Η
παραίτηση του πρωθυπουργού της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου την 5η Μαΐου
κατόπιν αιτήματος του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποτελεί μια
περαιτέρω εδραίωση της εξουσίας στα χέρια ενός ανθρώπου που είναι ήδη ο
πιο ισχυρός πολιτικός στην Τουρκία από τότε που η χώρα έγινε
πολυκομματική δημοκρατία το 1950.
Ο Ερντογάν έχει κυβερνήσει από
το 2003, πρώτα ως πρωθυπουργός και αρχηγός του κυβερνώντος Κόμματος
Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και στη συνέχεια ως πρόεδρος, μια
συνταγματικά μη κομματική θέση στο κοινοβουλευτικό σύστημα της Τουρκίας.
Όταν ο Ερντογάν έγινε πρόεδρος το 2014, ο Νταβούτογλου ανέλαβε την θέση
του στο AKP και έγινε ο νέος πρωθυπουργός της χώρας.
Ο Νταβούτογλου
είχε ανέλθει στην πολιτική ως ο επικεφαλής σύμβουλος του Ερντογάν,
έχοντας γίνει τελικά υπουργός Εξωτερικών του Ερντογάν το 2009.
Οι δύο
άνδρες ήταν μαζί στη σύλληψη και την εκτέλεση της στροφής της εξωτερικής
πολιτικής της Τουρκίας προς τη Μέση Ανατολή. Κατά συνέπεια, όταν ο
Ερντογάν πρόσφερε στον Νταβούτογλου την προνομιακή θέση του πρωθυπουργού
που ήταν βέβαιο ότι θα ήταν κάπως ευνουχισμένη, ο Νταβούτογλου
ευχαρίστως αποδέχθηκε.
Στον βαθμό που ο Νταβούτογλου ήταν ένας υποχωρητικός εταίρος του Ερντογάν, για παράδειγμα εργαζόμενος στενά μαζί του για τη Συρία όπου οι δύο προσπάθησαν επί χρόνια να εκδιώξουν το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο Νταβούτογλου ποτέ δεν ικανοποίησε απόλυτα τον Ερντογάν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Νταβούτογλου είναι ένα πασίγνωστο όνομα τόσο στην Τουρκία όσο και στο εξωτερικό, κάτι που ενόχλησε τον Ερντογάν, ο οποίος επιδιώκει να εδραιώσει και να προσωποποιήσει την πολιτική εξουσία. Ο Ερντογάν φέρεται να ήταν αναστατωμένος, για παράδειγμα, όταν ο Νταβούτογλου ήθελε να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον για να συναντηθεί με τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα λίγες μόνο εβδομάδες αφότου ο Τούρκος πρόεδρος είχε επισκεφθεί την Ουάσιγκτον τον Μάρτιο του 2016 για να κάνει το ίδιο.
Εχοντας πλέον εκπέσει της χάριτος, ο Νταβούτογλου είναι πιθανό να γίνει ένας ήσυχος παρατηρητής της τουρκικής πολιτικής, ακολουθώντας το μονοπάτι των προηγούμενων αποπεμφθέντων στελεχών του ΑΚΡ, συμπεριλαμβανομένου του πρώην προέδρου Αμπντουλάχ Γκιουλ, οι οποίοι έχουν επιλέξει να μην αντιμετωπίσουν τον Ερντογάν αφότου τους πέταξε από την ηγεσία του ΑΚΡ.
Από την πλευρά του, ο Ερντογάν...
είναι έτοιμος να διαλέξει έναν νέο, πιο συγκαταβατικό πολιτικό ως πρόεδρο του ΑΚΡ στο συνέδριο του κόμματος στις 22 Μαΐου.
Αυτό το άτομο θα πάρει στη συνέχεια το αξίωμα του νέου πρωθυπουργού της χώρας, και μετά από μερικούς μήνες, λίγοι θα θυμούνται το όνομα του νέου ηγέτη, όπως και στην Ιορδανία ή το Μαρόκο, όπου οι πανίσχυροι βασιλιάδες επισκιάζουν τους ελάχιστα γνωστούς πρωθυπουργούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου