Ακολουθεί το σχέδιο της κυρά-Μαρίας για τα εθνικά θέματα:
— Johnny Hoston (@Johnnyhoston_2) June 10, 2026
«Πες μου Ταγίπ, πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια; Σε χτυπούσε ο πατέρας σου; Σου έφτιαχνε η μαμά σου μόνο μπάμιες; Πως συνδέονται τα παραπάνω, με την εχθρότητα σου προς την Ελλάδα;»
🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡 pic.twitter.com/56DC16uaBV
"μισό λεπτό Ταγίπ, πριν κάνεις απόβαση στο Καστελλόριζο θέλω να πας πιιιιίσω στην παιδική σου ηλικία." https://t.co/PbMlVAv4Nv pic.twitter.com/PLLQ1XLWhk
— τάσος (@kostasos) June 10, 2026
Πορτοσάλτε: Σήμερα ο Κασιμάτης έχει άρθρο “Ο Ερντογάν στο ντιβάνι της Μαρίας”. Το κυρίαρχο από τη συνέντευξη Καρυστιανού είναι πριν τις συζητήσεις Ελλάδας – Τουρκίας να περνούν από ψυχανάλυση οι Τούρκοι. pic.twitter.com/Vg0Jn5qVHR
— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) June 11, 2026
Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ
Τι σας είχα υποσχεθεί;
Το σόου του καλοκαιριού αρχίζει επιτέλους! Η Μαρία ανοίγει τα χαρτιά της και ξεκινά από την εξωτερική πολιτική.
Το πρώτο που επισημαίνει, αναφερόμενη ειδικά στα ελληνοτουρκικά, είναι ότι στα θέματα αυτά πρέπει να υπάρχει «μια γραμμή που δεν θα αλλάζει, ένα υπουργείο που δεν θα αλλάζει».
Καλή ιδέα, διότι μειώνεις δραστικά το κόστος της εξωτερικής πολιτικής, όταν τίποτα δεν αλλάζει. Εχεις τον τυφλοσούρτη και βάσει αυτού πηγαίνεις. Δεν χρειάζεται κιόλας να έχουμε έξυπνους διπλωμάτες, αυτή τη δουλειά θα μπορούν να την κάνουν και οι χαζοί. Επομένως, εξουδετερώνεται η διάκριση μεταξύ βλακός και έξυπνου και βγαίνει κερδισμένη η ισότητα.
Ομως, είναι ανέφικτο, διότι η ρημάδα η πραγματικότητα αλλάζει χωρίς να ρωτάει ούτε την πρόεδρο ούτε κανέναν μας. (Ούτε τη γερόντισσα Ακυλίνα ρωτάει, αφού άλλωστε η πραγματικότητα δεν ομιλεί την Αραμαϊκή…)
Συνεπώς, η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να είναι χαραγμένη σε μάρμαρο. Εκτός βέβαια, αν η κ. Καρυστιανού σκοπεύει ως πρωθυπουργός να δημιουργήσει ένα υπουργείο Πραγματικότητας, το οποίο θα ευθυγραμμίζει αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο γύρω μας με αυτά που θέλουμε εμείς. Ισως αυτό να έχει στον νου της και να το φυλάει για έκπληξη καθώς θα κλιμακώνεται η προεκλογική εκστρατεία της.
Πάντως, τον λόγο, για τον οποίον θεωρεί επιβεβλημένη τη μονιμότητα της γραμμής, τον συνοψίζει ως εξής: «Τα δικαιώματα της χώρας είναι πάνω από τις ζωές μας»!
Είναι μια θέση τολμηρή, την οποία πολλοί – τι λέω; Ολοι μας – την υποστηρίζουμε ενθέρμως! Υπό την προϋπόθεση, ασφαλώς, ότι θα ισχύει για τους άλλους και δεν αφορά τη ζωούλα μας και τις ζωές των δικών μας. Για τους άλλους, ναι. Από εμένα τουλάχιστον, ουδέν πρόβλημα. Στηρίζω!
Ως προς την αναπόφευκτη διαδικασία της διαπραγμάτευσης με τη γείτονα, εκεί η κ. Καρυστιανού πρωτοπορεί. Δίνει μεγάλη σημασία – και πολύ σωστά – στην προετοιμασία, για την οποία λέει ότι χρειάζεται «ακόμα και να έχεις κάνει ψυχανάλυση των ανθρώπων με τους οποίους θα βρεθείς».
Φοβερή ιδέα, δεν το συζητώ!
Μας προσφέρει δύο τεράστια πλεονεκτήματα:
Πρώτον, μαθαίνουμε εκ των προτέρων όλα τα μυστικά τους.
Δεύτερον, μπορούμε ανά πάσα στιγμή, εφόσον το επιβάλλει το συμφέρον μας, να διακόψουμε τη διαπραγμάτευση, επικαλούμενοι τους ψυχαναλυτές (που θα είμαστε εμείς οι ίδιοι, σημειωτέον): «Λάβαμε χθες μια επιστολή από την ψυχαναλύτρια του κ. Ερντογάν, με την οποία μας ενημερώνει ότι ο ασθενής έχασε όλες τις προγραμματισμένες συνεδρίες του Μαΐου και, επίσης, δεν έχει εξοφλήσει τον λογαριασμό του από τον περασμένο Φεβρουάριο. Ως εκ τούτου, είμαστε υποχρεωμένοι να αποχωρήσουμε» κ.λπ., κ.λπ.
Η υπέροχη ιδέα, όμως, σκοντάφτει σε δύο σημεία:
Πρώτον, πρέπει να αποκτήσει ειδικότητα ψυχαναλυτή η κ. Καρυστιανού. Γιατί ποιον άλλον θα μπορούσαμε να εμπιστευθούμε;
Αυτό θα πάρει πολλά χρόνια, καθώς πρέπει πρώτα να αποκτήσει ειδικότητα ψυχιάτρου και μετά να εκπαιδευτεί στην ψυχανάλυση, δηλαδή τρέχα γύρευε.
Δεύτερον, ο Ερντογάν, ο υπουργός του των Εξωτερικών και οι κορυφαίοι διπλωμάτες της Τουρκίας πρέπει να δεχθούν οικειοθελώς να ξαπλώσουν στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή και δεν το βλέπω πιθανό.
Εύκολα φαντάζομαι την κ. Καρυστιανού σταυροπόδι στην πολυθρόνα, με ύφος σοβαρό, τις σημειώσεις της για τον ασθενή ανοιχτές μπροστά της, το μολύβι στο χέρι και το γυαλί μισοκατεβασμένο. Δύσκολα όμως φαντάζομαι στο ντιβάνι μπροστά της να είναι ξαπλωμένος ο Ερντι και να μιλάει στον τοίχο για τα τραύματα της παιδικής ηλικίας του.
Εν πάση περιπτώσει, εφόσον έχουμε κάνει ψυχανάλυση στους συνομιλητές μας, οτιδήποτε κάτω από το 80% της ατζέντας μας θα θεωρείται αποτυχία. Ο πήχης της επιτυχίας λοιπόν για την κ. Καρυστιανού τίθεται στην εκπλήρωση του 80% των θεμάτων που βάζουμε στην ατζέντα μας. Αυτό σημαίνει ότι θα επιτρέψουμε στους Τουρκαλάδες να κρατήσουν την Κωνσταντινούπολη. Αλλωστε, δεν μας συμφέρει να την πάρουμε, γιατί αμέσως οι Ελληνες θα γίνουμε μειονότητα στην Ελλάδα, με την πλειοψηφία του πληθυσμού να είναι Τούρκοι – σωστά;
Εκεί που με μπερδεύει η κ. Καρυστιανού είναι όταν λέει ότι «όλα είναι θέμα συζήτησης»!
Στα όλα περιλαμβάνει και τα 12 μίλια και τη συνδιαχείριση του Αιγαίου, που ζητούν οι Τούρκοι.
Για να το πω στη γλώσσα του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, όταν η κ. Καρυστιανού λέει «όλα», εννοεί «τα πάντα όλλλα» (με το λάμδα τριπλό και παχύ).
Δεν έχει ενδοιασμό να συζητήσει οτιδήποτε με τους Τούρκους.
Το μόνο που την ανησυχεί είναι ότι...
δεν ξέρει με τι ατζέντα προσέρχεται ο Μητσοτάκης στη συνάντηση με τον Ερντογάν. Της κρύβεται ο μπαγάσας, είναι ολοφάνερο…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου