"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


«Η Ελλάδα είναι πρώτη φορά από το 1820 που είναι πραγματικά μόνη της!»

Γράφει ο Κ. Σ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Η πτώχευση μπορεί να είναι και εθνική. Εδώ είναι και το μεγάλο πρόβλημα.

Παραθέτω, όπως γράφτηκε στο Ιντερνετ, σχετική ανάλυση του αμερικανικού «STRATFOR’s global of intelligence», που στα μέλη του συναντάς πολυεθνικές εταιρείες, κυβερνητικούς φορείς και ισχυρές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο. Γράφτηκε λοιπόν:

«Απώλεια του γεωπολιτικού της ρόλου στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, σενάρια ολοκληρωτικής κατάρρευσης πολιτικού ελέγχου και κοινωνικής έξαρσης της βίας, σταδιακή αποσύνδεση από της μεγάλες προστάτιδες δυνάμεις δυνάμεις, πολιτική αποσταθεροποίηση, ακόμα και έξοδο από την ευρωζώνη, λόγω και των αυστηρών μέτρων που της επέβαλε το ΔΝΤ και η Ε.Ε.», είναι μερικές από τις προβλέψεις για την Ελλάδα των ειδικών του Stratfor, οι οποίοι επισημαίνουν ότι τα τρία επόμενα χρόνια θα είναι καθοριστικά για τη σύγχρονη ιστορία της χώρας, από συστάσεως του ελληνικού κράτους!

Σύμφωνα με δεκασέλιδη ανάλυση, ο ρόλος της Ελλάδας ως στρατηγικού συμμάχου στα Βαλκάνια, υποβαθμίστηκε με την αλλαγή της πολιτικής γεωγραφίας της περιοχής μετά τον πόλεμο στα Βαλκάνια (το 1993), μια απώλεια που, όπως επισημαίνει, ήταν ορατή σε όλους, πέρα από την ίδια την Ελλάδα.

Οι αναλυτές εξηγούν «ότι η Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας μεταξύ άλλων και την υπαρκτή απειλή για το Αιγαίο, δεν είχε εναλλακτική λύση παρά να χρεωθεί, ύστερα από την απώλεια του ενδιαφέροντος από τους δυτικούς προστάτες εταίρους», για να συμπληρώσουν ότι «σήμερα η Ελλάδα δεν μπορεί ούτε να ονειρεύεται ότι θα μπορέσει να επιτύχει την κυριαρχία της στην ανατολική Μεσόγειο, που ήταν πάγια θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής της τις δυο τελευταίες 10ετίες».

Για το Stratfor, «η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει χωρίς εξωτερικό προστάτη», και ότι «το ερώτημα είναι τώρα αν η Τουρκία θα εστιάσει τους στόχους της στο Αιγαίο ή αντί αυτού επιθυμεί να συμφωνήσει με την Ελλάδα, ώστε να επικεντρωθεί σε άλλα συμφέροντά της».

Η συμβουλή του ινστιτούτου είναι «να βρει η Ελλάδα τον τρόπο να ξαναγίνει χρήσιμη σε μία ή περισσότερες μεγάλες δυνάμεις», πράγμα που θεωρεί απίθανο, «εκτός εάν μια σύγκρουση μεγάλων δυνάμεων επιστρέψει στα Βαλκάνια»…

Η έκθεση καταλήγει: «Η Ελλάδα είναι πρώτη φορά από το 1820 που είναι πραγματικά μόνη της!».

Όλα αυτά μπορεί να γράφτηκαν για πολλούς λόγους. Σημασία όμως έχει από πού γράφτηκαν και ότι κάνουν ήδη το γύρο του κόσμου, όταν εμείς τρέχουμε… γύρω από την ουρά μας.

Το Δόγμα Νταβούτογλου και η Ευρωπαϊκή Ενωση

Tου Ιωαννη Ν. Γρηγοριαδη
(Επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ)

Οι σχέσεις Ευρωπαϊκής Ενώσεως-Τουρκίας κατέχουν, όπως είναι φυσικό, κεντρική θέση στο «Δόγμα Νταβούτογλου». Ο Νταβούτογλου υποστηρίζει τη στρατηγική επιλογή της πλήρους εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ωστόσο, η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας εμφανίζεται ως μία από τις στρατηγικές επιλογές, αλλά όχι η μόνη. Κατά τούτο η στρατηγική Νταβούτογλου εμφανίζεται να διακρίνεται από τη στρατηγική όλων των τουρκικών -αλλά και οθωμανικών κυβερνήσεων από το Τανζιμάτ και μετά- οι οποίες προέκριναν άνευ ετέρου τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Τουρκίας, θεωρώντας τον μονόδρομο για τη χώρα.

Η Δύση και η Δυτική Ευρώπη είχαν θεωρηθεί ως κοιτίδες του τεχνικού και πνευματικού πολιτισμού, ο οποίος έπρεπε να μετακενωθεί στην παρακμάζουσα αυτοκρατορία. Παράλληλα, η εκδοχή της νεωτερικότητος την οποία προωθεί ο Νταβούτογλου δεν είναι απαραίτητα δυτικοευρωπαϊκή. Κατά τον Νταβούτογλου η παγκοσμιοποίηση και η νεωτερικότητα έχουν πολλαπλές εκδοχές πέραν της δυτικοευρωπαϊκής. Για παράδειγμα διαθέτουν και μεσανατολική ή απωανατολική διάσταση. Ας μην ξεχνούμε ότι ο Νταβούτογλου σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία των Τούρκων «κοσμικών» ακαδημαϊκών έζησε μεν εκτός Τουρκίας, αλλά όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Δυτική Ευρώπη. Η Μαλαισία ήταν η χώρα στην οποία εργάσθηκε ως καθηγητής πανεπιστημίου από το 1990 έως το 1993.

Ωστόσο, η σημασία της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας δεν αναφέρεται μόνον στις διεθνείς σχέσεις της χώρας ή τον στρατηγικό της ρόλο. Αν η Τουρκία όντως μπορεί να αναπτύξει στρατηγικές συμμαχίες εναλλακτικές της πλήρους εντάξεώς της στην Ευρωπαϊκή Ενωση, είναι αδύνατον να υποκατασταθεί ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στην εσωτερική πολιτική κονίστρα. Η Ευρωπαϊκή Ενωση λειτουργεί ως εγγυητής για την εσωτερική ειρήνη, όσον αφορά και τα δύο μέτωπα, τα οποία διχάζουν την τουρκική κοινωνία.

Στο κουρδικό ζήτημα η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει λειτουργήσει καταλυτικά για τη βελτίωση της νομοθεσίας, σχετικά με τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Παρά τα υφιστάμενα σοβαρά προβλήματα, είναι δύσκολο να φαντασθεί κανείς πώς θα λειτουργούσε κρατικό τουρκικό κανάλι στην κουρδική γλώσσα (TRT Ses) ή θα ανακοινωνόταν η πολιτική του «Κουρδικού Ανοίγματος» χωρίς την Ευρωπαϊκή Ενωση. Επιπλέον, η προοπτική μιας δημοκρατικής Τουρκίας -πλήρους μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως- ήταν ελκυστική για πολλούς Κούρδους που θεωρούσαν ότι μια τέτοια εξέλιξη εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους καλύτερα από την ένοπλη διεκδίκηση της ανεξαρτησίας τους.

Οσον αφορά την αντιπαράθεση μεταξύ μετριοπαθών ισλαμιστών και κεμαλικών, η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ένας από τους ελαχίστους θεσμούς που μπορεί να λειτουργήσει ως διαιτητής ανάμεσα στα δύο μέρη και ως εγγυητής σε μία πιθανή συμφωνία. Καθώς η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο στρατοπέδων επιτείνεται από την αμοιβαία έλλειψη εμπιστοσύνης, η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι σε θέση να εγγυηθεί ότι η χαλάρωση των περιορισμών στη θρησκευτική ελευθερία των μουσουλμάνων δεν θα συνοδεύεται από την επιβολή αντίστοιχων περιορισμών στους κοσμικούς πολίτες της Τουρκίας.

Με άλλα λόγια, η απελευθέρωση της χρήσεως της ισλαμικής μαντίλας στους δημοσίους χώρους δεν θα συνοδεύεται από επιβολή της ή διακρίσεις εις βάρος των γυναικών που προτιμούν να μη τη φορούν. Κατά τούτο η Ευρωπαϊκή Ενωση αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη διευθέτηση των εσωτερικών διενέξεων της Τουρκίας.

Αν θεμέλιο του «Δόγματος Νταβούτογλου» είναι η διευθέτηση των δύο κρισίμων εσωτερικών αντιπαραθέσεων, η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση καθίσταται όχι απλή επιλογή, αλλά μείζων στρατηγικός στόχος. Οι πρόσφατες αιματηρές επιθέσεις του ΡΚΚ, για πρώτη φορά μετά από καιρό και στην Κωνσταντινούπολη, υπογραμμίζουν το επείγον του προβλήματος.

«Μικρά» αλλά δύσκολα...

Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

ΣΤΟ Ιόνιο, στις 26 Ιουνίου, ξεκίνησαν σε δύο περιοχές τουρκοαλβανική αεροναυτική άσκηση και άσκηση έρευνας και διάσωσης. Η αλβανική ΥΠΑ ζήτησε από την αντίστοιχη ελληνική ΥΠΑ να εκδώσει ΝΟΤΑΜ για τη δέσμευση των περιοχών αυτών στον διεθνή εναέριο χώρο, εντός του FIR Αθηνών.

Ο κλαυσίγελως αρχίζει από εδώ και πέρα. Η ελληνική φρεγάτα που εξυπηρετεί τις ανάγκες μας στο Ιόνιο βρίσκεται εκτός ενεργείας, ενδεχομένως στην Κέρκυρα. Ετσι η παρακολούθηση της τουρκοαλβανικής άσκησης έχει ανατεθεί σε... ξύλινο (κατά το ήμισυ) παλαιό ναρκαλιευτικό σκάφος, το οποίο βεβαίως κινείται με ταχύτητα χελώνας!...

ΤΟ σοβαρότερο όμως είναι ότι με την υπαναχώρηση της προηγούμενης κυβέρνησης στη χρηματοδότηση αναβάθμισης των δύο ναυτικών βάσεων στην Αλβανία, το έργο ανέλαβαν, με το αζημίωτο βεβαίως, οι Τούρκοι. Ετσι, η μεν Αθήνα παίρνει τους 12 βαθμούς της Αλβανίας στη Γιουροβίζιον, αλλά η Αγκυρα παίρνει το αλβανικό 12 στην πολιτική της απέναντι στη χώρα αυτή.

Η Αθήνα αντέδρασε προληπτικώς σε υψηλούς τόνους για τις προχθεσινές βόλτες του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Τσεσμέ» στο Βόρειο Αιγαίο και στα διεθνή ύδατα.

Η Αθήνα όμως δεν βρίσκει να πει λέξη για την εν εξελίξει αεροναυτική άσκηση της Τουρκίας στην περιοχή μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης και μάλιστα σε απόσταση μόνον 5,6 ν.μ. από τις ελληνικές ακτές, δηλαδή εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, ενώ η περιοχή τείνει να εξελιχθεί σε μόνιμο τουρκικό πεδίο βολής!

ΟΙ αρμοδιότητες της Ελλάδας στην έρευνα και διάσωση τείνει να καταστεί «είδος πολυτελείας», καθώς ο αρμόδιος Διεθνής Οργανισμός ICAO δείχνει να προτιμά τις υπηρεσίες της Ιταλίας και της Τουρκίας στην περιοχή και όχι της Ελλάδας.

ΕΔΩ και τρία χρόνια ο ICAO έχει καταστήσει την Ελλάδα ανύπαρκτη σε ό,τι αφορά την παρακολούθηση της έρευνας και διάσωσης από δορυφόρο. Ετσι, η περιοχή που προσδιορίζεται ως «ευθεία γραμμή» από τη Θεσσαλονίκη και τη Λαμία μέχρι την Κρήτη και δυτικά βρίσκεται υπό «τον έλεγχο» της Ιταλίας και η υπόλοιπη περιοχή ανατολικά έχει παραδοθεί στον έλεγχο της Τουρκίας, με τα δορυφορικά κέντρα των δύο χωρών να εκτελούν τις αρμοδιότητες που «κανονικά» θα έπρεπε να έχει η Ελλάδα.

ΟΛΑ τα παραπάνω μπορεί να φαίνονται «μικρά» και «ατάκτως ερριμμένα», αλλά αυτά όταν συνδεθούν αποτελούν το παζλ μιας εξωτερικής πολιτικής που παρουσιάζει εδώ και πολλά χρόνια «αρνητικό ισοζύγιο».

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Το ’παν κι έγινε

Tου Παντελη Μπουκαλα

Η μεμψιμοιρία και ο αρνητισμός, αυτά θα μας φάνε. Η απροθυμία να δούμε το φως στην άκρη του τούνελ κι ας μας το δείχνουν τόσα δάχτυλα και τόσοι πρωτοπόροι. Φως μάς δείχνουν κι εμείς βλέπουμε στάχτη. Θαρρείς και αποφασίσαμε να πορευόμαστε με οδηγό τον Σεφέρη στις πιο απαισιόδοξες στιγμές του, στο «Τετράδιο γυμνασμάτων»:
«Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε.
Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη.
Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε.
Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη.
Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας.
Εγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε τη στάχτη».
Κάπως έτσι. Αν όχι και χειρότερα.

Κι όμως. Αν βγούμε λίγο έξω από τις προκαταλήψεις μας, αν αποδεσμευτούμε από τα στερεότυπά μας, ίσως δούμε ότι τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά και πιστέψουμε ότι οφείλουμε λίγη θετική σκέψη και ότι δικαιούμαστε λίγη αισιοδοξία.

Μας έλεγαν λοιπόν προεκλογικά ότι ξέρουν πού βρίσκονται τα αναγκαία χρήματα και θα τα βρούνε. Αστόχησαν; Οχι βέβαια. Τα χρήματα τα βρήκαν – στις περικοπές των μισθών και των συντάξεων και στους καινούργιους φόρους. Είχαν μήπως προσδιορίσει από πού θα τα αντλήσουν; Οχι βέβαια, τόσο αφελείς δεν ήταν. Αρα το φταίξιμο δεν είναι δικό τους· δικό μας είναι, που ακούσαμε αυτά που θέλαμε ν’ ακούσουμε.

Είπαν έπειτα πως, μόλις πάρουν την εξουσία, θα φροντίσουν να μην υπάρχει πια και να μη βασανίζεται η «γενιά των επτακοσίων ευρώ». Και πράγματι. Με γενναιοδωρία ισότιμη της κοινωνικής έγνοιας τους, εξάλειψαν από τον κοινωνικό χάρτη αυτό το απαράδεκτο στίγμα, αναβαθμίζοντας (για λέξεις πρόκειται, όποιο νόημα θέλουμε τους δίνουμε) τη γενιά των επτακοσίων ευρώ σε γενιά των εξακοσίων, αν όχι και των 550

Είπαν ότι βασική τους προτεραιότητα θα είναι η εξίσωση ανδρών και γυναικών. Ε, το ’παν και το ’καναν: Γυναίκες και άνδρες θα βγαίνουν στη σύνταξη στην ίδια ηλικία, ώστε κανείς να μην ευνοείται ούτε να νιώθει αδικημένος.

Είπαν επίσης ότι θα αναστήσουν την άμεση δημοκρατία των προγόνων. Και όντως, τίποτα δεν μεσολαβεί ανάμεσα στη σκέψη του πρωθυπουργού και στις εντολές που δίνει, ούτε καν το υπουργικό συμβούλιο ή η Βουλή· μόνο το ΔΝΤ παρεισδύει, αλλά αυτό είναι ξένο και δεν μετράει, γιατί τι δουλειά έχουν οι ξένοι με την άμεση δημοκρατία και τους προγόνους μας.

Είπαν ακόμα ότι θα θεσπίσουν την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, για να απλουστευτούν τα πράγματα. Και ιδού. Χωρίς τη βοήθεια της πιο μοντέρνας τεχνολογίας, τις τηλεδιασκέψεις, τα e-mail κ.λπ., πώς θα μπορούσε ο πρωθυπουργός, στα αλλεπάλληλα της ζωής του ταξίδια, να καθοδηγεί τους υφισταμένους του;

Είπαν επιπλέον ότι θα θεμελιώσουν τη διά βίου μάθηση. Και το ’καναν. Ποιο σχολείο καλύτερο από τη ζωή, ποια μάθηση πολυτιμότερη από την εμπειρική; Γι’ αυτό και αποφάσισαν να δουλεύουμε ώς τις έσχατες μέρες μας. Για να μαθαίνουμε, όχι για να παθαίνουμε.

Μα τι άλλο θέλουμε πια οι ανικανοποίητοι;

Φτου σας! Φτου σας! Φτου σας!

Γράφει ο Ο Φ. Χατζημανατής,
Λυσιμαχίας 24, Αθήνα

(...) Απευθύνομαι κατευθείαν στο ελληνικό πολιτικό Κατεστημένο:
Το "Κ" επελέγη κεφαλαίο για να στοχοποιήσει και όχι για να δώσει εννοιολογική σημασία:

Φτου σας! Φτου σας! Φτου σας!

Μόνο αυτές οι λέξεις έρχονται στο μυαλό μου, προκειμένου να εξωτερικεύσω τη βαθύτατη αγανάκτησή μου και την τεράστια πικρία μου, για την παταγώδη αποτυχία, και ανικανότητά σας να οδηγήσετε τη χώρα σε υγιή και σταθερά μονοπάτια προόδου και ευημερίας μετά τη μεταπολίτευση.

"Φάγατε"- όχι όλοι σας, όμως ξέρετε πολύ καλά ποιοι από σας- τεράστια ποσά της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Είχαν δοθεί αυτά για διαρθρωτικές δομές στην ανάπτυξη της χώρας και κατέληξαν στις τσέπες είτε τις δικές σας, είτε των φίλων σας, συγγενών, κουμπάρων, ημέτερων, συνδικαλισταράδων, κομματόσκυλων κ. λπ κ.λπ.

Ησασταν οι εκλεγμένοι ταγοί μας- τρομάρα μας- και μας αφήνατε να ζούμε στον ψεύτικο κόσμο των ψευδαισθήσεων με τα ξένα δανεικά, το πλαστικό χρήμα και τα εορτοδάνεια. Το μόνο που σας ενδιέφερεεπαναλαμβάνω όχι όλους- ήταν η μίζα, η λαμογιά, η ατιμωρησία, το υπουργικό και βουλευτικό σας άσυλο.

Εφιάλτης σας ήταν μόνο η φράση "πολιτικό κόστος" στον... μικρόκοσμο των κομμάτων σας. Το μόνο που κάνατε ήταν να προσφέρετε αφειδώς ασυλία και ατιμωρησία στους ενόχους και να δίνετε αυξήσεις και τεράστια ποσά αναδρομικών στη δικαστική εξουσία και επειδή "ακολουθούσατε νομικά" το μισθολόγιο των δικαστικών, αυξάνατε κι εσείς το... πενιχρό σας εισόδημα!

Το ξέρω, χρησιμοποιώ σκληρή γλώσσα, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

Με αναγκάσατε, εσείς, το πολιτικό κατεστημένο να προσθέσω δίπλα στο "γονιδιακό" μου ελληνικό φιλότιμο και τη λέξη: χαιρεκακία. Γιατί, δεν σας το κρύβω, χαίρομαι κατά βάθος, σήμερα στα 65 μου χρόνια, που με την επέμβαση της άυλης, αλλά και ανελέητης, συνάμα τρόικας (Ευρωπαϊκή Ενωση- Κεντρική Τράπεζα- ΔΝΤ), στα οικονομικά μας, εσείς, κύριοι, του σάπιου πολιτικού κατεστημένου θα χάσετε μέρος της εξουσίας σας και δεν θα έχετε πλέον πολλά περιθώρια... λαμογιάς.

Για την πατρίδα μου μόνο λυπάμαι που χάνει μέρος της εθνικής κυριαρχίας (...)

ΥΠΕΡΟΧΑ ΠΡΩΙΝΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΕΣ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ

Αρθρο για τις διακοπές
Του  ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΣΙΚΑ

Πολλά είναι τα blogsκαι οι εφημερίδες που σχολίασαν την περίφημη ‘Μαρίνα’ και τον αξιαγάπητο ‘Βασίλη’ της καμπάνιας «Μένουμε Ελλάδα» του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης. Στο επίκεντρο της κριτικής που ασκήθηκε βρέθηκε τόσο η ποιότητα της «μοναδικής εξυπηρέτησης» του Βασίλη και των «υπέροχων πρωινών» της Μαρίνας που συχνά είναι κατώτερη τριτοκοσμικών standards, όσο και το κόστος τους που είναι απαγορευτικό για τους περισσότερους Έλληνες.

Έχοντας μόλις επιστρέψει και εγώ απο μια ‘Μαρίνα’ και έναν ‘Βασίλη’, θα ήθελα να προσθέσω κάποιες σκέψεις, σχετικά με την καμπάνια αυτή.

Δεν θα σταθώ ούτε στο κόστος ούτε στην ποιότητα των υπηρεσιών που μου πρόσφεραν. Κάθε φορά που «μένω Ελλάδα» είμαι αποφασισμένος να αποδεχτώ κάθε είδους ποιότητα και οικονομικό κόστος που συνοδεύει την επιλογή μου

Θα επικεντρωθώ όμως στο απόλυτο ΡΙΣΚΟ επιβίωσης που παίρνουμε όλοι μας κατ’ επανάληψη , ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ τώρα, για να καταφέρουμε για λίγες ημέρες το χρόνο να γευτούμε τα «πρωινά» κάποιας Μαρίνας ή κάποιου Βασίλη είτε αυτά είναι υπέροχα και φθηνά είτε άθλια και πανάκριβα

Ένα ρίσκο που πιστεύω πως μόνο με την μορφή ερωτημάτων , μπορώ να αποδώσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ερωτημάτων που απευθύνονται τόσο στους σημερινούς κυβερνητικούς εμπνευστές των τρισάθλιων διαφημιστικών τουριστικών «σλόγκαν» , όσο και στους παντός κοματικού χρώματος επίδοξους μελλοντικούς διαδόχους τους

Ως πότε θα πηγαίνω στην αξέχαστη Μαρίνα σας, χωρίς να υπάρχει ένα διάζωμα στο δρόμο μου , να με προστατεύει από τον κάθε άσχετο Κυρ-Βασίλη που αφού πήρε τα υπέροχα «πρωινά» του και τα αλκοολούχα «μεσημεριανά» του, βγήκε παγανιά?

Ως πότε θα πηγαίνω στην αξέχαστη Μαρίνα σας μέσω ενός κατ’ ευφημισμό εθνικού δικτύου, με τον κίνδυνο είτε να πεταχτούν μπροστά μου τα γιδοπρόβατα του Κυρ-Βασίλη, ή και ο Κυρ-Βασίλης ο ίδιος καβάλα στο «τρακτέρι» του ?

Ως πότε θα πηγαίνω στην αξέχαστη Μαρίνα σας, περνώντας μέσα από αιώνια οδικά εργοτάξια-καρμανιόλες? Από τότε που αρχίζουν οι παιδικές μου μνήμες, δεν θυμάμαι ούτε ένα ταξίδι, να μην δίνει την εντύπωση διέλευσης εργοταξίου.
Κύριοι κυβερνόντες τέως, νυν, και μέλλοντες, είστε ικανοί να παραδώσετε έστω και μια εκατοντάδα χιλιομέτρων ποιοτικού ασφάλτινου δικτύου χωρίς να χρειαστεί να το αγγίξετε για τα επόμενα πέντε χρόνια?

Ως πότεθα πηγαίνω στην αξέχαστη Μαρίνα σας, με τον κίνδυνο το τραίνο μου να εμπλακεί σε σύγκρουση με το αυτοκίνητο του κάθε απρόσεκτου κυρ-Βασίλη σε μια από τις εκατοντάδες ισόπεδες διασταυρώσεις του οδικού δικτύου με το δίκτυο του ΟΣΕ?

Ως πότεθα πηγαίνω στην αξέχαστη Μαρίνα σας με πλωτά φέρετρα που πρόσφατα (Ιουλιος2009) η Γερμανική Λέσχη Αυτοκινήτου ADACτα χαρακτήρισε ως σαπιοκάραβα και το εδώ Υπουργείο μίλησε απλά για «υπερβολές»? ( http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4529271&ct=1  )

Ως πότε θα πετάω προς την αξέχαστη Μαρίνα σας με κίνδυνο να με ‘ρίξουν’ τα laserτου κανακάρη του κυρ-Βασίλη που έχει βρει ως παιχνίδι να τυφλώνει κυβερνήτες αεροσκαφών τη στιγμή της προσγείωσης ή της απογείωσης στα ξέφραγα αμπέλια της επαρχίας που τα λέτε αεροδρόμια?

Και κάθε φορά που με το καλό θα φτάνω στην αξέχαστη Μαρίνα σας, ως πότε θα ζω με την αγωνία για το αν υπάρχει δυνατότητα άμεσης επιστροφής σε περίπτωση προβλήματος υγείας μιας και χρόνια τώρα η εμφάνιση σοβαρού προβλήματος υγείας εκεί που σερβίρει τα υπέροχα «πρωινά» της η Μαρίνα σας μεταφράζεται σε μόνιμες διακοπές «εν τόπω χλοερώ» αν ο παθών δε μεταφερθεί άμεσα στον «πολιτισμό»?

Αλήθεια το ίδιο αξέχαστοι με την Μαρίνα και τον Βασίλη σας, δεν ήταν και ο Φοίβος με την Αθηνά σας?

Πού παίρνουν άραγε το «πρωινό» τους οι δυο αυτές «ψυχές»που είδαν το φώς του ηλίου το 2004, και που τα γεννητούρια τους τα πληρώσαμε κάτι παραπάνω από 24 δις ευρώ ? Γιατί δεν χρησιμοποιείτε τα ονόματά τους στην καμπάνια σας και εφευρίσκετε νέες «αξέχαστες» προσωπικότητες?

Μήπως την στιγμή που σε εμάς λέτε «Μένουμε Ελλάδα» αυτοί λάκισαν για να μην τους συνθλίψουν τα εγκαταλελειμμένα αλλά επίσης «αξέχαστα» Ολυμπιακά Ακίνητα και οι συμπληγάδες που έχετε σπείρει σε κάθε γωνιά αυτού του τόπου?

Εδώ ξεχάσατε ακριβοπληρωμένες Ολυμπιακές συγκινήσεις που ΔΕΝ θα ξανανιώσουμε ποτέ και τολμάτε να μιλάτε για τα αξέχαστα “breakfasts” της Μαρίνας σας ?

Οι αστείες προτάσεις σας να «μείνουμε Ελλάδα» για τα αξέχαστα «πρωινά» της Μαρίνας σας, από το ένα αυτί μου μπαίνουν και από το άλλο βγαίνουν

Αν «μένω Ελλάδα» είναι μόνο και μόνο διότι για ένα μυστήριο λόγο αγαπώ ακόμα τόσο την πατρίδα μου όσο και τις Μαρίνες της ότι είδους "πρωινά" και αν που σερβίρουν

Και αυτό που ποτέ δεν θα ξεχάσω είναι η ανικανότητά σας και οι ατέλειωτες συμπληγάδες που για δεκαετίες «φυτεύετε» και «ξεχνάτε» σε κάθε είδους 'οδό' που μου προτείνετε να διαβώ «μένοντας Ελλάδα» για τα κεράσματα της «αξέχαστης» Μαρίνας σας…

Διακοπές της κρίσης

Το φετινό καλοκαίρι μοιάζει να σκιάζεται από το μαύρο σύννεφο της οικονομικής κρίσης. Ολοένα και περισσότερες οικογένειες, αλλά και εργένηδες που δεν έχουν την πολυτέλεια δικού τους εξοχικού ή την επιλογή να μείνουν σε φίλους και συγγενείς, σκέφτονται σοβαρά την εναλλακτική να μείνουν σπίτι τους κατά τη διάρκεια της άδειάς τους, προκειμένου έτσι να μη σπαταλήσουν ένα σωρό χρήματα για διαμονή και φαγητό. Σ' αυτό συντείνει το ότι η χώρα μας δεν φημίζεται για τις οικονομικές τιμές της στα τουριστικά καταλύματα και το ότι οι τιμές σε ταβέρνες και καφέ είναι -παρά την κρίση- ακόμα τσιμπημένες.

Ωστόσο, παρά την αναμφίβολα άσχημη οικονομική κατάσταση που επικρατεί, δεν υπάρχει λόγος να στερηθείτε φέτος τις διακοπές σας. Αρκεί να είστε ευέλικτοι, ανοιχτοί σε νέες προκλήσεις και... δικτυωμένοι. Και θα εκπλαγείτε ανακαλύπτοντας πόσες εναλλακτικές έχετε!

Διακοπές ανταλλαγής: μια καλή λύση για οικογένειες
Μέχρι τώρα, το σπίτι σας όσο λείπατε σε διακοπές ήταν κλειστό, σωστά; Φέτος μπορείτε να το αλλάξετε αυτό προς όφελός σας. Στον Ιστό υπάρχουν πολλά προγράμματα ανταλλαγής σπιτιών που δουλεύουν ως εξής: γίνεστε μέλη, καταχωρίζετε τα στοιχεία του σπιτιού σας (πού βρίσκεται, αν είστε καπνιστές, αν είναι κοντά σε θάλασσα, κοντά σε συγκοινωνίες και ποιες, πόσα δωμάτια έχει, αν δέχεστε κατοικίδια κ.λπ.) και γράφετε ποια περίοδο ενδιαφέρεστε να φύγετε για διακοπές και ποιοι προορισμοί σας κάνουν κλικ.

Στη συνέχεια ψάχνετε άτομα, και πάλι μέσα από το site, που να θέλουν να επισκεφθούν τη δική σας χώρα και πόλη. Βλέπετε τα χαρακτηριστικά των δικών τους σπιτιών, τσεκάρετε σε ποιο από αυτά θα μπορούσατε να μείνετε κατά τη διάρκεια των διακοπών σας και έρχεστε σε επαφή με τους ιδιοκτήτες τους. Η συνέχεια είναι απλή: είτε συμφωνείτε να ανταλλάξετε σπίτια για τις διακοπές σας, είτε -αν δεν είστε ικανοποιημένοι από κάτι στην επικοινωνία σας- δεν συμφωνείτε και ψάχνετε για... άλλα.

Παράλληλα, είναι πολύ πιθανό να επικοινωνήσουν μαζί σας και άλλοι ενδιαφερόμενοι ιδιοκτήτες που θα δουν το σπίτι σας και θα θέλουν να σας προτείνουν ανταλλαγή. Και φυσικά μπορείτε να επιλέξετε να πάτε όπου τραβάει η όρεξή σας, από νησί στην Ελλάδα, από χώρες της Ευρώπης, μέχρι την Ασία και την Αμερική! Με τον τρόπο αυτό δεν επιβαρύνεστε καθόλου με έξοδα παραμονής, ενώ μπορείτε να μαγειρεύετε μέσα στο σπίτι όπου θα μένετε γλιτώνοντας και το φαγητό έξω.

Και μην τρομάζετε τι μπορεί να συμβεί στο σπίτι σας με «ξένους» να μένουν μέσα: οι δικλίδες ασφαλείας (όπως θα διαπιστώσετε και μόνοι σας σερφάροντας στα παρακάτω sites) εγγυώνται ότι δεν θα υπάρξει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Το μόνο που θα χρειαστεί να κάνετε είναι να χαλαρώσετε και να μην έχετε ενδοιασμούς να δοκιμάσετε αυτή την καινούργια εμπειρία.

Φιλοξενηθείτε σε... καναπέ: η λύση για τους περιπετειώδεις εργένηδες, τους νέους, πιθανώς και τα ζευγάρια
Εχετε καναπέ στο σπίτι σας; Ισως κάποιο έξτρα κρεβάτι για να φιλοξενείτε φίλους που... ξεμένουν σπίτι σας; Τέλεια! Τότε μπορείτε να γίνετε μέλη της παγκόσμιας ομάδας των «ταξιδιωτών του καναπέ». Το couch surfing είναι μια μόδα που ξεκίνησε εδώ και δεκαετίες, αλλά μόνο τα τελευταία χρόνια μπήκε ως πρακτική στη λογική των Ελλήνων, και πάλι όμως, μόνο των νεότερων και πιο... ανοιχτών στην περιπέτεια και την έλλειψη πολυτέλειας.

Οι ταξιδευτές του καναπέ είναι ένα κίνημα που επιτρέπει σε όλους να επισκεφθούν κάθε σημείο του πλανήτη, με μόνη προϋπόθεση ότι δεν θα κάνουν πολυτελείς διακοπές, αλλά θα ζήσουν σαν ντόπιοι στον τόπο που θα επισκεφθούν.

Το «σύστημα» λειτουργεί ως εξής: εγγράφεστε μέλη σε κάποιον από τους παρακάτω ιστότοπους, δηλώνοντας πόσα άτομα μπορείτε να φιλοξενήσετε στο σπίτι σας και για ποιους μήνες. Ακόμα, γράφετε αν προτίθεστε να ξεναγήσετε τους φιλοξενούμενούς σας, πού μένετε, μερικά στοιχεία για τον χαρακτήρα σας (τι σας αρέσει και τι όχι, τα χόμπι σας, ποιες γλώσσες μιλάτε κ.λπ.). Στη συνέχεια θα επικοινωνήσουν μαζί σας όσοι θα ήθελαν να φιλοξενηθούν στον... καναπέ σας. Αφού μιλήσετε online, τους δέχεστε ή τους απορρίπτετε. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και εσείς: εντοπίζετε το μέρος που θέλετε να πάτε, βρίσκετε τους πιο ενδιαφέροντες... καναπέδες και κάνετε την κρούση σας. Το πιθανότερο (συνήθως έτσι γίνεται) είναι να σας δεχτούν! Μετά, το μόνο που σας μένει είναι να ετοιμάσετε βαλίτσες και καλό ταξίδι!

Να σημειώσουμε ότι και σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν δικλίδες για την ασφάλεια τη δική σας και αυτών που θα σας φιλοξενήσουν ή που θα μείνουν στο σπίτι σας.

Ενημερωθείτε για τις εναλλακτικές διακοπές φιλοξενίας και ανταλλαγής σπιτιών με μια επίσκεψη στα:

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Η... Εκάλη

Από τον ΦΙΛΙΠΠΟ ΣΥΡΙΓΟ

Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα. Πώς γίνεται ένας φάκελος-βόμβα, με όνομα αποστολέα και τόπο κατοικίας του, που προκαλούν πολύ σοβαρές απορίες, να φτάνει στο πολιτικό γραφείο ενός υπουργού, ο οποίος βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα και ο φάκελος αυτός να μην αξιολογείται ως ύποπτος;

ΑΛΛΑ, αντιθέτως, έπειτα από τρεις μέρες... ανάπαυσης στο πολιτικό γραφείο να προωθείται στο άκρως ευαίσθητο υπουργείο, στο οποίο άρχει ο εν λόγω υπουργός, να μπαίνει σ' αυτό χωρίς να περάσει έλεγχο (δηλαδή από την «πίσω πόρτα») και να καταλήγει στο υπουργικό γραφείο, όπου, όταν εκρήγνυται, σκοτώνει τον πιο στενό συνεργάτη του υπουργού;

Ο κ. Μ. Χρυσοχοΐδης, παρ' ό,τι μόνος αρμόδιος να εξηγήσει όλ' αυτά, δεν δείχνει πρόθυμος να το κάνει. Ισως γιατί αναζητεί ακόμα τις απαντήσεις που δεν θα τον θέσουν ενώπιον των προφανών ευθυνών του, για τις οποίες, πάντως, δεν φαίνεται να πολυενδιαφέρεται ούτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

ΚΙ όμως, ο φάκελος-βόμβα δεν σκότωσε μόνο έναν αθώο (και ανυποψίαστο, όπως αποδεικνύεται) αξιωματικό της Αστυνομίας, αλλά ταυτόχρονα έπληξε καίρια την όποια αξιοπιστία έχει απομείνει στη χώρα μας διεθνώς. Οσο για την ήττα που προκάλεσε στις υπηρεσίες ασφαλείας και προσωπικά στον αρμόδιο υπουργό, αυτή, κατά έναν τρόπο, συμψηφίζεται με τα μέχρι σήμερα κατορθώματά τους στον τομέα της τρομοκρατίας, απ' όπου φαίνεται ότι προήλθε το οδυνηρό χτύπημα.

ΛΕΝΕ, λοιπόν, ότι ο φάκελος-βόμβα έγραφε «Χρήστος Καραβέλας, Εκάλη»! Πράγμα που, αν ήταν αλήθεια, θα εσήμαινε ότι ο διαβόητος υπαρχηγός του Χριστοφοράκου είχε επιστρέψει από το εξωτερικό, όπου φυγοδικούσε επί μήνες, και βρισκόταν στο σπίτι του! Και ενδεχομένως απευθυνόταν στον υπουργό για να διαπραγματευθεί την... παράδοσή του!

ΚΙ αν το όνομα του αποστολέα (μαζί και ο τόπος κατοικίας) ήταν παραπλανητικό; Εδώ ακριβώς μπαίνουν τα δύσκολα. Γιατί κάποιος θα έπρεπε να το υποπτευθεί και να προκαλέσει μια σωτήρια κινητοποίηση. Αλλωστε η φυγή του Καραβέλα είχε κάνει μεγάλο ντόρο, οπότε τουλάχιστον οι στενοί συνεργάτες τού υπουργού θα έπρεπε να προσέξουν και το όνομα και τον υποτιθέμενο τόπο κατοικίας του αποστολέα και να πράξουν τα δέοντα.

ΜΕ λίγα λόγια, ο Καραβέλας ήταν αδύνατο να φυγοδικεί στο εξωτερικό και ταυτόχρονα να στέλνει φακέλους από το σπίτι του στην Εκάλη! Εκτός, βέβαια, αν κανένας δεν έδωσε σημασία ούτε στο όνομα ούτε στον τόπο κατοικίας, οπότε τι καθόμαστε και συζητάμε τώρα...

ΓΙΑ τον τρόπο, πάντως, που λειτουργούν τόσο το πολιτικό γραφείο του κ. Χρυσοχοΐδη όσο και το υπουργείο του και ειδικότερα το υπουργικό του γραφείο, όπου επίσης δεν κατέστη δυνατή η επισήμανση του ύποπτου φακέλου, ο υπεύθυνος είναι ένας: ο ίδιος ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης! Ο οποίος ενώ, όπως αποδεικνύεται, δεν μπορεί να προστατέψει τον εαυτό του και τους συνεργάτες του, επιμένει να υπόσχεται ότι θα σώσει την Ελλάδα από το κοινό έγκλημα και την τρομοκρατία...

ΥΓ. Μόνη λογική εξήγηση για την ομαδική αδράνεια των συνεργατών του υπουργού είναι να πίστεψαν ότι με τον φάκελο ο Καραβέλας τού έστελνε κάποιο δώρο για τον πρόσφατο γάμο του!

Προσοχή, κίνδυνος χιονοστιβάδας χρέους...

Αρθρο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του ΤΙΜΟΤΗΥ GARTON ASH / The Guardian

Νομίζω πως ήρθε ο καιρός να γνωρίσω τους παντοδύναμους και εννοώ, φυσικά, τις αγορές ομολόγων. Μπροστά τους γονατίζουν κυβερνήσεις και ο κόσμος ολόκληρος τρέμει. O Βρετανός υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν μόλις παρουσίασε τα πιο δρακόντεια οικονομικά μέτρα στη ζώσα μνήμη της Βρετανίας. Ηταν μία θυσία στον βωμό της κοινώς αποκαλούμενης «αγοράς».

Αν πιστεύετε ότι πίσω από αυτόν τον όρο κρύβονται ολύμπιες θεότητες με αλαζονική συμπεριφορά και γεμάτες μυστήριο, μάλλον πλανάσθε. Απλώς πρόκειται για χιλιάδες άνδρες και αρκετά λιγότερες γυναίκες, οι οποίοι μοιάζουν πιο τρομοκρατημένοι από μας. Ισως αυτό να ισχύει επειδή πληρώνονται για να είναι νευρικοί, αλλά και επειδή αντιλαμβάνονται πολύ καλύτερα από εμάς πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Αυτό συμβαίνει ώς ένα βαθμό, επειδή ο κίνδυνος προέρχεται και από εκείνους - αυτό που οι κοινωνικοί επιστήμονες χαρακτηρίζουν συλλογικό πρόβλημα.

Χιλιάδες χρηματιστές και διαπραγματευτές λαμβάνουν ατομικά αποφάσεις λογικές, τουλάχιστον σε βραχυπρόθεσμη βάση - οι οποίες όμως συλλογικά είναι παράλογες. Ενα ουσιαστικό χαρακτηριστικό των διεθνών κεφαλαιαγορών έχει να κάνει με το ότι οι συμμετέχοντες σε αυτές λειτουργούν ταυτοχρόνως και ως δρώντες και ως θεατές.

Ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος, ο οποίος ξόδεψε τη μισή ζωή του προσπαθώντας να εξηγήσει το φαινόμενο «αγορά», δήλωσε προ ημερών στο Λονδίνο: «Οι αγορές δεν αποτυπώνουν πολύ καλά τα γεγονότα, εν μέρει γιατί τα δημιουργούν και οι ίδιες». Οι πραγματικότητες γεννούν προσδοκίες, με τη σειρά τους οι προσδοκίες δημιουργούν πραγματικότητες και ούτω καθ’ εξής.

Ενας αναλυτής με τον οποίο συνομίλησα έχει μία ενδιαφέρουσα μεταφορά για τις ομολογιακές αγορές. Σήμερα, όπως ισχυρίζεται, οι αγορές βρίσκονται στη θέση των σκιέρ προ της απειλής μιας «χιονοστιβάδας». Μία κυβέρνηση που χρεοκοπεί ενδεχομένως να προξενήσει αλυσιδωτή αντίδραση με επικείμενες χρεοκοπίες. Η διαδικασία επιταχύνεται με τη διάλυση τραπεζών, οι οποίες κατέχουν πολλά από τα κρατικά ομόλογα της προβληματικής χώρας. Υπάρχει, βέβαια, μία διαφορά. Ακόμα και αν συγκεντρωθούν χιλιάδες σκιέρ, ο φόβος τους μήπως δημιουργηθεί χιονοστιβάδα καθόλου δεν επηρεάζει το φαινόμενο. Στις αγορές, αντιθέτως, ο φόβος προκαλεί ακραία καιρικά φαινόμενα.

Βέβαια, για να επαληθευθεί η απειλή πρέπει να υπάρχει χιόνι. Η υπερθέρμανση των αγορών και ο υπερδανεισμός τους συνέτειναν στον όγκο του χιονιού, χωρίς εκείνες να φέρουν την πρώτιστη ευθύνη. Οι κυβερνήσεις, και οι επιχειρήσεις, και εσείς, και εγώ, διά του διττού ρόλου μας των καταναλωτών και ψηφοφόρων, συμβάλαμε στη συσώρευση του χιονιού. Αυτό το οποίο με αφοπλιστική καθαρότητα δείχνει η ομολογιακή αγορά στον αναπτυγμένο κόσμο (αν και όχι σε όλον) και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες είναι τρεις λέξεις: «χρέος» και «δημογραφικό πρόβλημα».

Τα τελευταία 50 χρόνια συγκεντρώσαμε ένα επαχθές χρέος ως εταιρείες, νοικοκυριά και κράτη. Μετά την κρίση το επίκεντρο μετατοπίστηκε από τον μη βιώσιμο ιδιωτικό δανεισμό στον μη βιώσιμο δημόσιο δανεισμό. Την ώρα λοιπόν που οι τραπεζίτες διασκεδάζουν στα γιοτ τους, η κρίση του ιδιωτικού δανεισμού έχει εξελιχθεί σε κρίση του δημοσίου. Επιπλέον, τα πειθαρχημένα και συνετά κράτη με υψηλές αποταμιεύσεις και εξαγωγές, όπως η Κίνα και η Γερμανία, είχαν εξαρτηθεί από την έκρηξη του δανεισμού στις άλλες χωρες, οι οποίες και αγόραζαν τα δικά τους προϊόντα

Παράλληλα, οι άνδρες και οι γυναίκες που γεννήθηκαν στον πόλεμο και λίγο μετά οδεύουν προς τη συνταξιοδότηση και οι άνω των 65 ετών αυξάνονται ολοένα και περισσότερο. Θα πρέπει, λοιπόν, να δουλεύουμε περισσότερο όλοι μας, εκτός εάν αποκτήσουμε, μαζικά, νέας ηλικίας και ικανοποιητικά ενσωματωμενους μεταναστευτικούς πληθυσμούς.

Το κοινωνικό μας κράτος θα γίνεται ανησυχητικά ισχνότερο και μετριότερο. Ο πέλεκυς του Βρετανού υπουργού Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν είναι απλώς μια μικρή πρόγευση των όσων θα ακολουθήσουν.

To veto or not to veto?

Άρθρο της 10ης Δεκεμβρίου 1999
του ΚΩΣΤΑ Δ. ΚΑΒΒΑΘΑ

Πάει καιρός τώρα που, με μεγάλη προσοχή παρακολουθώ όλα όσα γράφονται και λέγονται για το αν η Ελλάδα πρέπει να χρησιμοποιήσει το δικαίωμα της αρνησικυρίας (veto) για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Ορισμένοι συνάδελφοι έλεγαν ότι, μετά τη θερμή «φιλία» που αναπτύχθηκε στη διάρκεια των τελευταίων σεισμών, όπου οι δύο λαοί «αδελφωμένοι» τραγουδούσαν «εγώ Χριστό κι εσύ Αλλάχ», αλλά και τις δηλώσεις αιωνίας αγάπης που επακολούθησαν, οι «σύμμαχοι» βρήκαν την ευκαιρία να πιέσουν την Αθήνα να προβεί σε ακόμα μεγαλύτερες παραχωρήσεις.

Και ναι μεν, λένε, η Αθήνα έκανε το (συναισθηματικό) καθήκον της αλλά η Άγκυρα επέμεινε στην «σκληρή» της γραμμή. Επομένως, λένε οι ίδιοι, ο Έλληνας πρωθυπουργός βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση αφού, μετά τις δηλώσεις αγάπης και αιώνιας φιλίας του Υπ. Εξ. Γ. Παπανδρέου, είναι σχεδόν αδύνατον να χρησιμοποιήσει το όπλο της αρνησικυρίας καθ’ ότι θα δυσαρεστήσει τους ισχυρούς συμμάχους της χώρας σε μία περίοδο που κρίνεται η εισδοχή της χώρας στην ΟΝΕ.

Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης γίνεται ακόμα δυσκολότερη, λένε, διότι η Άγκυρα όχι μόνο δεν κάνει μία δήλωση «αγάπης» (έστω προσωρινής) αλλά απειλεί και με ένταση στο Αιγαίο αν η αίτηση της δεν γίνει δεκτή. Και, με βάση τον παραπάνω «προβληματισμό» γράφονται οι επιφυλλίδες και γίνονται τα βραδινά «τραπέζια» όπου politically correct δημοσιογράφοι καλούν πολιτικά ορθούς πολιτικούς για να «αναλύσουν» το πρόβλημα και να προβλέψουν τις εξελίξεις.

Τους παρακολουθώ και, ως ένας ταπεινός δημοσιογράφος που «γράφει γι’ αυτοκίνητα» δεν ξέρω ποιός κοροϊδεύει ποιόν. Κι’ αυτό γιατί, ακόμα και ένας πρωτοετής του πολιτικού ρεπορτάζ ή του εξωτερικού δελτίου, ακόμα και ο πολίτης που παρακολουθεί με κάποια σύνεση τα όσα συμβαίνουν στη γειτονιά μας γνωρίζει, η Τουρκία δεν πρόκειται να μπει ποτέ στη Ε.Ε.

Κανείς από τους «ισχυρούς» συμμάχους μας δεν θέλει να βρεθεί κάποια μέρα «αγκαλιά» με 70-100 εκατομμύρια μουσουλμάνους οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι φανατικοί ισλαμιστές με όσα η φράση υποδεικνύει ή υπονοεί.

Φαντάζεσθε την ημέρα που οι Βέλγοι, οι Ολλανδοί, οι Δανοί, ακόμα και οι παραδοσιακοί «φίλοι» της Τουρκίας οι Γερμανοί θα ξυπνήσουν και δίπλα τους θα κυκλοφορούν από 1 έως 5 εκατομμύρια Τούρκοι; Ούτε στα πιο άγρια όνειρα δεν θα έχουν δει τέτοιον εφιάλτη για τις τόσο καλά οργανωμένες κοινωνίες τους.

Τότε, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Γιατί τόσος θόρυβος για κάτι που «ποτέ των ποτών» δεν πρόκειται να γίνει πραγματικότητα;

Μία εξήγηση είναι ότι το «δίλημμα» δε ν είναι παρά to much ado about nothing ή μία τρικυμία (σ’ ένα φλιτζάνι τσάι).

Μία άλλη είναι ότι δεν πρόκειται παρά μιας «παράστασης» που στόχο έχει να καλύψει τα σχέδια του πραγματικού αφεντικού που δεν είναι άλλος από τις Η.Π.Α. Δεν θέλουν οι ευρωπαίοι αλλά θέλουν οι αμερικανοί.

Γιατί; ΄Ίσως διότι αν η Τουρκία γίνει μέλος τότε η διάλυση της …Ε.Ε. θα είναι ευκολότερη.

Μία άλλη είναι ότι η Ουάσιγκτον δεν θέλει ολόκληρη αλλά μέρος της Τουρκίας στην Ευρώπη και γι’ αυτό πιέζει την Αθήνα να κάνει «ματάκια» στην Άγκυρα.

Μία τρίτη (και πιθανότερη) είναι ότι όλα έχουν αποφασισθεί και επειδή λόγω έλλειψης σεισμών δεν γίνεται καμιά παράσταση παίζεται το έργο του αείμνηστου Μποστ. «Κουνηθώμεν λιγισθόμεν δίσκολα παραδοθόμεν» (αλλά στο τέλος παραδοθόμεν).

Δεν ξέρω… Εσείς οι αναγνώστες τι λέτε;

Νταβούτογλου: "πρέπει να αναληφθεί το κόστος, στην περίπτωση που η Τουρκία μείνει εκτός ΕΕ"

Το άνοιγμα ενός ακόμη κεφαλαίου των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ-Τουρκίας, που αφορά συγκεκριμένα «την ασφάλεια των τροφίμων, την κτηνιατρική και φυτο-υγειονομική πολιτική» αποφάσισε στις Βρυξέλλες η Ενταξιακή Διάσκεψη ΕΕ-Τουρκίας, που πραγματοποιήθηκε σε υπουργικό επίπεδο.

Με την απόφαση αυτη φτάνουν τα 13, από τα συνολικά 35, τα κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ-Τουρκίας, στα οποία έχει ανοίξει η διαπραγμάτευση.

Σε δηλώσεις του ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας Μιγκέλ Ανχελ Μορατίνος τόνισε ότι η σημερινή απόφαση αποτελεί ισχυρό μήνυμα πως η Τουρκία ευθυγραμμίζεται με τα ευρωπαϊκά κριτήρια και αποδεικνύει πως η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας παραμένει πολύ ζωντανή και σημειώνει πρόοδο.

Σε ότι αφορά τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων τόνισε ότι δεν υφίσταται καμία αλλαγή στην πολιτική της ΕΕ και ότι συνεχίζονται οι εργασίες για το άνοιγμα νέων κεφαλαίων.

Αναφερόμενος στο Κυπριακό, ο υπουργός εξωτερικών της Ισπανίας δήλωσε ότι στη διάρκεια της ισπανικής προεδρίας σημειώθηκε πρόοδος στις συνομιλίες τονίζοντας ότι «εργαζόμαστε όλοι για μια συνολική λύση του Κυπριακού». Ο κ. Μορατίνος εμφανίστηκε αισιόδοξος για την πορεία των συνομιλιών για το Κυπριακό και επεσήμανε τη δέσμευση των δύο πλευρών για την εξεύρεση λύσης με βάση τις διεθνείς συμφωνίες. Ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας εξέφρασε ακόμη την ελπίδα να προχωρήσουν οι συζητήσεις μεταξύ των δύο ηγετών ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να μιλάμε, όπως είπε, για πρόοδο στο Κυπριακό.

Ο αρμόδιος για τη διεύρυνση επίτροπος Στέφαν Φούλε δήλωσε ότι το κλειδί για το άνοιγμα νέων κεφαλαίων στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις ΕΕ-Τουρκία βρίσκεται στα χέρια της Αγκυρας. Τόνισε παράλληλα ότι η συνέχιση των διαπραγματεύσεων βασίζεται στην επίδειξη αξιοπιστίας τόσο από την πλευρά της ΕΕ για δέσμευση στην ενταξιακή διαδικασία για την οποία, όπως είπε, δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία όσο και από την πλευρά της Τουρκίας για συνέχιση των μεταρρυθμίσεων.

Ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου εξέφρασε τη δέσμευση της Τουρκίας για συνέχιση της ενταξιακής διαδικασίας και προώθησης των μεταρρυθμίσεων.

Σε ότι αφορά το Κυπριακό ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την επίλυσή του τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι κανένα ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο δεν μπορεί να κατηγορήσει την Αγκυρα για τη στάση της στο Κυπριακό. Ο Α. Νταβούτογλου ζήτησε να υπάρχει από την ΕΕ ίση αντιμετώπιση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων οι οποίοι, όπως είπε, έχουν τιμωρηθεί για τη στάση τους στο Κυπριακό και ζήτησε να υπάρξει επανεξέταση των οκτώ κεφαλαίων που έχουν παγώσει λόγω του Πρωτοκόλλου της Αγκυρας. Εξέφρασε επίσης την ελπίδα επί βελγικής προεδρίας να υπάρξει υπογραφή της Συμφωνίας επανεισδοχής μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ και νέα πρόοδος στο θέμα των διευκολύνσεων για τις θεωρήσεις σε Τούρκους πολίτες.

Ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και επικεφαλής στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις ΕΕ-Τουρκίας, Ενγκεμέν Μπαγκίς εξέφρασε την ελπίδα στο δεύτερο εξάμηνο του 2010 να ανοίξουν τα κεφάλαια των διαπραγματεύσεων που αφορούν την Παιδεία, τον Πολιτισμό και την Ενέργεια.

Σε ότι αφορά την προοπτική ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ είπε ότι το Κυπριακό δεν θα πρέπει να επηρεάσει την ένταξη της Τουρκίας όπως έγινε δηλαδή, σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, με την ένταξη της Μεγάλης Βρετανίας που διατηρεί βάσεις στην Κύπρο αλλά και της Ελλάδας. «Υπάρχει κόστος που θα πρέπει να αναληφθεί σε περίπτωση που η Τουρκία μείνει εκτός ΕΕ», είπε χαρακτηριστικά ο Ε. Μπαγκίς.

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Πόκερ µε τους τραπεζίτες


Ο κόσµος στον οποίο ζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι ιδιωτικός. Γεγονότα όπως η 11η Σεπτεµβρίου δεν συζητιούνται ποτέ. Το µόνο που έχει σηµασία είναι οι δικές τους σκέψεις, τα δικά τους συναισθήµατα.

Τα περισσότερα βιβλία που έχουν γραφτεί για τη χρηµατοπιστωτική κρίση προσπαθούν να απαντήσουν σε δύο βασικά ερωτήµατα: πώς φτάσαµε εδώ και ποιος φέρει την ευθύνη.

Τα βιβλία (όπως η Θύελλα του Βίνσεντ Κέιµπλ και το Πολύ µεγάλες για να καταρρεύσουν του Αντριου Ρος Σόρκιν) είναι, έτσι, κατ ανάγκην ερευνητικά. Υπάρχει όµως και µία άλλη σειρά ερωτηµάτων, ψυχολογικού χαρακτήρα, τα οποία δεν απαντώνται µε την οικονοµική προσέγγιση του θέµατος. Πώς είναι να έχεις απεριόριστα χρήµατα στη διάθεσή σου; Τι είδους άνθρωπος γίνεσαι; Ποιες σχέσεις διαµορφώνεις µε το περιβάλλον σου αλλά και µε τον υπόλοιπο κόσµο;

Δύο καινούργια αµερικανικά µυθιστορήµατα επιχειρούν να δώσουν απάντηση µεταφέροντάς µας στο µυαλό των πάµπλουτων πρωταγωνιστών τους.

Στο επίκεντρο του πρώτου, που λέγεται Union Αtlantic, είναι τοποθετηµένο το 2002 και υπογράφεται από τον Ανταµ Χάσλετ, βρίσκεται ο Νταγκ Φάνινγκ, ένας πρώην αξιωµατικός του Ναυτικού που συνέχισε την καριέρα του σε µια τράπεζα της Βοστώνης µετατρέποντάς τη σε ένα από τα τέσσερα µεγαλύτερα χρηµατοπιστωτικά ιδρύµατα της χώρας. Για να το επιτύχει, χρησιµοποίησε διάφορες σκοτεινές µεθόδους όπως η δηµιουργία µιας holding company µε αποκλειστικό σκοπό τη διευκόλυνση του δανεισµού από το εµπορικό στο επενδυτικό σκέλος της εταιρείας. Ολες οι σχέσεις του καθορίζονται από συσχετισµούς εξουσίας. Λίγο µετά την πρόσληψη της γραµµατέως του κοιµάται µαζί της, ώστε να την κάνει συνένοχη. Οπως λέει ο συγγραφέας στην Οµπζέρβερ, «ο Νταγκ ενσαρκώνει µια συγκεκριµένη κατηγορία αµερικανικού αρσενικού. Και ένα από τα πράγµατα που διαπίστωσα γράφοντας γι αυτόν ήταν ότι το συναίσθηµα που τον τόνωνε ήταν η οργή».

Πρωταγωνιστές του δεύτερου µυθιστορήµατος ( Τα προνόµια, του Τζόναθαν Ντι) είναι ο Ανταµ και η Σίνθια Μόρεϊ, δύο κοµψοί Αµερικανοί που παντρεύονται στα 25 τους, εγκαθίστανται στο Μανχάταν, κάνουν δύο παιδιά και, χάρις στις ικανότητες του Ανταµ τόσο στο τραπεζικό σύστηµα όσο και στην εσωτερική πληροφόρηση, αποκτούν κολοσσιαία περιουσία.
Στο τέλος του µυθιστορήµατος, η οικογένεια έχει το δικό της φιλανθρωπικό ίδρυµα και µετακινείται µε ιδιωτικό τζετ. Οταν η Σίνθια φτάνει σε ένα νοσοκοµείο της Φλόριντα για να επισκεφθεί τον ετοιµοθάνατο πατέρα της, το πρώτο πράγµα που της έρχεται στο µυαλό είναι να αγοράσει το κτίριο.

«Οι άνθρωποι αυτοί», λέει ο συγγραφέας, «έχουν την ικανότητα, ακόµη κι αν παίζεις πόκερ µαζί τους, να µην επηρεάζονται από τα λάθη τους. Αν εγώ έµπαινα στον κόσµο τους, την πρώτη φορά που θα έχανα πολλά χρήµατα θα µε καταλάµβανε πανικός».

Τι προβλέπει η νομοθεσία για το υποβρύχιο ψάρεμα

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία η υποβρύχια ερασιτεχνική αλιεία απαγορεύεται:

Κατά τον μήνα Μάιο κάθε χρόνου, αμέσως μετά τη δύση μέχρι την ανατολή του ηλίου και σε άτομα που δεν έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους.

Ακόμα, απαγορεύεται το υποβρύχιο ψάρεμα σε απόσταση 200 μέτρων από:

Το σημείο όπου συνήθως κολυμπούν οι λουόμενοι.

Λιμενικά έργα ή ναυτιλιακές σημάνσεις ή σκάφη, ή άλλα πλωτά μέσα αλιείας, καθώς και τα δίχτυα με εμφανή σήμανση.

Αγκυροβολημένα πλοία.

Θαλάσσιες ζώνες διέλευσης σκαφών, καθώς και εισόδους - εξόδους λιμανιών ή αγκυροβολίων.

Επιπλέον, απαγορεύεται στους ερασιτέχνες υποβρύχιους ψαράδες να χρησιμοποιούν:

Οποιαδήποτε μορφή καταδυτικής συσκευής παροχής αέρα από σκάφος ή φορητή αυτόνομη καταδυτική συσκευή. Επίσης απαγορεύεται να υπάρχουν αναπνευστικές συσκευές στα σκάφη και γενικά τα πλωτά μέσα που χρησιμοποιούνται από αυτούς.

Καμάκι, που η προσωπική του χρήση να προέρχεται από την εκπυρσοκρότηση εκρηκτικής ύλης ή άλλου χημικού μείγματος.

Υποβρύχιο φως.

Τέλος, οι ερασιτέχνες "ψαροτουφεκάδες" όταν είναι σε κατάδυση υποχρεούνται να φέρουν έναν επιπλέον πλαστικό σημαντήρα, κίτρινου χρώματος, ο οποίος να φέρει κίτρινη σημαία με διαγώνια κόκκινη γραμμή, στα οποία αναγράφονται τα ψηφία Υ.Δ. (υποβρύχια δραστηριότητα) και σε κανονικές συνθήκες να είναι ορατός από απόσταση τουλάχιστον 300 μέτρων.

Εάν ο υποβρύχιος ψαράς συνοδεύεται από πλωτό, η σημαία αυτή πρέπει να είναι στερεωμένη σε εμφανές σημείο πάνω σε αυτό, ενώ ο ίδιος πρέπει να κινείται σε ακτίνα 50 μέτρων από τον σημαντήρα ή το πλωτό.

Πηγή: Διεύθυνση Λιμενικής Αστυνομίας/ Λιμενικό Σώμα.

Έβρεξε Ρούβλια στη Μόσχα!!!

Του ΘΑΝΑΣΗ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ

Δέκα εκατομμύρια ρούβλια σε χαρτονομίσματα των 5.000... έβρεξε την περασμένη εβδομάδα στο Βαρσάφσκοε Σοσέ, μια από τις κεντρικές λεωφόρους της Μόσχας.

Μιμούμενος τις αστυνομικές ταινίες, που είχε δει, άρχισε να πετάει τα χρήματα στον δρόμο ο Μπαρίς Σίμονοφ, στέλεχος της Υπηρεσίας Αλιείας της χώρας, όταν κατάλαβε πλέον ότι δεν μπορούσε να ξεφύγει από το κυνηγητό της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας. Λίγο νωρίτερα ο Σίμονοφ είχε εισπράξει τα σημαδεμένα χαρτονομίσματα από ρωσική εταιρεία, που προσπαθούσε να ξεπεράσει τους διοικητικούς σκοπέλους και να εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας, πριν αναγκαστεί να συνεργαστεί με τις Αρχές, στις οποίες καταγγέλθηκαν οι υποψίες για τα στελέχη, που τα «έπιαναν» για να διευκολύνουν με τις απαραίτητες άδειες.

Ο Σίμονοφ τράκαρε οδηγώντας το τζιπ του και πετώντας ταυτόχρονα τα χρήματα στον δρόμο, μια εξέλιξη που δεν φαίνεται να περίμεναν οι διώκτες του, οι οποίοι αναγκάστηκαν να κλείσουν τη λεωφόρο και να προσπαθήσουν να συλλέξουν τα χαρτονομίσματα, που έπαιρνε ο αέρας, αλλά και οι διερχόμενοι οδηγοί. Περίπου το ένα εκατομμύριο ρούβλια από τα δέκα (262.000 ευρώ ) φαίνεται πως χάθηκε οριστικά, παρά το ότι ήταν σημαδεμένο, όμως η επιχείρηση θεωρείται επιτυχής, αφού συνελήφθη και ο προϊστάμενος του Σίμονοφ, Ρομάν Πόστνικοφ.

Οι Σίμονοφ και Πόστνικοφ δραστηριοποιούνταν σ' έναν από τους πιο προσοδοφόρους τομείς, την αθλητική-ερασιτεχνική αλιεία, όμως είχαν υποπέσει σε διάφορα παραπτώματα και παρακολουθούνταν στο πλαίσιο της καμπάνιας για την «εκρίζωση της διαφθοράς» από τον ρωσικό δημόσιο τομέα, μια από τις πιο φιλόδοξες υποσχέσεις του προέδρου Μεντβιέντεφ.

Στην υπόθεση ενεπλάκη μάλλον απρόσκλητος και ο Δήμος της Μόσχας, όταν ο εκπρόσωπος Τύπου της τοπικής κυβέρνησης κάλεσε τους δημοσιογράφους «να είναι πιο προσεκτικοί» όταν αναφέρονται σε συλλήψεις διεφθαρμένων στελεχών του ομοσπονδιακού δημόσιου τομέα, που δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με την κυβέρνηση της Μόσχας. Ο Σεργκέι Τσόι μάλιστα θύμισε ότι οι Αρχές της Μόσχας είχαν συγκρουστεί με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αλιείας, ο επικεφαλής της οποίας κατηγόρησε την ηγεσία της ρωσικής πρωτεύουσας ότι «εμποδίζει και δεν επιθυμεί επενδύσεις», επειδή ο δήμος αρνήθηκε να συναινέσει σε αίτημά του να δοθεί άδεια λειτουργίας σε εστιατόριο με ψάρια κατά παράκαμψη του νόμου, που θέλει κάθε ενοικίαση δημοτικής ιδιοκτησίας να γίνεται αυστηρά μέσω διαγωνισμού.

«Μετά την απάντησή μας ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Αλιείας Αντρέι Κράινι δεν επανήλθε, προφανώς γιατί οι διαγωνισμοί και οι γενικής ισχύος κανόνες δεν βολεύουν τις δουλειές του» είπε καυστικά ο εκπρόσωπος του δημάρχου της Μόσχας Γιούρι Λουσκόφ, ο οποίος υφίσταται ένα ολοφάνερο «πρέσινγκ» από τον ρωσικό Τύπο με κατηγορίες και υπονοούμενα για διαφθορά και κραυγαλέα εύνοια υπέρ των «δικών μας επιχειρηματιών». Πρώτη μεταξύ αυτών η σύζυγος του δημάρχου Γιλένα Μπατούρινα, πλουσιότερη γυναίκα-επιχειρηματίας στη Ρωσία και από τις πλουσιότερες παγκοσμίως και μάλιστα στον τομέα των κατασκευών.

Στις συχνές επικρίσεις του Τύπου προστέθηκε χθες εις βάρος του δήμου και η επισήμως απαγορευμένη διαδήλωση διαμαρτυρίας, που διοργάνωσε ακριβώς απέναντι από το ιστορικό κτίριο του Δημαρχείου και στο άγαλμα του ιδρυτή της Μόσχας Γιούρι Νταλγκαρούκι το «Αριστερό Μέτωπο». Πριν συλληφθούν από την αστυνομία της πόλης με το τυπικό πρόσχημα της έλλειψης άδειας συγκέντρωσης στον πιο κεντρικό δρόμο της Μόσχας, την οδό Τβερσκάγια, οι υποστηρικτές του Μετώπου, εκφράζοντας όλο και πιο μεγάλο τμήμα της κοινής γνώμης της ρωσικής πρωτεύουσας, εμφανίστηκαν με μαύρες κορδέλες, ένδειξη της καταψήφισης του Γ. Λουσκόφ και ζήτησαν απευθείας εκλογές των τοπικών ηγετών και όχι διορισμό τους από το Κρεμλίνο.

"Επίγεια σοφία"

"Τα ελαττώματα του διαρρήκτη είναι τα προσόντα του επενδυτή κεφαλαίων"
GEORGE BERNARD SHAW (Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας)


"Οι άνθρωποι των χρηματιστηρίων και ειδικότερα της Γουόλ Στριτ δεν μαθαίνουν τίποτα και ξεχνούν τα πάντα"
BENJAMIN GRAYHAN (Αμερικανός οικονομολόγος)

"Έτσι και η Γουολ Στριτ δει εφιάλτη, όλoς ο κόσμος πρέπει να την βοηθήσει να πέσει ξανά για ύπνο"
WILL ROGERS (Αμερικανος ηθοποιός)

Σαν σήμερα (1/7/ΧΧΧΧ)

1200: Οι Κινέζοι δημιουργούν τα πρώτα γυαλιά ηλίου από κρύσταλλο

1858: Ο Κάρολος Δαρβίνος σε ομιλία του στη Linnean Society του Λονδίνου αποκαλύπτει τη θεωρία του περί της εξέλιξης των ειδών και της φυσικής επιλογής

1924: Ο Άντι Ντάσλερ και ο αδελφός του Ρούντολφ ιδρύουν εταιρία κατασκευής αθλητικών παπουτσιών. Τον Απρίλιο του 1948 τα δύο αδέλφια θα χωρίσουν... Ο Άντι θα ιδρύσει την Adidas και ο Ρούντολφ την Puma.

1944: Συστήνεται το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα. Το δολάριο αντικαθιστά τον χρυσό ως μέσο των διεθνών συναλλαγών.

1963: Ο Αριστοτέλης Ωνάσης αγοράζει τον Σκορπιό.

1989: Σχηματίζεται κυβέρνηση συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας - Συνασπισμού, με πρωθυπουργό τον Τζανή Τζανετάκη.

1860: Πεθαίνει ο αμερικανός εφευρέτης του ελαστικού Τσαρλς Γκουντγίαρ

1904: Πεθαίνει ο ρώσος θεατρικός συγγραφέας Άντον Τσέχοφ