"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ - ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΑΡΑΔΙΚΟ: Αξιολόγηση και άλλα θαύματα!

 

Toυ ΠΕΤΡΟΥ ΛΑΖΟΥ

Προεκλογικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία διαβεβαίωναν με την εκλογή τους, αλλαγή και μεταρρύθμιση του Δημοσίου τομέα
. Με αιχμή του δόρατος για την επίτευξη του στόχου, την ουσιαστική αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων.

Από τότε κύλησε νερό τριών και πλέον ετών, κάτω από τη γέφυρα των κακών υπηρεσιών προς τους πολίτες και δεν έχουν αλλάξει πολλά. Τουλάχιστον όχι στον βαθμό που αυτό θα έπρεπε να έχει συμβεί!

Με εξαίρεση το υπουργείο Εργασίας και το Ψηφιακής Μεταρρύθμισης, ελάχιστα έγιναν περαιτέρω.  

Στο πρώτο, ο Κωστής Χατζηδάκης κατέφυγε στην ευφυή μέθοδο των υπεργολάβων. Αφήνοντας ταυτόχρονα όμως, τους υπαλλήλους του ΕΦΚΑ να ξύνουν... τ’ αυτιά τους από... την φαγούρα του ιδρώτα της πολλής δουλειάς, για να τα λέμε όλα. 

Στο δεύτερο, ο κύριος Πιερρακάκης έχει κάνει θαύματα με ελάχιστα μέσα και όλοι εύχονται να μπορέσει να συνεχίσει! Αν σε αυτά προσθέσουμε και τις αντιδράσεις Κεραμέως στους καταστροφείς της εκπαίδευσης- συνδικαλιστές εκπαιδευτικούς, έχουμε το 90% των όσων άλλαξαν στο ελληνικό δημόσιο! Από εκεί και κάτω, το γνωστόν χάος!

Η αξιολόγηση νομοθετήθηκε και εφαρμόστηκε, όμως το αποτέλεσμα αποδεικνύεται από ελάχιστο έως ανύπαρκτο. Στις 99 από τις 100 υπηρεσίες της γενικής κυβέρνησης (των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης συμπεριλαμβανομένων) αν σου απαντήσει άνθρωπος στο τηλέφωνο, δεν ασχολείσαι να λύσεις το θέμα σου. Το κλείνεις και πας τρέχοντας σε πρακτορείο ΟΠΑΠ να παίξεις ΛΟΤΤΟ! Με τέτοια τύχη, το full εξάρι το έχεις σίγουρο! Για τόση αποτελεσματικότητα μιλάμε!

Εξ’ ου και λίγες ημέρες πριν, το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε τη χορήγηση μπόνους στους δημόσιους υπαλλήλους που ασχολούνται με το Ταμείο Ανάκαμψης, σε υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών καθώς και σε υπαλλήλους άλλων υπουργείων εάν συνέβαλαν στην επίτευξη δημοσιονομικών στόχων.

Το συνολικό bonus, θα φτάσει τα €35 εκατομμύρια. Ο κάθε επιβραβευόμενος (sic)  μπορεί να λάβει μέχρι το 15% των ετήσιων μεικτών απολαβών του, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων! Θα πάρει δηλαδή μέχρι 2 μεικτούς μισθούς!

Με αυτή τη γενναιόδωρη παροχή η κυβέρνηση επιβραβεύει τους δημόσιους λειτουργούς, ενώ σκοπεύει να επεκτείνει το bonus και σε άλλες κατηγορίες. Πάντα δια της μεθόδου της αξιολόγησης.

Ποιος ακριβώς τύπος αξιολόγησης θα χρησιμοποιηθεί, παραμένει άγνωστο, αλλά "δεν θα είναι τιμωρητική για τους κακούς υπαλλήλους", απλά θα έχουν την δυνατότητα, να περάσουν από διαδικασίες επιμόρφωσης, ώστε να γίνουν "καλοί".  

Αν δεν το θυμάστε, η αξιολόγηση επί ΣΥΡΙΖΑ κατέταξε το 97% των δημοσίων υπαλλήλων στους "πολύ επαρκείς" και το 50% εξ αυτών, στους "αρίστους!". Μετατρέποντας όποιον έχει σταθεί ποτέ μπροστά σε γκισέ δημόσιας υπηρεσίας, σε ψυχασθενή με παραισθήσεις ή/και κακόβουλο, "αδίστακτο νεοφιλελεύθερο που θέλει τον ολοκληρωτικό αφανισμό των δημοσίων υπαλλήλων"!

Κι εκεί που γελούσαν και τα πεζοδρόμια με αυτό το χάλι, έρχεται η νυν κυβέρνηση να υποστηρίξει ότι μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση η οποία να επιβραβεύει (και μάλιστα με σημαντική ανταμοιβή) την καλή απόδοση, αλλά να μην επιφέρει καμία συνέπεια για τους αδιάφορους, ανίκανους, τεμπέληδες κ.λπ., "κακούς" με μία λέξη, δημόσιους υπαλλήλους. Δηλαδή, προσπαθεί να πείσει ότι μπορεί να υπάρξει βελτίωση χωρίς κόστος για τον αναποτελεσματικό και με μοναδική βοήθεια την δυνατότητα επιμόρφωσης. Ανατρέποντας κάθε (επιστημονική ή μη) λογική!

Αφού είναι έτσι λοιπόν, κάθε καταδικαζόμενος για ποινικό αδίκημα να μην οδηγείται στις φυλακές αλλά να του παρέχεται η δυνατότητα να… επιμορφωθεί! Να γλυτώσουμε τουλάχιστον το (τεράστιο) κόστος των σωφρονιστικών ιδρυμάτων  και να μεταφέρουμε τα χρήματα στην… επιμόρφωση και επιβράβευση των δημοσίων υπαλλήλων. Γιατί, γράψτε το κάπου ανεξίτηλα και με χοντρά γράμμματα, το κονδύλι του προϋπολογισμού για μισθούς και ειδικές αμοιβές του δημοσίου, σήμερα δεύτερο μετά από εκείνο των συντάξεων, σύντομα θα γίνει το πρώτο και μεγαλύτερο του! Θα εκτιναχθεί στα ουράνια, θα γιγαντωθεί πραγματικά!

Για να συμβεί δε αυτό, δεν θα χρειασθεί παρά...

 

 η προσφυγή ενός και μοναδικού δημοσίου υπαλλήλου, ο οποίος δεν έχει καμία διάθεση να τρέχει για "επιμορφώσεις", έστω και τυπικά! Οπότε απλά θα επιδιώξει να εισπράξει τους επιπλέον μισθούς, με όρους συνταγματικής ισονομίας! Χαρές και πανηγύρια οι εργατολόγοι...

Σε όλες τις πρόσφατες έρευνες αποτυπώνεται ολοκάθαρα πως οι πολίτες δεν εμπιστεύονται το δημόσιο. Αν εξαιρέσουμε ένοπλες δυνάμεις και ΕΣΥ, το υπόλοιπο της γενικής κυβέρνησης χαίρει εμπιστοσύνης ποσοστού μικρότερου του 30% των Ελλήνων. Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένοι από τις παρεχόμενες υπηρεσίες κι έχουν την απαίτηση από την παρούσα και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις, η κατάσταση ν’ αλλάξει και ν’ αλλάξει δραστικά. Κάτι που αποκλείεται να συμβεί, αν δεν υπάρξει στρατηγικό σχέδιο, αξιολόγηση με επιβράβευση και συνέπειες, αναλόγως της απόδοσης. Τόσο απλό είναι και το γνωρίζει καλά, όποιος έχει περάσει έστω και μια φορά από πραγματική αξιολόγηση...

Όλα αυτά είναι προφανή, αλλά θα πρέπει να ξεκαθαριστεί επίσης ότι η ευθύνη δεν ανήκει στην κυβέρνηση! Όσο κι αν αυτό στεναχωρεί κάποιους, στις Δημοκρατίες μπορείς να εφαρμόσεις μεταρρυθμίσεις που είναι αποδεκτές από την πλειοψηφία! Απλούστατα διότι ότι δεν επιθυμεί η πλειοψηφία των πολιτών, είτε δεν εφαρμόζεται ποτέ, είτε αλλάζει μαζί με την κυβέρνηση, και μάλιστα το γρηγορότερο δυνατόν. Σίγουρα σε πολλές περιπτώσεις, θα μπορούσε να έχει υπάρξει αυστηρότερη προσπάθεια επιβολής, αλλά και τότε, απλά οι αντιδράσεις θα κατέστρεφαν το όποιο έργο. Το έχουμε δει να συμβαίνει άπειρες φορές φορές, με αμέτρητα παραδείγματα. Πάντα, οι μόνοι χαμένοι τελικά, ήταν οι πολιτικοί που προσπάθησαν ν’ αλλάξουν ουσιαστικά τα πράγματα. Από τον Τρίτση, τον Σημίτη, τον Μάνο, και τους Γιαννίτση- Σπράο, μέχρι τον Σαμαρά πριν λίγα χρόνια! Έτσι ήταν, έτσι είναι και δυστυχώς, όπως όλα δείχνουν, έτσι θα παραμείνουν η πραγματική θέληση του Έλληνα! Κι όλα τα υπόλοιπα, είναι ανούσια λόγια!

Το ερώτημα που προκύπτει όμως, είναι κάτι περισσότερο από αμείλικτο. Εάν η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που στο κάτω-κάτω έχει να επιδείξει αρκετά σημαντική μεταρρυθμιστική διάθεση και έργο, δεν κατορθώνει να χρησιμοποιήσει ουσιαστικά το τόσο αποτελεσματικό εργαλείο της αξιολόγησης ανθρώπινου δυναμικού, για να παράγει ουσιαστικά αποτελέσματα, ποιος πολιτικός θα το κατορθώσει, πότε;
 

Πιθανότατα, κανείς ποτέ… 



Δεν υπάρχουν σχόλια: