Πως είναι όταν σου μπαίνουν στον πάτο δύο φρεγάτες, τέσσερα F-16 και εν γένει ένα ολόκληρο ενιαίο Αμυντικό Δόγμα. pic.twitter.com/U0Hl39fBKM
— Slouka Mpliat (@SMpliat) March 5, 2026
Toυ ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
Στην πολιτική υπάρχουν στροφές του δρόμου όπου μια κίνηση αρκεί για να χαλάσει ένα ολόκληρο αφήγημα που χτίστηκε με κόπο, brainstorming που πήγε σύννεφο και ατέλειωτες εργατοώρες από πλευράς πολιτικών προσώπων, συμβούλων τους και επιχειρηματικών-εκδοτικών συμφερόντων (της όμορφης πατρίδας μας).
Η αποστολή ελληνικών φρεγατών και F-16 από τον Μητσοτάκη στην Κύπρο, στην πρώτη φάση της κρίσης στη Μέση Ανατολή, ήταν ακριβώς μια τέτοια στιγμή.
Η Ελλάδα δεν περίμενε. Δεν υιοθέτησε το «να δούμε πρώτα τι θα κάνουν οι άλλοι». Εστειλε δυνάμεις αμέσως. Οι Γάλλοι και οι υπόλοιποι ακολούθησαν. Και ξαφνικά, ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού (και εκδοτικού) λόγου που είχε οικοδομηθεί τα τελευταία δύο χρόνια έμεινε στον αέρα.
Το μπλα-μπλα αυτό είχε ένα βασικό μοτίβο, ένα άλογο γκανιάν που τώρα κουτσαίνει: την κατασκευή ότι «ο Μητσοτάκης είναι ενδοτικός» στα εθνικά θέματα. Ενώ «αν ήταν άλλος στη θέση του»… τα ξέρετε, τα ακούτε και τα διαβάζετε δύο χρόνια τώρα όπως εκπέμπονται εντός και εκτός ΝΔ και αμέσως μετά την κακή επίδοση του κόμματος στις Ευρωεκλογές του 2024.
Η σκηνή στο Πολεμικό Μουσείο, τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς, ήταν χαρακτηριστική.
Στο ίδιο βήμα βρέθηκαν δύο πρώην πρωθυπουργοί της παράταξης, ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς, και από κάτω χειροκροτούσε η Βασιλική Θάνου – σύμφωνα με ανακοίνωση του Μεγάρου Μαξίμου επί ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η κυρία Θάνου ανέλαβε το 2017 «καθήκοντα άμισθης προϊσταμένης του Νομικού Γραφείου» του Αλ. Τσίπρα. Τα ίδια πρόσωπα πρωταγωνίστησαν έναν χρόνο μετά, τον Ιούνιο του 2025, και στην εκδήλωση που δημοσιογραφικά τιτλοφορήθηκε «Πολεμικό Μουσείο 2» εφόσον είχε προηγηθεί το πρώτο «Πολεμικό Μουσείο» (1η Ιουλίου 2024). Με βασικό θέμα το ίδιο: ότι δεν τραβάει ο Μητσοτάκης στην εξωτερική πολιτική και ότι είναι λίγος για την υπεράσπιση των συμφερόντων του ελληνισμού. Η χώρα –υπονοούσαν και μισοέλεγαν Σαμαράς και Καραμανλής– στα Πολεμικά Μουσεία 1 & 2 χρειάζεται περισσότερη αποφασιστικότητα. Πιο καθαρές γραμμές στα εθνικά ζητήματα. Περισσότερη τόλμη. Και η υπόγεια σύγκριση που επιδίωκαν ήταν ξεκάθαρη: αν τα πράγματα ήταν στα δικά τους χέρια, όλα θα ήταν αλλιώς. Σαμαράς και Καραμανλής δεν ήταν -και δεν είναι- βέβαια καθόλου μόνοι. Κατεβαίνοντας κανείς (αρκετά) σκαλιά από το επίπεδο των πρώην πρωθυπουργών συναντά έναν ολάνθιστο κήπο με άνθη κάθε λογής που συνεισέφεραν στο εν λόγω αφήγημα.
Αναμεσά τους ένας μπαξές πολιτικών, σχολιαστών και «διεθνολόγων» που εμφανίζονται καθημερινά στα τηλεοπτικά παράθυρα ως φύλακες της εθνικής ορθοδοξίας. Είναι εκείνοι που γνωρίζουν πάντα ποιο οπλικό σύστημα πρέπει να αγοραστεί, ποια φρεγάτα πρέπει να συνοδεύεται από ποιον πύραυλο και γιατί κάθε άλλη επιλογή ισοδυναμεί –φυσικά– με εθνική προδοσία. Οι γνωστοί «προπονητές της εξέδρας» της εξωτερικής πολιτικής, εκτός από τον Μητσοτάκη, στοχοποίησαν με μανία τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη με απίστευτες, πρωτοσέλιδες χυδαιότητες.
Σε αυτό το οικοσύστημα βρήκε τη θέση του τα τελευταία χρόνια και μια πιο γραφική εκδοχή της εγχώριας ακροδεξιάς. Ενδημεί με χάρη εκεί όπου ο θαυμασμός για τον Τραμπ μεταφράζεται σε τηλεοπτικούς πανηγυρισμούς, χορούς σε πρωϊνάδικα και καπέλα τύπου «Make Greece Great Again». Και αυτές τις μέρες έχει χάσει κάπως τα λόγια της.
Ξαφνικά, εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα, ένα μεγάλο κομμάτι της πολιτικής ρητορικής που είχε οικοδομηθεί με κόπο τα τελευταία δύο χρόνια πέρασε από την «προέλαση» (έστω και κατά φαντασίαν) σε φάση περισυλλογής. Φυσικά, η συζήτηση δεν θα σταματήσει. Στην πολιτική πάντα θα υπάρχει χώρος για νέες θεωρίες και νέα σενάρια. Απλά για φέτος το καλοκαίρι δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα ότι θα υπάρξει «Πολεμικό Μουσείο 3» μετά τα «1» και «2» το 2024 και το 2025. Και αυτό έχει κάποια πολιτική σημασία σε ό,τι αφορά τη δημοσκοπική πίεση που δέχεται από ακροδεξιά κόμματα και κομματίδια ο Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και για τις ισορροπίες εντός ΝΔ.
Δηλαδή, για να μην κρυβόμαστε, για ...
τους σχεδιασμούς όσων βιάζονται και βαρέθηκαν να περιμένουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου