Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου
Πήγαμε και φέτος στις διαδηλώσεις.
Μικρότερες λέει από πέρυσι αλλά τι σημασίαν έχει…
Εμείς πήγαμε .
Για να μη ξεχάσουμε….
Και το σημαντικότερο να μην ξεχαστούν τα 57 θύματα αυτής της τραγωδίας.
Πήγαμε να πενθήσουμε και να ζητήσουμε να αποδοθούν ευθύνες.
Αλήθεια όμως από ποιους θα αποδοθούν οι ευθύνες και για ποιους???
Ένα ερώτημα που ακόμη μένει αναπάντητο.
Αλλά μπορεί να έχει ήδη απαντηθεί αλλά να μην υποφέρουμε την απάντηση.
Ακούσαμε ομιλίες, κατάρες, αναθέματα και συνθήματα.
Ανάμεσά μας εκεί και τα 57 θύματα να ζητούν μάταια την δικαίωση …
Ίσως να προσπαθούσαν και αυτά να καταλάβουν.
Τι να καταλάβουν όμως??
Τρία χρόνια τώρα προσπαθούμε να καταλάβουμε και εμείς.
Χαμένοι όλοι μας ανάμεσα σε αντιφατικές πραγματογνωμοσύνες σε δεκάρικες τηλεοπτικές αγορεύσεις Δικηγόρων και σε σκυλοκαβγάδες πολιτικών, ευκαιρίας δοθείσης.
Η αλήθεια κάπου στο βάθος.
Κατά πώς φαίνεται όμως όλοι την φοβούνται ….
Ο καθένας για τους δικούς του λόγους.
Ανάμεσα σε όλους αυτούς γονείς και συγγενείς να ψάχνουν τα άδεια δωμάτια και περιμένουν την αδέκαστη δικαιοσύνη να κάνει επιτέλους την δουλειά της….
Αλλά κατά πώς φαίνεται αυτή καθόλου δεν βιάζεται.
Για κάποιους άλλους όμως η ζωή συνεχίζεται σαν να μην έχει συμβεί τίποτα .
Και δεν αρκούνται σε αυτό.
Εννοούν τρία χρόνια τώρα να προκαλούν και να υποτιμούν την νοημοσύνη μας
Ο Καραμανλής, αυτός της δυναστείας, με ανανεωμένη την λαϊκή εντολή κουνάει το δάκτυλο σε «ζώντες και τεθνεώτες».
Όλα τα ήξερε πριν το δυστύχημα και δεν άφηνε καμιά αμφιβολία περί τούτου.
Τώρα, ω του θαύματος, όλα τα ξέχασε.
Δεν ήξερε λέει τίποτα και ακόμη δεν ξέρει τίποτα.
Νάναι καλά το άρθρο 86.
Η απόλυτη ύβρις προσωποποιημένη.
Μια ολόκληρη Κυβέρνηση πίσω του, υπερασπίζει αυτόν και το όνομα του…..
Όλοι οι πολιτικοί που μαζί με αυτόν διαχειρίστηκαν αυτήν την κατάσταση δήλωσαν περήφανα ότι είναι ανεύθυνοι του αίματος τούτου.
Και επιμένουν ακόμη και τώρα σε αυτήν τους την ανευθυνότητα
Και πώς να τιμωρηθεί ένας ανεύθυνος???
Εδώ είναι το πρόβλημα.
Βέβαια κάποια στιγμή για να υπεκφύγουν μιλούν για διαχρονικές ευθύνες αλλά αυτές οι ευθύνες ουδόλως αφορούν τους διαχρονικώς κυβερνώντες.
Στο τέλος κατά πως φαίνεται θα μείνει έρημος και μόνος ο ρουσφετολογικώς διορισθείς Σταθμάρχης για να τα χρεωθεί όλα
Και τα δικά του και όλων των άλλων. ……
Θα βρεθούν όμως και γι αυτόν κάποια ελαφρυντικά για να πέσει στα μαλακά.
Κάνεις δεν χάνεται.
Κανείς από τους ζωντανούς.
Αλλά κανείς δεν ασχολείται με τα παρακάτω…
Οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς.
Μετα από τρία χρόνια δυστυχώς εδώ φτάσαμε ….
Δεν ζούμε την πρώτη τραγωδία.
Έχουν μεσολαβήσει και άλλες.
Και τότε κάνεις δεν έφταιγε όπωςκαι τώρα κανείς δεν φταίει.
Πάντως η όλη διαχείριση ...
που έγινε και γίνεται για την τραγωδία των Τεμπών δυστυχώς δεν μας κάνει καθόλου αισιόδοξους ότι θα είναι και η τελευταία…..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου