"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Well guys, μαζί θα κάνουμε Ιστορία

 Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Οσο απλουστευτικά είναι τα επικριτικά σχόλια και οι ερμηνείες κατά του εκπαιδευτικού συστήματος όταν ένας μαθητής «πιάνεται» να μην ξέρει πότε ειπώθηκε το «Οχι» του 1940, τόσο σύνθετος είναι ο στόχος οι απόφοιτοι λυκείου να έχουν αποκτήσει βασικές ιστορικές γνώσεις. 

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από το βασικό: γιατί η Ιστορία δεν διδάσκεται αποκλειστικά από τους πτυχιούχους των πανεπιστημιακών τμημάτων Ιστορίας;  

Αντ’ αυτών, στην περίπτωση που οι φιλόλογοι του σχολείου έχουν συμπληρώσει το υποχρεωτικό τους ωράριο, μπορεί να διδαχθεί από καθηγητές ξένων γλωσσών, θεολόγους, κοινωνιολόγους.

Εχουμε, και μάλιστα μπόλικους, φιλολόγους. Ο ουσιαστικός λόγος είναι πως πρέπει να βολευτούν όλοι οι πτυχιούχοι και να γίνει οικονομία στους αναπληρωτές, που καλύπτουν τα κενά.

Είναι δε σύνηθες, διευθυντές σχολείων να αναθέτουν τη διδασκαλία της Ιστορίας σε καθηγητές ξένων γλωσσών, χωρίς να περιμένουν να καλυφθούν τα κενά των φιλολογικών ωρών από φιλολόγους που πρόκειται να διορισθούν στο σχολείο.  

Στόχος των διευθυντών είναι να μην προκύψουν «πλεονασματικοί» κάποιοι καθηγητές που υπηρετούσαν την προηγούμενη χρονιά στο ίδιο σχολείο και ξεβολευτούν, δηλαδή αναγκαστούν να διδάξουν και σε δύο ή τρία όμορα σχολεία!

Η διδασκαλία των φιλολογικών μαθημάτων και δη της Ιστορίας είναι από τα κραυγαλέα μεταπολιτευτικά λάθη των υπουργών Παιδείας και των πανεπιστημιακών, που το πληρώνουν το γυμνάσιο και το λύκειο. Από τη δεκαετία του ’80 και μετά, ιδρύθηκαν σωρηδόν τμήματα με αντικείμενα από το μεγάλο επιστημονικό πεδίο των θεωρητικών σπουδών. Τις φιλολογίες ακολούθησαν τα Τμήματα Ιστορίας Αρχαιολογίας και τα περίφημα ΦΠΨ (Φιλοσοφίας-Παιδαγωγικής-Ψυχολογίας). Σήμερα στον πανεπιστημιακό χάρτη βλέπουμε τμήματα με υποδιαιρέσεις ή εξειδικεύσεις μεταπτυχιακού χαρακτήρα. Οι απόφοιτοι όλων έχουν ως βασική διέξοδο τη διδασκαλία φιλολογικών μαθημάτων σε γυμνάσιο και λύκειο.

«Αποτελεί επικίνδυνο απλουστευτικό επιχείρημα ότι κάθε απόφοιτος πανεπιστημιακής θεωρητικής σχολής μπορεί να αναλάβει τη διδασκαλία της. Η Ιστορία δεν είναι απλό παραμύθι που μπορεί να “αφηγηθεί” ο καθείς, αλλά έχει βάθος, μέθοδο, ερμηνεία, και έτσι πρέπει να διδάσκεται…» λέει η καθηγήτρια Ιστορίας στο Παν. Αθηνών Ολγα Κατσιαρδή – Hering.

Η προφανής λύση είναι ...

 

κάθε πτυχιούχος να διδάσκει το μάθημα στο οποίο έχει εξειδικευθεί στο πανεπιστήμιο. 

Ωστόσο, αυτό έχει πολιτικό κόστος, αφού θα αναγκαστούν να κλείσουν πολλά τμήματα και πτυχιούχοι να μείνουν στα «αζήτητα»


Δεν υπάρχουν σχόλια: