Αισχίστου χαρακτήρος άτομο, βιοποριζόμενο ως ιερεύς της Εκκλησίας της Ελλάδος, ασχημονούν επί παιδίσκης επί έτη, σκανδάλισε το σώμα των πιστών, την κοινή γνώμη και ανέδειξε υστερήσεις διαχειρίσεως από την Ιεραρχία της συμπεριφοράς κληρικού – έστω και αν πρόκειται για θλιβερή εξαίρεση.
Οι αρνητές της θρησκείας και οι αντιμαχόμενοι την Εκκλησία –έστω κακή τη πίστει– μπορούν να ελεεινολογούν εξ αφορμής της αθλιότητος που έχει καταγγελθεί. Διότι το αίτιο υπάρχει και διότι έχουν το δικαίωμα. Ουδείς οφείλει επιείκεια ή έστω κατανόηση σε εκπίπτοντα ιερέα, διότι εξ ορισμού είναι πρωτίστως σύμβολο και ως τέτοιο αντιμετωπίζεται, δικαίως ή αδίκως.
Ολοι οι χριστιανοί γνωρίζουν ότι το σώμα των πιστών δεν απαρτίζεται από αγίους. Κι αυτό ομολογείται διαρκώς στους ναούς από τους εκκλησιαζομένους κατά την εκφορά του στίχου «Και ουκ έστι άγιος πλην Σου Κύριε».
Ανθρωπος με αδυναμίες είναι και ο ιερεύς, αλλά μόνον διά της παρουσίας του είναι δυνατή η τέλεση του υψίστου μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.
Κατανοητό βεβαίως ότι ο εξωραϊσμός ενός οικοδομήματος –εκκλησιαστικού, πολιτειακού ή εθνικού– είναι αναγκαίος, διότι άλλως το σύστημα συνολικώς θα κινδυνεύσει με κατάρρευση. Αλλά μια εμμονή προς την κατεύθυνση αυτή αναποτρέπτως οδηγεί στην παγίωση στρεβλώσεων.
Δεν είναι προς παρηγορίαν ασφαλώς, αλλά ακόμη και στην πρώτη χριστιανική κοινότητα, όταν όλοι οι πιστοί ζούσαν σε έναν τόπο κι όταν τα πάντα ανήκαν από κοινού σε όλους, συμπτώματα φαυλότητος ουδέποτε εξέλιπαν.
Ευσεβές ζεύγος, υποδειγματικής συμπεριφοράς, θα πρέπει να υπήρξε ο Ανανίας και η σύζυγός του Σαπφείρα, που πούλησαν ένα κτήμα τους, αλλά όμως δεν κατέθεσαν όλο το ποσόν στο ταμείο των Αποστόλων. Το τίμημα αυτής της απιστίας ήταν ο θάνατος του ενός μετά τον άλλον. Είναι το πρώτο περιστατικό αυτού του τύπου που καταγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων. Δεν πρέπει ασφαλώς να είναι και το μοναδικό. Οι αντιφάσεις, τα προβλήματα, αλλά κυρίως οι συγκρούσεις στο επίπεδο των Αποστόλων παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρον και καταγράφουν με τρόπο ανάγλυφο και ουσιαστικό την πορεία του χριστιανισμού, όταν ξεπέρασε τα όρια της Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ για να εξαπλωθεί στα έθνη.
Σκάνδαλο μέγα η ανάρμοστη συμπεριφορά κληρικών ανεξαρτήτως ιεραρχικών βαθμίδων στις οποίες ανήκουν. Και θα ήταν πράγματι αδιανόητο να επιχειρηθεί μια όποια υποβάθμισή του ώστε να μην αμαυρωθεί η εικόνα της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Δεν έχουν ανάγκη καλοσυντηρημένης εικόνας της Εκκλησίας ούτε η χώρα ούτε οι Ελληνες χριστιανοί.
Υπάρχει ανάγκη...
Εκκλησίας λειτουργικής, όχι απλώς σε ευσεβιστικό επίπεδο, αλλά ως διακριτός τρόπος ζωής και σκέψεως από τον κρατούντα στον παρόντα αιώνα.
Διότι εδώ και δεκαετίες οι σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας είναι μια διαρκής προσπάθεια προσομοιώσεως ή εναρμονίσεως των αμοιβαίων τους επιδιώξεων, ώστε να μη διαταραχθεί μια σχέση φαινομένης ισορροπίας αλλά εξυπηρετικής και για τα δύο μέρη.
Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα ούτε και τώρα.
Η δύναμη της αδρανείας θα εξακολουθεί να είναι κυρίαρχη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου