Πολλές φορές αρνούμαστε να δια-κρίνουμε τα θεωρητικά κενά, τις ιδεολογικές αγκυλώσεις και τις κακές πρακτικές των κομμάτων που υπο-στηρίζουμε.
Πολλές φορές προτιμάμε (συνειδητά;) να καταγγείλουμε την πραγματικότητα παρά ν’ αμφισβητήσουμε το αλάθητο των επιλογών του χώρου.
Πολλές φορές νομίζουμε ότι συμμετέχουμε σε διαγ(κ)ωνισμό για το "ποιός είναι χειρότερος" κι όχι για το "ποιός είναι καλύτερος" πολιτικός φορέας (λιγότερο απατεώνες, ψεύτες κλπ).
Για τους παραπάνω λόγους (και γι’ άλλους πολλούς) οι διαπιστώσεις που ακολουθούν ίσως να είναι χρήσιμες:
1. Oι αρχηγοί συνήθως δεν λερώνουν τα χέρια τους με τη δολοφονία χαρακτήρων των (όποιων) αμφισβητιών. Το κόμμα διαθέτει αυλικούς "ειδικών αποστολών". Άρα να μη συγχωρούμε τόσο εύκολα τους Πόντιους Πιλάτους.
2. Oι νικητές των εκλογών ξεχνούν τις παρατυπίες/παρεκκλίσεις τους, οι ηττημένοι μνησικακούν και παραμονεύουν σε λαγούμια. Άρα να μην αναμένουμε συναινέσεις.
3. Δεν πρέπει να ρωτάς γιατί "σε δουλεύουν". Φεύγεις γρήγορα πριν σε πετύχει η "ερευνητική αστυνόμευση" του τιμωρητικού μηχανισμού. Άρα να μην υποπτευόμαστε τους αρνητές.
4. Αν κάποιοι βολεύονται με το ψέμα και τις ανυπόστατες δικαιολογίες για τις πολιτικές "κωλοτούμπες" κι αν άλλοι αδιαφορούν για θέματα ηθικής, τότε η προσφώνηση "σύντροφος" χάνει το όποιο νόημά της. Άρα να μη φαντασιωνόμαστε "κοινούς" σκοπούς.
5. Η τραγικότητα της ευλάβειας στις φωτογραφίες στον τοίχο δεν είναι συμβατή με το σφαγείο των ιδεών. Άρα ν’ αποφεύγουμε να μας τυφλώνει ο φανατισμός.
6. Ο πολιτικός λόγος δεν κινείται στο πεδίο της σοφιστείας και της μαγγανείας, αλλά της εντιμότητας. Άρα να μη χειροκροτούμε αλόγιστα.
7. Αν ζεις όπως εκείνοι που καταγγέλεις οφείλεις να προσέχεις τις ταξικές κορώνες. Άρα να μην τιμούμε τους υποκριτές.
8. Όταν κατα-κρίνεις κάποιους για την πίστη τους να δέχεσαι ότι κι εκείνοι μπορούν να σε κατα-κρίνουν με το ίδιο κριτήριο. Άρα να μην αναγνωρίζουμε σε κανέναν το απυρόβλητο.
9. Όσοι αναρωτιούνται ως προς "το πόσοι αριστεροί χρειάζονται για να δημιουργηθεί ένα δεξιόστροφο κόμμα", θα πρέπει εξίσου ν’ ανησυχούν που τόσοι δεξιοί εμφανίζονται σαν εργατοπατέρες και κρυφομαρξιστές. Άρα να ελέγχουμε καλύτερα όσους χαράζουν (δήθεν) "κόκκινες γραμμές".
10. Η Ιστορία δεν λειτουργεί σαν στυπόχαρτο για ν’ αλλοιώνει ή να σβήνει το μελάνι των λαθών της κάθε Ηγεσίας. Άρα να προσέχουμε γιατί οι θρίαμβοι συχνά ακολουθούνται από καταστροφές.
Οι θρήνοι για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας, η δημιουργία σώματος κομματικών φρουρών (sic) για την προάσπιση των θεσμών, η ενθάρρυνση της επαναφοράς της μνήμης των διχασμών, τα προπατορικά αμαρτήματα των ιστορικών συμψηφισμών όσων κυβέρνησαν δεν οδηγούν πουθενά.
Η χώρα έχει...
επείγουσα αλήθεια κι από ειλικρινείς ανθρώπους, της πολιτικής και όχι μόνον. Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις...
ΥΓ. ’’Έζησε χωρίς να ζήσει
σ’ έναν παρατεταμένο νεκρό χρόνο’’ (Ν.Δαββέτας)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου