"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αντί να ξεκολλήσει τη βελόνα κόλλησε στον Μητσοτάκη

 Της Γιούλας Κουγιά


 Τελειωσε το τριήμερο Συνεδριο του ΠΑΣΟΚ και κάποια συμπεράσματα μπορούν να θεωρηθούν ασφαλή.

Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι το προηγούμενο διάστημα οι δελφινομαχίες, κοκορομαχίες, αψιμαχίες –διαλέγετε και παίρνετε– ήταν ζέσταμα για να μπουν οι μαχητές στο Τάε κβον ντο.

Αφού αντάλλαξαν αγκαλιές και αεροφιλήματα, χειραψίες και λοξές ματιές, υποκλίθηκαν στους συνέδρους, στο ένδοξο παρελθόν τους και στο αβυσσαλέο μίσος τους προς τον Μητσοτάκη.

Ο πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης άνοιξε όλα τα χρονοντούλαπα με την πράσινη ιστορία, αμαρτία, τίποτα από τα λάθη του ΠΑΣΟΚ τα μεγάλα, φύσηξε να φύγουν νυχτερίδες κι αράχνες από τα συνθήματα και τα σέρβιρε σε τόπο και με τρόπο που δεν αρμόζει στα λείψανα: στην αρένα του Τάε κβον ντο με τους παρισταμένους να αλαλάζουν
«το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό».

Κάπου εδώ έρχεται η ομιλία του δημάρχου πασών των Αθηνών 

Ο Χάρης Δούκας ξεκίνησε την ομιλία του πολύ ικανοποιημένος που νομίζοντας ότι τόσον καιρό διαφωνούσαν με τον Νίκο Ανδρουλάκη τελικά συμφώνησαν πως όντως διαφωνούν και θα συνεχίσουν 

(...) 


Επικεντρώθηκε κι αυτός στον «ανάλγητο» Μητσοτάκη, ο οποίος είναι ένα πολύ ασφαλές θέμα σε περίπτωση που ως πολιτικός δεν δύνασαι να αρθρώσεις κάτι πιο στέρεο και ρηξικέλευθο. Ο Μητσοτάκης είναι κάτι σαν τη χειρολαβή στο τρόλεϊ, πιάνεσαι και ταλαντεύεσαι, αλλά δεν τραυματίζεσαι.

Ειπώθηκαν κι άλλα πολλά με ρίγος στην καρδιά εν όψει της καλπάζουσας καταπράσινης ελπίδας για την Ελλάδα, που το ΠΑΣΟΚ πιστεύει ακράδαντα πως είναι ευτυχισμένη όταν της λένε πως είναι δυστυχισμένη.


Σημειώνω τελειώνοντας ότι μέσα στη χαρά ότι συμφωνούν διαφωνώντας...

 

 έπεσαν και κάτι «πρόκες», αλλά ήταν από στίχο του Μανόλη Αναγνωστάκη.

Θα σας ξανάβρω στους μπαξέδες…

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: