"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: "Εξω από τον χορό..."


Στην πρόσφατη  συνέντευξη του  ο πρωθυπουργός είχε επικαλεστεί μία γνωστή παροιμία: «Εκ του ασφαλούς και έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λέμε». Ηθελε να δείξει πόσο εύκολες και ανεύθυνες είναι οι μεγαλοστομίες του Λαφαζάνη και των άλλων, που δεν έχουν να σηκώσουν την ευθύνη μιας απόφασης η οποία ίσως να οδηγούσε τη χώρα στην καταστροφή. Ενδεχομένως να την επικαλέστηκε . Δεν το πρόσεξα.

Ηταν υπεραρκετή, όμως, η αναφορά για να μου προκαλέσει μία πολύ απλή σκέψη:  

«Γιατί δεν είχε τηρήσει ο ίδιος αυτό που ζητάει να κάνουν οι άλλοι;». 

 Γιατί δεν είχε επιδείξει αυτός την αυτοσυγκράτηση που ζητάει από τους άλλους, γιατί δεν είχε αποφύγει τις εύκολες καταγγελίες και τα χυδαία υβρεολόγια σε βάρος όσων έκαναν το ίδιο (την υπογραφή του μνημονίου) που και εκείνος έκανε, για ποιον λόγο δεν αποδείχτηκε εκείνος τόσο σοβαρός και υπεύθυνος όσο θέλει να είναι οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι;

Φυσικά το «γιατί» το ξέρω. Και είναι απλό. Γιατί μόνο σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική δεν σκόπευε να ασκήσει, γιατί το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν η φτηνή και ανέξοδη αντιπολίτευση, γιατί εκμεταλλευόμενος την οργή του κόσμου και καλλιεργώντας το μίσος σε βάρος των κυβερνώντων ξεκόλλησε από το περιθώριο και βρέθηκε να αποκτά λαϊκή απήχηση, κοντολογίς γιατί με αυτόν τον τρόπο και μόνο με αυτόν έφτασε να είναι σήμερα πρωθυπουργός.

Θυμάμαι έναν φίλο μου, παλιό αριστερό, που μου είχε πει κάποτε το εξής: «Στην προσευχή του ο καλός αριστερός ζητάει από τον Θεό να τον προστατεύει από την κριτική, γιατί από την αυτοκριτική προστατεύεται μόνος του». Και ως προς αυτό ο Τσίπρας αποδεικνύεται συνεπέστατος... αριστερός. Κρίνει και επικρίνει τους άλλους για πράξεις και παραλείψεις που ο ίδιος θεωρούσε δικαίωμά του να τις ασκεί και να τις αξιοποιεί, ακόμη και με τον πιο ακραίο τρόπο.

Ισως το μόνο ελαφρυντικό που μπορεί να του αναγνωρίσει κανείς είναι πως: 


Eτσι συμβαίνει με όλους τους λαϊκιστές. Το μόνο που δεν τους χαρακτηρίζει είναι η συνέπεια. Και δεν είναι καθόλου περίεργο ότι αργά ή γρήγορα θερίζουν τις θύελλες που ξεσήκωσαν οι άνεμοι που οι ίδιοι σπέρνουν. 

Αυτήν την πραγματικότητα βιώνει σήμερα ο πρωθυπουργός.

Δεν υπάρχουν σχόλια: