"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΡΑΤΙΣΤΑΝ: Φωνή βοώντος εν τη ερήμω της Οδού Μπουμπουλίνας

 

Του ΒΑΣΙΛΗ ΑΓΓΕΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

(...)  Από παράδοξο έως κυνικά ρουσφετολογικό όλο αυτό της Μενδώνη l –ή του Μαξίμου, εν όψει και εκλογών;– l «υπέρ του ελληνικού τραγουδιού»· l ποσοστά μετάδοσης, «υποχρεωτικά» και «προαιρετικά» και πολλά άλλα κομπογιαννιτικά παρόμοια. l

Γράφονται ήδη πολλά, εδώ ένα μόνο σημείο, ενδεικτικότατο όμως του αλαλούμ του νομοσχεδίου, l το οποίο αναφέρει κάπου: l «υποχρεούνται να ενσωματώνουν ελληνόφωνα τραγούδια ή (προσέξτε:) ορχηστρική μουσική απόδοση ελληνόφωνου τραγουδιού». l

Δηλαδή, η υπέροχη ορχηστρική μουσική που έχουν γράψει –πέραν «της ορχηστρικής μουσικής απόδοσης τραγουδιού»– όλοι οι σημαντικοί δημιουργοί του τραγουδιού μας, l από Χατζιδάκι και Θεοδωράκη έως Καραΐνδρου, Ξυδάκη, Μικρούτσικο, Κυπουργό, Μάτσα, για ν’ αναφέρω ενδεικτικά μερικούς, l όλ’ αυτά τα έργα δεν μετράνε για την κ. Μενδώνη;

 l Κουφό, όχι απλώς παράδοξο. l Και δεν είναι το μόνο. l

Αν η κυβέρνηση θέλει να βοηθήσει τους δημιουργούς τραγουδιού l –και ιδίως τους νεότερους, που θαλασσοδέρνονται σε καταστάσεις παρακμής, και στιχουργικά– l ας ιδρύσει κάποιο «όργανο» που θα χρηματοδοτεί κάθε χρόνο την έκδοση αριθμού έργων τραγουδιού, όπως ακριβώς κάνει το Κέντρο Κινηματογράφου για ταινίες. l

Σε κακό θα της βγει της κυβέρνησης όλο αυτό το «κραδαίνω χρήμα για το καλό του τραγουδιού μας», l ομολογώ όμως πως περισσότερο με ξενίζει η «τακτική» Μενδώνη: l Διατεθειμένη να παρέμβει, και μάλιστα με κόστος οικονομικό και πολιτικό, για το τραγούδι. l Ενώ από την άλλη, αδιαφορεί παντελώς και επιδεικτικά για το πνευματικό κακούργημα που συντελείται τα τελευταία χρόνια στο Φεστιβάλ Επιδαύρου, κατά του σημαντικότερου ίσως πολιτιστικού θεσμού της χώρας. l Βοά και όζει η κατάσταση. l Πλήττεται στον πυρήνα του ο μοναδικός μας θεσμός για την αναβίωση του αρχαίου δράματος με την ολοκληρωτική πλέον εξαφάνιση των αυθεντικών έργων τραγωδίας και κωμωδίας και την ασύδοτη αντικατάστασή τους από παντοίες «διασκευές», «εμπνεύσεις», «αποδομήσεις», ξεχαρβαλώσεις και εγωτικές επιδείξεις, «μεταμοντερνιάς» ιδίως. l

Προκλητική η αδιαφορία του υπουργείου Πολιτισμού όχι για τις «σκηνοθετικές απόψεις», αλλά…

 

 όπως πολλάκις έχει διασαφηνίσει η στήλη, για τον βιασμό ή και την ολοσχερή εξαφάνιση του αυθεντικού κειμένου από τις παραστάσεις της Επιδαύρου. l

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω της Οδού Μπουμπουλίνας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: