Να βάλετε το χέρι στην καρδιά σας.
Ό,τι λίγο της δώσ' τε την πορεύει.
Λένε πολλά για τη γενναιότητά σας…
Μια καϋμένη φτωχή που διακονεύει,
Δε σας ζητάει ν' αδειάσ' τε τα πουγγιά σας.
Μόνον, για να μη στέκη να νηστεύη,
Τη φτάνει να τεινάξ' τε τα βρακιά σας.
Λογιάζω ναν' ετού μιαν εταιρία
Οχ τες αρχόντισσές σας συνθεμένη
Για να βοηθούν εκεί που ειδούνε χρεία.
Και σας έχουν την άδεια δοσμένη,
Πάντα οχ τα περιττά σας να κυττάζετε,
Όπου βλέπετε ζόρκια, να σκεπάζετε.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου