10 εκατ. λαός και τα έχουν βάλει με όλη την τρομοκρατία του κόσμου. Το #Ισραήλ ειναι ξεκάθαρα ο πιο γενναίος λαός του πλανήτη. Είναι το μόνο δημοκρατικό κράτος στην Μέση Ανατολή που μάχεται για την προστασία του Δυτικού κόσμου!
— Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος (@NIKSOTIROPOYLOS) June 15, 2025
RESPECT🇮🇱💪 pic.twitter.com/VXSgWQw1I5
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Η έκπληξη καταλήγει στην υπομονή έναντι της αλαζονείας
Βy Yitzchok Landa / mishpacha.com
Το μόνο πραγματικά ευέλικτο μέρος του πολέμου είναι το πότε θα ξεκινήσει.
Μόλις ξεκινήσουν οι εχθροπραξίες, ακολουθούν ένα βασικό αντιδραστικό μοτίβο: Κάθε πλευρά ρίχνεται στη μάχη μέχρι να εξαντλήσει είτε τους πόρους είτε τους στόχους.
Το ισραηλινό στρατιωτικό δόγμα έχει εδραιωθεί σταθερά από τις πρώτες στιγμές του Πολέμου των Έξι Ημερών, όταν κύματα γαλλικής κατασκευής αεροσκαφών Mirage κατέστρεψαν σχεδόν ολόκληρη την αιγυπτιακή αεροπορία καθώς οι Αιγύπτιοι πιλότοι κάθονταν στην αίθουσα φαγητού.
Το μάθημα: Η τύχη του πολέμου, al pi derech hateva, ανατρέπεται από την επιτυχία της εναρκτήριας ομοβροντίας. Και αυτή η επιτυχία εξαρτάται από το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Το έχουμε δει αυτό στην pager operation της Hezbollah, στον 12ήμερο Πόλεμο, στο Midnight Hammer και πιο πρόσφατα στο Shabbos Zachor.
Το αντίστροφο μάθημα – το να μην σε πιάνει ποτέ προ εκπλήξεως – δεν μαθαίνεται τόσο εύκολα. Οι πιο καταστροφικές απώλειες του Ισραήλ, το 1973 και το 2023 [7η Οκτωβρίου], ήρθαν όταν χαλάρωσε την επαγρύπνησή του.
Ευτυχώς, ούτε οι Ιρανοί έχουν πάρει το μάθημα. Πιάστηκαν να κοιμούνται τον Ιούνιο, δεν περίμεναν τα B-2 κατά τη διάρκεια του Midnight Hammer και, κατά κάποιο τρόπο, παρά τις εβδομάδες ξιφασκίας, απλώς χαλάρωσαν ξανά την επαγρύπνησή τους και έβαλαν όλους τους στόχους τους σε ένα δωμάτιο.
Ξεγέλασέ με μια φορά
Το 1967, το μόνο που ήταν απαραίτητο για να επιτευχθεί ο αιφνιδιασμός ήταν η γνώση των συνηθειών του εχθρού και η πτήση αρκετά χαμηλά πάνω από το νερό για να αποφύγουν τα radar. Οι πιλότοι της Αιγύπτιας αεροπορίας παρκάρανε τα αεροπλάνα τους σε κοινή θέα και πήγαιναν για πρωινό στις 8 π.μ. κάθε πρωί, ενώ οι διοικητές τους ήταν κολλημένοι στην κίνηση. Αν εμφανιστούν τα επιθετικά σας αεροπλάνα στις 8:15, θα βρουν άτακτα άτομα στη σειρά.
Αλλά πώς μπορεί κανείς να πιάσει έναν αντίπαλο απροετοίμαστο στη σύγχρονη εποχή, όταν οι δορυφορικές πληροφορίες, οι ιστοσελίδες ανοιχτού κώδικα και τα μέσα ενημέρωσης παρακολουθούν κάθε κίνηση; Όταν οι δυνάμεις έχουν συσσωρευτεί ανοιχτά στην περιοχή;
Όταν οι ομιλητές έχουν εξετάσει εξονυχιστικά κάθε λέξη, κλείσιμο ματιού και ψίθυρο για εβδομάδες, για οποιαδήποτε ένδειξη στρατηγικής;
Πώς αιφνιδιάζεις έναν εχθρό που απειλείς εδώ και μήνες;
Το πιο σημαντικό, πώς τον ξεγελάς στο ίδιο παιχνίδι για τρίτη ή τέταρτη φορά;
Αντίθετα με τη διαίσθηση, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ευκολότερο.
Η έκπληξη δεν σημαίνει να κρατάς την άλλη πλευρά στο σκοτάδι, σημαίνει να την κάνεις να λειτουργεί με ψευδείς υποθέσεις. Δεν πρόκειται για απόκρυψη πληροφοριών, πρόκειται για επικοινωνία παραπληροφόρησης.
Όταν οι πληροφορίες τροφοδοτούνται πιο εύκολα, η διατροφή μπορεί στην πραγματικότητα να είναι πιο εύκολη στη χειραγώγηση.
Το μόνο που χρειάζεται πραγματικά για να επιτευχθεί η έκπληξη είναι ένας αλαζονικός αντίπαλος, και αυτός φαίνεται να είναι ο μόνος τύπος που έχουμε.
Πριν από τον Πόλεμο των 12 Ημερών και την επίθεση των ΗΠΑ στο Fordow, οι Ιρανοί παρακολουθούσαν μια επίδειξη διαμάχης και σύγκρουσης μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump και του πρωθυπουργού του Ισραήλ Bibi Netanyahu. Αυτό τροφοδοτούσε άμεσα την αλαζονική τους αφήγηση ότι το Ισραήλ δεν θα επιχειρούσε ποτέ monkey business χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ.
Το Ισραήλ έθεσε σε προσωρινή άδεια πολλά μέλη του προσωπικού λίγο πριν από τα πρώτα χτυπήματα τον Ιούνιο, και στη συνέχεια ο Τrump κήρυξε άδεια λίγο πριν τερματίσει τον Μαδούρο.
Βασιζόμενος στο μοτίβο, έγραψα ένα άρθρο σε αυτές τις σελίδες που περιέγραφε πιθανές ενδείξεις για μια επικείμενη επίθεση στο Ιράν, αν και αμφέβαλα αν το ίδιο κόλπο θα λειτουργούσε ξανά – σίγουρα οι στρατιωτικοί σχεδιαστές του Ιράν είχαν δει και αυτοί το μοτίβο.
Περίτεχνη Απάτη
Η έκπληξη καταλήγει στην υπομονή έναντι της αλαζονείας.
Ο Netanyahu και ο Trump δεν ασχολήθηκαν με την αφήγηση του «φως της ημέρας μεταξύ τους» αυτή τη φορά, ή ακόμα και πραγματικά με την προσποιητή υποχώρηση και την άδεια.
Εκμεταλλεύτηκαν την πλήρη διεθνή κάλυψη για να δημιουργήσουν την εντύπωση ενός προέδρου που φοβάται να τραβήξει τη σκανδάλη.
Πώς παρουσιάζετε τον πιο αποφασιστικό πρόεδρο στην πρόσφατη μνήμη ως αναποφάσιστο;
Πώς παρουσιάζετε τον άνθρωπο που άρπαξε τον πρόεδρο μιας άλλης χώρας από το κρεβάτι του και έστειλε B-2 στην καμινάδα σας, ως νευρική Nelly?
Πώς φαίνεστε φοβισμένοι ενώ μετακινείτε εκατοντάδες περιουσιακά στοιχεία σε στάση επίθεσης;
Απλώς αφήστε τα μέσα ενημέρωσης να κάνουν το καθήκον τους.
Παραδέξου το: Κι εσύ ξεγελάστηκες.
Μήπως όλα αυτά ήταν μια περίτεχνη απάτη;
Εβδομάδες φλυαρίας. Δημόσιοι ισχυρισμοί ότι «το Ιράν θέλει πραγματικά να κάνει μια συμφωνία», κάτι που το Ιράν γνώριζε ότι δεν ήταν αλήθεια. Θυελλώδη tweets που έμοιαζαν με κάποιον που μπλοφάρει χωρίς άσους στο χέρι του. Εγχώρια συζήτηση για το πώς θα έπαιζε μια στρατιωτική εμπλοκή στις ενδιάμεσες εκλογές.
Οι στενότεροι Ρεπουμπλικάνοι σύμμαχοι του προέδρου σίγουρα ξεγελάστηκαν. Συντηρητικοί σχολιαστές όπως ο Mark Levin παραπονέθηκαν έντονα για την προθυμία του Trump να διαπραγματευτεί και να «δώσει στην ειρήνη μια ευκαιρία», υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχε κανείς να μιλήσει και τίποτα για το οποίο να μιλήσει.
Η διαβόητη φήμη του προέδρου για την αλαζονεία και το λεπτό δέρμα πρόσθετε στην εικόνα ενός ανθρώπου που υπερτερούσε, υπερτερούσε, ψάχνοντας μανιωδώς για έναν τρόπο να κατέβει από ένα δέντρο που φαινόταν πολύ ψηλότερο από την κορυφή.
Ξέρουμε ότι οι Ιρανοί το πίστεψαν, επειδή έπαιξαν πάνω σ΄αυτό. Η ρητορική τους δεν επικεντρώθηκε στη νίκη, αλλά στη δημιουργία κακής οπτικής. Ο ανώτερος αναλυτής για το Ιράν, Dror Balazad, αναφέρει ότι ο de facto Ιρανός ηγέτης Ali Larijani στόχευσε τις αμερικανικές πετρελαϊκές υποδομές και τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία για να δημιουργήσουν «οικονομική αναστάτωση και εσωτερική πίεση».
Η έναρξη του Συμβουλίου Ειρήνης του Trump βοήθησε στην αποπροσανατολισμό, χρωματίζοντας την ψευδαίσθηση ότι ήταν απρόθυμος να θέσει σε κίνδυνο τα όνειρά του για το Nobel ανατρέποντας το περιφερειακό καρότσι με μήλα στη Γάζα.
Ρυθμίστε το δόλωμα
Η Wall Street Journal και ισραηλινές πηγές αναφέρουν ότι ο Trump και ο Netanyahu συμφώνησαν πριν από εβδομάδες σε μια επίθεση αποκεφαλισμού για την εξάλειψη του Khamenei και των ηγετών του IRGC στο πρώτο χτύπημα του πολέμου. Σίγουρα, ο Trump ήταν πρόθυμος να δώσει στην ειρήνη μια ευκαιρία. Αλλά αυτός πιθανότατα δεν ήταν ο μόνος στόχος – κατάλαβε πόσο μικρή ήταν αυτή η ευκαιρία.
Το πραγματικό στοίχημα ήταν για τον Khamenei και τους achashdarpanim του να εφησυχάσουν. Με τον εφησυχασμό έρχεται η απροσεξία. Οι απρόσεκτοι άνθρωποι μπορεί απλώς να μαζεύονται σε ένα δωμάτιο σαν αυγά σε ένα τσιμεντένιο καλάθι.
Παγίδα που στήθηκε, περίμεναν.
Η ομιλία του Τrump στο SOTU μπορεί να ήταν αυτό που έκανε το κόλπο. Οι συντηρητικοί συνωστίζονταν κάθε λεπτό – εκτός από τα αδύναμα λόγια για το Ιράν. «Απέτυχε να υποστηρίξει την υπόθεση εναντίον του Ιράν», θρήνησε ο συκοφάντης του Τrump, Sid Rosenberg, στην ραδιοφωνική του εκπομπή.
Η CIA και οι ισραηλινές στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούσαν τις κινήσεις του Khamenei εδώ και μήνες. Tσίμπησαν μια συνάντηση του Khamenei και ανώτερων διοικητών του IRGC λίγες μέρες μετά την SOTU.
«Οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών του Ισραήλ και των ΗΠΑ παρακολουθούσαν εδώ και καιρό και περίμεναν τη σπάνια ευκαιρία που θα έδιναν οι ανώτεροι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες του Ιράν», έγραψε η WSJ. «Οι αρχές πληροφοριών εντόπισαν όχι μία αλλά τρεις συναντήσεις που αφορούσαν την κορυφαία ηγεσία του Ιράν».
Οι σχεδιαστές επέλεξαν να προσθέσουν στον παράγοντα έκπληξης εκτοξεύοντας την πτήση τους μέρα μεσημέρι. Το πρώτο από τα πάνω από 200 πολεμικά αεροσκάφη έφτασε στο δυτικό Ιράν λίγο πριν τις 10 π.μ. Μέσα σε μία ώρα, ο Khamenei και σαράντα από τους κορυφαίους διοικητές του ήταν νεκροί.
Το πρώτο χτύπημα χτύπησε τον αρχηγό του IRGC, Mohammad Pakpour και τον επικεφαλής σύμβουλο ασφαλείας Ali Shamkhani.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της πρώτης ημέρας, το Ισραήλ εξαπέλυσε 1.200 εξόδους, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν 900, συμπεριλαμβανομένων βομβαρδιστικών B-2 που μετέφεραν καταστροφείς καταφυγίων από την αεροπορική βάση Whiteman στο Missouri. Ακόμη και ο πρώην πρόεδρος Mahmoud Ahmedinejad, που περίμενε να εγκαταστήσει ένα ακόμη πιο σκληροπυρηνικό καθεστώς μόλις έπεφτε η κυβέρνηση, εξαλείφθηκε.
«Η Τεχεράνη μπορεί να παρερμήνευσε το αν η Ουάσινγκτον είχε τη βούληση, αυτή τη φορά, να κάνει αυτό που η κυβέρνηση Τrump σαφώς ανακοίνωνε εδώ και εβδομάδες», λέει ο Υποστράτηγος Scott Benedict (USMC, εν αποστρατεία) του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής. «Το Ιράν δεν θα έπρεπε να έχει τέτοιες αυταπάτες».
Μανδύας και Βομβιστής
Σίγουρα, έπαιζε και κάποιο τέχνασμα παλιάς σχολής. Μια ύποπτη διαρροή φωτογραφιών που έδειχνε μια μοίρα F-22 στην αεροπορική βάση Uvda στο Νότιο Ισραήλ τράβηξε πολλή προσοχή μακριά από τα 200 μαχητικά που συγκεντρώνονταν σε άλλες εγκαταστάσεις, από τις οποίες θα προέρχονταν οι επιθέσεις.
Οι διοικητές των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων χειραγώγησαν ακόμη και την ισραηλινή έκδοση του Pentagon Pizza Index για αντικατασκοπεία και παραπληροφόρηση, έχοντας όλο το προσωπικό στο αρχηγείο των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στο Tel Aviv να παρκάρει κάπου αλλού-εκτός έδρας για λίγες μέρες, διαφημίζοντας άδειους χώρους στάθμευσης σε άγρυπνα μάτια του εχθρού.
«Παρόλο που το Ιράν προετοιμαζόταν για πόλεμο, το Ισραήλ πέτυχε έναν τακτικό αιφνιδιασμό», δήλωσε στους New York Times ένας αξιωματούχος του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας. «Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις προετοιμάστηκαν για αυτό με ένα επιχειρησιακό σχέδιο που αναπτύχθηκε εδώ και μήνες, επικεντρωμένο σε μια προσπάθεια πληροφοριών για τον εντοπισμό μιας επιχειρησιακής ευκαιρίας τη στιγμή που συγκεντρώθηκαν ανώτεροι αξιωματούχοι του καθεστώτος».
«Τι τρόπος για να ξεκινήσει μια εκστρατεία», δήλωσε ο στρατηγός απόστρατος Jack Keane στο Foxnews. «Αυτή είναι η τρίτη φορά που το Ισραήλ τους ξεγέλασε… Αυτό και μόνο αρκεί για να σπάσει τη θέλησή τους… όπως ακριβώς η Χεζμπολάχ δεν συνήλθε ποτέ από την επίθεση στους τηλεειδοποιητές».
Μάθε το αυτή τη φορά!
Το κλειδί, προχωρώντας, είναι …
να παραμείνεις ταπεινός. Πολύ συχνά, οι βραχυπρόθεσμες νίκες φέρνουν θανατηφόρα αλαζονεία.
Όταν ένας δημοσιογράφος ανέφερε στον πρωθυπουργό Netanyahu ότι η επίθεση ξεκίνησε ενώ μεγάλο μέρος του Klal Yisrael ήταν στο shul ακούγοντας την ανάγνωση του Parshas Zachor, είπε κάτι του τύπου: «Φέτος, δεν θυμόμαστε απλώς να καταστρέψουμε τον Amalek – το κάνουμε στην πραγματικότητα».
Ας συνεχίσουμε να προσευχόμαστε για το υπόλοιπο του kriah. Τη στιγμή «όταν ο Hashem θα σας δώσει ανάπαυλα από όλους τους εχθρούς που σας περιβάλλουν».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου