"Ή εμείς ή κανείς"
— pontifex maximus (@pontifex1054) September 23, 2026
Κάποιοι πίστεψαν στα rebranding.
Τα χρήματα της μπουρζουαζίας μάλλον πήγαν χαμένα.
Παραμένει ο ίδιος διχαστικός τύπος που κάθε φορά που θέλει να πετύχει κάτι ξυπνά τα εμφυλιακά πάθη της κοινωνίας.
Από το όνομα του κόμματος μέχρι τη συνθηματολογία.#Τσιπρας pic.twitter.com/scrVEkUZAN
Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Δεν ήταν αβροφροσύνη. Ο Τσίπρας, λέει, χαίρεται για κάθε μισή μονάδα που παίρνει το ΠΑΣΟΚ.
Ηταν σαρκασμός.
Το μάζεψε σε δεύτερο χρόνο η εκπρόσωπός του, στην οποία ανήκει και η απόφανση ότι «με το ΠΑΣΟΚ δεν είμαστε όμορα κόμματα».
Τώρα λέει δεν είμαστε ούτε αντίπαλοι. Τρέχουμε απλώς στον «προγραμματικό ανταγωνισμό».
Θα ήταν λάθος για την ΕΛΑΣ να φανεί ότι εγκλωβίζεται σε μια μάχη για τη δεύτερη θέση. Μπορεί οι δημοσκοπήσεις μετά τη ΔΕΘ να δείχνουν ότι η δεύτερη θέση είναι αμφίρροπη. Αλλά τον Τσίπρα δεν θα τον συνέφερε να φαίνεται ότι εμπλέκεται σε διμέτωπο. Μετριέται με τον Μητσοτάκη, όχι με τον Ανδρουλάκη. Τον Ανδρουλάκη τον περιφρονεί: «Μακάρι, ο άνθρωπος…».
Θα είχε νόημα αυτή η στάση. Να χλευάζει ο Τσίπρας την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αλλά να κολακεύει τους ψηφοφόρους του. Να υποτιμά το πρόσωπο, αλλά να κρατάει με το κόμμα μια εγγύτητα που θα του είναι αναγκαία μετεκλογικά.
Πώς όμως μπορεί να είναι καθαρό ένα μήνυμα που επιχειρεί να συνδυάσει ζάχαρη και δηλητήριο;
Στο «ή εμείς ή κανείς», ο πρώτος που κατατάσσεται στο «κανείς» είναι ο Ανδρουλάκης. Το λέει ρητώς ο πρώην πρωθυπουργός και η εκπρόσωπός του: Η ΕΛΑΣ υπάρχει επειδή απέτυχε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Είχε τρία χρόνια κατά τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ διαλυόταν και δεν κατάφερε να κλονίσει το imperium του Μητσοτάκη.
Αρα τι λέει η Κουφονικολάκου;
Οτι είναι η ΕΛΑΣ σε «προγραμματική» άμιλλα με τον κανένα;
Οτι αναγνωρίζει ως ισότιμη δύναμη εκείνον που ονομάζει ανύπαρκτο;
Ο Τσίπρας δεν έχει κρύψει πάντως τις προθέσεις του: Αντιλαμβάνεται τις εκλογές ως αναμέτρηση δύο γύρων – σαν τον Ιούνιο του 2012, είπε. Ομολογεί έτσι ότι σκοπεύει να λεηλατήσει το ΠΑΣΟΚ μετά την πρώτη κάλπη, εγείροντας το πρόταγμα του «προοδευτικού μετώπου» για την «πολιτική αλλαγή».
Θα μπορούσε να είναι λιγότερο εκδηλωτικός ως προς τον στρατηγικό στόχο της απορρόφησης του «κανενός»;
Με το ποσοστό του να πλησιάζει μετά βίας την επίδοση της ήττας του 2023, ο Τσίπρας οφείλει να παρουσιάσει ένα σενάριο που να ηχεί ρεαλιστικό και να του ανοίγει τον διάδρομο προς τη διεκδίκηση της εξουσίας. Σενάριο ορθόδοξης συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο σενάριο ηγεμονίας, στο οποίο ο δεύτερος απορροφά διά της «σκούπας» του αντιμητσοτακικού μετώπου τον τρίτο.
Ο Τσίπρας φυσικά και δεν χαίρεται όταν «τσιμπάει» το ΠΑΣΟΚ. Ξέρει πως ό,τι χάνει ο ίδιος το κερδίζει πιθανότατα το όμορο-που-δεν-το-λέμε-όμορο κόμμα. Ξέρει πως …
όσο κι αν το ξορκίζει, η πρώτη μάχη που πρέπει να δώσει για να έχει μέλλον η επάνοδός του στην πολιτική είναι για τη δεύτερη θέση.
Κι όπως φαίνεται μέχρι τώρα, δεν έχει καταφέρει να αφήσει καθαρά πίσω του τον κανένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου