και χυδαία διαφθορά της πρώιμης εποχής του
ΠΑΣΟΚ («ένα δωράκι έκανε στον εαυτό του») θα μετασχηματιζόταν γρήγορα σε
επιστημονική και επαγγελματική λεηλασία, όχι μόνο μέσω των οικονομικών
και τραπεζικών πρακτικών, αλλά και μέσω της εισαγωγής νέας ονοματολογίας
και καταστάσεων για προπαγανδιστικούς λόγους, όπως ο χαρακτηρισμός
«απασχολήσιμος», που περιγράφει τον ενοικιαζόμενο εργαζόμενο, ο οποίος
απασχολείται εποχιακά για μερικές ώρες.
Η χυδαία πασοκική
ορολογία απαξίωσε την εργασία και την αξιοπρέπεια των πολιτών, ενώ
προετοίμασε την κοινή γνώμη για την αποδοχή της νέας κοινωνικής τάξης
των «επιδοματούχων», που επέβαλε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ.
Σήμερα,
όλο και περισσότεροι Ελληνες επανδρώνουν -βιαίως μεν, ευγνωμονούντες δε-
τη νέα κοινωνική τάξη των επιδοματούχων, εχόντων το Σύνδρομο της
Στοκχόλμης, που χαρακτηρίζει την κατανόηση των πράξεων του θύτη από το
θύμα.
Μέσα σε αυτό το ψυχολογικό, μνημονιακό και κοινωνικό
πλαίσιο, εντός ποιου διαφορετικού ψυχολογικού πλαισίου θα μπορούσε να
τοποθετηθεί το γεγονός των 200.000 συμπολιτών μας που συμμετείχαν στην
ψηφοφορία της ανάδειξης των ηγετικών στελεχών των υπολειμμάτων του
ΠΑΣΟΚ, το οποίο αποτέλεσε τον πρώτο στρατολόγο του πλήθους της νέας
κοινωνικής τάξης των νεόπτωχων
Η καθολική απουσία αντίδρασης στη μετατροπή της κοινωνίας των
εργαζομένων σε κοινωνία απασχολήσιμων και επιδοματούχων...
Ετικέτες
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΕΦΑΛΑΣ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΛΑΤΡΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Εσύ δεν φταις ποτέ
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ
Το 1997 είχα δύο εκατομμύρια δραχμές στην τράπεζα και ένα φίλο δίπλα μου στο μπαρ. Οικονομικός συντάκτης, από τους καλούς. Έπινε malt και κάπνιζε Cohiba που, μεταξύ μας, δεν ήταν και εύκολο να τα βρεις εκείνη την εποχή. Οδηγούσε SAAB και χάριζε στην καλή του Σαββατοκύριακα στην Ευρώπη. Πρέπει να είσαι ζεν για να μη σου ανοίξει την όρεξη ή την περιέργεια. Το παλικάρι αγόραζε συγκεκριμένα «χαρτιά» στο Χρηματιστήριο, αξιοποιώντας και την επικοινωνιακή προώθηση που απολάμβανε ο εκδότης των τίτλων. Και μετά άναβε το πούρο και παρακολουθούσε την κούρσα.
Θυμάστε πόσο ήταν το limit up;
Στο 8% τη μέρα.
Ξέρεις τι είναι να βλέπεις τα λεφτά σου να αυξάνονται κατά 8% τη μέρα;
Κακαρίζεις, όπως η κότα που κάνει τα χρυσά αυγά.
Ας μη φλυαρώ. Δεν ντρέπομαι να σας πω ότι εκείνα τα δύο εκατομμύρια της τράπεζας, βγήκαν στο δρόμο, πάνω στα τέσσερα φαρδιά λάστιχα του αυτοκινήτου που με έκανε κάγκουρα.
Ένα χρόνο μετά, στην εθνική οδό, έξω από τη Λάρισα, το ίδιο αυτοκίνητο μου έδωσε το σασμάν στο χέρι. Όταν ο γερανός το κατέβασε στο συνεργείο, στην είσοδο της πόλης, ο μάστορας μόλις που γύρισε να με κοιτάξει. Είχε την τηλεόραση στο Alter και έβλεπε τη ζωντανή εκπομπή για το Χρηματιστήριο. Στο χέρι του κρατούσε ένα χαρτί με γράμματα και αριθμούς. Μία κατέβαζε τα πρεσβυωπικά γυαλιά στο χαρτί και μία ανέβαζε τα μάτια στην οθόνη. Όπως κάνεις όταν βλέπεις τα νούμερα του Τζόκερ ή το δελτίο του στοιχήματος. «Πουτάνα Χαλκίδα» μουρμούρισε. Γύρισε και με κοίταξε. «Έχει κολλήσει η μαλακισμένη και δεν λέει να ανέβει. Ξέρεις πόσες μέρες την περιμένω και δεν λέει να ξεκινήσει;»
Δεν είχε, φυσικά, πρόβλημα με τη Χαλκίδα. Είχε με τα τσιμέντα της. «Τσιμέντα Χαλκίδος». Βρες δέκα σακιά από εκείνο το τσιμέντο, άδειασέ τα σε μία μπετονιέρα και ανακάτεψε με το δάκρυ που έχει χυθεί από μετόχους της εταιρείας. Μπορείς να ξαναφτιάξεις το γεφύρι της Άρτας.
Ο γκαραζιέρης από τη Λάρισα, ο κάγκουρας από τη Θεσσαλονίκη (εγώ, δηλαδή), ο οικονομικός συντάκτης με το πούρο είμαστε ψηφίδες μίας εικόνας που, ιστορικά, περιγράφεται ως το «σκάνδαλο του χρηματιστηρίου». Γιατί, όπως θα θυμάστε, το 1999 η φούσκα έσκασε, η αγορά κατέρρευσε, χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τις αποταμιεύσεις τους.
Πολιτικά χρεώθηκε στην κυβέρνηση Σημίτη.
Νομικά, χρεώθηκε σε 36 ανθρώπους, επιχειρηματίες και χρηματιστηριακούς παράγοντες, που δικάστηκαν και αθωώθηκαν.
Όλοι τους αθωώθηκαν. Λογικό. Δεν δικάστηκαν για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκαν τις εταιρείες και τα κεφάλαια που συγκέντρωσαν. Δεν κρίθηκαν για τη μεταφορά κεφαλαίων από τις εισηγμένες εταιρείες σε ναυτιλιακές ή στο εξωτερικό. Δεν κάθισαν στο εδώλιο επειδή άλλα έλεγαν στις γενικές συνελεύσεις και άλλα έκαναν. Δικάστηκαν για το «φούσκωμα» και τη χειραγώγηση της αγοράς. Πιάσε ένα (χρυσό) αυγό και κούρεψέ το.
Τέλος πάντων, ο Άρειος Πάγος άσκησε αναίρεση στην πρωτόδικη απόφαση και τώρα οι 36 δικάζονται εκ νέου από το Εφετείο. Η εισαγγελέας ζήτησε την ενοχή τους για τη «δημιουργία πλασματικής εικόνας της αγοράς και την καλλιέργεια επενδυτικής ευημερίας».
Φυσικά και έγινε κάτι τέτοιο. Μόνο που, ειλικρινά, δεν είμαι σίγουρος αν αυτό μπορεί να μετουσιωθεί σε κατηγορητήριο μόνο για 36 ή για περισσότερα κεφάλια.
Διαβάζοντας τους τίτλους του Κουρή και του φιλοκυβερνητικού Τύπου βλέπω το σενάριο της κυρίαρχης εκδοχής: δέκα λαμόγια έφαγαν τα λεφτά του κοσμάκη. Και ο κοσμάκης απαλλάσσεται από τις ευθύνες του. Από την αφέλεια, τον εκμαυλισμό της βουλιμίας, την απληστία, την έπαρση του νεόπλουτου.
Στο χωριό μετέτρεπαν το καφενείο σε παράρτημα χρηματιστηριακής εταιρείας. Τα limit up γέμιζαν τα πανέρια με γαρίφαλα, τις πίστες με πιάτα και τις γόβες με σαμπάνια. Και λέμε τώρα ότι...
Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ
Το 1997 είχα δύο εκατομμύρια δραχμές στην τράπεζα και ένα φίλο δίπλα μου στο μπαρ. Οικονομικός συντάκτης, από τους καλούς. Έπινε malt και κάπνιζε Cohiba που, μεταξύ μας, δεν ήταν και εύκολο να τα βρεις εκείνη την εποχή. Οδηγούσε SAAB και χάριζε στην καλή του Σαββατοκύριακα στην Ευρώπη. Πρέπει να είσαι ζεν για να μη σου ανοίξει την όρεξη ή την περιέργεια. Το παλικάρι αγόραζε συγκεκριμένα «χαρτιά» στο Χρηματιστήριο, αξιοποιώντας και την επικοινωνιακή προώθηση που απολάμβανε ο εκδότης των τίτλων. Και μετά άναβε το πούρο και παρακολουθούσε την κούρσα.
