"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Άνεμος πρωτιάς για αντισυστημικά και αντι-ευρωπαϊκά κόμματα


«Έρχεται ο Στράχε;», ήταν το ερώτημα που έθετε την Τετάρτη η γερμανική συντηρητική εφημερίδα FAZ, μέσω του τίτλου που επέλεξε για το πρωτοσέλιδο σχόλιό της.  


Αναφερόταν, βεβαίως, στον ηγέτη της αυστριακής Ακροδεξιάς, η οποία μοιάζει να καλπάζει προς την εξουσία, εκμεταλλευόμενη τη βαθιά κρίση των δύο παραδοσιακών κομμάτων, που ήταν και η αιτία για την (ξαφνική;) παραίτηση του Σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου, Βέρνερ Φάιμαν.


Βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά που ένα κόμμα του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου «φλερτάρει» με την κυβερνητική εξουσία σε μια ευρωπαϊκή χώρα. Εκτός άλλωστε από τα όσα συμβαίνουν στη Σκανδιναβία, στις τρεις από τις τέσσερις χώρες της οποίας η Ακροδεξιά συγκυβερνά (Φινλανδία, Δανία και Νορβηγία), ανάλογο παρελθόν υπάρχει και στην Αυστρία, όπου το Κόμμα Ελευθερίας συμμετείχε στην κυβέρνηση των Χριστιανοδημοκρατών, του Βόλφγκανγκ Σίσελ, στο διάστημα 2000-2007.


Τώρα, ωστόσο, προκύπτει μια σημαντική και ειδοποιός διαφορά: Η Ακροδεξιά, στις διάφορες εκδοχές της, διεκδικεί πλέον όχι απλώς να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση, αλλά να αναλάβει την ηγεσία της, καθώς τα κόμματα που ανήκουν στο συγκεκριμένο πολιτικό φάσμα φέρονται να προηγούνται στις δημοσκοπήσεις σε μια σειρά από χώρες και βάζουν σοβαρή υποψηφιότητα για να κατακτήσουν την πρωτιά στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, όποτε κι αυτές διεξαχθούν. Κάτι που ισχύει για την Αυστρία, αλλά και για τη Γαλλία της Μαρίν Λεπέν.


Όσο για τα συνθήματα που κυριαρχούν στις σημαίες της, είναι κυρίως τρία: 


Η δημιουργία μιας Ευρώπης-φρούριο απέναντι στους πρόσφυγες, η αντιπαράθεση έως και ανοιχτή σύγκρουση με το (ολοένα πιο αντιδημοφιλές, όπως δείχνουν οι περισσότερες έρευνες) οικοδόμημα της Ε.Ε. και του ευρώ και, τέλος, η προβολή ενός αντισυμβατικού προφίλ, το οποίο έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τα «παλιά» κόμματα και τους εκπροσώπους τους, που έχουν κουράσει και αποξενώσει τους Ευρωπαίους πολίτες.


Αυτά τα δύο τελευταία στοιχεία, μάλιστα, προσδίδουν αέρα νίκης και σε άλλα «αντισυστημικά» κόμματα, τα οποία δεν μπορούν να χαρακτηριστούν Ακροδεξιά, όμως απειλούν το πολιτικό κατεστημένο -όπως είναι, για παράδειγμα, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο, στην Ιταλία. Μυρίζουν πολλές ανατροπές...


ΓΑΛΛΙΑ
Το στοίχημα των προεδρικών

Η Μαρίν Λεπέν διατηρεί σχέσεις μίσους με τον ηγέτη των Βρετανών εθνικιστών, Νάιτζελ Φάρατζ, όμως έχει διαμηνύσει πως θα μεταβεί στη Γηραιά Αλβιόνα προκειμένου να ενισχύσει την εκστρατεία υπέρ του Brexit, της οποίας ο ηγέτης του UKIP είναι από τους πρωτεργάτες. Οι σχέσεις της είναι αναμφίβολα καλύτερες με τον Αυστριακό Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, αλλά ο βασικότερος σύμμαχός της είναι ο Ολλανδός Γκέερτ Βίλτερς. Η επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου θα ήθελε πολύ να παίξει τον ρόλο μιας νέας... Ζαν ντ' Αρκ και να γλιτώσει τη Γαλλία και την Ευρώπη από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, την μπότα του Βερολίνου και τη... βρομιά των προσφύγων. Βεβαίως, οι όμοροί της δεν θα της δώσουν εύκολα τα σκήπτρα, όμως εάν νικήσει στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών (23 Απριλίου 2017), δεν θα μπορούν και να της τα αρνηθούν, λόγω του μεγέθους και της σημασίας της Γαλλίας.


ΑΥΣΤΡΙΑ
Επόμενοι στόχοι, προεδρία και καγκελαρία

Η επόμενη Κυριακή, 22 Μαΐου, μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για το μέλλον της Αυστρίας και την πορεία της Ευρώπης. Άλλωστε, οι πιθανότητες επικράτησης στον δεύτερο γύρο και εκλογής στην προεδρία της χώρας του υποψήφιου της Ακροδεξιάς, Νόρμπερτ Χόφερ, είναι πλέον τόσο σημαντικές ώστε ανάγκασαν τον καγκελάριο Βέρνερ Φάιμαν -έναν από τους μακροβιότερους στην ιστορία της- να παίξει τον ρόλο της «Ιφιγένειας», σε μια απέλπιδα προσπάθεια να εξευμενίσει τους... θεούς της πολιτικής και να αποτρέψει το μοιραίο. Ή, μήπως, δεν είναι και τόσο μοιραίο -ορισμένοι ήδη υποστηρίζουν ότι ο μόνος δρόμος για να ανακοπεί η άνοδος της Ακροδεξιάς, όπως και των λοιπών «αντισυστημικών» μορφωμάτων, είναι να αφεθούν να καταλάβουν την κυβερνητική εξουσία, ώστε να απογυμνωθούν...


ΙΤΑΛΙΑ
Ο πρώην κωμικός «παίζει» πολύ σοβαρά

Ο Ματέο Ρέντσι μπορεί ενίοτε να το παίζει σκληρός απέναντι στην Ε.Ε. και τους Γερμανούς, όμως αυτό δεν φαίνεται να αποτρέπει την «αιμορραγία» των Δημοκρατικών. Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων, του Μπέπε Γκρίλο, φέρεται να παίρνει κεφάλι στις δημοσκοπήσεις με όπλο την αντιπαράθεση με Ε.Ε. και ευρώ -ενώ αντίστοιχες είναι και οι θέσεις των δύο που ακολουθούν: Λίγκα του Βορρά και Φόρτσα Ιτάλια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: