Ενα ακόμη θεατρικό μονόπρακτο της Βουλής
τέλειωσε προχθες με τη μεταμεσονύχτια ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό.
Βουλευτές, φουσκωμένοι σα διάνοι ανέβηκαν στο βήμα, έβγαλαν τον λόγο
που τους έγραψαν οι συνεργάτες τους, χωρίς να έχουν καν επίγνωση της
κατάστασης και της κοινωνίας, έβρισαν τον Στουρνάρα, ξεσάλωσαν κατά της
κυβέρνησης και στη συνέχεια στρογγυλοκάθισαν στα έδρανά τους.
Και
να μιλάμε για τους βουλευτές της αντιπολίτευσης, να το καταλάβουμε.
Αυτή είναι η δουλειά τους. Ανεβαίνουν, επιτίθενται στην κυβέρνηση,
κάνουν σόου για τα 5 λεπτά διάσημότητάς τους και περιμένουν πότε να
ψηφίσουν για να πάνε σπίτι τους.
Οταν, όμως, οι φωνασκούντες και
ιδιαίτερα αντιδραστικοί βουλευτές είναι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τότε
κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Πολλοί πήραν τον λόγο, οι περισσότεροι έκαναν
τον Στουρνάρα «σάκο του μποξ» γιατί δεν μπορούν ακόμη να φτάσουν τον
πρωθυπουργό, δεν ακούστηκε καμιά ουσιαστική πρόταση, έγινε ένα σόου επί
πέντε ημέρες και το Σάββατο η θεατρική παράσταση έλαβε τέλος μετ'
επαίνων.
Μάλιστα, ήταν τέτοια η αδιαφορία για τον προϋπολογισμό που
αναγκάστηκαν να κάνουν πολύωρο διάλειμμα επειδή δεν υπήρχαν ομιλητές,
ενώ τα καφενεία της Βουλής είχαν πάντα περισσότερο κόσμο από την αίθουσα
της Ολομέλειας.
Κι εδώ γεννάται το μεγάλο ερώτημα. Αν δεν υπήρχε
ο Στουρνάρας να «χτυπήσουν σα χταπόδι» κι αν δεν μιλούσαν οι πολιτικοί
αρχηγοί, ποιος θα θυμόταν αυτή τη συζήτηση;
Ακούστηκε έστω και μισή
πρόταση που να ενδιαφέρει τους πολίτες και το μέλλον τους; Αλλωστε, η
σημασία του προϋπολογισμού αυτή ακριβώς δεν είναι; Δηλαδή να δείχνει το
οικονομικό μέλλον μιας χώρας για τον επόμενο χρόνο; Και να προσέρχονται
οι βουλευτές, να καταθέτουν προτάσεις που θα μπορούσαν να ενταχθούν σε
έναν εποικοδομητικό διάλογο;
Αντ' αυτών η κυβέρνηση κατέθεσε έναν
προϋπολογισμό που είναι σίγουρο ότι θα αλλάξει. Οι κυβερνητικοί
βουλευτές ψήφισαν απλά για να μη ρίξουν την κυβέρνηση, αφού πρώτα της
επιτέθηκαν με σφοδρότητα και η αντιπολίτευση καταψήφισε τον
προϋπολογισμό για να ρίξει την κυβέρνηση, χωρίς να καταθέσει μια
εναλλακτική πρόταση, χωρίς να δώσει μια ελπίδα για κάτι διαφορετικό.
Ωραία, λοιπόν. Για τους βουλευτές που «ξετίναξαν» την κυβέρνηση και
«αποδόμησαν» έναν ανύπαρκτο προϋπολογισμό χωρίς να καταθέτουν σοβαρές
προτάσεις υπάρχει μια διέξοδος. Να απολύσουμε την κυβέρνηση, να διώξουμε
τον Σαμαρά και τον Στουρνάρα. «Οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια
λύσις», που λέει και ο Καβάφης.
Όμως, κύριοι βουλευτές που κάνετε
τους «τζάμπα μαγκιές», όταν φύγουν οι «βάρβαροι» πώς θα πορευτείτε και
πώς θα ολοκληρώσετε το σόου για τα μάτια των ψηφοφόρων σας;
Είναι εύκολη
η κριτική, οι «δεκάρικοι» από το βήμα της Βουλής και στη συνέχεια οι
ίντριγκες στα καφενεία.
Είναι πανεύκολο να τα βάζει κανείς με την τρόικα
και να τους χαρακτηρίζει εγκληματίες αλλά ταυτόχρονα να αποδέχεται το
προϊόν του εγκλήματος, δηλαδή τα δάνεια.
Το δύσκολο είναι να
αλλάξει η πολιτική:
Να κατατεθούν νέες προτάσεις, να γίνει σοβαρός
διάλογος μέσα κι έξω από το Κοινοβούλιο. Να δοθεί στον κόσμο ένα όραμα,
μια διέξοδος από τα μαύρα σκοτάδια της κρίσης. Και σ' αυτό έχουν ευθύνες
όλοι. Και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση που δεν είπαν και συνεχίζουν
να μη λένε στον ελληνικό λαό την αλήθεια. Ολο το πολιτικό σύστημα που
δεν τολμά να πει: «Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν, απαιτείται εθνικό
στρατηγικό σχέδιο για να ξανασταθούμε στα πόδια μας».
Ομως, στην Ελλάδα η «τζάμπα μαγκιά» είναι εθνικό προσόν. Και το πολιτικό προσωπικό της χώρας το έχει σε περίσσευμα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου