Η ίδια είναι αδύνατο να αποχωρήσει από τον εαυτό της, επομένως ένας εκ των τεσσάρων βουλευτών που απέμειναν στη Ζωή Κωνσταντοπούλου θα είναι εκείνος ή εκείνη που θα αποχωρήσει.
Είναι ζήτημα χρόνου, εκτιμώ, διότι ως προσωπικότητα η πρόεδρος είναι ανυπόφορη. Τείνω να πιστέψω μάλιστα ότι εκείνοι που τη στέλνουν στη Βουλή με την ψήφο τους, προκειμένου μέσω αυτής να «τιμωρήσουν το σύστημα», το κάνουν επειδή ούτε οι ίδιοι θα την άντεχαν. Αυτό είναι το λεγόμενο παράδοξο του ανθρωποδιώκτη, που εξηγεί το κοινοβουλευτικό φαινόμενο «Ζωή Κωνσταντοπούλου».
Αν επέλθει το μοιραίο και την κοπανήσει ο «πέμπτος άνθρωπος», τότε η κυρία Κωνσταντοπούλου παύει να έχει την ιδιότητα προέδρου κοινοβουλευτικού κόμματος.
Αυτό σημαίνει ότι χάνει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει τρεις φορές σε κάθε συνεδρίαση (20 λεπτά η πρώτη, οι άλλες δύο δεκάλεπτες, αν δεν κάνω λάθος). Μένει μόνο με την ιδιότητα της πρώην Προέδρου της Βουλής, η οποία της επιτρέπει μία δωδεκάλεπτη παρέμβαση σε κάθε συνεδρίαση.
Συμπεραίνω, λοιπόν, ότι ...
η ατμόσφαιρα στην Πλεύση Ελευθερίας (sic) πρέπει να θυμίζει Μόσχα 1936-1938…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου