Επιστολή 5 βουλευτών της ΝΔ με κριτική για το «επιτελικό κράτος»: Ζητούν αλλαγές στο μοντέλο διακυβέρνησης https://t.co/0Lq9gQ5FBk
— Miltiadis Benakis (@BenakisM) April 28, 2026
Φανταστείτε αυτό να το είχαν κάνει στον Ανδρέα.Ούτε έξω από την Χ.Τρικούπη δεν θα μπορούσαν να περάσουν.
Κάθισα με μεγάλο ενδιαφέρον να ακούσω μια συνέντευξη του βουλευτή Πιερίας της ΝΔ Φώντα Μπαραλιάκου, αφενός επειδή δεν ήξερα τίποτα γι’ αυτόν μέχρι να δω το όνομά του στους πέντε που συνυπογράφουν την ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό, αφετέρου επειδή το επίθετό του μου ερέθισε την περιέργεια, καθώς αν αλλάξετε τις θέσεις του ρω και του κάππα, τότε ο Μπαραλιάκος γίνεται μπακαλιάρος.
Ηταν όμως απογοήτευση. Ο κ. Μπαραλιάκος αγωνιούσε μη τυχόν και ξεφύγει από τις παραμέτρους του γραπτού κειμένου. Ηταν φανερό ότι φοβόταν να μην προκαλέσει με τις δηλώσεις του μεγαλύτερο θέμα από εκείνο που άνοιξε η επιστολή, έτσι είχε βάλει την κασέτα να παίζει. Αναμασούσε τα γνωστά, χωρίς να έχει συγκεκριμένα παραδείγματα για να εξηγήσει τις γενικότητες που έλεγε και η μόνιμη επωδός ήταν η ανάγκη για περισσότερη φροντίδα και στοργή.
Δεν έχω καμία πρόθεση να κοροϊδέψω τον κ. Μπαραλιάκο, πολύ περισσότερο επειδή καταλαβαίνω τι ενοχλεί και τον ίδιο και πολλούς άλλους συναδέλφους του (δεν είναι μόνο οι πέντε που υπέγραψαν, ξέρετε) και, επιπλέον, επειδή αναγνωρίζω το δίκιο τους, εν μέρει τουλάχιστον.
Πράγματι, ο ρόλος του βουλευτή έχει υποβαθμιστεί. Ομως ο κ. Μπαραλιάκος, όπως και άλλοι υπογράψαντες την επιστολή, τους οποίους άκουσα σε συνεντεύξεις τους, δεν είναι έτοιμοι να εξηγήσουν στην κοινή γνώμη το θέμα τους.
Είτε δεν είναι προετοιμασμένοι να μιλήσουν ανοικτά (όπως ανοικτή ήταν και η επιστολή τους), για να εξηγήσουν στον κόσμο που ακούει, είτε φοβούνται να το κάνουν. Χρησιμοποιούν την κοινή γνώμη, μέσω της δημοσιότητας, προκειμένου να φτάσει το παράπονό τους μέχρι τα αφτιά του Πρωθυπουργού, όταν όμως η κοινή γνώμη ζητάει να μάθει παραπάνω, εκείνοι δεν είναι σε θέση να εξηγήσουν.
Πάντως, υπάρχει τρόπος και μάλιστα σίγουρος για να κοπεί με το μαχαίρι η δυσφορία των βουλευτών για την υποβάθμιση του ρόλου τους. Ο κλασικός τρόπος, της δημιουργίας διακοσμητικών Υφυπουργείων Ματαιοδοξίας, έχει εξαντληθεί πια. Περισσότεροι δεν χωράνε και επίσης, από ένα σημείο και μετά, η υπερμεγέθυνση της κυβέρνησης εξασθενίζει τη Βουλή.
Ο σίγουρος τρόπος, λοιπόν, είναι να τους δώσουν μια γερή αύξηση! Να διπλασιαστούν οι μηνιαίες αποδοχές του βουλευτή (η αποζημίωση, όπως λέγεται στην κοινοβουλευτική ορολογία). Σιγά τη δαπάνη για 300 άτομα! Πείτε ότι οι 300 γίνονται 600. Συγκριτικά η δαπάνη είναι ασήμαντη μέσα στον προϋπολογισμό. Ψίχουλα κοστίζει ο κατευνασμός των βουλευτών. Με 15.000 τον μήνα, να δείτε για πότε πάνε μονίμως για διακοπές οι ανησυχίες των βουλευτών για το μέλλον της δημοκρατίας.
Γνωρίζω, βέβαια, ότι ...
κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει, λόγω των απρόβλεπτων αντιδράσεων που θα προκαλούσε στην κοινή γνώμη.
Κρίμα όμως, γιατί έτσι θα ησυχάζαμε…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου