"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΤΟΥΡΚΙΑ: Κλεινει τα φροντιστήρια του Γκιουλέν ο Ερντογάν

Κλεινει τα φροντιστήρια του Γκιουλέν ο Ερντογάν Εγκρίθηκε από την τουρκική εθνοσυνέλευση το νομοσχέδιο για το κλείσιμο των ιδιωτικών προπαρασκευαστικών σχολείων, τα περισσότερα εκ των οποίων ανήκουν στον πάλαι ποτέ συνεργάτη του Ταγίπ Ερντογάν, ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν.

Τα σχολεία αυτά, που είναι η βασική πηγή εισοδήματος του 50ετούς κινήματος Hizmet του Γκιουλέν, βάσει του νομοσχεδίου πρέπει να κλείσουν μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2015, όπως αναφέρουν τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης.

Εκατομμύρια μαθητές φοιτούν στα φροντιστήρια αυτά, προκειμένου να προετοιμαστούν για τις εισαγωγικές εξετάσεις ώστε να εισαχθούν στην κρατική δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τα πανεπιστήμια.

Ο Ερντογάν έχει πει ότι το κλείσιμο των προπαρασκευαστικών σχολείων είναι ένα μέρος των μεταρρυθμίσεων για το «ασθενές» εκπαιδευτικό σύστημα που κατατάσσει την Τουρκία κάτω από άλλες ανεπτυγμένες χώρες στην φιλολογία, τα μαθηματικά και τη φυσική.

"Επίγεια σοφία"

Αφιερωμένη στον  "αόρατο" και  , "μη ευλογημένο" καπετάνιο μου, στον "αόρατο" και "μη ευλογημένο" λειτουργό - κόσμημα της Ελληνικής Δημοσιογραφίας που σήμερα έχει γενέθλια 

Χρόνια πολλά κύριε Κωστα Καββαθά


Αν, στην Ελλάδα οι τραχανοπλαγιάδες αποτελούν το 75% στη “μεγάλη” Βρετανία αποτελούν το 85%. Χωρίς βασίλισσα και μωρό θα πέθαιναν από πλήξη…

"Οι ιδέες δεν πεθαίνουν από (τις κάθε λογής) σφαίρες. Είναι  αλεξίσφαιρες..."

Κάποιοι ρωτάνε πως μπόρεσα να προβλέψω με τόση ακρίβεια το μέλλον. Τους λέω «παρατηρώντας τους στόλους των αυτοκινήτων της ...τοπικής αυτοδιοίκησης», τους χώρους στάθμευσης των σκυλάδικων και, τις πόρσε στα καφέ της Γλυφάδας και νόμιζαν ότι τους κοροϊδεύω. Τζιπούρες, 4Χ4, 4Χ6, «μερσεντέ», «μπέμπες», χάμερ ότι μπορεί να φανταστεί ο αρρωστημένος νους των στερημένων κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά τύπων με λευκά κουστούμια, γραβάτες με «αστραπές» και μαύρα πουκάμισα ανοιχτά μέχρι τον αφαλό


Η παρτίδα δεν σώνεται έτσι έκτος αν, οι φίλοι και σύμμαχοι μας στο ΝΑΤΟ και οι άλλοι στο Ισραήλ βγάλουν γρήγορα φυσικό αέριο ίσως και πετρέλαιο και, και ο «υπερήφανος και ανεξάρτητος ελληνικός λαός» (Ανδρέας 1ος Παπανδρέου 2ος) μπορέσει να ρίξει καμιά διπλοπενιά για να πάνε κάτω τα φαρμάκια 

Σαν σήμερα (2/3/ΧΧΧΧ)

1836: Το Τέξας αποσπάται από το Μεξικό και ενσωματώνεται στις ΗΠΑ.

1913: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τη Σάμο.


1935: Kινηματογραφικό  ντεμπούτο για τον Πόρκι Πινγκ
1939: Γεννιέται ο δημοσιογράφος Κώστας Καββαθάς

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μία ζωή στα ...σύννεφα


Κάποιοι, που ανέβηκαν πρόσφατα στο τρένο λένε ότι, κάνω εύκολη κριτική και δεν έχω «προτάσεις», 

Παρ’ ότι, στα 54 χρόνια που είμαι στο επάγγελμα (ναι τόσο πολλά!), έχω γράψει δεκάδες άρθρα με προτάσεις επιτρέψτε να επανέλθω, χρονιάρες μέρες που ’ναι. γιατί υπάρχει η πιθανότητα να με διαβάσει ο Κώστας Χατζηδάκης, η Θεοδώρα Τζάκρη, ο κ. Στρατούλης ή  (wow) ο Ευάγγελος Βενιζέλος, και οι προτάσεις να "υλοποιηθούν"


Θα μείνω λίγο εδώ για να πω ότι, σε παλαιότερες εποχές τις προτάσεις/ιδέες είχαν διαβάσει γίγαντες της ελληνικής πολιτικής σκηνής σαν τους κ.κ. Παπακωνσταντίνου, Μητσοτάκη (senior), Πάγκαλο, Καραμανλή (junior), Ανδρέα 1ο Παπανδρέου 2ο, Ευθυμίου, Ντοραμπάκ ακόμα, και ο Herr Simitis of Wagnerian Fame αλλά, το αποτέλεσμα ήταν πάντα ίδιο: η αδιαφορία


Αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα


α. έλεγα ανοησίες


β. δεν διέθετα το βεληνεκές ενός Παπαντωνίου, Τσουκάτου, φον Δρούτσα, Γερουλάνου και, σίγουρα, ενός Λιάπη ο οποίος διετέλεσε και Υπουργός Μεταφορών και τον οποίο έκανα το λάθος να επισκεφθώ (twice) προκειμένου να εγκρίνει το business plan της Safetrack®.


Διατί, θα ρωτήσετε, πετάω αγγλικούρες εγώ, ένας λάτρης της ελληνικής γλώσσας;  

Διότι με αυτή την μέθοδο ελπίζω να με προσέξει κάποιος από το Ίδρυμα Ωνάση και να μου αναθέσει μελέτη τύπου «Όλα Τα ’χε η Μαριωρή ο Φερετζές της Έλειπε» όπως την πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου, το Destroy, Define, re-Arrange (ή κάπως) Athens ή μία άλλη "δράση" απ' αυτές που πέρνουν οι δικοί τους άνθρωποι. Δεν έχω ελπίδες; Το γνωρίζω αλλά, δεν μπορώ να μείνω και με σταυρωμένα χέρια.


Τα έτοιμα τελειώνουν και, τα 200 ούρο που εισέπραξα χτες από το Τεχνικό & Βιομηχανικό Επιμελητήριο, πήγαν στην αγορά καινούριας λάμπας για την τηλεόραση διότι τα βλέπαμε όλα μαύρα ενώ υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ –με το διπλό Νόμισμα (δραχμή και ούρο)


Πάμε παρακάτω. Τι έλεγα; Για προτάσεις. Που δεν κάνω. 

Ορίστε λοιπόν μία που θέλω να πιστεύω, θα δημιουργήσει μερικές εκατοντάδες θέσεις εργασίας, θα φέρει ζεστό χρήμα και τεχνογνωσία αιχμής ώστε τα ταλέντα που λιώνουν στις καφετέριες της Λάρισας, της Θεσαλονίκης και της Αθήνας να δείξουν τις ικανότητες τους. Ξέρω την έχω αναφέρει πρόσφατα αλλά, θα το ξανακάνω.

Το Ελληνικό



Η Ελλάδα διαθέτει ένα έτοιμο αεροδρόμιο (το Ελληνικό), με μοναδικά κτίρια και διάδρομο κοντά 4 χιλιομέτρων που, για να κατασκευαστεί απαλλωτριώθηκαν χιλιάδες στρέμματα γης και κόστισε τα «μαλλιά της κεφαλής μας». Στον ίδιο χώρο υπάρχει ακόμα (υπολειτουργώντας), το Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων. 

Λέει λοιπόν ο «γραφικός» Κ.Κ. Αντί τα 5,500 στρέμματα να γεμίσουν ροζ μεζονέτες, βίλες κομπραδόρων, πολιτικών και συνδικαλιστών, να λειτουργήσει (πάλι) ως αεροδρόμιο για τις περιφερειακές αεροπορικές εταιρίες, το ΕΚΑΒ, τη Σχολή Χειριστών Πολιτικής Αεροπορίας, τις σχολές των ελικοπτέρων, ελαφρών αεροπλάνων και ανεμοπτέρων. Σ’ αυτές τις «δράσεις», ο γράφων υπολογίζει ότι μπορούν να δημιουργηθούν πάνω από 2000 θέσεις εργασίας



Το Κ.Ε.Α



Στο ίδιο χώρο βρίσκονται οι καταρρέουσες εγκαταστάσεις του Κρατικού Εργοστασίου Αεροπλάνων ενός βιομηχανικού συμπλέγματος που όμοιο του λίγες χώρες είχουν τη τύχη να διαθέτουν. Στο ΚΕΑ μηχανικοί, τεχνικοί και αεροναυπηγοί πρώτης γραμμής επισκεύαζαν και κατασκεύαζαν κάθε λογής πετομηχανή από ανεμοπλάνα, μονοθέσια αεροπλάνα και ελικόπτερα μέχρι τζετ της Π.Α  Μια σοβαρή, μη προδοτική κυβέρνηση δεν θα καταργούσε ένα από τα μεγαλύτερα και αρτιότερα αεροδρόμια του κόσμου, με φανταστικές προοπτικές εξέλιξης λόγω θέσης (μερικές δεκάδες μέτρα απ’ τη θάλασσα), για να φτιάξει ένα έργο φαραωνικών διαστάσεων και αρρωστημένης σύλληψης  στη μέση της Κοιλάδας των Μεσογείων (το Ελ. Βεν), προκαλώντας ανείπωτη οικολογική και κοινωνική καταστροφή μόνο για να χλαπακιάσουν οι εργολάβοι!



Μία σοβαρή κυβέρνηση θα επέκτεινε το αεροδρόμιο Ελληνικού στη θάλασσα με την δωρεάν μέθοδο «δεχόμεθα μπάζα». Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι, στην εποχή της Ισχυρής Ελλάδας χτίζονταν τα πάντα από ροζ μεζονέτες, με πλέι ρουμ και πιλοτές μέχρι βίλες στιλ  «Λιμπεράτσε» και  Star Wars για τα τρωκτικά του Δημόσιου Χρήματος, τις μοντελοβίζιτες και τα «σκυλιά» της παραλιακής


Η προέκταση του Ελληνικού στη θάλασσα θα εμπόδιζε την βίαιη, άναρχη, ξακούδουνη, εγκληματική επέκταση του αθηναϊκού "κράτους" στην ανατολική πλευρά του Υμηττού μόνο για να «τα κονομήσουν» ακόμα περισσότεροι εργολάβοι





Η κατασκευή δύο διαδρόμων προς την θάλασσα και, η συνεπακόλουθη μετεγκατάσταση όλων των μαρινών του παραλιακού μετώπου στο σημείο θα δημιουργούσε εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας, θα απάλλασσε τη θάλασσα από την απόρριψη μεγάλων ποσοτήτων κάτουρου και κουράδων από τα «σκάφη» των εισαγωγέων-αντιπροσώπων αυτοκινήτων, μοτοσικλετών, κλιματιστικών και λοιπών επαγγελμάτων που ανθούσαν στην (ισχυρή) Ελλάδα. Από αυτές, τις πολυμορφικές εγκαταστάσεις αεροδρομίου-σούπερ μαρίνας θα μπορούσαν να φτάνουν και να ξεκινούν οι συγκοινωνίες από και προς τα νησιά και την ενδοχώρα δημιουργώντας τεράστιες οικονομίες κλίμακας


Όσοι ακόμα πιστεύετε στα θαύματα βάλτε τις λέξεις και «καββαθάς» στο ψαχτήρι και θα ανακαλύψετε κι’ άλλες προτάσεις –για το συγκεκριμένο

Γιατί δεν έγινε;


Καλέ! Τι ’ναι αυτά που λέτε; 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ποιος φρενάρει την ανάπτυξη στην Ελλάδα;


Μετά τις παρασκηνιακές παρεμβάσεις της Ε.Ε. στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ και του ΔΕΣΦΑ που είχαν ως αποτέλεσμα την απόσυρση του ρωσικού ενδιαφέροντος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω της Γενικής Δ/νσης Ανταγωνισμού ναρκοθετεί και την τροποποίηση της αρχικής σύμβασης μεταξύ του ΟΛΠ και της Cosco, υποστηρίζοντας ότι δημιουργεί προϋποθέσεις δεσπόζουσας θέσης υπέρ του κινεζικού ομίλου.


Οπως υποστηρίζουν οι ειδήμονες, μια τέτοια εξέλιξη θα υπονομεύσει και τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ. 

Ομως, με αυτή τη λογική, πώς θα έλθουν οι επενδυτές στη χώρα μας, όταν απωθούνται με κάθε τρόπο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;


Είναι χαρακτηριστικό ότι η τελευταία έκθεση της Εθνικής Τράπεζας για τα λιμάνια εκτιμά για το λιμάνι του Πειραιά ότι η αύξηση της διακίνησης Ε/Κ από 3 εκατ. TEUs το 2012 σε 4,7 εκατ. TEUs το 2015 θα προσφέρει στην ελληνική οικονομία επιπλέον έσοδα της τάξης των 0,9 δισ. ευρώ και θα οδηγήσει σε προστιθέμενη αξία της τάξης του 0,4% του ΑΕΠ, ενώ θα δημιουργήσει περίπου 9.000 νέες θέσεις εργασίας.


Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη ότι, σύμφωνα με την έκθεση, «η μακροπρόθεσμη επίδραση θα μπορούσε να είναι σημαντικά υψηλότερη (5,1 δισ. ή 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018 και 125.000 νέες θέσεις εργασίας), μέσω της δημιουργίας δικτύου επιχειρήσεων (cluster) στην περιοχή του λιμανιού του Πειραιά, που περιλαμβάνει σημαντικές έμμεσες επιδράσεις λόγω αυξημένης παραγωγής των κλάδων εκτός του συγκεκριμένου δικτύου», τότε θα αντιληφθούμε το μέγεθος των συνεπειών των αντιαναπτυξιακών παρεμβάσεων της Ε.Ε. στη χώρα μας. Διότι έχουν προηγηθεί οι παρεμβάσεις με καταστροφικά αποτελέσματα στα ναυπηγεία της χώρας, στα εργοστάσια της ΕΖΑΧ και, αν πάμε παλαιότερα, στον πρωτογενή και στο δευτερογενή τομέα. Ολα αυτά, δηλαδή η υπονόμευση του ρωσικού και του κινεζικού ενδιαφέροντος στη χώρα μας, θα είχαν κάποιο νόημα αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενδιαφερόταν να καταστήσει προνομιακές τις ευρωπαϊκές επενδύσεις εκτοπίζοντας τις ρωσικές και τις κινεζικές.


Ομως οι ευρωπαϊκές επενδύσεις είναι ανύπαρκτες. Ισως, διότι δεν έφθασε ακόμη η οικονομία της χώρας στον «πάτο», κατά τον κύριο Ράιχενμπαχ, ή δεν μεταβλήθηκε ακόμη ολόκληρη η χώρα σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη παρά την απαξίωση του ιδιωτικού τομέα και των εργασιακών σχέσεων. Η Ευρώπη παραμένει εκκωφαντικά απούσα και όχι μόνον αυτό, αλλά έχει μεταβληθεί σε υποδοχέα μεγάλων εταιρειών που μετεγκαθίστανται εκεί αποχωρώντας από τη χώρα μας. 

Πώς ερμηνεύονται όλα αυτά; 

Ο Ούλριχ Μπεκ στο τελευταίο του βιβλίο διαπιστώνει ότι: «Αυτή η στρατηγική της άρνησης, δηλαδή να μην ενεργήσεις, να μην επενδύσεις, να μη διαθέσεις πιστώσεις και χρήματα, αυτό το πολλαπλά χρησιμοποιούμενο "όχι" είναι ο κεντρικός μοχλός της οικονομικής εξουσίας στην Ευρώπη».


Ενώ ο ίδιος καταγγέλλει ότι η γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη προκύπτει τούτη τη φορά από τη μακιαβελική τακτική της Μέρκελ, η οποία, εκμεταλλευόμενη την πραγματική ισχύ της γερμανικής οικονομίας, αναβάλλει συστηματικά κάθε ενέργεια ριζικής λύσης της κρίσης στην Ευρωζώνη, διογκώνοντας την εξάρτηση και την υποταγή όχι μόνο των χρεοκοπημένων κρατών, αλλά και όλων των άλλων κρατών της Ε.Ε. που υστερούν σε οικονομική δύναμη.


Ομως, η εσωστρέφεια της Ε.Ε. στην περίοδο της παγκοσμιοποίησης θα έχει ως αποτελέσματα:  

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σφυροδρέπανο - Η ζωή σαν μερεμέτι…


Τρίτη πρωί, με ξυπνάει ο παρηγορητικός, γουργουριστός ήχος ενός σφυροδράπανου που τρυπάει έναν τοίχο σε διπλανό διαμέρισμα. Ο ήχος του εναλλάσσεται με τους κρότους ενός σφυριού που χτυπάει πιθανότατα τον ίδιο τοίχο. «Ίσως ήρθε η ανάπτυξη», σκέφτομαι, αν και το αστείο ξέρω πως είναι κοινότοπο πια. Όχι, δεν ξέρω αν ήρθε η ανάπτυξη, που ο Προβόπουλος τη βλέπει ήδη σε συσκευασία πρωτοχρονιάτικου δώρου του 2014, αλλά τουλάχιστον κάποιος θα βγάλει ένα εικοσάρικο μεροκάματο. Και κάποιος έχει να δαπανήσει ένα εικοσάρικο που δεν προορίζεται αποκλειστικά για την επιβίωση, τα χαράτσια, τους λογαριασμούς και τη βενζίνη για να πάει μέχρι τη δουλειά. 
 
Αν πάντως πράγματι έρθει πράγματι η ανάπτυξη κάπως έτσι θα ’ναι: σφυριά στους τοίχους, τρυπάνια στα μπετά, εκσκαφείς, φορτηγά, μπετονιέρες, ταινίες μεταφοράς προϊόντων, αλυσίδες παραγωγής, περισσότερος θόρυβος στους δρόμους, γεωτρύπανα, γερανοί, ικριώματα, μπουλντόζες στο ΙΧ πρώην εθνικό οδικό δίκτυο, ασφαλτοτάπητες, πυκνότερα δρομολόγια ντελιβαράδων, κι άλλα νέα καταστήματα «ψωμί, γλυκό, καφές», σουβλατζίδικα και καταστήματα πρόχειρου φαγητού, κρουαζιερόπλοια στον Πειραιά, στο Φάληρο, στον Άλιμο, μερικά ακόμη ξενοδοχεία, εμβάσματα κατοίκων εξωτερικού, «τα παιδιά βρήκαν δουλειά στη Γερμανία», τουριστικό και ναυτιλιακό συνάλλαγμα, παραρτήματα outsourcing της Google, της Yahoo, της Microsoft, της Sanofi, της Pfizer και μια τιτάνια μάχη μεταξύ της αμερικανικής Black&Decker, της γερμανικής Bosch και της ιαπωνικής Hitachi για το ποια θα μονοπωλήσει την αγορά σφυροδράπανων και λοιπών εργαλείων κατασκευής κι επισκευής. Η ζωή σαν μερεμέτι…



Το τρυπάνι από δίπλα διακόπτει τον αναπτυξιακό συνειρμό μου, το σφυρί προσπαθεί να συνθέσει έναν ρυθμό, ο επόμενος ήχος-έκπληξη έρχεται από τον δρόμο, ο θόρυβος ενός βυτίου που βάζει πετρέλαιο θέρμανσης στη διπλανή πολυκατοικία- η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς να μην παγώσουν. Ο λόγος που δεν θα έρθει η ανάπτυξη, ή αν έρθει θα είναι το ίδιο οδυνηρή με την ύφεση, δεν είναι ότι σχεδιαστές του οικονομικού μετασχηματισμού της χώρας δεν δίνουν στον καθένα από ένα σφυροδράπανο για να ανοίγει μια τρύπα κι ύστερα να την ξανακλείνει και τούμπαλιν, ώστε να δημιουργείται ένα πρόσχημα απασχόλησης κεφαλαίου και εργασίας, όπως περίπου γινόταν στις ΗΠΑ του New Deal. Ούτε επίσης ότι δεν δίνεται στον καθένα ένα εικοσάρικο για να το δαπανήσει σε ένα απαραίτητο μερεμέτι στο σπίτι, ένα κατοστάρικο για να βάλει πετρέλαιο θέρμανσης και να μην ξεπαγιάσει. Αυτό υποτίθεται πως λέγεται κεϊνσιανισμός, αλλά αν πιστεύει κανείς ότι θα έχει κάποιο αποτέλεσμα στην περίπτωσή μας είναι μάλλον γελασμένος. Για να έρθει η ανάπτυξη μέσω ενός τέτοιου τρικ θα χρειαζόταν να επιστρατευτούν τουλάχιστον οι πόροι ύψους 150 και πλέον δισ. ευρώ που χάθηκαν στην πενταετία της μεγάλης ελληνικής ύφεσης. Για την ακρίβεια, θα έπρεπε να δημευθούν, να κρατικοποιηθούν, να εθνικοποιηθούν, να απαλλοτριωθούν αυτοί οι πόροι όπου βρίσκονται, ακόμη και εις χείρας τρίτου, αλλά αυτό δεν είναι κεϊνσιανισμός, είναι κάτι μεταξύ κρατικού καπιταλισμού και σοσιαλισμού, κι αυτό δεν ξέρω αν το αντέχει το στομαχάκι των ευαίσθητων αναπτυξιολόγων.



Ο λόγος που δεν θα έρθει η ανάπτυξη, ακόμη κι αυτή στην οποία προσβλέπουν νεοφιλελεύθεροι, κεϊνσιανοί και οι ενδιάμεσοι, δεν είναι ότι δεν διαθέτουν την πολιτική τόλμη να εφαρμόσουν μια ελάχιστη δόση κεϊνσιανισμού, έστω και με χρήμα που θα κόψουν αφειδώς από το πουθενά, αλλά γιατί υπάρχει μια τρομακτική απροθυμία και ανικανότητα του κεφαλαίου να εκμεταλλευτεί ακόμη και με τους πιο στυγνούς όρους την εργασία.  
Θεωρητικώς, στην ειδική συνθήκη που έχει διαμορφωθεί με τη βοήθεια της τρόικας στην Ελλάδα και στα λοιπά μνημονιακά πειραματόζωα, οι κάτοχοι του κεφαλαίου έχουν τους ιδεωδέστερους όρους να αντλήσουν υπεραξία, να ξεζουμίσουν κάθε ικμάδα εκατομμυρίων ανθρώπων.

Υπάρχουν εκεί έξω 1,5 εκατομμύριο άνεργοι έτοιμοι και πρόθυμοι για όλα, διαθέσιμοι να απασχοληθούν με τους χειρότερους όρους, ικανοί να πουλήσουν γνώσεις και δεξιότητες για έναν καφέ, μια τυρόπιτα, ένα φθηνό γεύμα και τα εισιτήριά τους. Υπάρχουν άλλο 1,5 εκατομμύριο κατά συνθήκην εργαζόμενοι που δουλεύουν ήδη δωρεάν, τζάμπα, τουλάχιστον κατά τους 3,5 και πάνω μήνες αμοιβών που τους οφείλουν οι εργοδότες τους. Υπάρχουν 800.000 δημόσιοι υπάλληλοι που οι μισθοί τους έχουν ήδη περικοπεί κατά 50%, κι όμως ο Άδωνις, ο Κυριάκος, ο Γιάννης (οι αρκετοί Γιάννηδες της κυβέρνησης) θα προτιμούσαν να τους δουν διαθέσιμους, ανέργους ή συνταξιούχους. Υπάρχουν αρκετές δεκάδες χιλιάδες υπάλληλοι των τραπεζών, του ΟΤΕ κι άλλων οργανισμών που οι ιδιοκτήτες και οι μάνατζέρ τους προτιμούν να χρηματοδοτήσουν με εκατομμύρια την «εθελούσια έξοδό» τους παρά να τους απασχολήσουν. Υπάρχουν χιλιάδες νέοι επιστήμονες που κάνουν «κρα» για μια δουλειά, αλλά το κράτος- υβρίδιο των πιστωτών προτιμά να διευκολύνει τη μετανάστευσή τους, «για να μας αδειάζουν τη γωνιά».



Συμβαίνει, λοιπόν, το πρωτοφανές στα μεταπολεμικά χρονικά το κεφάλαιο, σε όλες τις ατομικές και συλλογικές εκφράσεις του, εγχώριες ή πολυεθνικές, να εμφανίζεται απρόθυμο και κυρίως ανίκανο ακόμη και να εκμεταλλευτεί στυγνά την εργασία, για να δημιουργήσει μιαν ελάχιστη απασχόληση, αναπαραγωγή, κατανάλωση και τελικά ανάπτυξη. Κι έτσι τρομακτικά αποσυρμένο, ζαρωμένο, αδύναμο κι αμήχανο μπροστά στην κρίση που το ίδιο προκάλεσε σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Fiat - Βιοχάλκο Ελλάς - Ιταλία

Του Γ. Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗ

      Η Fiat/Fiat Chrysler Automobile μεταφέρει την έδρα της εταιρίας συμμετοχών (holding company) στην Ολλανδία. Ομοίως την φορολογική έδρα της στην Αγγλία. Ο Ιταλός Πρωθυπουργός με δηλώσεις του χαιρετίζει την διεθνοποίηση της εμβληματικής Ιταλικής βιομηχανίας.
           
 Έτσι, στην Ιταλία, κατοχυρώνεται η εγχώρια παραγωγή. Διασφαλίζονται, εκεί οι θέσεις εργασίας.  Η αλλαγή έδρας και η εντεύθεν φορολογική βελτιστοποίηση (tax optimization) συνιστούν στοιχεία του ευρωπαϊκού, κατ' επέκταση, και του διεθνούς ανταγωνισμού. Προδήλως στην διεθνή κονίστρα η διακρατική αναζήτηση φορολογικού οφέλους, συνιστά νόμιμη επιδίωξη. Υπ’ αυτή την θεώρηση Ελλάς προσέλκυσε την ποντοπόρο ναυτιλία, με θέσπιση φορολογικών απαλλαγών (!!!).
             
 Κάθε εταιρία συμμετοχών (holding company) συνιστά ευέλικτο μέσο χρηματοοικονομικής μόχλευσης. Συμβάλλει στον επιχειρηματικό εξορθολογισμό. Συνακόλουθα στην μακροπρόθεσμη ανάπτυξη των ελεγχόμενων παραγωγικών δομών. Αυτή η εταιρία (συμμετοχών) δεν πρέπει να συγχέεται με τις ελεγχόμενές της παραγωγικές εταιρίες. Δεν διαθέτει (η εταιρία συμμετοχών) μονάδες παραγωγής. Δεν απασχολεί, ουσιαστικά, και εργαζόμενους. Είναι εξορισμού επιχειρησιακό κέντρο. Εκείθεν σχεδιάζονται κινήσεις μεγάλης οικονομικής εμβέλειας. Και το τελικό  όφελος, ανήκει, στις παραγωγικές εταιρίες που ελέγχονται από αυτήν. Αυτονοήτως δε (και) κυρίως, στην χώρα, του τόπου όπου και η  παραγωγή (!!!)
           
 Η ωφελιμότητα της εταιρίας συμμετοχών κορυφούται υπό προϋπόθεση καθοριστική. ΄Οτι δηλαδή το προϊόν της παραγωγής  διατίθεται στην  διεθνή αγορά. Το λαβείν της δράσης αυτής δημιουργεί νέο επίπεδο οικονομικής ωφέλειας. Την διεθνή  αξιοποίηση, δηλαδή, αυτού του λαβείν. Κατά τις περιστάσεις αυτό προεξοφλούμενο υπό διεθνώς ανταγωνιστικούς όρους προσφέρει φθηνή χρηματοδότηση στις παραγωγικές μονάδες. Άρα, ωφελείται έτσι η ίδια η παραγωγή και ο τόπος της (!!!) Το όφελος εκτεινόμενο ακόμη περισσότερο αναδεικνύει τράπεζες ''εσωτερικές'' που τροφοδοτούν την βιομηχανική δράση. Χαρακτηριστικά τα παραδείγματα των Ford Credit, BMW Credit κοκ.   
            
 Η ζωή δείχνει τον δρόμο. Οι πρόσφατες κινήσεις δημιουργικής εξωστρέφειας σοβαρών ευρωπαϊκών παραγωγικών εταιρειών (ΦΑΓΕ, Coca-Cola-3E, Fiat, Βιοχάλκο) συνιστούν την απόδειξη. Εν μέσω της σοβαρότερης μεταπολεμικής οικονομικής κρίσης, αξιοποιούν την διάκριση μεταξύ εταιρίας συμμετοχών και εταιριών παραγωγής. Δεν εγκατέλειψαν, οι εταιρίες, τις χώρες που τις ανέδειξαν. Ανασχεδίασαν, όμως, γεωγραφικά την παρουσία τους για να εκμεταλλευθούν αποτελεσματικότερα την διεθνή αγορά χρήματος. Αυτό ώστε να για να αντλήσουν  φθηνότερα κεφάλαια. Ετσι δε και  να στηρίξουν την βιομηχανική δράση στις χώρες των οποίων επί δεκαετίες υπήρξαν εμβληματικές παρουσίες. Επιστροφή ή  παραμονή σε χρηματιστήρια  χώρων  παραγωγής είναι περαιτέρω επιβεβαίωση της ορθολογισμένα επωφελούς συνέργειας μεταξύ χρήματος και παραγωγικού μηχανισμού. Πρόκειται ασφαλώς για αξιομίμητη καινοτομία.
     

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ρεαλισμός ή αυταπάτη;


Η οικονομική πολιτική που ακολούθησε η Αργεντινή από το 2001, βελτίωσε από τη μια πλευρά μέσω των συνεχών υποτιμήσεων/διολισθήσεων τις εξαγωγές, δε μείωσε όμως τον κίνδυνο της χρεοκοπίας. Από την άλλη η επεκτατική δημοσιονομική πολιτική (μεγάλη αύξηση της κυκλοφορίας του χρήματος) πυροδότησε τον πληθωρισμό και συνέβαλε στην αύξηση των εισαγωγών. Η νέα πολιτική μετά το 2001 μείωσε απλά το επίπεδο της φτώχειας από το 53% των πολιτών στο 48%.

Έτσι, η ανασφάλεια που άρχισε να αισθάνεται ο κόσμος οδηγεί σε μαζικές εξαγωγές συναλλάγματος, εξέλιξη που έχει περιορίσει τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας.

Αναλυτικότερα, οι υποτιμήσεις-διολισθήσεις του πέσος από το 2002 έως σήμερα είναι της τάξης του 1.200%! Μόνο για το 2013, το νόμισμα αυτό υποτιμήθηκε κατά 24%, ενώ στις αρχές του 2014 απαξιώθηκε περαιτέρω, κατά 18,5%. Ο πληθωρισμός ανήλθε στο 28% το 2013 και σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, ήταν στο 5% στα τέλη του Γενάρη του 2014.

Όταν στην Ελλάδα, οι υποστηριχτές εύκολων λύσεων (πολιτικά χρήσιμων βραχυχρόνια), καταλάβουν ότι η ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας δεν κερδίζεται μεσοπρόθεσμα με τις υποτιμήσεις-διολισθήσεις, τότε θα αλλάξει και η κουλτούρα όσων εξακολουθούν να υποστηρίζουν λύσεις όμοιες της Αργεντινής ή της Ελλάδας του άμεσου παρελθόντος.

Ως προς την Ελλάδα, να υπενθυμίσουμε ότι το 1980, $1 ήταν ίσο με  42,6 δραχμές, ενώ το 2000, ένα $1 αντιστοιχούσε σε 308,9 δρχ. Ως προς τις εξαγωγές μας αυτές από, $5 δισ. το 1980, έφθασαν τα $10 δισ. το 2000. Δηλαδή κατρακύλησε η δραχμή 7 περίπου φορές για να διπλασιαστούν (!!!) μόνο οι εξαγωγές μας.

Φυσικά με τα ανωτέρω δε δίνουμε άλλοθι σε όσους υπέγραψαν τα όποια Μνημόνια από το 2010 και μετά, που αντανακλούν το μέγεθος της άγνοιας, της δειλίας και ενδεχομένως, όταν κάποτε αποδειχθεί, κάποιας μορφής δόλιων πράξεών τους.

Οι πολιτικοί που κυβερνούν με τη βοήθεια του δικού τους εθνικού νομίσματος και δεν σκέπτονται ορθολογικά, αφού θυσιάζουν τα πάντα στο όνομα της επανεκλογής τους, έχουν την πεποίθηση ότι μπορούν να αυξάνουν ανεξέλεγκτα την ποσότητα κυκλοφορίας του χρήματος, καθώς διακατέχονται από το «σύνδρομο του πολυγράφου». Νομίζουν λοιπόν, ότι έχουν τη δυνατότητα να αυξάνουν τον όγκο του χρήματος κατά βούληση, σαν να αναπαράγουν προκηρύξεις σε πολύγραφο!

Αυτό το σύνδρομο, που το έζησε η Ελλάδα με τη δραχμή κατά την περίοδο 1970-1992, το βίωσε και η Αργεντινή πρόσφατα. Όταν όμως αυξάνεται η ποσότητα του χρήματος στην οικονομία, και ως εκ τούτου τονώνεται η ζήτηση, χωρίς να υπάρχει αντίκρισμα εκ μέρους της προσφοράς (παραγωγής), τότε εκτινάσσεται ο πληθωρισμός, οι εισαγωγές και ενισχύεται η αβεβαιότητα στην οικονομία. Εδώ βρίσκεται η αρχή του τέλους, που ζει εκ νέου η Αργεντινή στις ημέρες μας.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: H παραβολή της Αργεντινής

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 


Πριν από έναν αιώνα, όταν το Ηarrods αποφάσισε να ανοίξει το πρώτο του κατάστημα στο εξωτερικό, διάλεξε να εγκατασταθεί στο Μπουένος Αϊρες. Το 1914 η Αργεντινή ξεχώριζε ως χώρα με μέλλον. Η οικονομία της είχε σημειώσει τέσσερις δεκαετίες ταχύτερης ανάπτυξης από ό,τι η αμερικανική, ενώ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ήταν υψηλότερο από αυτό της Γερμανίας, της Γαλλίας ή της Ιταλίας. Για τους νέους και φιλόδοξους, η επιλογή ανάμεσα στην Αργεντινή και την Καλιφόρνια ήταν δύσκολη.
 

Η Αργεντινή παραμένει αξιαγάπητη – μόνο που τώρα έχει τα χάλια της.  


Το Harrods έκλεισε το 1998, ενώ η χώρα βρίσκεται για μία ακόμη φορά στο επίκεντρο μιας κρίσης των αναδυόμενων αγορών.  


Η κρίση αυτή μπορεί να αποδοθεί στην ανικανότητα της προέδρου Κριστίνα Κίρχνερ, μόνο που η Κίρχνερ είναι απλώς η τελευταία σε μια σειρά λαϊκιστών, αστοιχείωτων στα οικονομικά, με πρώτο διδάξαντα τον Χουάν Περόν.  


Ο ανταγωνισμός με τη Γερμανία έχει πάει περίπατο και τώρα οι Χιλιανοί και οι Ουρουγουανοί είναι πλουσιότεροι από τους Αργεντίνους.
 


Γιατί όμως να σταθεί κανείς σε μία μεμονωμένη εθνική τραγωδία; 


Διότι ο πραγματικός κίνδυνος για μια χώρα είναι να γίνει η Αργεντινή του 21ου αιώνα. Δεν είναι δύσκολο να εισέλθει μια χώρα σε σταθερή τροχιά παρακμής. Δεν χρειάζεται κάτι το ακραίο, οι αδύναμοι θεσμοί, οι επαρχιώτες πολιτικοί, η οκνηρή εξάρτηση από μερικές πλουτοπαραγωγικές πηγές και η συστηματική άρνηση της πραγματικότητας αρκούν.

 

Η Αργεντινή ήταν άτυχη, καθώς η οικονομία της, που βασιζόταν στις εξαγωγές, υπέστη σοβαρό πλήγμα από τον προστατευτισμό του μεσοπολέμου, η εξάρτησή της από το εμπόριο με τη Βρετανία ήταν υπερβολική και οι Περόν ήταν ιδιαιτέρως γοητευτικοί λαϊκιστές. Οπως το μεγαλύτερο μέρος της Λατινικής Αμερικής, η Αργεντινή καλωσόρισε τη συναίνεση της Ουάσιγκτον υπέρ των ανοικτών αγορών και των ιδιωτικοποιήσεων τη δεκαετία του 1990 και προσέδεσε το νόμισμά της, το πέσο, στο δολάριο. Η κρίση ξέσπασε το 2001 με ιδιαίτερη αγριότητα, αφήνοντας πίσω μια μόνιμη καχυποψία των Αργεντίνων απέναντι στις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις.
 


Ομως, δεν είναι μόνο θέμα ατυχίας. Για την οικονομία της, για την πολιτική της, για την άρνησή της να μεταρρυθμιστεί, ευθύνεται η ίδια η Αργεντινή: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Ανάληψη ρίσκου και οικονομική αναάπτυξη



Στη συνείδηση των πολλών η ανάληψη κινδύνου είναι συνδεδεμένη με τους χαρτοπαίκτες, όσους κάνουν ελεύθερη πτώση με ή χωρίς αλεξίπτωτο και τελευταία με εκείνα τα στελέχη τραπεζών που εισπράττοντας δυσθεώρητους μισθούς κατέστρεψαν την παγκόσμια οικονομία. Και όμως, η μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη θα ήταν αδύνατη αν οι άνθρωποι δεν ήσαν πρόθυμοι να στοιχηματίσουν ό,τι έχουν για να δημιουργήσουν μιαν επιχείρηση ή να επεκτείνουν την ήδη υπάρχουσα ή να επινοήσουν μια καλύτερη ποντικοπαγίδα.
 


Τελευταία, αυτού του είδους η ανάληψη κινδύνου ήταν ενοχλητικά σπάνια στην Αμερική. Ο αριθμός των αυτοαπασχολουμένων, η δημιουργία θέσεων εργασίας σε καινούργιες επιχειρήσεις και τα ποσά που επενδύθηκαν σε επιχειρήσεις κινήθηκαν σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
 


Μολονότι η αλλαγή διάθεσης σε ό,τι αφορά την ανάληψη κινδύνου είναι κεντρικό στοιχείο των περιόδων ανάπτυξης και των περιόδων πτώσης, οι οικονομολόγοι δυσκολεύονται να εξηγήσουν τι την καθορίζει. Τείνουν, αντιθέτως, να επικαλούνται την αδιευκρίνιστη έκφραση του Τζον Μέιναρντ Κέινς «ζωώδη ένστικτα».  

Οι πιο πρόσφατες ερμηνείες της οικονομικής συμπεριφοράς των ανθρώπων αρχίζουν να αλλάζουν αυτήν την τακτική. Είναι κοινώς γνωστό μεταξύ των οικονομολόγων πως οι άνθρωποι απεχθάνονται τον κίνδυνο: ο Ντιανιέλ Μπερνουί, Ελβετός μαθηματικός, το παρατήρησε τον 18ο αιώνα. Ωστόσο, η προθυμία για ανάληψη κινδύνου ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό ανάμεσα στους ανθρώπους και στις διαφορετικές εποχές.
 


Η διαπαιδαγώγηση, το περιβάλλον και οι εμπειρίες διαδραματίζουν επίσης τον δικό τους ρόλο. Η έρευνα αποδεικνύει μονίμως ότι οι πλούσιοι και οι άνθρωποι με υψηλή παιδεία είναι πιο τολμηροί οικονομικά. Το ίδιο ισχύει και για τους άνδρες, αλλά προφανώς όχι λόγω γενετικών αιτίων. Οι σχετικές έρευνες καταδεικνύουν πως τα κορίτσια που φοιτούν σε σχολεία θηλέων είναι λιγότερο τολμηρά από εκείνα των μεικτών σχολείων, κάτι που ενδέχεται να συνδέεται με την κοινωνική αντίληψη για τον πρέποντα τρόπο της γυναικείας συμπεριφοράς.  


Η οικονομική ιστορία των ανθρώπων έχει τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στη διάθεσή τους να αναλάβουν ρίσκα. Ερευνες επί των οικονομικών αμερικανικών νοικοκυριών την περίοδο και από το 1960 ώς το 2007 καταδεικνύουν πως όσοι απέσπασαν μεγαλύτερα κέρδη από το χρηματιστήριο σε νεότερη ηλικία, πολλά χρόνια αργότερα τείνουν να παρουσιάζουν μεγαλύτερη ανοχή στην ανάληψη κινδύνου, να αγοράζουν μετοχές και να επενδύουν μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων τους σε μετοχές.
 


Ωστόσο, όσοι έχουν εκτεθεί σε οικονομικές κρίσεις τείνουν να έχουν μικρότερη διάθεση για ανάληψη κινδύνου, ανεξάρτητα από το κατά πόσον έχουν ή δεν έχουν καταγράψει προσωπικές ζημίες. 

ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ: Η Βρετανική GCHQ σε συνεργασία με την NSA συνέλεγε εκατομμύρια εικόνες ανυποψίαστων χρηστών που έκαναν χρήση καμερών Yahoo!


Η βρετανική υπηρεσία ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων GCHQ, με τη βοήθεια της αμερικανικής NSA, συνέλεγε και φύλασσε εικόνες από κάμερες υπολογιστών (webcams) εκατομμυρίων χρηστών του Ιντερνετ, χωρίς αυτοί να είναι ύποπτοι για κάτι.
Εγγραφα της GCHQ από το 2008-2010 περιγράφουν λεπτομερώς το πρόγραμμα Optic Nerve, το οποίο φωτογράφιζε μαζικά τους συνομιλητές που έκαναν χρήση καμερών Yahoo. Οι φωτογραφίες, που λαμβάνονταν αυτόματα κάθε πέντε λεπτά, φυλάσσονταν στις βάσεις δεδομένων των υπηρεσιών, ανεξαρτήτως από το αν οι χρήστες θεωρούνταν στόχος των μυστικών υπηρεσιών ή όχι.

Σε περίοδο έξι μηνών το 2008, η υπηρεσία αποθήκευσε φωτογραφίες -περιλαμβανομένων και αρκετών με σεξουαλικό περιεχόμενο- από τουλάχιστον 1,8 εκατ. λογαριασμούς χρηστών Yahoo παγκοσμίως.

Η εταιρεία Yahoo αντέδρασε με οργή στην αποκάλυψη του προγράμματος. Η εταιρεία δήλωσε ότι δεν γνώριζε τίποτα, κατηγορώντας τις υπηρεσίες για «εντελώς νέα επίπεδα παραβίασης της ιδιωτικής ζωής των χρηστών»

Στα έγγραφα φαίνεται η προσπάθεια της GCHQ να κρατήσει τον μεγάλο όγκο σεξουαλικού υλικού που υπέκλεπτε μακριά από τα μάτια των υπαλλήλων της - αν και δεν συζητείται η παραβίαση της ιδιωτικότητας που συντελείται με την ίδια την αποθήκευση τέτοιου υλικού.

«Δυστυχώς, σημαντικός αριθμός ατόμων χρησιμοποιεί τις συνομιλίες μέσω webcam για να δείξει σε κάποιον άλλον ιδιαίτερα σημεία του σώματός» ανέφερε ένα έγγραφο.

Σύμφωνα με τα έγγραφα του Εντουαρντ Σνόουντεν, το πρόγραμμα ξεκίνησε δοκιμαστικά το 2008, ενώ το 2012 βρισκόταν ακόμη σε λειτουργία. Οι φωτογραφίες των συνομιλιών χρησιμοποιούνταν για πειράματα αυτοματοποιημένης αναγνώρισης προσώπου, για την παρακολούθηση στόχων και για την ανίχνευση νέων στόχων.

Τα έγγραφα περιγράφουν τους χρήστες, των οποίων οι συνομιλίες φωτογραφίζονταν, ως «μη επιλεγμένους», ορολογία που σημαίνει μαζική και όχι στοχευμένη συλλογή δεδομένων.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Ρωσικά ελικόπτερα, αεροπλάνα και 2.000 στρατιώτες στην Κριμέα


Ρωσικά ελικόπτερα, αεροπλάνα και 2.000 στρατιώτες στην Κριμέα

Πολεμική ατμόσφαιρα επικρατεί στη χερσόνησο της Κριμαίας, όπου σύμφωνα με τη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία της Ουκρανίας, έχει κλείσει πλέον ο εναέριος χώρος πάνω από την πρωτεύουσα Συμφερόπολη, καθώς τις τελευταίες ώρες μεταφέρονται με ελικόπτερα και αεροσκάφη, δυνάμεις των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων. Για «ρωσική εισβολή» έκανε λόγο ο νέος πρόεδρος της Ουκρανίας, Αλεξάντρ Τουρτσίνοφ.

Οι πτήσεις που επρόκειτο να πραγματοποιηθούν  με προορισμό το αεροδρόμιο της Συμφερόπολης, στην Κριμαία, ματαιώθηκαν "λόγω των τελευταίων εξελίξεων" στην περιοχή αυτή, όπου άγνωστοι με στρατιωτική περιβολή και φιλορώσοι πολίτες περιπολούν γύρω από το αεροδρόμιο, δήλωσε μια εκπρόσωπος του αεροδρομίου του Κιέβου, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο. "Η κατάσταση στη Συμφερόπολη δεν επιτρέπει την πραγματοποίηση πτήσεων, λόγω των πρόσφατων εξελίξεων", πρόσθεσε, χωρίς να δώσει περισσότερες διευκρινίσεις.

Περίπου δέκα ένοπλοι, που φορούν στρατιωτικές στολές χωρίς διακριτικά, έφτασαν κατά τη διάρκεια της νύχτας στο διεθνές αεροδρόμιο της πρωτεύουσας της Κριμέας και περιπολούσαν όλη την ημέρα έξω από αυτό.

Ο ασκών χρέη προέδρου της Ουκρανίας, Αλεξάντρ Τουρτσίνοφ, κατηγόρησε τη Ρωσία για "ένοπλη εισβολή" στην Κριμαία και κάλεσε τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν "να σταματήσει τις προκλήσεις". Οπως υποστήριξε ο Τουρτσίνοφ, η Ρωσία επεξεργάζεται για την Ουκρανία ένα σενάριο παρόμοιο με εκείνο που είχε θέσει σε εφαρμογή πριν από την εισβολή της στη Γεωργία, τον Αύγουστο του 2008.

Σύμφωνα με υψηλόβαθμο αξιωματούχο της Ουκρανίας, 2.000 Ρώσοι στρατιώτες μεταφέρθηκαν με μεταγωγικά αεροσκάφη στο αεροδρόμιο της Συμφερόπολης, της πρωτεύουσας της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας όπου έχει τη βάση του ο ρωσικός στόλος στη Μαύρη Θάλασσα.

"Σήμερα παρακολουθούμε μια εισβολή του ρωσικού στρατού (...). Ο εναέριος χώρος (της Κριμαίας) έχει κλείσει λόγω του μεγάλου αριθμού προσγειώσεων ρωσικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων", είπε ο εκπρόσωπος της ουκρανικής προεδρίας στην Κριμαία, Σεργκέι Κουνίτσιν, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ART.

Η νέα κυβέρνηση της Ουκρανίας απεηύθυνε επίσημη διαμαρτυρία στη Μόσχα, υποστηρίζοντας ότι τα ρωσικά αεροσκάφη παραβίασαν τον εναέριο χώρο της Κριμαίας και ότι οι ρωσικές δυνάμεις παραβίασαν τους όρους της συμφωνίας που διέπει την ενοικίαση των ναυτικών βάσεων, στον Στόλο του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού.

Αν και το ουκρανικό υπουργείο Εξωτερικών απέφυγε να αναφερθεί σε λεπτομέρειες, η εφημερίδα Ukrainska Pravda, επικαλούμενη αυτόπτες μάρτυρες, μετέδωσε ότι τουλάχιστον πέντε ρωσικά μεταγωγικά αεροσκάφη Il-76 προσγειώθηκαν στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της περιοχής Γκβαρντίνσκι, κοντά στη Συμφερόπολη και αμέσως μετά εθεάθη μια αυτοκινητοπομπή του ρωσικού στρατού να κατευθύνεται προς την πρωτεύουσα.

Η ουκρανική συνοριοφρουρά είχε, νωρίτερα, αναφέρει πως πάνω από 10 ρωσικά στρατιωτικά ελικόπτερα εισήλθαν από τον ρωσικό εναέριο χώρο στον ουκρανικό και πραγματοποίησαν υπέρπτηση στην περιοχή της Κριμαίας.

Η πτήση των ελικοπτέρων καταγράφηκε πάντως από κάμερες και το ερασιτεχνικό βίντεο έχει ήδη αναρτηθεί στο YouTube.
 
Νέα προειδοποίηση της Ουάσινγκτον κατά της ρωσικής επέμβασης

TOYΡΚΙΑ: Ελεύθεροι εν αναμονή της δίκης τους οι γιοι των υπουργών

Οι τουρκικές αρχές άφησαν ελεύθερους τους γιους δύο πρώην τούρκων υπουργών, εν αναμονή της δίκης τους. Η σύλληψή των Μπαρίς Γκιουλέρ και Καάν Τσαγκλαγιάν προκάλεσε πολιτικό σεισμό στην Άγκυρα.
Οι δύο άνδρες είναι οι γιοι του πρώην υπουργού Εσωτερικών, Μουαμάρ Γκιουλέρ, Οικονομίας Ζαφέρ Τσαγκλαγιάν και Περιβάλλοντος Ερντογάν Μπαϊρακτάρ. Οι δύο υπουργοί παραιτήθηκαν τον Δεκέμβριο, καθώς οι φωνές διαμαρτυρίας για το σκάνδαλο εντείνονταν.

Η υπόθεση αφορά ξέπλυμα μαύρου χρήματος, λαθρεμπόριο χρυσού και δωροδοκία δημόσιων λειτουργών.

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έκανε λόγο για «συνωμοσία» εναντίον του και απάντησε με καθαιρέσεις αστυνομικών και δικαστικών αξιωματούχων.

Το πιο πρόσφατο επεισόδιο του πολιτικού σκανδάλου γράφτηκε τις προηγούμενες ημέρες, όταν δημοσιεύτηκαν ηχητικά ντοκουμέντα στα οποία ακούγεται μία συνομιλία που αποδίδεται στον Ταγίπ Ερντογάν και γιο του Μπιλάλ, στις οποίες ο τούρκος πρωθυπουργός φέρεται να ζητά από τον γιο του να απομακρύνει τεράστια χρηματικά ποσά από το σπίτι του και σπίτια συγγενών τους.

"Επίγεια σοφία"

10 χρόνια χωρίς τον ΓΙΓΑΝΤΑ της ποίησης, τον αξεπέραστο  ΚΩΣΤΑ ΜΟΝΤΗ

«ΠΡΟΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ: 
Κι αυτή η σελήνη η ματωμένη και μισή / που μας την κουβαλήσατε! / Αλήθεια πέστε μου μετρήσατε / πόσοι άλλοι πέρασαν από το νησί / πριν από εσάς πανίσχυροι κ' επιφανείς / κι ούτε δείγμα καν δεν έμεινε κανείς;»

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ
Να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου
να καθαρίσουμε το δικό μας,
να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου
να μπολιάσουμε το δικό μας,
να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου
να βάψουμε το δικό μας
να μη μπορέσει πια ποτέ
να το ξεθωριάσει ο φόβος.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΛΥΚΥΤΕΡΗ
Δεν υπάρχει γλυκύτερη λέξη απ το ναί όταν αναμένεται.
Δεν υπάρχει γλυκύτερη λέξη απ το όχι όταν δεν αναμενεται.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Πόσο ομορφαίνετε όσο απομακρυνόμαστε!..
Πόσο απομακρυνόμαστε όσο ομορφαίνετε!..

Η ΚΑΡΔΙΑ
Τώρα προσπάθησε, άντε γειά σου,
να κουβεντιάσεις την καρδιά σου!
Ν τη ρωτήξεις πια γιατί
τσαλαβουτά στο κάθε τι.
Όπου γυρνάς - παρούσα: Νά με!
Στο χάος να σκύβεις έτσι αστεία,
και να σε σπρώχνει εκείνη: Πάμε!

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
-Πώς γίνεται, παιδί μου, το φεγγάρι
να μη μας κάνει αυτή τη χάρη
να μπει καμιά φορά και στο σαλόνι
μα στην κουζίνα τριγυρνά καλά και σώνει;

-Καλέ μαμά μου, ερώτηση ειν' αυτη;
Αν ήμουν δάσκαλος, θα σ' έπιανα απ' τ' αφτί!..
Πού ξέρει τις κυρίες των σαλονιών
και τις μεγάλες πολυθρόνες των γωνιών;
Πάει στην κουζίνα να τα πεί με τη Μαριώ
που τη γνωρίζει χρόνια απ' το χωριό!..

Σαν σήμερα (1/3/ΧΧΧΧ)

1947: Έναρξη εργασιών για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο . 

1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης καταδικάζεται σε θάνατο.

1983: Η Swatch κυκλοφορεί την πρώτη συλλογή της η οποία περιλάμβανε 12 ρολόγια.

1959: Επίσημη έναρξη της λειτουργίας του ΠΡΟΠΟ στην Ελλάδα.

1810: Γεννιέται ο γαλλοπολωνός συνθέτης και πιανίστας Φρεντερίκ Σοπέν

1842: Γεννιέται ο ζωγράφος Νικόλαος Γύζης

2004: Πεθαίνει ο κύπριος ποιητής Κώστας Μόντης