Θυμάστε πόσο ήταν το limit up;
Στο 8% τη μέρα.
Ξέρεις τι είναι να βλέπεις τα λεφτά σου να αυξάνονται κατά 8% τη μέρα;
Κακαρίζεις, όπως η κότα που κάνει τα χρυσά αυγά.
Ας μη φλυαρώ. Δεν ντρέπομαι να σας πω ότι εκείνα τα δύο εκατομμύρια της τράπεζας, βγήκαν στο δρόμο, πάνω στα τέσσερα φαρδιά λάστιχα του αυτοκινήτου που με έκανε κάγκουρα.
Ένα χρόνο μετά, στην εθνική οδό, έξω από τη Λάρισα, το ίδιο αυτοκίνητο μου έδωσε το σασμάν στο χέρι. Όταν ο γερανός το κατέβασε στο συνεργείο, στην είσοδο της πόλης, ο μάστορας μόλις που γύρισε να με κοιτάξει. Είχε την τηλεόραση στο Alter και έβλεπε τη ζωντανή εκπομπή για το Χρηματιστήριο. Στο χέρι του κρατούσε ένα χαρτί με γράμματα και αριθμούς. Μία κατέβαζε τα πρεσβυωπικά γυαλιά στο χαρτί και μία ανέβαζε τα μάτια στην οθόνη. Όπως κάνεις όταν βλέπεις τα νούμερα του Τζόκερ ή το δελτίο του στοιχήματος. «Πουτάνα Χαλκίδα» μουρμούρισε. Γύρισε και με κοίταξε. «Έχει κολλήσει η μαλακισμένη και δεν λέει να ανέβει. Ξέρεις πόσες μέρες την περιμένω και δεν λέει να ξεκινήσει;»
Δεν είχε, φυσικά, πρόβλημα με τη Χαλκίδα. Είχε με τα τσιμέντα της. «Τσιμέντα Χαλκίδος». Βρες δέκα σακιά από εκείνο το τσιμέντο, άδειασέ τα σε μία μπετονιέρα και ανακάτεψε με το δάκρυ που έχει χυθεί από μετόχους της εταιρείας. Μπορείς να ξαναφτιάξεις το γεφύρι της Άρτας.
Ο γκαραζιέρης από τη Λάρισα, ο κάγκουρας από τη Θεσσαλονίκη (εγώ, δηλαδή), ο οικονομικός συντάκτης με το πούρο είμαστε ψηφίδες μίας εικόνας που, ιστορικά, περιγράφεται ως το «σκάνδαλο του χρηματιστηρίου». Γιατί, όπως θα θυμάστε, το 1999 η φούσκα έσκασε, η αγορά κατέρρευσε, χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τις αποταμιεύσεις τους.
Πολιτικά χρεώθηκε στην κυβέρνηση Σημίτη.
Νομικά, χρεώθηκε σε 36 ανθρώπους, επιχειρηματίες και χρηματιστηριακούς παράγοντες, που δικάστηκαν και αθωώθηκαν.
Όλοι τους αθωώθηκαν. Λογικό. Δεν δικάστηκαν για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκαν τις εταιρείες και τα κεφάλαια που συγκέντρωσαν. Δεν κρίθηκαν για τη μεταφορά κεφαλαίων από τις εισηγμένες εταιρείες σε ναυτιλιακές ή στο εξωτερικό. Δεν κάθισαν στο εδώλιο επειδή άλλα έλεγαν στις γενικές συνελεύσεις και άλλα έκαναν. Δικάστηκαν για το «φούσκωμα» και τη χειραγώγηση της αγοράς. Πιάσε ένα (χρυσό) αυγό και κούρεψέ το.
Τέλος πάντων, ο Άρειος Πάγος άσκησε αναίρεση στην πρωτόδικη απόφαση και τώρα οι 36 δικάζονται εκ νέου από το Εφετείο. Η εισαγγελέας ζήτησε την ενοχή τους για τη «δημιουργία πλασματικής εικόνας της αγοράς και την καλλιέργεια επενδυτικής ευημερίας».
Φυσικά και έγινε κάτι τέτοιο. Μόνο που, ειλικρινά, δεν είμαι σίγουρος αν αυτό μπορεί να μετουσιωθεί σε κατηγορητήριο μόνο για 36 ή για περισσότερα κεφάλια.
Διαβάζοντας τους τίτλους του Κουρή και του φιλοκυβερνητικού Τύπου βλέπω το σενάριο της κυρίαρχης εκδοχής: δέκα λαμόγια έφαγαν τα λεφτά του κοσμάκη. Και ο κοσμάκης απαλλάσσεται από τις ευθύνες του. Από την αφέλεια, τον εκμαυλισμό της βουλιμίας, την απληστία, την έπαρση του νεόπλουτου.
Στο χωριό μετέτρεπαν το καφενείο σε παράρτημα χρηματιστηριακής εταιρείας. Τα limit up γέμιζαν τα πανέρια με γαρίφαλα, τις πίστες με πιάτα και τις γόβες με σαμπάνια. Και λέμε τώρα ότι...
Ετικέτες
ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ,
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Πληρώνουν τώρα το... δεν πληρώνω
Αυτά που συμβαίνουν με τους πλειστηριασμούς δεν είναι κεραυνός εν
αιθρία.
Είναι συνέπειες μιας αδιέξοδης, δήθεν, επαναστατικής ρητορικής
που καλλιεργήθηκε συστηματικά από τα στελέχη αυτής της κυβέρνησης. Από
τον ίδιο το σημερινό πρωθυπουργό, τους υπουργούς και τους βουλευτές του,
που ύψωναν τη σημαία του "δεν πληρώνω" σε κάθε ευκαιρία, με μόνο στόχο
όπως αποδείχθηκε να παραπλανήσουν τους πολίτες και να καταλάβουν τους
θώκους της εξουσίας.
Θυμόμαστε όλοι την επαναστατική γυμναστική στα διόδια των εθνικών
δρόμων, τις δηλώσεις του ίδιου του κ.Τσίπρα ότι δεν πρόκειται να
πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ, και τα πάλαι ποτέ αντισυστημικά συνθήματα για
"κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη".
Δυστυχώς μαζί με τις αυταπάτες των
σημερινών κυβερνώντων, τελείωσαν και οι αυταπάτες όσων τους
εμπιστεύθηκαν.
Η πλήρης προσαρμογή στην αδήριτη πραγματικότητα, η πλήρης
συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των δανειστών για να κλείσει η αξιολόγηση
τους φέρνει αντιμέτωπους με ένα τμήμα της κοινωνίας, αλλά και τους πρώην
συντρόφους τους, που τους θυμίζουν την αντίθεση των όσων υπόσχονταν και
όσων πράττουν σήμερα.
Καθώς τα κόκκινα δάνεια απειλούν την φερεγγυότητα του τραπεζικού
συστήματος, το παιγνίδι των καθυστερήσεων έλαβε αναγκαστικά τέλος. Και
μαζί με τους λεγόμενους στρατηγικούς κακοπληρωτές, που εφάρμοζαν τη
συνταγή του "δεν πληρώνω" φαίνεται ότι θα την πληρώσουν και αρκετοί
ακόμα συμπολίτες, που δεν είναι σε θέση να εκπληρώσουν τις δανειακές
τους υποχρεώσεις.
Με την υπερφορολόγηση να έχει πιάσει ταβάνι, με χιλιάδες
λογαριασμούς να κατάσχονται κάθε μέρα από την εφορία, ακόμα και όσοι θα
ήθελαν να πληρώσουν τα δάνεια τους σήμερα δεν μπορούν. Η προστασία της
πρώτης κατοικίας τελειώνει στο τέλος του χρόνου και κανείς δεν
διαβεβαιώνει ότι θα συνεχιστεί.
Αποτέλεσμα...
ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Τσουρέκια με τα ψευτοδάκρυα για τους πλειστηριασμούς
Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ
Έχω βαρεθεί με τους προβαρισμένους αναστεναγμούς, τα, από
κολλύριο, δάκρυα και τις, από σχολική παράσταση βγαλμένες, κορώνες
δημοσιογράφων και πολιτικών για τους πλειστηριασμούς κατοικιών.
Καταλαβαίνω ότι πολλοί από αυτούς υπάρχουν μόνο και μόνο για να
κολακεύουν κάθε κουσούρι της κοινωνίας και να γλείφουν σε κάθε ευκαιρία
τους πελάτες τους, είτε αυτοί είναι αποχαυνωμένοι τηλεθεατές, είτε
προβατοειδείς ψηφοφόροι. Αλλά, ειλικρινά, έχω βαρεθεί. Και έχω αρχίσει
και να θυμώνω (και φυσικά και έχω απόθεμα καλσόν).
Έχω
βαρεθεί με αυτή τη σταυροφορία για την απαλλαγή κάποιων συμπολιτών από
την υποχρέωση πληρωμής των δόσεων ενός δανείου που οι ίδιοι ζήτησαν.
Ενός δανείου του οποίου τους όρους οι ίδιοι υπέγραψαν. Ενός δανείου που
ΚΑΝΕΙΣ ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ δεν τους υποχρέωσε να πάρουν. Ενός δανείου που
συμφωνήθηκε όχι για να ικανοποιήσει μια ανάγκη επιβίωσης, αλλά μια
μικροαστική ανάγκη ιδιοκτησίας.
Κι
έχω αρχίσει να θυμώνω γιατί μένω στο νοίκι (ναι, ξέρω, είμαι κορόιδο).
Γιατί, ως κάποιος που εργάζεται μακριά από την προστατευτική σκεπή του
δημοσίου, ξέρω πως τίποτα δεν διασφαλίζει τα μελλοντικά μου εισοδήματα
και άρα ένα στεγαστικό δάνειο είναι μια δέσμευση στην οποία είναι πολύ
πιθανό να μην μπορώ να ανταπεξέλθω. Και σαν κι εμένα είναι αρκετοί. Που
κι αυτοί θυμώνουν. Επειδή αισθάνονται μαλάκες που εξακολουθούν να ζουν,
εντελώς απροστάτευτοι, στο νοίκι.
Όπως θυμώνουν και όσοι έχουν πάρει
δάνειο και παλεύουν και στερούνται για να πληρώνουν κάθε μήνα τη δόση
τους, γιατί τους φαίνεται εφιαλτική η ιδέα να μην είναι εντάξει στις
υποχρεώσεις τους.
Δεν λέω ότι οι άνθρωποι που
παρασύρθηκαν από την επιμονή της Άλκηστης της Πρωτοψάλτη να τους λέει
ξανά και ξανά πόσο ωραίο είναι να έχεις το δικό σου σπίτι, σε εκείνη τη
διαφήμιση της Μιλένιουμ, δεν πρέπει κάπως να βοηθηθούν.
Δεν λέω ότι οι
άνθρωποι που είχαν μια ατυχία και αντιμετωπίζουν δυσκολίες δεν πρέπει με
κάποιον τρόπο να διευκολυνθούν.
Φυσικά και πρέπει. Αυτή στο κάτω κατω
είναι και η υποχρέωση του κράτους πρόνοιας (και σχεδόν όλοι
καταλαβαίνουν πως η βοήθεια σε αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη είναι
προς όφελος ακόμα κι αυτών που δεν έχουν).
Αυτό που λέω είναι ότι δεν
πρέπει να βοηθηθούν όλοι στα τυφλά και ότι δεν πρέπει η βοήθεια αυτή να
είναι μια επιβράβευση της επιπολαιότητας και της ανευθυνότητας.
Λέω ότι
πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος ώστε οι άνθρωποι που σκέφτηκαν ότι ένα
στεγαστικό δάνειο είναι ένα ριψοκίνδυνο άνοιγμα, οι άνθρωποι που είπαν
«δεν έχω λεφτά για σπίτι, θα συνεχίσω να ζω στο νοίκι» να μην
αισθάνονται κορόιδα, που δεν έβαλαν χωρίς σκέψη την υπογραφή τους σε
όρους που δεν ήξεραν αν θα μπορούσαν να τηρήσουν.
Και λέω
ότι θα ήταν πολύ ωραίο, αν ένα μικρό κομμάτι του πάθους που οι
λαϊκιστές σταυροφόροι δείχνουν για τους απειλούμενους ιδιοκτήτες το
έδειχναν και για κάποιους άλλους: Αυτούς που...
Ετικέτες
ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΣ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Ο εθνικός μας τσαρλατάνος βρίσκεται αντιμέτωπος με τα ψέματα του
Γράφει ο Πάνος Αμυράς
Ολες οι κυβερνήσεις έχουν ένα σημείο καμπής, το οποίο συνήθως
προδιαγράφει το τέλος τους. Πέραν του σημείου αυτού, ό,τι ενέργειες κι
αν κάνουν, όποιες επιτυχίες κι αν εμφανίσουν, δεν «ακούγονται» από τους
πολίτες που έχουν λάβει τις αποφάσεις του.
Επί
Σημίτη το σημείο αυτό ήταν η επομένη των εκλογών του 2000, τις οποίες
είχε κερδίσει οριακά υποστηρίζοντας ότι η Νέα Δημοκρατία έριχνε το
Χρηματιστήριο.
Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις κάλπες αλλά το Χρηματιστήριο
συνέχισε να πέφτει επειδή οι μετοχές ήταν φούσκες και πολλοί είχαν
πιστέψει ότι θα γίνονταν μέσα σε λίγους μήνες πλούσιοι. Λίγο πριν
παραδώσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στον Γιώργο Παπανδρέου, ο Σημίτης είχε
τάξει 400.000 θέσεις εργασίας και παροχές, αλλά τελικώς το ΠΑΣΟΚ δεν
απέφυγε τη συντριβή στις κάλπες του 2004.
Επί Καραμανλή, κομβικό
σημείο θεωρείται η ΔΕΘ του 2008 όταν ο τότε πρωθυπουργός κάλυψε πλήρως
τις ενέργειες των υπουργών του για την υπόθεση του Βατοπαιδίου, με
αποτέλεσμα να υποστεί τους επόμενους μήνες τρομερή πολιτική φθορά, που
επέφεραν και την ήττα της Ν.Δ. στις εκλογές του 2009.
Η σημερινή
κυβέρνηση διανύει τώρα το δικό της σημείο καμπής. Τα ψέματα του
πρωθυπουργού αποκαλύπτονται ένα προς ένα, ενώ η απόφασή του να καλύψει
πλήρως το συγκυβερνήτη του για την υπόθεση της πώλησης πυρομαχικών στη
Σαουδική Αραβία μέσω ενός περίεργου μεσάζοντα διέλυσε το αποκαλούμενο
«ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς.
Χθες έγιναν οι πρώτοι
ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί ενώ τα μέλη των κινημάτων που συγκεντρώθηκαν
στο Ειρηνοδικείο Αθηνών για να τους σταματήσουν δέχθηκαν χημικά από τις
δυνάμεις των ΜΑΤ και ξυλοκοπήθηκαν άγρια.
Πριν από τρία χρόνια ο
κ. Τσίπρας θα διαδήλωνε και αυτός στα Ειρηνοδικεία και θα διαβεβαίωνε
τους πολίτες ότι δεν θα επέτρεπε να γίνει κανένας πλειστηριασμός πρώτης
κατοικίας.
Τα ψέματα στην πολιτική αποκαλύπτονται γρήγορα. Στην
περίπτωση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οι πολίτες πλέον έχουν αντιληφθεί το
μέγεθος της εξαπάτησης. Οι συντάξεις μειώθηκαν και θα μειωθούν
περαιτέρω, το αφορολόγητο αντί να αυξηθεί κουτσουρεύτηκε, το ΕΚΑΣ τελεί
υπό κατάργηση, ο ΕΝΦΙΑ μονιμοποιήθηκε, τα διόδια αυξήθηκαν και οι
πλειστηριασμοί ξεκίνησαν.
Η πρώτη κατοικία από 1ης Ιανουαρίου
μένει απροστάτευτη και σύντομα...
Σαν σήμερα (1/12/ΧΧΧΧ)
1644: Η Πορτογαλία επανακτά την ανεξαρτησία της από την Ισπανία, ύστερα από κατοχή 60 ετών.
1818: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μυείται στη Φιλική Εταιρεία.
1891: Ο Τζέιμς Νάισμιθ δημιουργεί ένα νέο παιχνίδι και το ονομάζει μπάσκετ-μπολ.
1955: Στην πόλη Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, η Ρόζα Παρκς αρνείται
να σηκωθεί από το κάθισμά της σε λεωφορείο για να καθίσει ένας λευκός
και συλλαμβάνεται.
1792: Γεννιέται ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας.
1935: Γεννιέται ο Γούντι Άλεν, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Άλεν
Στιούαρτ Κένινγκσμπεργκ, αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και
μουσικός.
1866: Πεθαίνει ο Σερ Τζορτζ Έβερεστ, ουαλός στρατιωτικός,
μηχανικός και τοπογράφος. Δούλεψε πολλά χρόνια στην Ινδία, ανέπτυξε
μεθόδους μέτρησης και προς τιμήν του η ψηλότερη κορυφή των Ιμαλαΐων
φέρει το όνομά του.
2014: Φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών ο Δημήτρης Τριχόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους γιατρούς και ακαδημαϊκούς της χώρας μας.
Ετικέτες
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










































