"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΝΕΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Περί ομοφυλοφιλίας και gay pride ο λόγος (2 άρθρα των Τάκη Θεοδωρόπουλου και Γιώργου Μιχαηλίδη)

Προς τι το gay pride;

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ


Είναι οι ομοφυλόφιλοι κοινωνική τάξη ή ομάδα με διακριτά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς και ιδιαίτερη κοινωνική θέση; 


Οχι. Νομίζω ότι οι πρώτοι που θα απέρριπταν αυτήν τη θέση θα έπρεπε να είναι όσοι αυτοχαρακτηρίζονται ως ομοφυλόφιλοι.  


Συνιστά η ομοφυλοφιλία πολιτικό πρόγραμμα; 


Μάλλον όχι


Τότε προς τι το gay pride;


Η προφανής απάντηση είναι πως συμβάλλει στην απενεχοποίηση της ομοφυλοφιλίας. 


Είναι ενοχοποιημένη η ομοφυλοφιλία εν έτει 2016; Καταγράφεται στον ποινικό κώδικα ή έστω ως παρεκτροπή στον κώδικα κοινωνικής συμπεριφοράς; 


Οχι βέβαια. Είναι σαν να κάνεις διαδήλωση για την αποποινικοποίηση της μοιχείας.


Και μη μου πείτε για τον Αμβρόσιο και τους λοιπούς μητροπολίτες που ωρύονται από άμβωνος για τα Σόδομα. Θα σας απαντήσω πως τις ίδιες τερατώδεις υπερβολές εκστομίζουν και εναντίον του Πάπα και των καθολικών. Ο οποίος Πάπας έχει πει πως δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει τους ομοφυλοφίλους. Οπως και να το κάνουμε, υπάρχει μια αναντιστοιχία ανάμεσα στη νοοτροπία ορισμένων ιεραρχών της Ορθοδοξίας και στην πραγματικότητα του κόσμου μας. Και μη μου πείτε για τον παράφρονα τζιχαντιστή ο οποίος έκανε το μακελειό στο gay bar του Ορλάντο. Πριν από μερικούς μήνες είχαμε τη σφαγή στο Bataclan, που δεν είχε καμία σχέση με ομοφοβία. Η αποδοχή της ομοφυλοφιλίας αντιμετωπίζεται ως στοιχείο του δυτικού πολιτισμού και προκαλεί αποστροφή στους τζιχαντιστές με τον ίδιο τρόπο που τους προκαλεί αποστροφή η δημοκρατία ή τα βαμμένα χείλια της γυναίκας.


Τότε προς τι το gay pride; 


 Τι διεκδικούσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έκλεισαν το κέντρο της Αθήνας το Σάββατο το βράδυ ακολουθώντας τα βήματα, φθαρμένα απ’ την πολυχρησία, του πρώτου παρατυχόντος συνδικαλιστή όταν αισθάνεται ότι απειλείται η εξουσία του; 


Την ελευθερία της ερωτικής τους επιθυμίας;  


Ποιος τους τη στέρησε; Και πάλι μη μου πείτε για τον τάδε γείτονα που τους στραβοκοιτάζει. Αυτός μπορεί να έχει πρόβλημα και με το ομόφυλο ζευγάρι που δεν είναι παντρεμένο ή για τη μητέρα με παιδί χωρίς πατέρα.


Αν εξαιρέσω όσους χρησιμοποιούν την ομοφυλοφιλία ως στρατηγικό όπλο δημοσιότητας, το πρόβλημα με το gay pride είναι...  
πρόβλημα νοοτροπίας. Και εντάσσεται στον ολοκληρωτισμό του «πολιτικώς ορθού», ο οποίος ισοπεδώνει την ποικιλία του ανθρώπινου σύμπαντος μεταμορφώνοντας τη διαφορά σε ιδεολογία. Κοινώς, κατηγοριοποιεί όχι μόνον τη συμπεριφορά αλλά και τη σκέψη. Οποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας. Οποιος τολμάει να αμφιβάλλει είναι ομοφοβικός.


Σκέφτομαι πολλές φορές τι θα έλεγε ο Χατζιδάκις ή ο Τσαρούχης. Αυτοί δεν έκρυψαν την ομοφυλοφιλία τους σε καιρούς δυσμενέστερους των σημερινών.  


Θα μου πείτε αυτοί δεν διεκδίκησαν δημόσιο λόγο εξαιτίας της ομοφυλοφιλίας τους. Την αποδέχονταν, όμως αυτό που πρόβαλλαν ήταν το έργο τους, το οποίο και βέβαια δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την ερωτική τους επιθυμία. Εκεί είναι όλη η διαφορά.


«Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δικιά σου μελαγχολία», που τραγουδούσε κι ο Σαββόπουλος. Ομως, ένας πολιτισμός που έχει μέτρο της αξίας μόνο τη διαφορά της συμπεριφοράς είναι καταδικασμένος να πνιγεί στη μελαγχολία της ενιαίας σκέψης, του ολοκληρωτισμού με άλλα λόγια.


Τι σημαίνει Gay Pride;


Γράφει ο Γιώργος Μιχαηλίδης


Πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα των τελευταίων ωρών, δεν θα βρίσω τον Τάκη Θεοδωρόπουλο. Συζητούσα με συναδέλφους να γράψω κάτι για το Gay Pride αλλά η τραγωδία στο Ορλάντο μου έκοψε την διάθεση. Η αντίδραση σε ένα  άρθρο όμως μου άλλαξε την γνώμη.


Ο κ. Θεοδωρόπουλος στο άρθρο του ακολουθά μία συλλογιστική πορεία η οποία προκαλεί, και είναι δικαιολογημένο να προκαλεί αφού είναι σε ορισμένα σημεία είναι ασύνδετη. 


Υπάρχουν όμως δύο πολύ βασικοί πυρήνες εντός του άρθρου:


1) Η φράση: «Όποιος τολμάει να αμφιβάλλει είναι ομοφοβικός». Είναι αλήθεια πως πλέον σκέφτεσαι δις και τρις για να συζητήσεις δημοσίως για την ομοφυλοφιλία (όχι να υβρίσεις ή να κατηγορήσεις).


2) Σε μία κοινωνία που συνεχώς γίνεται πιο ανεκτική στην ομοφυλοφιλία (χωρίς να  αποσυντηρητικοποιείται) τι πετυχαίνεις όταν προβάλλονται γυμνόστηθοι και γυμνόστηθες να φιλιούνται αισθησιακά πάνω σε άρματα; «Διώχνεις» και τους ομοφυλόφιλους οι οποίοι δεν εκφράζονται από κάτι τέτοιο την ώρα που «φοβούνται» να εκφράσουν την αντίθεσή τους για να μην χαρακτηριστούν εχθροί του Κινήματος.


Στην Ελλάδα του 2016 μπορείς να βρεις γόνιμο έδαφος για να συζητήσεις ζητήματα για τα οποία οι απόψεις σου δεν εντάσσονται στην δικτατορία της «Πολιτικής Ορθότητας»; 


Αν ναι, τότε ας αναρωτηθούμε τι σημαίνει Gay Pride;


Ας αφήσουμε τον ηθοποιό Χρήστο Σιμαρδάνη να μας πει:
 
 
«Την ημέρα του Gay Pride μου ζήτησαν από ραδιοφωνικό σταθμό να μιλήσω, αλλά τους είπα ότι δεν συμφωνώ. Δεν είμαι περήφανος που είμαι ομοφυλόφιλος. Κανείς δεν μπορεί να είναι περήφανος για το τι κάνει στο κρεβάτι του. Είναι σαν να λες »είμαι περήφανος που έχω αυτιά».  
 
 
Δεν μπορείς να είσαι περήφανος επειδή είσαι θηλαστικό ή επειδή έχεις δύο αυτιά. 
 
 
Περήφανος μπορείς να είσαι για χίλια δύο άλλα πράγματα. Θα μου άρεσε να νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου, για κάποια ανθρώπινα χαρακτηριστικά μου. Δεν νιώθω περήφανος που είμαι gay, ούτε εσύ πρέπει να νιώθεις περήφανος που είσαι straight. 
 
 
Να είσαι περήφανος επειδή είσαι τίμιος, καλός άνθρωπος ή καλός πατέρας»



Δεν υπάρχουν σχόλια: