Αποστολή των εργαζόμενων στα mainstream media είναι η μετατροπή του κόσμου σε human trash, όπως οι ίδιοι.
Τα περί εντολών εργοδοσίας τις οποίες ακολουθούν είναι καθαρές ανοησίες : η “προσωπική εμπλοκή” των περισσότερων στα θέματα που καλύπτουν κάνει μπαμ. Και φυσικά ο φωταγωγημένος βόθρος των social media δεν αργεί να αντιδράσει.
“Σε κορίτσια του γυμνασίου και του λυκείου;;;” ρωτάει …έκθαμβος ο άνκορμαν της πρωινής ζώνης.
Το “θέμα”: η σεξουαλική παρενόχληση που δέχτηκαν, υποτίθεται, κάποια από καθηγητές τους.
Η εκδοχή ότι θα μπορούσαν να έχουν άλλου είδους διαφορές με αυτούς και απλώς να παίζουν το “χαρτί” της παρενόχλησης, δεν χρήζει διερεύνησης. Παρεμπιπτόντως, κάποια από τα “παιδιά” για τα οποία ανοιγοκλείνει τα αλογοσάγονά του ο άνκορμαν, είναι “πολίτες – ψηφοφόροι”.
Μερικά αυθόρμητα ερωτήματα :
Το ότι προ ελαχίστων δεκαετιών 15χρονες και 16χρονες ήταν “κορίτσια της παντρειάς” αποτελεί πραγματικότητα, ή αποκύημα της νοσηρής μου φαντασίας;
Ένα τραγούδι που λέγεται “Sweet Little Sixteen” το έχει ακούσει κανείς; Ένα άλλο, δημοτικό, δικό μας, “Κανελόριζα”; *
Τα 12χρονα-13χρονα που έσκουζαν στις συναυλίες των Beatles [και ου μόνον] τι θα έκαναν μαζί τους, αν τους δινόταν η ευκαιρία; θα έπαιζαν τις κουμπάρες;
Τη λέξη “πιπίνια” από τα ’90s τη θυμάται κανείς; Εγώ τη θυμάμαι, όπως και κάποια συγκεκριμένα από αυτά.
Θυμάμαι επίσης να διαβάζω, σε συνέντευξη της Μαλβίνας Κάραλη την ίδια εποχή, ότι επέλεξε να τεκνοποιήσει στα 15, προς αποφυγή του χάσματος των γενεών ανάμεσα σ’ αυτήν και το παιδί της.
Θυμάμαι ακόμα να διαβάζω, σε συνέντευξη πασίγνωστης τραγουδίστριας [δεν χρειάζεται να πω το όνομά της] στα early ‘80s ότι είχε τεκνοποιήσει στα 13, και ήταν περήφανη γι’ αυτό.
Αυτό που δεν θυμάμαι είναι κάποιο σοκ και δέος να προκαλείται από αφηγήσεις όπως οι παραπάνω.
Στις μέρες μας η Natalie Portman βγαίνει και καταγγέλλει το …ανάρμοστο ενδιαφέρον ενός τριανταπεντάρη [ο Moby στα late ‘90s] για μια κοπέλα 18 χρόνων [η ίδια την ίδια εποχή, όταν διατηρούσε σχέση μαζί του…]
Τι ακριβώς είναι αυτό που εκτυλίσσεται;
Ποιος ξαναγράφει την ιστορία της σεξουαλικότητας;
Ποιος κοροϊδεύει ποιον και με ποιον σκοπό;
Τι είδους κοινωνία κάνει τα παιδιά αποδέκτες “σεξουαλικά φορτισμένων” εικόνων από τα γενοφάσκια τους, και ταυτόχρονα τα προσεγγίζει με λεξιλόγιο δεκαετίας του ’50;
Τι σόι μετάλλαξη του πουριτανισμού είναι αυτή που...
απ’ τη μία επιβάλλει στο ανήλικο να συμπεριφέρεται με όρους bimbo culture, και από την άλλη τιμωρεί διά ροπάλου τον ώριμο άνδρα που θα ενδιαφερθεί;
* Kάτω στο γιαλό, κάτω στο περιγιάλι
Κόρην α – κόρην αγαπώ. Κόρην αγαπώ, ξανθή και μαυρομάτα δώδεκα, δώδεκα χρονώ.
Δώδεκα χρονώ, π’ ο ήλιος δεν την είδε
παρά η μάνα της κανέλα την φωνάζει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου