Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ
Οι ταινίες του Χάρρυ Κλυνν περιείχαν παρωδίες διαφημίσεων. Μία από αυτές στόχευε σε γάλα εβαπορέ που μεγαλώνει γερά παιδιά. Βλέπουμε τον μακαρίτη ως στρουμπουλό και ελαφρώς άχαρο παιδί στην εφηβεία. Φοράει ριγέ μπλούζα, διόλου κολακευτική για τη σιλουέτα, λευκή βερμούδα, κοντά καλτσάκια με κόκκινη ρίγα και αθλητικά παπούτσια. Και τρέχει σαν ξεκούρδιστο παιχνίδι.
Ε, το θυμήθηκα όταν είδα τον Τσίπρα να παίζει μπάσκετ με τον Αγγελο Κορωνιό. Ο πρώην καλαθοσφαιριστής εντάσσεται στην dream team της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Ο Τσίπρας, για τα χρόνια και τα κιλά του, στέκεται αξιοπρεπώς. Ομως η σκηνή δεν παύει να είναι βαθιά κωμική. Και σε προδιαθέτει για τα καλύτερα που, ενδεχομένως, θα έρθουν.
Αν έπαιξε μπάσκετ, γιατί να μην κάνει και καμιά σέντρα στο χορτάρι; Ισως και ένα μπλόκο στο φιλέ, για να μας δείξει πώς θα σταματήσει τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.
Οταν βλέπεις έναν πρώην πρωθυπουργό να παίζει μπάσκετ σε διαφημιστικό σποτ, δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν:
Είτε είναι σε δύσκολη θέση είτε ξέρει κάτι που εμείς δεν μάθαμε ακόμη.
Ας πάρουμε την πρώτη εκδοχή. Η δημοσκοπική κόπωση υποχρεώνει τον άνδρα να θυσιάσει την εικόνα του στον βωμό του viral. Αυτομάτως, ένα ακροατήριο, κυρίως νεανικό, ανακαλεί στη μνήμη του τον Τσίπρα. Θυμάται ότι υπάρχει. Και βλέπει έναν συμπαθή, χαλαρό τύπο να χτυπάει το τόπι. Μη λησμονείτε ότι του χρόνου θα ψηφίσουν παιδιά που, όταν ο Τσίπρας εξελέγη πρωθυπουργός, εκείνα πήγαιναν στο νηπιαγωγείο. Κάποια θα μπορούσαν, ακόμη και τότε, να γίνουν υπουργοί του, αλλά αυτή είναι άλλη συζήτηση.
Και τώρα, ας δούμε την άλλη εκδοχή. Ο Τσίπρας και το επικοινωνιακό επιτελείο του είναι τόσο μπροστά, που ούτε η ματιά μας μπορεί να τους προλάβει. Και παρασκευάζουν την επικοινωνιακή συνταγή τους με τα πιο φρέσκα υλικά που κυκλοφορούν. Μας δείχνει σφρίγος, έξω καρδιά, χιούμορ και διάθεση αυτοσαρκασμού. Τα χαλάει κάπως στην πρόζα. Ο Τσίπρας μάς λέει ότι, αν δεν κερδίσει στον πρώτο γύρο, θα τα καταφέρει στον δεύτερο. Και συγκρίνει τον Μητσοτάκη με τη μαύρη γάτα των προληπτικών. Να τα παιδιά του νηπιαγωγείου πάλι μπροστά μας! Τώρα με το χιούμορ τους.
Είναι, πάντως, διαφορετικός. Στην αρχή δεν μιλούσε για Αριστερά. Μετά, όμως, έφτιαξε κόμμα με αριστερό προσδιορισμό. Αποφεύγει τα λεκτικά πυροτεχνήματα, εμφανίζεται πιο εγκρατής. Δεν επενδύει τόσο στην οργή, όσο στην προοπτική.
Μέχρι στιγμής, επιδίδεται σε one man show. Και έτσι εμφανίζονται δύο μεγάλα προβλήματα.
Το πρώτο: δεν υπάρχουν στελέχη
Το δεύτερο: συχνά δείχνει να μην είναι ο εαυτός του.
Υπάρχει ωστόσο και κάτι ειρωνικό, που βγάζει επιδεικτικά τη γλώσσα:
Κάποτε ...
ο Τσίπρας θα τα κορόιδευε όλα αυτά με τα σορτσάκια και τις μπάλες. Θα τα έβρισκε φθηνά κόλπα του μάρκετινγκ, που δεν αρμόζουν σε αριστερούς. Προσαρμόστηκε, όμως, στην εποχή.
Αυτό συμβολίζει και η επιλογή Κορωνιού.
Σπουδαίος παίκτης. Αλλά οι ομάδες του δεν τερμάτισαν ποτέ πάνω από την τρίτη θέση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου