ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η επιτελικώς κακή νομοθέτηση

  

 

pic.twitter.com/o5ELhc6zWo

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) January 24, 2026

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Θα συνεχίσουμε με τη συνέντευξη του υπουργού Δικαιοσύνης.  

Οχι για τα fake news και τα ψεύδη που είπε, αλλά για μια πρακτική που εισήγαγε η κυβέρνηση διά του νόμου περί «επιτελικού κράτους», ο οποίος επί της ουσίας ακυρώνει συνταγματική διάταξη.

Τα αποκαλούμενα «ερανιστικά νομοσχέδια» λειτουργούν όπως περιέγραψε ο κ. Γιώργος Φλωρίδης: «Οταν ετοιμάζεται ένα νομοσχέδιο, ειδοποιούνται τα υπουργεία, αν έχουν κάποιες ρυθμίσεις που θέλουν να ενσωματώσουν στο νομοσχέδιο αυτό. Κάθε νομοσχέδιο έχει δύο μέρη. Το πρώτο μέρος ρυθμίζει το κυρίως θέμα του, εν προκειμένω τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, και το δεύτερο μέρος είναι οι λεγόμενες “υπόλοιπες διατάξεις”. Στο δεύτερο μέρος του εν λόγω νομοσχεδίου ενσωματώθηκαν διατάξεις από 12 υπουργεία. (…) Οι διατάξεις αυτές είναι πάνω από 35. Εμείς ενσωματώσαμε 8. (…) Αυτή είναι η καθημερινή πρακτική» (Open, 23.1.2026).

Ελα όμως που υπάρχει το άρθρο 74 του Συντάγματος, το οποίο ρητώς προβλέπει: «Νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που περιέχει διατάξεις άσχετες με το κύριο αντικείμενό τους δεν εισάγεται για συζήτηση. Προσθήκη ή τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου δεν εισάγεται για συζήτηση».

Πώς μπορεί ένα νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ να σχετίζεται με τη γονική επιμέλεια; 

Ισως με τη λογική που σάρκασε ο φίλος Ανδρέας Πετρουλάκης, ο οποίος σκίτσαρε έναν περίλυπο Κρητικό κτηνοτρόφο να λέει στα πρόβατά του: «Με μια τροπολοζία στο νομοσσχέδιο ζα τον ΟΠΕΤΣΕΠΕ μού αφαιρούν την αποκλειστιτσή επιμέλεια, και θα πάτε στη Νάξο».

 

pic.twitter.com/TVQRYbJzEi

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) January 25, 2026

 

Πιθανώς, με τον ίδιο χιουμοριστικό τρόπο, μπορούν να σχετιστούν και οι διατάξεις των άλλων 11 υπουργείων που έχουν να κάνουν με «Επέκταση κινήτρου επίτευξης δημοσιονομικών στόχων στους υπαλλήλους της Γενικής Διεύθυνσης Κρατικής Αρωγής» (αρ. 87), τον «Καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου» (αρ. 92), την «Παράταση του ακατάσχετου της χρηματοδότησης αθλητικών ομάδων» (αρ. 95) κ.λπ.

Αν όμως σε ένα νομοσχέδιο κάθε υπουργείο βάλει τρεις, τέσσερις άσχετες «λοιπές διατάξεις», τότε όλες οι τροπολογίες που θα κατατεθούν θα γίνουν αυτομάτως σχετικές.

Ετσι, το άρθρο 74 του Συντάγματος πάει διά της πλαγίας στον κάλαθο των αχρήστων, η καλή νομοθέτηση πάει περίπατο και όλοι θα ψάχνουμε τι στην ευχή ψηφίστηκε, γιατί ψηφίστηκε και προπαντός για ποιον συγκεκριμένο μεγαλοπαράγοντα –πολιτικό, οικονομικό, μιντιακό– ψηφίστηκε.

Κι όλα αυτά προς δόξαν του «επιτελικού κράτους», που...

 

 θα απλοποιούσε τη νομοθεσία και θα έκανε τη ζωή μας καλύτερη. 

Τα κατάφερε, αλλά μόνο για κάποιους…