«Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα». Η μεγαλύτερη μπαρούφα που ειπώθηκε
από πολιτικά μειράκια ή ύποπτους πολιτικάντηδες.
Αφού η όποια επιλογή
είναι δημοκρατική, δηλαδή με την ψήφο του «λαού», εξ ορισμού αποκλείεται
να οδηγήσει σε αδιέξοδο. Δεν θα χρησιμοποιήσω το «τετριμμένο» ότι και ο
Χίτλερ «δημοκρατικά» ανέβηκε στην εξουσία. Ούτε το ότι «δημοκρατικός»
λεγόταν ο στρατός του ΕΛΑΣ, όπως και οι Σοβιετικές Δημοκρατίες της ΕΣΣΔ.
Το ότι η παραπάνω ρήση είναι ηλίθια μπαρούφα πιστοποιεί το αποτέλεσμα
των γαλλικών περιφερειακών εκλογών. Δεν ξέρω πώς αισθάνεται η πλειοψηφία
των Γάλλων καθώς συνειδητοποιεί ότι δημοκρατικότατα εκχωρεί την εξουσία
σε ένα ξενοφοβικό, ρατσιστικό μόρφωμα. Περαστικά!.. Θα μπορούσε να
ευχηθεί ο αμετροεπής πρωθυπουργός μας, όπως έκανε απευθυνόμενος στη
γερμανική κυβέρνηση και διπλωματία συλλήβδην. Να δω ποιος θα ευχηθεί
περαστικά σε εμάς.
Διαβάζω ότι ο πρωθυπουργός «αισθάνεται ασφαλής
με τους 153» που του έμειναν.
Εγώ δεν αισθάνομαι καθόλου ασφαλής όταν
την ίδια ημέρα διαβάζω ότι έρχεται «αναδρομικός φόρος για το 2015».
Νιώθω ανασφάλεια με μία κυβέρνηση που «κατόρθωσε» σε 11 μήνες να
ανατρέψει όποια πρόοδο είχαμε κάνει φτύνοντας αίμα για 4 χρόνια. Οταν η
αξιωματική αντιπολίτευση επιδεικνύει παροιμιώδη ανικανότητα και τα άλλα
μικρά κόμματα βολοδέρνουν μεταξύ ενόχου παρελθόντος και «τραλαλά»
παρόντος. Αυτό θα το έλεγα «αδιέξοδο», κατακτηθέν απολύτως δημοκρατικά.
Το
αδιέξοδο φαίνεται και ακούγεται καθημερινά με δηλώσεις και αποφάσεις
ανίκανων και ιδιοτελών κυβερνητικών στελεχών. Φαίνεται από το ότι ο
πρώτος τη τάξει υπουργός, η σκοτεινή «eminence grise» της κυβέρνησης, το
«alter ego» του κ. πρωθυπουργού μας, ο υπεύθυνος για κάθε μεγάλη ξένη
επένδυση, δεν φαίνεται πουθενά, δεν ακούγεται. Τι κάνει, άραγε;
Με
ανησυχεί αυτό το ερώτημα, γιατί υποψιάζομαι πράγματα. Γιατί φαντάζομαι
ότι:
Οσο σαπίζει ο παραγωγικός και πνευματικός ιστός της χώρας, πράγματα
συμβαίνουν που θα μάθουμε αργότερα. Οταν το σημερινό αδιέξοδο καταλήξει
στη νομοτελειακή του «λύση». Οταν, δημοκρατικά πάντα, κληθούμε να
ψηφίσουμε, πάλι.
Και όταν οι σημερινοί γκρεμοτσακιστούν, μαζί με
τη χώρα βέβαια, θα έχουν να λένε και να διηγούνται για «τον ηρωικό αγώνα
που έδωσαν απέναντι στις δυνάμεις του κατεστημένου, ντόπιου και ξένου,
που κλπ., κλπ.». Εχοντας βέβαια στον τοίχο του γραφείου τους εικόνες
σημερινών υπουργών, όπως εκείνοι έχουν στο γραφείο τους τον... Αρη
Βελουχιώτη. Θα ήθελα, εδώ, απλώς να υπενθυμίσω σε τι κατάσταση άφησε τη
χώρα όταν έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου