Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ
Παλιός φίλος του και στενός συνεργάτης του Α. Τσίπρα - σήμερα σφοδρός πολέμιός του - έγραψε στο Διαδίκτυο, γεμάτος χολή: «Ευτυχώς εκλογές θα έχουμε πριν τον Αύγουστο, γιατί θα τον βλέπαμε να σέρνεται στα γόνατα μπροστά στην Παναγία της Τήνου».
Ας μην είναι τόσο σίγουρος ο Κ.Β., καθώς υπάρχει ένα ενδεχόμενο κατά τον Σεπτέμβριο να έχουμε και πάλι εκλογές. Οπότε ίσως απολαύσει και αυτό το θέαμα. Μια σκέψη έκανα.
Φυσικά, υπήρξε πλήθος ειρωνικών σχολίων για την επίσκεψη του πρώην πρωθυπουργού στο Άγιο Όρος. Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που πήγε εκεί. Ξαναβρέθηκε στο μακρινό, μνημονιακό 2014, όταν σε μια στιγμή θρησκευτικού και επαναστατικού οίστρου παρομοίωσε τους μοναχούς με τους αριστερούς αντάρτες Ζαπατίστας του Μεξικού. Αυτή η κουβέντα του ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην ισχυρή τότε αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλες, ηρωικές εποχές της επελαύνουσας ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Ως πρωθυπουργός φρόντιζε να έχει άριστες σχέσεις με την Εκκλησία της Ελλάδας και πολύ καλώς έπραττε. Πέραν των τακτικών γευμάτων με τον Αρχιεπίσκοπο, ικανοποιούσε όλα τα αιτήματά του. Μέχρι και τον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη εκπαραθύρωσε από το υπουργείο του, το 2016, καθώς ο υπουργός ήταν ένθερμος υποστηρικτής του χωρισμού της Εκκλησίας από το Κράτος, μια πάγια, καταστατική θέση της Αριστεράς.
Ρεαλιστής ων ο Α. Τσίπρας αντιλήφθηκε σχετικά γρήγορα αυτό που είχε αντιληφθεί και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Με την Εκκλησία δεν τα βάζεις! Καλή η συνθηματολογία, αλλά η εξουσία είναι καλύτερη. Και ο Α. Τσίπρας τότε, το μόνο που δεν ήθελε, μέσα στη δίνη του μνημονίου, ήταν να ανοίξει ένα μέτωπο με τον Αρχιεπίσκοπο και την Ιερά Σύνοδο. Όλα τα είχε, οι λαοσυνάξεις του έλειπαν.
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η προχθεσινή επίσκεψή του στο Άγιο Όρος ίσως θα έπρεπε να τύχει λιγότερων δηκτικών σχολίων. Βέβαια, και αυτός με μια δήλωση γεμάτη θρησκευτικό μυστικισμό - «ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα κι ακούγεται στον Άδη» -έδωσε λαβή για αυτά τα σχόλια. Κανένας δεν μπορεί να εμβαθύνει στις συνειδήσεις των ανθρώπων για να διαπιστώσει την αυθεντικότητα των όσων λένε σε τέτοιες στιγμές. Μπορεί η συγκεκριμένη επίσκεψη να ήταν μέρος του rebranding, μπορεί να πήγε εκεί από μια βαθύτερη εσωτερική ανάγκη, ο καθένας διαλέγει ό,τι θέλει.
Πάντως, για να προλάβω τον «ψαγμένο» αναγνώστη. Η επίσκεψη του Χαρίλαου Φλωράκη στο Άγιο Όρος, το 1995, ήταν ποιοτικά διαφορετική. Ακολούθησε η εξομολόγησή του, λίγο αργότερα μέσα στον Περισσό, σε έναν μοναχό, τον Αθανάσιο Σιμωνοπετρίτη, με τον οποίον είχαν κτιστεί σχέσεις εμπιστοσύνης, ενώ είναι γνωστή η δήλωσή του - ανθρώπινη και πολιτική - πως: «Έπρεπε...
να είχα επισκεφτεί το Άγιο Όρος από νέος. Θα ήταν καλύτερα για μένα και για την Ελλάδα».
Ο Α. Τσίπρας δεν κουβαλά τα βιώματα του Χ. Φλωράκη. Είναι λογικό η επίσκεψη του στο Άγιο Όρος να μην έχει το ίδιο πνευματικό βάθος, άλλωστε είναι και πολύ πιο νέος. Είτε πήγε εκεί ως ριμπράντης είτε ως θεοσεβούμενος, τράβηξε την προσοχή μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου