"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑιο-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οταν διασκεδάζουν οι πολιτικοί

 Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ο κ. Ανδρουλάκης δηλώνει με έμφαση ότι δεν τον ενδιαφέρει να είναι το κόμμα του δεύτερο μετά τις εκλογές. 

Τον ενδιαφέρει να κυβερνήσει. 

Ακούγοντάς τον, σκέφτομαι ότι εκεί έγκειται η διαφορά μου από τον κ. Ανδρουλάκη. Εγώ δεν ενδιαφέρομαι να κυβερνήσω. Θα μου πείτε αυτό δεν αφορά κανέναν παρά μόνον εμένα και την ψυχική μου υγεία, όμως αναρωτιέμαι πόσους αφορά η επιθυμία, κυρίως δε η βεβαιότητα, του κ. Ανδρουλάκη ότι θα κυβερνήσει. Είναι μάλιστα τόσο βέβαιος, ώστε να θεωρεί περιττό να μας αποκαλύψει τον τρόπο με τον οποίον θα το επιτύχει. 

Αν και οι δημοσκοπήσεις τον δείχνουν τρίτο, δεν μοιάζει να ανησυχεί. Εχει αποκλείσει συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. και όταν τον ρωτούν για την ΕΛΑΣ, μας διαβεβαιώνει ότι μόλις εκλεγεί ο ίδιος, θα πέσουν αμέσως οι τιμές στα σούπερ μάρκετ. Εξάλλου, η σύμπραξη ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ δεν χρειάζεται να επισημοποιηθεί. Η κινητικότητα βουλευτών και πολιτευτών ανάμεσα στα δύο κόμματα είναι τόσο μεγάλη, ώστε τη σύμπραξη, όταν έρθει η ώρα, δεν θα την πάρει είδηση κανείς. 

Η μόνη δυσκολία είναι ότι και ο κ. Τσίπρας θέλει να κυβερνήσει. Και τον καταλαβαίνω.  

Του είναι δύσκολο να αφήσει να πάνε χαμένες τόσες θυσίες που έχει κάνει. Ως πρωθυπουργός κόντεψε να μας βγάλει από την Ευρώπη, στην αντιπολίτευση απλώς μας έβαζε τις φωνές, παραιτήθηκε από βουλευτής και ίδρυσε το δικό του κόμμα όταν διαπίστωσε ότι στην «Κεντροαριστερά» υπάρχουν προβλήματα τα οποία δεν μπορεί να λύσει μόνος του ο κ. Ανδρουλάκης. 

Είναι δεύτερος στις δημοσκοπήσεις, έως τις εκλογές μπορεί να είναι και τρίτος, όμως αυτό δεν δείχνει να τον ανησυχεί. Διότι είναι βέβαιος ότι θα κερδίσει την αυτοδυναμία και, αν δεν την κερδίσει, μας θύμισε ότι δεν έχει ποτέ συνεργαστεί με τη Δεξιά. Εξαιρείται ο κ. Καμμένος, ο οποίος επιβεβαιώνει τον κανόνα.  

Εξάλλου, υπάρχει πάντα ο κ. Ανδρουλάκης, με τον οποίον μπορεί να εναλλάσσεται ανά δεκαπενθήμερο στην πρωθυπουργία ώστε να καλύπτει ο ένας τα κενά που άφησε πίσω του ο άλλος.

Ο πλούτος της πολιτικής μας ζωής, πάντως, δεν περιορίζεται σε αυτούς τους δύο. 

 Η κ. Κωνσταντοπούλου μέχρι πριν από μερικούς μήνες δήλωνε έτοιμη να γίνει πρωθυπουργός, δυστυχώς όμως την υπονόμευσε ο σημερινός πρωθυπουργός αναβάλλοντας τις εκλογές, με αποτέλεσμα η κ. Ζωή να βαρεθεί να περιμένει και να ξεχάσει και την πρωθυπουργία και τον καταποντισμό της στις δημοσκοπήσεις.  

Αυτοδυναμία επιδιώκει και η κ. Καρυστιανού. Αυτή μάλιστα προβάλλει και ένα αφοπλιστικό επιχείρημα. Απειλεί πως αν δεν εκλεγεί θα φύγει από τη χώρα. 

Ολο αυτό το «πράμα», αγαπητέ αναγνώστη, λέγεται...

 

 πολιτική ζωή, κοινώς ανταγωνισμός στιβαρών εγκεφάλων για το μέλλον μας. Και για να μη θεωρείται ότι μεροληπτώ, αύριο θα ασχοληθώ και με τους άλλους.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: