Πέρασε μια εβδομάδα από τη δολοφονία του 19χρονου Αλκη που συντάραξε το πανελλήνιο κι αυτό που παρατηρώ είναι ότι έχουμε αποκτήσει μια τρομερή ικανότητα στην Ελλάδα. Για κάθε θέμα που προκύπτει μπορούμε πια να μιλάμε όλοι χωρίς να λέμε τίποτα. Οτιδήποτε συμβαίνει αντιμετωπίζεται περίπου ως παιγνίδι που διαρκεί τρεις – τέσσερις μέρες.
Προκύπτει ένα γεγονός δυσάρεστο, αρχίζουν όλοι και φωνάζουν ή αγανακτούν, τσακώνονται τα κόμματα και τα τρολ τους στο διαδίκτυο, κάτι ανακοινώνεται από την κυβέρνηση και μετά πάμε παρακάτω για να παίξουμε ένα καινούργιο παιγνίδι με τους ίδιους πάντα κανόνες. Ούτε η δολοφονία ενός παιδιού δεν αποτελεί αιτία για να γίνει κάτι σοβαρό – κάτι που να δείχνει πως κάτι μπορεί ν’ αλλάξει προς το καλύτερο.
Ας περιοριστούμε σε ό,τι έγινε στη Θεσσαλονίκη. Στην ιστορία αυτή υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες απορίες.
Αν οι απορίες αυτές μείνουν αναπάντητες καμία διαλεύκανση εγκλήματος δεν θα έχει υπάρξει.
Από πού αντλούσαν το θάρρος οι δράστες και βγήκαν νυχτιάτικα να μαχαιρώσουν κόσμο με πομπή τριών αυτοκινήτων;
Γιατί αυτές οι επιθέσεις και οι βόλτες ξεκίνησαν ξαφνικά τώρα; – θυμίζω ότι η επίθεση στον Αλκη και στους φίλους του ήταν η δεύτερη ανάλογη μέρα σε τρεις μέρες. Σχετίζονται άραγε με το πρωτάθλημα ή όχι; Αποτελούν μέρος μιας οργανωμένης προσπάθειας να υπάρξει στη Θεσσαλονίκη ένα κλίμα τρομοκρατίας πριν το επικείμενο Αρης – ΠΑΟΚ ή είναι μεμονωμένες ενέργειες;
Γνωρίζουν για αυτές οι αρχηγοί των συνδέσμων και οι αρμόδιοι για τα συνδεσμιακά που υπάρχουν στις ΠΑΕ; Αν γνώριζαν ενημέρωσαν την διεύθυνση αθλητικής βίας ότι κάτι περίεργο συμβαίνει ξαφνικά; Υπάρχουν ηθικοί αυτουργοί έτοιμοι να συμπαρασταθούν στα «παιδιά» που συνελήφθησαν με δικηγόρους, χρήματα κτλ;
Και υπάρχει διεύθυνση αστυνομικής βίας ικανή να δώσει μια πειστική απάντηση σε όλα αυτά;
Όλα αυτά είναι απαραίτητο να απαντηθούν, όσο απαραίτητο είναι και να βρεθούν οι δολοφόνοι.
Εχω βαρεθεί ν ακούω υποκριτικά κηρύγματα περί «οπαδικής βίας» κτλ.
Οσο για την διάθεση των συνδεσμιτών του ΠΑΟΚ να συνεργαστούν την είδαμε την Κυριακή το βράδυ στην Τούμπα. Στο 19ο λεπτό του ματς ΠΑΟΚ – ΠΑΟ υπήρξε διακοπή στην μνήμη του αδικοχαμένου Αλκη. Ο τηλεοπτικός φακός έκανε ζουμ στην μικρή εξέδρα των οπαδών του ΠΑΟΚ. Δείτε το πλάνο για να καταλάβετε την αληθινή διάσταση του προβλήματος.
Και η κυβέρνηση;
Ενα από τα μεγάλα προβλήματα των κυβερνήσεων, όταν φτάνουν να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις, είναι ότι δεν ξέρουν (ή δεν θέλουν να ξέρουν…) με ποιους έχουν να κάνουν.
Είναι δυνατόν να λύσεις ένα πρόβλημα αν δεν το γνωρίζεις στην ολότητά του;
Νομίζω όχι. Την Δευτέρα ο πρωθυπουργός έκανε μια σύσκεψη στο Μαξίμου και καλά έκανε. Αλλά οι παρόντες στη σύσκεψη αμφιβάλω αν είχαν να του πουν κάτι που ο ίδιος δεν γνώριζε.
Ας αφήσουμε τα μισόλογα. Αν έχουμε να κάνουμε με μια πράξη μεμονωμένη, όσο εξωφρενική κι αν είναι, το πρόβλημα είναι μικρό. Συλλαμβάνεις τους ενόχους, τους τιμωρείς και ως κοινωνία καθάρισες. Αν όμως δεν είναι έτσι κι αν το συγκεκριμένο περιστατικό εντάσσεται σε ένα σχέδιο έντασης, υπάρχει ένα πρόβλημα σοβαρότερο. Κι αν μόλις γίνουν δυο επισκέψεις της αστυνομίας σε συνδέσμους στην Αθήνα, ακολουθεί ξαφνικά επίθεση αγνώστων στο αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων, το πρόβλημα είναι τεράστιο. Αλλά για να το λύσεις πρέπει να έχεις στα μάτια σου ξεκάθαρη την εικόνα. Δεν ξέρω αν η κυβέρνηση την έχει. Φοβάμαι πως, αν τη δει, θα τρομάξει.
Στο Μαξίμου δεν ήθελαν να έχουν το ποδόσφαιρο σε καμία από τις αντζέντες της ημερήσιας διάταξης. Όπως μου έλεγε πρόσφατα ένας φίλος «η κυβέρνηση πιστεύει πως η χώρα έχει πολύ σοβαρότερα προβλήματα και με αυτά θέλει να ασχοληθεί κι όχι να χάνει χρόνο για το ποδόσφαιρο, για διοικούσες επιτροπές στην ΕΠΟ, αρχιδιαιτητές και άλλα ανάλογα». Κατανοητό. Καμία κυβέρνηση δεν βγήκε κερδισμένη με την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο. Αλλά όταν προκύπτει μια δολοφονία δεν γίνεται να μην ασχοληθεί. Αλλά θα έπρεπε να ασχοληθεί απαιτώντας την απόλυτη διερεύνηση του γεγονότος κι όχι παρακολουθώντας το αστυνομικό ρεπορτάζ.
Θέλω να πω πως κανείς δεν διαφωνεί με την «αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των συλλόγων των φιλάθλων», όλοι κατανοούν την ανάγκη για «εντατικοποίηση των ελέγχων από την αστυνομία» και σίγουρα θα είναι χρήσιμες οι «αναγκαίες προσαρμογές στον ποινικό κώδικα». Αλλά δεν νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος, όταν ξέρει γιατί μιλάμε, που πιστεύει πως αυτά θα περιορίσουν την οπαδική αυθαιρεσία (ειδικά στην τωρινή μοντέρνα βίαια μορφή της).
κινδυνεύει σοβαρά να σπάσει το ρεκόρ αναβολών δικαστηρίου που κατέχει ο μπαμπάς Ιβάν.
Θα είναι κρίμα ο γιός να βάλει στόχο να νικήσει τον πατέρα και να έχουμε καμία ενδοοικογενειακή κόντρα: δεν τα μπορώ αυτά.
Υπήρχε ένας στίχος σε ένα παλιό τραγούδι των αδερφών Κατσιμίχα που πιστεύω πως ταιριάζει γάντι στο ελληνικού ποδοσφαίρου. «Ολες οι λύσεις είναι φίνες και ωραίες τότε και μόνο όταν είναι εφικτές. Μα αν δεν έχεις κότσια να τις εφαρμόσεις, άσε καλύτερα καθόλου μην τις λες».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου