Στα
70 τους, οι δίδυμες αδελφές Λουίζ και Μαρτίν Φόκεν είναι οι πιο
ηλικιωμένες εκδιδόμενες γυναίκες στο Αμστερνταμ - αν και η Λουίζ έχει
αποσυρθεί σε μεγάλο βαθμό από το επάγγελμα εδώ και δύο χρόνια, αφότου η
αρθρίτιδα άρχισε να τη δυσκολεύει σοβαρά στις σεξουαλικές στάσεις...
Ηρθαν στην επικαιρότητα χάρη στην κυκλοφορία ενός βιβλίου με τις
αναμνήσεις τους που έγινε μπεστ σέλερ στην Ολλανδία και σε ένα
ντοκιμαντέρ με τίτλο «Meet the Fokkens», στο οποίο μιλούν για τα μυστικά
της δουλειάς που κάνουν εδώ και μισό αιώνα, στη συνοικία του Αμστερνταμ
με τα κόκκινα φανάρια.
Οι
δύο αδελφές αφηγούνται πώς κατάφεραν να απελευθερωθούν από τον έλεγχο
των μαστροπών, να ανοίξουν τον δικό τους «οίκο ανοχής» και να ιδρύσουν
το πρώτο ανεπίσημο συνδικάτο εκδιδομένων γυναικών.
Αρχισαν
να εκδίδονται στα 20 τους, στη δεκαετία του 1960. «Φυσικά, όταν ήμασταν
14 ή 15 ετών δεν πιστεύαμε ότι θα δουλεύαμε κάποτε σαν πόρνες. Ημασταν
δημιουργικές και είχαμε όνειρα», λέει η Μαρτίν. «Πάντα λέω πως ο σύζυγός
μου με έβγαλε με το ξύλο στην πορνεία», προσθέτει η Λουίζ. «Ηταν βίαιος
και έλεγε ότι θα με άφηνε αν δεν πουλούσα σεξ ώστε να έχουμε
περισσότερα χρήματα. Ηταν ο έρωτας της ζωής μου, είχαμε και τρία
παιδιά…», λέει. Ετσι η Λουίζ βρήκε δουλειά σ' ένα μπουρδέλο-«βιτρίνα», η
Μαρτίν πήγε να δουλέψει εκεί ως καθαρίστρια, όμως σύντομα άρχισε να
εκδίδεται κι εκείνη, όταν οι δίδυμες κατάλαβαν ότι μπορούσαν να βγάζουν
πολύ περισσότερα χρήματα προτείνοντας «τρίο» στους πελάτες. Τα παιδιά
τους, επτά συνολικά, μεγάλωσαν σε ανάδοχες οικογένειες.
Η
Μαρτίν συνεχίζει να εκδίδεται. Λέει πως θα αποσυρόταν αν μπορούσε, όμως
μόνο η κρατική σύνταξη δεν της φτάνει για να ζήσει. Μερικοί νεαροί την
κοροϊδεύουν για την ηλικία της, όμως εκείνη γελάει και λέει πως δεν την
νοιάζει. Αλλωστε οι καιροί έχουν αλλάξει: «Τα αγόρια είναι διαφορετικά
τώρα, πίνουν πάρα πολύ, δεν σε σέβονται». Εκείνη έχει τους τακτικούς
πελάτες της. Ειδικεύεται σε σαδομαζοχιστικά παιχνίδια για ηλικιωμένους
και προσελκύει τους πελάτες με μια σειρά από μαστίγια και ψηλοτάκουνες
γόβες. «Ξέρουμε τα κόλπα, ξέρουμε τι θέλουν. Ξέρουμε πώς να τους μιλάμε
και ξέρουμε επίσης πώς να τους κάνουμε να γελούν», εξηγεί. Αλλωστε σ'
αυτά τα πράγματα οι δύο αδελφές έχουν μαζί έναν αιώνα πείρας...
Ηδη
ετοιμάζεται η αγγλική μετάφραση του βιβλίου τους, η οποία αναμένεται
πως θα κυκλοφορήσει αργότερα φέτος. Η Λουίζ και η Μαρτίν λένε πάντως
πως, παρά την ντροπή που ένιωσαν όταν η οικογένειά τους έμαθε για το
επάγγελμά τους, δεν μετανιώνουν για τίποτε. «Αυτό ξέρουμε, αυτό κάνουμε.
Αν δεν εκδιδόμασταν τι θα κάναμε; Αυτή είναι η ζωή μας», λέει η Μαρτίν.
«Και άλλωστε συνεχίζουμε να το διασκεδάζουμε...»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου