ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Τόσο καταλαβαίνει

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

Ο πρωθυπουργός έχει τη χάρη να γίνεται αστείος και μάλιστα σε στιγμές που ο ίδιος νομίζει ότι είναι υπόδειγμα σοβαρότητας. (Δεν είναι τίποτε σπάνιο· είναι μια χάρη που την έχουν όσοι λόγω συγκυριών ανέβηκαν ψηλότερα από τις ικανότητές τους...)  

Παράδειγμα πρόσφατο: Εξήγγειλε προσλήψεις στο Δημόσιο, το 2018, με εξετάσεις οι οποίες θα είναι γραπτές. Το τελευταίο ο πρωθυπουργός το τόνισε ιδιαιτέρως, προφανώς επειδή του έκανε μεγάλη εντύπωση. Το ακούσιο αστείο της υπόθεσης είναι ότι στόχος των συγκεκριμένων προσλήψεων θα είναι η προσέλκυση των μορφωμένων Ελλήνων που δουλεύουν στο εξωτερικό και μάλιστα των «καταξιωμένων», κατά την αγαθή διατύπωση του πρωθυπουργού.

Τόσο, όμως, μπορεί να καταλάβει εκείνους που –υποτίθεται– προσπαθεί να προσελκύσει πίσω.  

Νομίζει ότι το αναξιοποίητο «πτυχίο» είναι εκείνο που τους διώχνει από την πατρίδα τους· και, γι’ αυτό, θα τους δελεάσει να επιστρέψουν πίσω για έναν μίζερο διορισμό στο ελληνικό Δημόσιο! (Η ύπαρξη του οποίου είναι, κατά πάσα πιθανότητα, ένας από τους κύριους λόγους που σπρώχνουν τα παιδιά αυτά στο εξωτερικό...) 

Αυτό όμως του επιτρέπουν να κατανοήσει η μόρφωση, η φαντασία και οι εμπειρίες του στη ζωή. Το ίδιο ισχύει, προφανώς, και για τον κύκλο του, ειδάλλως θα τον είχαν προειδοποιήσει να το αποφύγει.

Ολα αυτά, όμως, μικρή σημασία έχουν· διότι η βασική σκοπιμότητα των εξαγγελιών είναι επικοινωνιακή: να εδραιώσει στην κοινή γνώμη την εικόνα της στροφής του Τσίπρα προς το Κέντρο και τον πολιτικό ρεαλισμό.  

Αυτά όμως δεν είναι παρά οι ευσεβείς πόθοι εκείνων που θέλουν να βλέπουν την εξημέρωση του ΣΥΡΙΖΑ και τον μετασχηματισμό του σε ευρωπαϊκού τύπου σοσιαλιστικό κόμμα. Θαύματα δεν γίνονται· και να θέλει ο Τσίπρας, από κάτω του υπάρχει ένας κόσμος στελεχών που ούτε θέλει ούτε μπορεί να ακολουθήσει. Και, βεβαίως, υπάρχει το πλέγμα των συμφερόντων, μικρών ή μεγαλύτερων, ορατών ή αοράτων, που τον δεσμεύει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση τουλάχιστον, πράγματι μετακινείται. Αυτό που του συμβαίνει όμως δεν είναι ότι εκσυγχρονίζεται. Απλώς, εκπασοκίζεται· δηλαδή, γίνεται ή προσπαθεί να γίνει όπως περίπου θα ήταν το βαθύ ΠΑΣΟΚ, αν ήταν ακόμη η κυβερνώσα παράταξη.

Κάθε μέρα βλέπουμε τη μετάλλαξη αυτή να εξελίσσεται, με εκατό διαφορετικούς τρόπους. Ιδίως στα σύμβολα και στους συσχετισμούς που επιλέγουν. 

Παράδειγμα, τον θυμόμαστε από τη Βουλή να επιτίθεται στη Ν.Δ., επικαλούμενος τη σοφία (της απαθούς μακαριότητας...) του Νεοκαραμανλισμού· τώρα πια, όμως, υιοθετεί και λανσάρει ξανά τις πολιτικές του γαλάζιου ΠΑΣΟΚ: χθες εξήγγειλε τη «δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους», δηλαδή τη χιλιοτραγουδισμένη «επανίδρυση του κράτους», που υποσχέθηκε κάποτε ο Β΄ (χάριν συντομίας, και μόνον, αφήνω την αρίθμηση και παραλείπω το όνομα).

Υστερα...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κομματοκρατούμενο ρουσφετιστάν

«Το πρόβλημα με τον σοσιαλισμό είναι ότι τελειώνει όταν τελειώσουν τα χρήματα των άλλων». Η μητρότητα της φράσης ανήκει στη Μάργκαρετ Θάτσερ.  

Τούτα τα λόγια, στα αυτιά των Ελλήνων φορολογουμένων, ηχούν σαν πικρός σαρκασμός της υπάρχουσας κατάστασης. Αυτό το απόφθεγμα της Μάργκαρετ Θάτσερ δεν ήταν ένα από τα συνήθη άνευ περιεχομένου ευφυολογήματα που έχουμε συνηθίσει να ακούμε από πολιτικάντηδες που δεν πιστεύουν σε τίποτα - εκτός από την ανάγκη να διατηρήσουν την καρέκλα τους.

Η Θάτσερ έδωσε ένα μάθημα αποφυγής του σοσιαλισμού με το παράδειγμά της, με την πολιτική που εφάρμοσε κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας της. Απέδειξε ότι δεν είναι σοσιαλίστρια ούτε σοσιαλμανής, σεβόμενη τα χρήματα των Βρετανών έως την τελευταία πένα. Μείωσε τις δημόσιες δαπάνες και τη φορολογία, έδωσε έμφαση στην ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα και έδωσε μεγάλες μάχες, τις οποίες κέρδισε, για να μη μετατρέψει το κράτος της σε χώρο μισθοδοτούμενης στάθμευσης αχρείαστων «διευθυντών» και «συμβούλων».

Στην πατρίδα μας τα λεφτά σχεδόν όλων των εργαζομένων και των απομάχων της ζωής έχουν τελειώσει, αλλά ο σοσιαλισμός καλά κρατεί! Εφαρμόζεται απαρέγκλιτα, με όλα του τα λάθη, τις παρανοήσεις και τις αδικίες τόσο από τις κεντροδεξιές όσο και από τις αμιγώς αριστερές κυβερνήσεις.

Ο κ. Τσίπρας και οι υπουργοί του υπόσχονται ένα σωρό φιλολαϊκές «μεταρρυθμίσεις», στις οποίες περιλαμβάνεται και η εξυγίανση των κρατικών λειτουργιών, αλλά τελικά το μόνο που γίνεται είναι να φουσκώνει ο λογαριασμός που καλούνται να πληρώσουν αυτοί που δεν έχουν.

Η εφημερίδα «Εστία» αποκάλυψε ότι...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Κυβέρνηση για το Μουσείο Φραπέ

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ


Ηταν Δεκέμβριος του 2015. Στη Ν.Δ. γινόταν «του Παπαμιμίκου» – κατά τη φράση που χρησιμοποιεί τις τελευταίες ημέρες στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, για να ξορκίσει τα εκλογικά ατυχήματα. Πολλοί προφήτευαν τότε ότι η Δεξιά διαλύεται. Ακόμη περισσότεροι στοιχημάτιζαν στην άτρωτη ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ.  


Σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον ένα ζεϊμπέκικο της Oλγας Γεροβασίλη –με τον Γ. Μαργαρίτη να καθαρίζει για χάρη της την πίστα– είχε ερμηνευθεί ως χορογραφία της συριζαϊκής αυτοπεποίθησης.  


Ο ΣΥΡΙΖΑ ένιωθε –και χόρευε– σαν να ήταν το νέο ΠΑΣΟΚ.


Εκείνη η αυτοπεποίθηση έχει απομείνει σήμερα σαν πατημένο γαρίφαλο. Η κυβέρνηση, όμως, δεν έχει πάψει να επενδύει στη φαντασμαγορία. Στο ρεπερτόριο της καμπάνιας που εκτυλίσσεται ως προπαγανδιστικό πρελούδιο στη ΔΕΘ, η Γεροβασίλη ανέλαβε την περφόρμανς που ονομάστηκε «Δημόσιο 2020». Hταν ένα πλέγμα από κοινούς τόπους –επαναδιατυπωμένους στην κυβερνητική ιδιόλεκτο–, από τους οποίους ξεχώρισε η υπόσχεση του πρωθυπουργού για διορισμούς μέσα στο 2018, και μάλιστα με κίνητρα επαναπατρισμού για τους νέους μετανάστες.


Ο διπολισμός είναι πάλι έκδηλος εδώ. Ο πρωθυπουργός τον οποίο, ύστερα από δυόμισι χρόνια, υποτίθεται ότι έχει επιφοιτήσει το πνεύμα των επενδύσεων, επενδύει πολιτικά στην παλινόρθωση του κράτους - εργοδότη. Επιλέγει τις –παραδοσιακές και νεοφυείς– επιχειρήσεις ως σκηνικό για τις εμφανίσεις του, αλλά δεν έχει τίποτε να πει στον κόσμο της πραγματικής οικονομίας, εκτός από κηρύγματα συνδικαλιστικής ηθικολογίας – για τη «συνεργατικότητα» και την «αλληλοβοήθεια».


Η κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να εννοεί τον στόχο που διαφημίζει ως «επιστροφή στην κανονικότητα». Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει άλλη ελπίδα εκλογικής επιβίωσης από το να προλάβει να εμφανίσει μια βιτρίνα κανονικότητας στην οικονομία. 


Το ότι το έχει ανάγκη δεν σημαίνει, όμως, ότι το μπορεί. Αν έδειξαν κάτι οι τελευταίες προσπάθειες καλλιέργειας κλίματος «κανονικότητας», είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μόλις τώρα έχει αρχίσει να εξοικειώνεται με έννοιες που μέχρι προχθές αναγνώριζε ως εχθρικές.


Κάπως έτσι, κατέληξε να υπόσχεται ως δέλεαρ για τους επιστήμονες της νέας διασποράς μια παρθενορραφή του greek dream της δεκαετίας του ’80 –την «αποκατάσταση» στο Δημόσιο– παραγνωρίζοντας ότι στο κράτος είναι ήδη εγκλωβισμένος ικανός αριθμός πτυχιούχων που μένουν αναξιοποίητοι για χάρη των κολλητών και των μετακλητών.


Αξίζει κανείς να το φανταστεί. Να φανταστεί...

"Επίγεια ΣΥΡΙΖΑίικη κωμωδία"

Σαν σήμερα (2/9/ΧΧΧΧ)

1829: Υπογράφεται η Συνθήκη της Αδριανούπολης, βάσει της οποίας η Πύλη αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

1866: Ξεσπάει εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η κρητική επανάσταση, που διήρκεσε έως το 1869, χωρίς επιτυχία.

1945: Με την παράδοση της Ιαπωνίας, λήγει και επισήμως ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Η επίσημη τελετή λαμβάνει χώρα επί του πολεμικού πλοίου «Μιζούρι» στ' ανοιχτά του κόλπου του Τόκιο.

1958: Η μάχη στο Λιόπετρι Αμμοχώστου, η φονικότερη από την έναρξη δράσης της ΕΟΚΑ για την απελευθέρωση της Κύπρου. Τέσσερις μαχητές της ΕΟΚΑ (Φώτης Πίττας, Ανδρέας Κάρυος, Ηλίας Παπακυριακού και Χρίστος Σαμάρας) πέφτουν ηρωικά, ενώ σκοτώνονται και τραυματίζονται αρκετοί βρετανοί στρατιώτες.

1901: Γεννιέται ο ποιητής Αντρέας Εμπειρίκος

1877: Πεθαίνει ο Κωνσταντίνος Κανάρης, ηγετική μορφή του '21, ναύαρχος και πρωθυπουργός.

1984: Πεθαίνει ο Μάνος Κατράκης

2/9/2014: Πεθαίνει νικήμένος απο τον καρκίνο ο συνθέτης Αντώνης Βαρδής.

 

2016:  Πεθαίνει ο θρυλικός καταδρομέας Θανάσης Ζαφειρίου. Ηταν ο μοναδικός επιζών του μεταγωγικού αεροσκάφους ''Νοράτλας 4'', της επιχείρησης αυτοκτονίας ''Νίκη'' που πραγματοποιήθηκε την πρώτη μέρα της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο.  

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ: Ζητείται Φιλελεύθερος

Του Κωνσταντίνου Μπογδάνου

Εσχάτως οι κυβερνήτες της χώρας επιδεικνύουν πόσο παραμένουν στην καρδιά τους μαχητικοί κομμουνιστές. Συγχρόνως, επιτίθενται εναντίον όσων επιμένουμε, ότι πίσω από το προσωπείο του αριστερού δήθεν ανθρωπισμού υπάρχει μια ολοκληρωτική ιδεολογία. Κυρίως, όπως τα πιτσιρίκια στο σχολείο, που κάνουν «καθρεφτάκι», έτσι και οι εκπρόσωποι της συριζαϊκής εξουσίας επιστρατεύουν το ακλόνητο επιχείρημα «είσαι και φαίνεσαι». Το Τρίτο Ράιχ και ο Πινοτσέτ γίνονται ένα με τη δυτική δημοκρατία. Ειδικότερα, δύο λέξεις δουλεύουν πολύ: Φασίστας και φιλελές.

Προσπερνώντας την παραφθορά «φιλελές» (που χρησιμοποιούν κομμουνιστές, αριστεροί, αναρχικοί, αριστερίζοντες, σοσιαλίζοντες, παλιομοδίτες της λαϊκής δεξιάς, φασίστες, ρατσιστές, ναζί - συχνά σε συνδυασμό με τον όρο «νεοφιλελεύθερος»), το προπαγανδιστικό τσουβάλιασμα του φιλελευθερισμού με το ένα πρόσωπο του χειρότερου εχθρού του, τον ναζιστικό συγκεντρωτισμό, δείχνει το βάθος της τρύπας στην οποία έχουμε πέσει. Στην post-truth εποχή όλα σβήνονται και ξαναγράφονται, ισχύει αυτό που επικρατεί και καλούμαστε να υπερασπιστούμε από την αρχή τις έννοιες.

Αιώνες τώρα, τα σημαντικότερα επιτεύγματα τις ανθρωπότητας, η εμπέδωση εννοιών όπως η ατομική ελευθερία, η ισότητα, η ανεξιθρησκία, το κράτος δικαίου, το κοινωνικό κράτος, όλα γεννιούνται σε φιλελεύθερα περιβάλλοντα και αντανακλούν ως επιτεύγματα τις ζυμώσεις και τις εξελίξεις της φιλελεύθερης ιδεολογίας. Βέβαια, πολλές δεκαετίες μετά και τη δεύτερη επικράτηση των αστικών δημοκρατιών σε παγκόσμιο πόλεμο και λιγότερες από την ήττα του κομμουνισμού, ένας παρατεταμένος λόξιγκας ταλαιπωρεί το δυτικό φιλελεύθερο μοντέλο. Αστοχίες γεννούν αντιδράσεις.

Ο φιλελεύθερος γνωρίζει, βέβαια, ότι ο φιλελευθερισμός καμία σχέση δεν έχει με την ασυδοσία του διεφθαρμένου κρατισμού, που οδηγεί ανεξέλεγκτες αγορές σε καταρρεύσεις και διασώσεις, που με τη σειρά τους φορτώνονται στους κρατικούς προϋπολογισμούς και οδηγούν σε περικοπές και λιτότητα. Το επιχείρημα των απανταχού ολοκληρωτιστών είναι ότι μέχρι τώρα το φιλελεύθερο μοντέλο απέτυχε να προστατεύσει ευάλωτες μάζες από τις συνέπειες της στρεβλής λειτουργίας της κοινωνίας της αγοράς. Έχουν ένα δίκιο. Η συνταγή τους, όμως, παραμένει χειρότερη. Η εξίσωση στην εξαθλίωση δεν γιατρεύει τη δυσκολία.

Ειδικά στην Ελλάδα, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ εντείνει τη στρατηγική «διαίρει», οι πολίτες ταμπουρώνονται με το τοπίο των μέσων συντριπτικά ευμενές προς την κυβέρνηση. 

Αμέτρητα παπαγαλάκια κάνουν το άσπρο-μαύρο, πολώνουν και πετούν τη μπάλα στην εξέδρα.  

Το σκηνικό «αριστερά vs φασίστες», που στήνει το Μαξίμου...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Σέχτα

Toυ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΟΥΣΟΥΛΗ

Κλειστή και αυτάρκης ομάδα. Με ιδεολογική αναφορά που σφυρηλατεί δεσμούς και σχέσεις. Με σκοπό το μονοπώλιο της εξουσίας, μέσα από τον δρόμο της μόνης αλήθειας που αντιπροσωπεύει.

Κάθε σέχτα είναι αμυντική. Υπερασπίζεται με πάθος την ιερή αλήθεια. Παρουσιάζεται ασυμβίβαστη στη γραμμή του μετώπου. Δεν συζητάει, δεν διαλέγεται, δεν υποχωρεί. Αρνείται πεισματικά κάθε σχετικότητα, απορρίπτει κάθε εναλλακτικό ενδεχόμενο, αποκρούει κάθε διαλεκτική προσέγγιση.

Αυτή η άμυνα γίνεται επιθετικότητα.

 

Παίρνει τη μορφή εχθρότητας, καταγγελτικότητας και βίαιου λόγου.

Η σέχτα δεν συνομιλεί με τον άλλον κόσμο. Εξ ορισμού. Ο άλλος, ο έξω κόσμος είναι εχθρός. Ως εχθρός ο έξω κόσμος, ο άλλος, γίνεται το άλλοθι της ύπαρξής της. Ο άλλος είναι ξένος.

Εναντί του υπάρχει. Γι' αυτό, μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει. Περίκλειστος κόσμος, καταγγελτικός λόγος, εξουσιαστικός μονόλογος.

 

Βλέπω με συμπάθεια κάθε προσπάθεια κατανόησης των κυβερνητικών, με κριτήρια ορθού λόγου και κανονικότητας.

Πρόκειται περί μοιραίας ματαιοπονίας.

Και η προσπάθεια αυτή θα παραμένει μάταιη και ανωφελής, αν δεν τους δει κανείς, τους κυβερνητικούς, ως αυτό που είναι: μια σέχτα.

 

Ολα έχουν λεχθεί, αλλά η αφέλεια έχει και αυτή τον ρόλο της στην Ιστορία.

Η διακήρυξη της σέχτας έχει συμπυκνωτικά αποδοθεί και κωδικοποιημένα καταγραφεί. «Ή εμείς ή αυτοί».

 

Οι αφελείς το άκουσαν σαν σχήμα λόγου, ο αρχηγός της το διακήρυσσε ως όριο μεταξύ Καλού και Κακού.

Στην πρακτική εκδοχή του αυτό το βλέπουμε και το ζούμε καθημερινά. Κυνική αδιαφορία ως προς τις συνέπειες των πολιτικών αποφάσεων επί της ζωής των ανθρώπων, πρόταξη των κριτηρίων εξουσίας εις βάρος της τριβής της διακυβέρνησης. 


 Η λογική της σέχτας...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Το λαϊκό παιδί και η ιδιωτικότητα του ηγέτη

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ


Δ​​εν γίνεται να σας πω πού ακριβώς γράφει ο Τσίπρας τη γνώμη όσων φρίττουν και σοκάρονται από την άγνοια που επέδειξε με το σχόλιό του για την επένδυση στην «Παπαστράτος»: «Είσαι σίγουρος ότι αυτός δεν μας δουλεύει;».  


Είμαι βέβαιος, ωστόσο, ότι δεν χρειάζεται, γιατί καταλαβαίνετε πολύ καλά.


Είναι πολύ ανθρώπινο να θεωρούμε ότι αυτό που σοκάρει εμάς σοκάρει το ίδιο και τους άλλους και, έτσι, να γενικεύουμε προσωπικές εντυπώσεις. 


 Ομως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Τσίπρας όχι μόνον αδιαφορούσε για τη φρίκη των «ευπρεπών», αλλά την επεδίωκε κιόλας. Επεδίωκε να δείξει σε όλους το μάγκικο, καφενειακό πνεύμα του· ήταν σκοπός του να δείξει πόσο διαφορετικός είναι αυτός, εν σχέσει με τους θεωρούμενους σοβαρότερούς του. Απευθυνόταν σε αυτόν τον κόσμο ειδικών αναγκών, τον οποίο, είτε με πολιτικές και διορισμούς είτε με επικοινωνιακά τεχνάσματα, προσπαθεί να τον κρατήσει ως εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ.  


Αυτοί τον ενδιέφεραν και τους έδειχνε πόσο «κουλ» είναι με την άγνοιά του, δηλαδή, πόσο σαν αυτούς είναι και ο ίδιος: ένα λαϊκό παιδί. 


Το έκανε, δε, με τη μέθοδο Πολάκη: άσε τον πρωτογονισμό σου να εκδηλώνεται με αυτοπεποίθηση. Τους άλλους που καταλαβαίνουν και αηδιάζουν τους έχει χάσει, ούτως ή άλλως. (Τίθεται ζήτημα εάν τους είχε και ποτέ...)

Εχει ενδιαφέρον, εντούτοις, ότι ενώ ο Τσίπρας φιγουράρει την υποτιθέμενη λαϊκότητά του (υποτιθέμενη, διότι είναι απλώς τα αποτελέσματα της αμάθειας – ευκαιρίες είχε και γονείς ευκατάστατους), την ίδια ώρα κρύβει τα καθέκαστα των καλοκαιρινών διακοπών του, επειδή έτσι προστατεύει την ιδιωτικότητά του.  


Στις δημοκρατίες, του είδους που ποτέ δεν συμπαθούσε (που είναι και το μοναδικό), είθισται οι ηγέτες να αποκαλύπτουν αυτά τα στοιχεία της ζωής τους. Ολοι το κάνουν, δημοσιεύοντας π.χ. επιλεγμένες φωτογραφίες, επειδή το επιβάλλει η δημοκρατική διαφάνεια, που υπερτερεί της ιδιωτικότητας του ηγέτη. 


Υπό αυτή τη γωνία, είναι φυσιολογικό για τα μέτρα του να...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Το βαγόνι μπροστάντζα

Του ΣΤΑΘΗ ΠΑΧΙΔΗ

Με πάσα επισημότητα ανακοινώθηκε η έλευση και οσονούπω θα εκτίθεται στους ειδικούς χώρους θαθαλογίας και εκντουγανισμού της ΔΕΘ το πρώτο βαγόνι του θρυλικού Μετρό Θεσσαλονίκης.  

Ναι, πρόκειται περί του πρώτου παγκοσμίως μεταφορικού μέσου, που, προτού καν ξεκινήσει, έχει περάσει στη σφαίρα του θρύλου, ίσως στις πύλες του ανεξήγητου και σίγουρα στο χώρο του αοράτου.

Οπως εξηγήθηκε από τους αρμοδίους, ήρθε το πρώτο βαγόνι -και μάλιστα προηγμένης τεχνολογίας, χωρίς οδηγό- από τα ήδη παραγγελμένα, δηλαδή ένα βαγόνι μπροστάντζα έναντι της συνολικής βαγονοαγοράς, μια προκαταβολή, για να πάρουμε μια ιδέα. Δεν διευκρινίσθηκε βέβαια η συχνότητα παράδοσης των υπολοίπων οχημάτων και οι κακεντρεχείς ήδη λένε πως μ’ ένα βαγόνι τον χρόνο, μια χαρά θα είμαστε σε καμιά εκατό χρόνια. 

Ο θυμόσοφος λαός όμως γνωρίζει: βαγόνι το βαγόνι, γεμίζει το… σακούλι. 

Δεν πτοούμεθα οι υψηλόφρονες διότι μόλις τριάντα ένα χρόνια από την τρύπα-μνημείο του Κούβελα ήδη το πρώτο βαγόνι έφθασε. Και είναι προφανείς οι λόγοι και οι ωφέλειες της σοφής αυτής κίνησης:

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Μαμά ο πρωθυπουργός οδηγεί ένα βαγόνι χωρίς μηχανή

Του Αντώνη Πανούτσου

Στις αρχές του ’70 η πολωνική βιομηχανία του Hi Fi έμπαινε στη χρυσή της εποχή. Στο εξωτερικό η Fonika και η Unitra πούλαγαν πατέντες στις γερμανικές και ιαπωνικές εταιρίες. Έπρεπε να ικανοποιηθεί και η αγορά του εσωτερικού αλλά εκεί υπήρξε ένα πρόβλημα. Ενώ το τμήμα της εταιρίας που κατασκεύαζε μηχανισμούς περιστροφής του δίσκου αντεπεξερχόταν στις ανάγκες της παραγωγής, το τμήμα που κατασκεύαζε τους βραχίονες δεν μπορούσε να ακολουθήσει. Έτσι, όπως είχε γράψει ένας αμερικάνος, τα πρώτα πραγματικά turntables είχαν κατασκευαστεί. Οι πολωνοί λάτρεις του Hi Fi μπορούσαν να αγοράσουν ένα πλατό για πικάπ και να παρακολουθούν τους δίσκους του να γυρίζουν.

Το πολωνικό πικάπ της Ελλάδας είναι το βαγόνι του μετρό Θεσσαλονίκης που θα παρουσιαστεί στην εφετινή ΔΕΘ. Ένα βαγόνι χωρίς μηχανή, στοές και ράγιες που θα γίνει αντικείμενο επίδειξης των δύο ημερών για να αφεθεί στο μέλλον να σαπίζει σε κάποια αποθήκη για χρόνια. 

Χωρίς καν να έχει το μεγαλείο της φαραωνικής φαντασίωσης του δέντρου του Αβραμόπουλου, το βαγόνι του Τσίπρα δεν θα είναι παρά ένα ακριβό επικοινωνιακό παιχνίδι του πρωθυπουργού που αγοράστηκε για να πεταχτεί σε μερικά 24ωρα. 

Ελπίζω χωρίς να χαθεί. Αφού η επόμενη κυβέρνηση θα πρέπει να το ξεθάψει για να το τοποθετήσει έξω από το γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη για να θυμίζει την εποχή που μια κυβέρνηση εκλέχθηκε για να πολεμήσει την λιτότητα σπαταλώντας τους φόρους των πολιτών σε σκηνικά για τις ομιλίες του πρωθυπουργού.

Όποιος θέλει να δει το βαγόνι σε όλο του το μεγαλείο θα πρέπει να μάθει την ώρα που ο πρόεδρος του Αττικού Μετρό Γιάννης Μυλόπουλος και ο πρόεδρος του ΟΑΣΘ και δρακογονιός Στέλιος Παππάς θα υποδεχθούν στο χώρο της ΔΕΘ τον υπουργό Συγκοινωνιών Χρήστο Σπίρτζη. Προφανώς για να εισπράξουν τα συγχαρητήρια, ο Μυλόπουλος για το νέο ρεκόρ καθυστερήσεων στις διαδρομές των συρμών του Αττικού Μετρό που τον Αύγουστο έφταναν τα 17 λεπτά, και τον Παππά για το χάρισμα των προστίμων στα μέλη του Δικτύου Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης. Ο Σπίρτζης θα πει τα δικά του αλλά κάποια στιγμή θα φύγει. Το περίπτερο όμως θα μείνει εκεί για να ενημερώνει το κοινό. Σε τι παραμένει ερώτημα, αφού οι πιθανότητες κάποιος να περάσει και να πει «Από πού πήρατε το βαγόνι γιατί σκεφτόμαστε να βάλουμε κάτι διακοσμητικό στο εξοχικό στον κήπο» είναι μηδαμινές.

Το μόνο θετικό που μπορεί να βγει από το βαγόνι χωρίς Μετρό του Τσίπρα είναι...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Φιάσκο του υπουργείου Πολιτισμού της "Word"- Κονιόρδου: Απορρίφθηκε η ένταξη της Αμφίπολης στο ΕΣΠΑ

Με τη φράση «υπήρξε έλλειμμα συνεννόησης ανάμεσα στις υπηρεσίες», η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου επιχείρησε να δικαιολογήσει το φιάσκο της απόρριψης του φακέλου ένταξης της Αμφίπολης στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2014-2020 από την ειδική υπηρεσία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Απαντώντας σε ερώτηση της βουλευτού της ΝΔ Φωτεινής Αραμπατζή, η κυρία Κονιορδου είπε με νόημα: «Προφανώς υπήρξε ένα έλλειμμα επικοινωνίας και έγκαιρης επαφής και γι’ αυτό δημιουργήθηκε αυτή η απόρριψη. Όμως, εμάς μας ενδιαφέρει να προχωρήσουμε αυτό το λαμπρό έργο μαζί, σε συνεργασία, γιατί μόνο σε συνεργασία μπορούμε να το καταφέρουμε. Υπάρχει ένας ιστορικός ρόλος που όλοι αντιλαμβανόμαστε και πάνω απ’ όλα οι υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και οι ίδιοι άνθρωποι που και εσείς η ίδια παραδεχθήκατε ότι έχουν κάνει αυτά τα λαμπρά έργα».

Πάντως, η υπουργός Πολιτισμού ανέφερε ότι στις 20 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί και νέα συνάντηση, για να υπάρξουν τυχόν επιπλέον διευκρινίσεις που απαιτούνται, έτσι ώστε να προχωρήσει η ένταξη.

«Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού αμέσως κινητοποιήθηκε στις 2-8-2017, σε κοινή σύσκεψη όλων των εμπλεκομένων φορέων στην έδρα της Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, όπου δόθηκαν εκατέρωθεν διευκρινίσεις και καταγράφηκαν τα απαιτούμενα στοιχεία για την εκ νέου υποβολή της πρότασης με χρονικό ορίζοντα -κι εδώ ερχόμαστε στο χρονοδιάγραμμα- την 20ή Σεπτεμβρίου 2017 που θα υπάρξει και καινούργια συνάντηση, για να υπάρξουν τυχόν επιπλέον διευκρινίσεις που απαιτούνται, για την οποία εργάζονται αδιαλείπτως και πυρετωδώς όλο αυτό το διάστημα οι αρμόδιες διευθύνσεις του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, δηλαδή η Διεύθυνση Αναστήλωσης, η Διεύθυνση Συντήρησης μαζί με την αρμόδια διαχειριστική αρχή του υπουργείου», είπε η κυρία Κονιόρδου.

Από την πλευρά της, η βουλευτής της ΝΔ μίλησε για συστηματική εγκατάλειψη εδώ και δυόμισι χρόνια του μνημείου και υπενθύμισε τις «αλήστου μνήμης δηλώσεις του κ. Ξυδάκη, του προκατόχου σας, ότι...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: «Στάζι» δηλητήριο

Του Σάκη Μουμτζή

«Είναι αλήθεια κ.Βερέμη ότι δηλώσατε τα ανωτέρω στην εν λόγω εφημερίδα ή αυτή η αναφορά στο όνομα σας είναι ανακριβής και αναληθής;» Αυτήν την, ανακριτικού τύπου, ερώτηση δεν την κάνει κάποιος Γκα-γκε-πίτης. Ούτε ο «Ελαφροπόδαρος» της Στάζι.

Την κάνει δικηγόρος υπουργού της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της Ελλάδος, εν έτει 2017. Ίσως ο αναγνώστης να μην πιστεύει στα μάτια του όταν διαβάζει αυτήν την παράγραφο. Κι όμως είναι αληθινή.

Υπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας απαιτεί—μέσω δικηγόρου-- από έναν καθηγητή πανεπιστημίου να δώσει εξηγήσεις για την γνώμη που εξέφερε.  

Κάποιοι θα το έλεγαν και απόπειρα ποινικοποίηση της άλλης άποψης, που είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Και φυσικά,  ο υπουργός δεν έχει το σθένος να απευθυνθεί στους Financial Times, όπου έγινε η σχετική δήλωση. Οι Βρετανοί δεν αστειεύονται σε τέτοια θέματα. Θα τον στείλουν «αδιάβαστο».

Είναι προφανές, πως αυτή η επιστολή αποτελεί τον προπομπό μηνύσεως και αγωγής κατά του σεβαστού καθηγητή, προς εκφοβισμό όλων όσοι σκοπεύουν να κάνουν κριτική στον εν λόγω υπουργό. Βέβαια, ας μας εξηγήσει ο  δικηγόρος του, από πού αντλεί το δικαίωμα, αυτός να ανακρίνει έλληνα πολίτη. Επειδή ο εντολέας του είναι υπουργός; Φαίνεται πως δεν γνωρίζουν το «sic transit gloria mundi».

Ως γνωστόν ο κ.Ν.Κοτζιάς διετέλεσε διακεκριμένο στέλεχος του ΚΚΕ στην εποχή που μεσουρανούσε η μεγάλη Σοβιετία, και κατά την δική του ομολογία, έγραφε τότε, καθ΄υπαγόρευση, φιλοσοβιετικά άρθρα. Ουδέν μεμπτόν, μέχρις εδώ. Όλοι κάπως πρέπει να βγάζουν το ψωμί τους.

Όμως, και ενώ περιπλανήθηκε σε διάφορους πολιτικούς χώρους μετά το 1989, την νοοτροπία που επικρατούσε στο ΚΚΕ, συνέχισε να την κουβαλά.  

Ενώ είναι δημόσιο πρόσωπο, δεν ανέχεται κριτική. Είτε διαθέτει κάποιο θεϊκό σύνδρομο, είτε παραμένει βαθύτατα σταλινικός. Το ένα χειρότερο από το άλλο.

Και έρχεται σήμερα, και μέσω του δικηγόρου του, ουσιαστικά ζητεί από τον κ.Θάνο Βερέμη, δήλωση διαψεύσεως των όσων είπε. Το ύφος της επιστολής είναι και απειλητικό και ανακριτικό.

Ένα ύφος που δεν συνάδει με υπουργό δημοκρατικής κυβέρνησης, και το κυριότερο, θυμίζει άλλες εποχές που πέρασαν για την Ευρώπη ανεπιστρεπτί, ελπίζω. 

Είναι ευνόητο, πως...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κοτζιάς απειλεί Βερέμη

Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

Είναι γνωστό ότι ο κ. Κοτζιάς κέρδισε την αγωγή εναντίον του περιοδικού Athens Review of Books επειδή τον είχε χαρακτηρίσει παλιό γκαουλάιτερ του σταλινισμού. 

Αρα εύλογα υποστηρίζει κανείς ότι ο υπουργός Eξωτερικών αποστρέφεται τον σταλινισμό (τουλάχιστον τώρα) και ασπάζεται τις αρχές της αστικής Δημοκρατίας. Δηλαδή μεταξύ άλλων την ελευθερία της έκφρασης, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, την ελευθεροτυπία.  

Αυτή η Δημοκρατία τον έχει τιμήσει με υψηλό αξίωμα και ο ίδιος οφείλει να την τιμά επίσης, σεβόμενος τις καταστατικές αρχές της.  

Προκαλεί επομένως απορία η επιστολή που έστειλε ο κ. Κοτζιάς δια του δικηγόρου του στον καθηγητή Βερέμη για πολιτικές κρίσεις που είχε διατυπώσει σε συνέντευξή του στους Financial Times, χωρίς μάλιστα καμία αναφορά στο πρόσωπο του υπουργού.

Σε ερώτηση γραμμένη με ύφος συγκεκαλυμμένης απειλής, ο δικηγόρος ζητά να πληροφορηθεί αν το δημοσίευμα αποδίδει όντως τις απόψεις του κ. Βερέμη ή έχει παραποιηθεί, προφανώς γιατί θεωρείται αδιανόητο να έχει τολμήσει κάποιος να ασκήσει κριτική εναντίον της κυβέρνησης και άρα η διαστρέβλωση είναι πιθανή.

Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή η επιστολή ζητά ωμά από τον καθηγητή να προβεί σε δήλωση φρονημάτων, αφού η δική του αναφορά δεν περιέχει καμία αιχμή για πρόσωπα παρά μόνο αξιολογικές κρίσεις για τη σημερινή πολιτική κατάσταση.

Πρόκειται για μια αναμφισβήτητη απόπειρα τρομοκράτησης, τακτική που έχουμε δει και στο παρελθόν από τον υπουργό Εξωτερικών, τόσο με την αγωγή του όσο και με την επιμονή του να εισπράξει το ποσό που του επιδικάστηκε. Εν ολίγοις με τον Κοτζιά δεν παίζουν και ου λήψει το όνομα αυτού επί ματαίω.

Βέβαια δεν έχουμε δει ακόμα την αντίδρασή του κατά της εφημερίδας Financial Times, η οποία στο ίδιο δημοσίευμα εκφράζει το φόβο της αν στη χώρα μας υπάρχει κράτος Δικαίου, όντως με αφορμή τη δικαίωση Κοτζιά στη διαμάχη του με την ARB. 

Οπως δεν είδαμε ακόμα και την αντίδρασή του εναντίον του Περικλή Κοροβέση, ο οποίος στην «Εφημερίδα των Συντακτών» έγραψε το πιο σκληρό άρθρο που έχει ποτέ γραφεί για το παρελθόν του κ. Κοτζιά.

Μήπως, τελικά, ακόμα και οι αγωγές τρομοκράτησης διαλέγουν βολικούς και ευάλωτους στόχους; 

Γιατί...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Η κοροϊδία με τις επενδύσεις

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

"Διαμορφώνονται οι προοπτικές ώστε να ξαναγίνει ένας ελκυστικός επενδυτικός τόπος η Ελλάδα, ένας τόπος ελκτικός για επενδύσεις" είπε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατά την επίσκεψή του στην εταιρεία «Παπαστράτος», και αυτό που έπρεπε να αναρωτηθούν τα στελέχη της επιχείρησης είναι: «Είσαι σίγουρος ότι δεν μας κοροϊδεύει;».

Εύλογο το ερώτημα, διότι όπως καταγράφεται στο χθεσινό ρεπορτάζ της «Καθημερινής», την ίδια στιγμή που ο πρωθυπουργός θέλει να κάνει τον τόπο ελκτικό για τις επενδύσεις ο ο δήμαρχος Κέρκυρας, Κώστας Νικολούζος –εξέχον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στο νησί σύμφωνα με το βιογραφικό του– είναι μπροστάρης στην παρεμπόδιση των εργασιών για την επένδυση, ύψους 100 εκατ. ευρώ, στην περιοχή Ερημίτης, που αφορά τη δημιουργία πολυτελούς τουριστικού θερέτρου, εξοχικών κατοικιών και μαρίνας, έπειτα από σχετικό διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ.

Σχιζοφρενικό;  

Ναι, αλλά με άνωθεν κάλυψη:

Πριν από ενάμιση χρόνο, ο κ. Γιώργος Κυρίτσης είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο με τίτλο «Οπου δεν φτάνει η κυβέρνηση, μπορεί να πάει το κίνημα» («Αυγή» 12.12.2015). Σε αυτό «έδινε γραμμή» για τις ενέργειες του δημάρχου Κέρκυρας. Υποστήριζε ότι για τις αποκρατικοποιήσεις «η κυβέρνηση είναι αναγκασμένη να εφαρμόσει τη συμφωνία... Αυτό δεν σημαίνει ότι οι τοπικές κοινωνίες ή η Αυτοδιοίκηση ή οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει την ίδια πορεία... Υπάρχουν (...) ένδικα μέσα, κινηματικά μέσα, διάφοροι δημοκρατικοί τρόποι για να εκφράσει κανείς ατομικά ή συλλογικά την άποψή του και να αντιπαλέψει μια “φορετή” πολιτική απόφαση. Ιδωμεν...» Βλέπουμε λοιπόν τοις πράγμασι αυτό που σημειώναμε τότε: «Ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μνημονιακός και ο κινηματικός ΣΥΡΙΖΑ αντιμνημονιακός. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίζει αποκρατικοποιήσεις και οι αυτοδιοικητικοί του ΣΥΡΙΖΑ θα τις καταψηφίζουν. Η εξουσία ολάκερη και η διαμαρτυρία χορτάτη» («Καθημερινή» 16.12.2015).

Αυτό είναι συνταγή αποτυχίας. Πατώντας σε δύο βάρκες και ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει (φαίνονται υποκριτικές οι κινητοποιήσεις των στελεχών του) και η χώρα πέφτει στο νερό. Και αυτό διότι στο τέλος δεν μετρούν τα λόγια του πρωθυπουργού, αλλά οι ενέργειες του «κινήματος»· είτε αυτές αφορούν διοικητικά εμπόδια που βάζουν δήμαρχοι και υπουργοί είτε κάποιες «επισκέψεις» του «Ρουβίκωνα».

Οπότε το ερώτημα που έπρεπε να κάνει ο πρωθυπουργός στον κ. Δημήτρη Τζανακόπουλο, όταν το 2015 τον επισκέφθηκε ο πρόεδρος της «Παπαστράτος», ήταν άλλο: 

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: H «Αυγή» καταγγέλλει fake news!!!

 

 

 

«Αυγή», 31 Αυγούστου 2017

Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

To πρωτοσέλιδο της «Αυγής» είναι καταγγελτικό. 

Οταν η εφημερίδα διακρίνει επιθέσεις κατά της κυβέρνησης, δείχνει τα άσπρα, καθαρά δόντια της.

Η «Αυγή»  καταγγέλλει επιχείρηση διασποράς ψευδών ειδήσεων με στόχο να τρωθεί η εικόνα της κυβέρνησης. 

Πρόκειται για «ειδήσεις» σχετικά με την κατάσταση στα νοσοκομεία, αλλά και για ένα γράφημα που, υπό το λογότυπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, προβάλλει στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία, το μνημόνιο Τσίπρα περιέχει περισσότερους φόρους από τα προηγούμενα. Αυτό δεν είναι αναληθές ως στοιχείο. Ψευδής είναι η επίκληση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Είναι, ασφαλώς, χαριτωμένο να καταγγέλλεις τα fake news όταν έχεις κάνει πρωτοσέλιδα με κατάργηση ΕΝΦΙΑ (με οδηγίες για τη μη πληρωμή του), αποκατάσταση βασικού μισθού, τέλος μνημονίων και πρόγραμμα Θεσσαλονίκης.  

Αλλά ας πούμε ότι και η «Αυγή» έπεσε θύμα της αυταπάτης, μέθυσε από την αύρα της ανατροπής, έδωσε τη μάχη της, αλλά κατέθεσε τα όπλα με υπερηφάνεια.

Ωστόσο η «Αυγή», που κόπτεται για τα fake news, δεν ενοχλήθηκε διόλου όταν, κατά το παρελθόν, έβγαιναν πρωτοσέλιδα με χιλιάδες αυτοκτονίες, παιδιά που κατέρρεαν από την πείνα στα σχολεία, λιμενικούς που πνίγουν πρόσφυγες, εθνικούς μειοδότες, λαούς της Ευρώπης που ξεσηκώνονται και πάει λέγοντας. 

Και πώς να ενοχληθεί όταν τα περισσότερα από αυτά τα πρωτοσέλιδα ήταν δικά της;

Η σχέση που διατηρεί ο επικοινωνιακός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ με την αλήθεια είναι, τουλάχιστον...

"Επίγεια ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητη κωμωδία"

Σαν σήμερα (1/9/ΧΧΧΧ)

1887: Ο Εμίλ Μπέρλινερ πατεντάρει τον δίσκο γραμμοφώνου, αλλά ο Τόμας Έντισον είναι αυτός που θα υλοποιήσει την ιδέα.

1902: Κάνει πρεμιέρα στo Παρίσι η ταινία του Ζορζ Μελιές «Ταξίδι στο φεγγάρι», που θεωρείται η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας.

1939: Η Γερμανία εισβάλλει στην Πολωνία. Αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

1969: Ο συνταγματάρχης Καντάφι ανατρέπει με πραξικόπημα τον βασιλιά Ιντρίς και αναλαμβάνει την εξουσία στη Λιβύη.

2013 Πεθαίνει σε ηλικία 92 ετών πέθανε, η Αννα Χρυσάφη, μία από σπουδαιότερες τραγουδίστριες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. 

2016: Φεύγει ξαφνικά από τη ζωή ο ηθοποιός Ανδρέας Σιδέρης  σε ηλικία 35 ετών.