ΤΟΥΡΚΙΑ: Στο όνομα του Ισλάμ...

Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ

«Αν κάποιος μουλάς βγει κάποια μέρα και πει ότι είναι αμαρτία να πας τουαλέτα, υπάρχουν σε αυτή τη χώρα τόσο πολλοί που θα χεστούν πάνω τους...».

Το είχε πει ο Τούρκος συγγραφέας Αζίζ Νεσίν σε εποχές που δεν είχαν διαμορφωθεί στη χώρα του συνθήκες απόλυτης εξουσίας του ισλαμότροπου πολιτικού χώρου. 

Εάν υποτεθεί ότι ζούσε στις μέρες μας ο Νεσίν, το πιο πιθανό θα ήταν να βρίσκεται αιώνια προφυλακισμένος για πολλές υποθέσεις.

Ηταν πολέμιος των ισλαμιστών και μάλιστα είχε επικριθεί για τη στάση του αυτή από διάφορους κύκλους με το επιχείρημα ότι έχουν δικαίωμα πολιτικής ύπαρξης και οι ισλαμιστές. Εκείνος αντέτεινε το επιχείρημα ότι δικαίωμα ύπαρξης έχουν οι πάντες, αλλά ότι ο πολιτικός λόγος είναι κάτι που δεν πρέπει να έχει η θρησκεία, όπως ακριβώς και οι ένοπλες δυνάμεις.

Τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει στην Τουρκία. Υπάρχει μία εξουσία που στο όνομα των αξιών του Ισλάμ ζητεί από τους υπηκόους να κάνουν τρία και τέσσερα παιδιά - γιατί χανόμαστε. Θέτει προς συζήτηση την αδυναμία της Δικαιοσύνης να είναι αποτελεσματική, ειδικά σε περιπτώσεις δολοφονίας, και τάσσεται υπέρ της αποτελεσματικότητας του σχετικού ισλαμικού δικαίου.

Απαγορεύει ή λογοκρίνει στην πράξη βιβλία αναγνωρισμένων συγγραφέων, Τούρκων ή ξένων, δοκιμάζει -διά της διαρροής στα ΜΜΕ- την αντίδραση και τις αντοχές της κοινής γνώμης, για παράδειγμα απέναντι στο ενδεχόμενο να αλλάξουν οι στολές των αεροσυνοδών των Τουρκικών Αερογραμμών προς το ισλαμικότερο, και άλλα παρόμοια.

Μετά την εκλογή του ως δημάρχου Κωνσταντινούπολης το 1994, ο νυν πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στη «Χουριέτ»: «Είμαι ο ιμάμης της Κωνσταντινούπολης».

Τώρα έχει βάλει πλώρη για την προεδρία της Δημοκρατίας. Στόχος ταυτόχρονα είναι να αλλάξει το Σύνταγμα και να μετατραπεί η Τουρκία σε προεδρευομένη δημοκρατία.