Η κυβερνητική πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης, εκπλήσσει με την ένταση των μεθοδεύσεων εμβάθυνσης και εδραίωσης του κυβερνητικού ελέγχου κράτους και κοινωνίας με τρόπο έντεχνο και όχι ευθέως ορατό.
Πρώτιστη μεθόδευση, ο ασφυκτικός έλεγχος της Δικαιοσύνης, του κρισιμότερου κατά Τσίπρα "αρμού της εξουσίας", που ‘πρέπει’ να ελέγξει όποιος πολιτικός επιδιώκει διαιώνιση και απολυτοποίηση της εξουσίας του.
Κύριοι άξονες εμβάθυνσης και διεύρυνσης του ελέγχου της Δικαιοσύνης όχι από την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά εντέλει από το σημερινό κυβερνών κόμμα, οι εξής:
α) Μεταφορά αρμοδιότητας επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από την κυβέρνηση στη Βουλή και, εμμέσως, στο ισχυρότερο κοινοβουλευτικό κόμμα.
β) Μετατροπή τού, αυξημένα ελεγχόμενου από τη διορισμένη από τη Βουλή ηγεσία της Δικαιοσύνης, Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 100 (ΑΕΔ) σε συνταγματικό υπερ-δικαστήριο.
Ιδού πώς μεθοδεύονται αυτά, με αφετηρία την κυβερνητική πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 90 παρ. 5 περί επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης:
"Προαγωγές στις θέσεις των ανωτάτων δικαστών από ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, χωρίς κυβερνητική παρέμβαση, από κατάλογο τριών δικαστών για κάθε θέση που προτείνονται από τις οικείες ολομέλειες.".
Η πρόταση δεν αναφέρεται σε "προέδρους και αντιπροέδρους" των ανωτάτων δικαστηρίων, όπως το σημερινό άρθρο 90 παρ. 5, αλλά κατά γράμμα σε "ανώτατους δικαστές" γενικώς! Η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή θα αποφασίζει και ποιοι θα γίνονται Αρεοπαγίτες ή Σύμβουλοι Επικρατείας. Το άρθρο 90 παρ. 2, περί προαγωγών ανωτάτων δικαστών, θα παρακάμπτεται από το άρθρο 90 παρ. 5, που προφανώς θα επαναπροσδιορίζει τις κρίσεις της παρ. 2 ως "προτάσεις" (τριών προσώπων), από τις οποίες θα επιλέγονται οι προαγόμενοι δικαστές.
Συγκρίνοντας μάλιστα κυβερνητικές προτάσεις αναθεώρησης άλλων άρθρων (π.χ. του άρθρου 86), που ρητώς αναφέρονται σε αποφάσεις "με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών", τούτο σημαίνει εξ αντιδιαστολής ότι οι αποφάσεις για τις προαγωγές ανωτάτων δικαστών, θα λαμβάνονται με σχετική πλειοψηφία.
Αυτό, για έναν ακόμη λόγο: Δεν μπορεί να εξαρτάται η επιλογή όλων των ανωτάτων δικαστών από το εάν διαμορφώνεται κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Πόσο μάλλον που σήμερα οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ανέφικτη την αυτοδυναμία.
Με δεδομένο αυτό και επειδή οι κοινοβουλευτικές επιτροπές διαμορφώνονται αναλόγως την κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων, το πρώτο μη αυτοδύναμο κόμμα θα μπορεί:
1) Να εκμεταλλευτεί την προβλέψιμη αδυναμία του πολυδιασπασμένου λοιπού κοινοβουλίου να συμφωνήσει σε συγκεκριμένα πρόσωπα, ώστε να αποφασίζει μόνο του για τους προαγόμενους ανώτατους δικαστές με τη σχετική του πλειοψηφία.
2) Να διαμορφώνει συγκυριακές απόλυτες πλειοψηφίες με άλλα, μικρότερα κόμματα, όπως έπραξε τον Σεπτέμβριο 2023 με την Ελληνική Λύση για την Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών.
3) Να επιτυγχάνει την αδιόρατη συνειδησιακή ‘υποταγή’ προς αυτό κρισίμου τμήματος εκ των φιλόδοξων ανώτερων δικαστικών λειτουργών (ιδίως Προέδρων Εφετών και Εισαγγελέων Εφετών), αφού κυρίως αυτό θα αποφασίζει την προαγωγή τους, ασχέτως εάν μετέχει ή όχι στην κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση μεθοδεύει συνεπώς την εκ μέρους της επιλογή ή πάντως ισχυρή επιρροή επί της ηγεσίας της Δικαιοσύνης είτε παραμείνει μετεκλογικά μη αυτοδύναμη κυβέρνηση, είτε ακόμη ως αντιπολίτευση μεν, πρώτο κοινοβουλευτικό κόμμα δε.
Από μόνη της η κυβερνητική αυτοαντίληψη ότι θα παραμένουν τάχα "αιωνίως" πρώτο κόμμα και η προσαρμογή τού πολιτειακού χάρτη στη συγκεκριμένη αυτοαντίληψη, αποτελεί ιδιαίτερα επικίνδυνη θεσμικώς δοξασία.
Η προφανής σημασία των παραπάνω επιδιώξεων πολλαπλασιάζεται με τις προτεινόμενες αλλαγές στο ΑΕΔ.
Σήμερα μετέχουν στο ΑΕΔ οι τρεις (διορισμένοι από την κυβέρνηση) επικεφαλής των ανωτάτων δικαστηρίων, σε σύνολο όμως δεκατριών μελών: Τέσσερις Αρεοπαγίτες, τέσσερις Σύμβουλοι Επικρατείας και δύο καθηγητές νομικών σχολών επιλέγονται με κλήρωση.
Καθώς οι καθηγητές νομικής σπάνια ή ποτέ δεν αντιτάσσονται στους δικαστές, η αριθμητική υπεροχή οκτώ προς τρία των κληρωθέντων δικαστών σημαίνει ότι, εφόσον η κλήρωση γίνεται έντιμα (κάτι δυστυχώς όχι αυτονόητο), η πλειοψηφία στο ΑΕΔ διαμορφώνεται σήμερα από τους κληρωθέντες δικαστές και όχι από τους διορισμένους προέδρους.
Αν όμως οι κληρωθέντες δικαστές περιοριστούν σε τέσσερις, οι διορισμένοι τρεις επικεφαλής των ανωτάτων δικαστηρίων θα μπορούν εύκολα, προσελκύοντας μία μόνον ψήφο των κληρωθέντων δικαστών, να ανατρέψουν το ‘εις βάρος τους’ 3-4 σε 4-3 ή και περισσότερο.
Τούτο θα είναι ακόμη πιο εύκολο, εάν η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή επιλέγει κατά την κυβερνητική πρόταση όχι μόνον προέδρους και αντιπροέδρους ανωτάτων δικαστηρίων, αλλά το σύνολο των ανωτάτων δικαστών.
Μια ισχνή πλειοψηφία τριών ορισμένων από το πρώτο κόμμα επικεφαλής δικαστών συν ενός, επίσης προαχθέντος από το πρώτο κόμμα, αποκτά δυσανάλογη θεσμική ισχύ:
Διότι κατά την κυβερνητική πρόταση το ΑΕΔ θα αποφαίνεται προληπτικά για τη συνταγματικότητα ψηφισμένων νομοσχεδίων, με αποτέλεσμα δεσμευτικό για το σύνολο των δικαστηρίων!
Αυτό θα επιτρέπει στην κυβέρνηση την έγκριση αντισυνταγματικών νομοθετημάτων με την ψήφο των διορισμένων από το πρώτο κόμμα τριών επικεφαλής συν μία μόνον ακόμη δικαστική ψήφο, την οποία εύκολα θα βρίσκει.
Γιατί θα βρίσκει εύκολα;
Διότι η κυβέρνηση επιδιώκει μία ακόμη μείζονα βλάβη της δικαστικής ανεξαρτησίας: Την ανάθεση διοικητικών καθηκόντων σε δικαστές, που είχε καταργηθεί το 2001.
Ήδη σήμερα πολλοί δικαστές εκτελούν οιονεί κυβερνητικά καθήκοντα ως σύμβουλοι υπουργών. Παρότι κι αυτό κανονικά απαγορεύεται υπό την αναθεώρηση του 2001, λειτουργεί επαρκώς διαβρωτικά στις συνειδήσεις κρισίμου αριθμού δικαστών – ασφαλώς και ευτυχώς, όχι όλων.
Ας αναλογιστούμε λοιπόν ότι μια κυβέρνηση όπως η παρούσα ή όπως η κυβέρνηση Τσίπρα, θα ‘ανταλλάσσει’ χωρίς καν να χρειάζεται να το θέσει ανοικτά, την προσφερόμενη σε δικαστές διοικητική-κυβερνητική εξουσία, με επιρροή επί των δικαστικών αποφάσεων.
Οι δόλιες κυβερνητικές επιδιώξεις τεκμηριώνονται και από τις προτάσεις:
α) Κατάργησης του δικαστηρίου αγωγών κακοδικίας του άρθρου 99, όπου σήμερα μετέχουν δύο δικηγόροι, πρόσωπα δηλαδή με ισχυρές πιθανότητες να μην είναι κυβερνητικά ελεγχόμενοι.
β) Κατάργησης των ενόρκων από τα δικαστήρια εκδίκασης πολιτικών εγκλημάτων.
Για να ολοκληρωθεί η εικόνα των κυβερνητικών επιδιώξεων, το ελεγχόμενο από την κυβέρνηση ΑΕΔ θα αποφασίζει και…
για την έκπτωση δημάρχων και περιφερειαρχών, επιτρέποντας έτσι πλήρη κυβερνητική επιρροή επί αυτών.
Τέτοιες δομές θα είναι πρωτοφανείς στην ιστορία του ελλαδικού κράτους.
Στοιχειώδες καθήκον κάθε δημοκρατικού πολίτη, η ισχυρή και ηχηρή διαμαρτυρία έναντι τέτοιων μεθοδεύσεων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου