"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΠΡΟΣΩΠΑ: Βρήκε την χαμένη του οικογένεια μετά απο 15 χρόνια χάρη στο Google Earth

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η ιστορία τού εξ υιοθεσίας Αυστραλού Σάρου Μπρίρλεϊ θα μπορούσε θαυμάσια να αποτελέσει θέμα κινηματογραφικής ταινίας. Εχασε τα ίχνη της οικογένειάς του στην Ινδία όταν ήταν 5 ετών για να τα ξαναβρεί 15 χρόνια αργότερα, χάρη στο πρόγραμμα Google Earth.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Σάρου ήταν 5 χρόνων όταν έφυγε με τον 9χρονο αδελφό του, τον Γκούντου, για να ζητιανέψουν στα τρένα της περιοχής τους. Μία ημέρα, εξαντλημένος από την κούραση, ο Σάρου αποκοιμήθηκε και όταν ξύπνησε δεν βρήκε πουθενά τον αδελφό του. Χάθηκε αναζητώντας τον, καθώς δεν ήξερε το όνομα του χωριού του ούτε καν το όνομα της οικογένειάς του. Ανέβηκε σε πολλά τρένα ελπίζοντας ότι πλησιάζει στο σπίτι του και έφτασε στην Καλκούτα έχοντας διανύσει περισσότερα από 1.500 χλμ. Εκεί τον περιέθαλψε μια φιλανθρωπική οργάνωση και τον υιοθέτησε ένα ζευγάρι Αυστραλών, που τον πήρε μαζί του στην Τασμανία.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, πτυχιούχος και ενσωματωμένος στην αυστραλιανή κοινωνία, ο Σάρου θέλησε να βρει τις ρίζες του. Ανοιξε το πρόγραμμα Google Earth και έβαλε τον κέρσορα στην Ινδία. Θυμόταν μόνο έναν σιδηροδρομικό σταθμό, ένα φράγμα κι έναν καταρράκτη, ένα σιντριβάνι, μια μεγάλη γέφυρα κι ένα μεγάλο βιομηχανικό συγκρότημα. Οταν είδε την απεραντοσύνη της Ινδίας απογοητεύθηκε και τα παράτησε, όμως τρία χρόνια αργότερα προσπάθησε και πάλι. Πολλαπλασίασε τις ώρες που είχε μείνει κοιμισμένος στο τρένο με την ταχύτητα των τρένων της εποχής και περιόρισε τη ζώνη έρευνας σε έναν κύκλο διαμέτρου 1.200 χιλιομέτρων. Και, έπειτα από επτά χρόνια ερευνών, τα κατάφερε. Ακολουθώντας τις σιδηροτροχιές μέσω των δορυφορικών εικόνων, έπεσε πάνω σε μια γέφυρα κοντά σ' ένα εργοστάσιο στην όχθη ενός ποταμού, ακριβώς εκεί όπου είχε χάσει τον αδελφό του. Στο τέλος βρήκε το χωριό του, το Γκανές Ταλάι, εντοπίζοντας ένα σιντριβάνι στο οποίο είχε τραυματιστεί 25 χρόνια νωρίτερα - κάτι που θυμόταν πολύ καλά.

Με την ενθάρρυνση της θετής οικογένειάς του, ο Σάρου έφτασε το 2010 στην Ινδία για να αναζητήσει τους συγγενείς του. «Εκλαιγα στα καλά καθούμενα, τόσο δυνατά ήταν τα φλας-μπακ», αφηγείται στη γαλλική «Φιγκαρό».  
Στο Γκανές Ταλάι έφτασε μπροστά από ένα σπίτι φτιαγμένο από λάσπη, με σκεπή από τσίγκο. Ηταν το σπίτι του. Χωρίς να πει κουβέντα, μια γυναίκα, η βιολογική μητέρα του, πλησίασε και τον αγκάλιασε.
Ο Σάρου ξαναβρήκε τη μικρή αδελφή του, τη Σεκίλα, και τον αδελφό του, τον Κούλου. Το πτώμα του μεγάλου αδελφού του, του Γκούντου, είχε βρεθεί έναν μήνα μετά την εξαφάνισή του στις σιδηροδρομικές γραμμές, κομμένο στα δύο. Εμεινε 11 ημέρες κοντά τους, υποσχέθηκε να τους στέλνει κάθε μήνα 100 δολάρια και ξανάφυγε για την Αυστραλία, ξέροντας ότι ούτε η μητέρα του ούτε ο αδελφός του τον είχαν εγκαταλείψει
Σύμφωνα με το BBC, εκδότες και παραγωγοί ταινιών έχουν ήδη ενδιαφερθεί για την ιστορία του Σάρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: