Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο
Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ
Βαρουφάκης προς Αίγινα. Ποντικός εν πλοίω.
Έχω θυμό. Τα έχω με τον Βαρουφάκη; Αυτό φιλαράκο είναι ευκολάκι θυμός! Να γράψω εγώ, να ξεθυμάνεις εσύ; Πας καλά;
Με τους «συνεπιβάτες» του Βαρουφάκη τα έχω περισσότερο. Τον Βαρουφάκη τον διαβάζω. Τους συνεπιβάτες;
Αυτόν που του γυρίζει δήθεν την πλάτη και θεωρεί ότι ξενοιάζει και τον άλλον που του πάει το παιδί και χαριεντίζεται με τον «διάσημο».
Μουτζούρωσε τα πρόσωπά τους. Βγάλε αντίτυπα. Πολλαπλασίασέ τους σε εκατομμύρια. Μ' αυτούς τα έχω.
Ποιος είσαι, τελικά, βρε Έλληνα;
Πόσο αυτοεκτίμηση ΔΕΝ έχεις;
Πώς σε κατάντησαν έτσι;
Τι σόι μετάλλαξη άντεξες;
Τι διάολο έγιναν τα ανθρώπινα αντανακλαστικά σου;
Πώς
αποδέχεσαι ροχάλες και μ' αυτές να κατρακυλάνε στο πρόσωπό σου βγάζεις
και selfie;
Πόσο επαρχιωτισμό έχεις να καμαρώνεις «δήθεν» και να υποψιάζεσαι αληθινούς;
Πόση υπομονή δωρίζεις σε όποιον δεν του αξίζει
και πόσο εύκολα ξεπετάς όποιον αξίζει;
Μα δεν βρέθηκε ένας στο πλοίο... Ένας! Όχι να τον προπηλακίσει, προς Θεού! Να τον ρωτήσει σαν πολίτης προς πολίτη «Γιατί δεν είσαι στη Βουλή ενώ εγώ σε πληρώνω για να είσαι; Γιατί μου αύξησες το πρωτογενές έλλειμμα από το 1 δισ. στα 13 λόγω της υστέρησης εσόδων και σήμερα πας διακοπές;».
Ξέρω τη διαδρομή των συναισθημάτων. Την έχω περάσει πολλές φορές. Οι νοήμονες ντρέπονται, προτιμούν να σιωπούν. Η ντροπή είναι περίεργο συναίσθημα. Την νιώθει αυτός που δεν τη δικαιούται και τη δρασκελάει όποιος έπρεπε να την έχει. Πολλοί εκ των «συνεπιβατών» ντρέπονται για τον Βαρουφάκη πιο πολύ απ' ό,τι ο Βαρουφάκης για τον εαυτό του.
Απορώ όμως...
Πώς ένας λαός που θα σου κορνάρει 10 φορές αν καθυστερήσεις να ξεκινήσεις στο φανάρι, δείχνει τόση ψυχραιμία και στωικότητα (από ιδρύσεως χώρας) να στέκεται σε ουρές, να λαμβάνει τα λεφτά του ως χαρτζιλίκι, να έχει χάψει όλα τα ψέματα μέχρι και το τελευταίο «Οι τράπεζες θα ανοίξουν σε 48 ώρες».
Πώς εκτιμάει τον Βαρουφάκη ως ειδικό και ξεπέταξε τον Στέφανο Μάνο ως γραφικό;
Σκέψου να χαρίζαμε αυτή την ψυχραιμία, τη στωικότητα, την υπομονή για το «καλό»; Τι χώρα θα είχαμε!
Πόση χωρητικότητα έχει ο λαός σε ψέματα και πόσο δεν χωράει ούτε δράμι αλήθειας.
Απορώ πώς ένας τόσο φρικτά καχύποπτος λαός, που όλα –και καλά- τα ψιλιάζεται, είδε να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του πεντακάθαρα, η μεγαλύτερη εθνική προδοσία και δεν χαμπάριασε τίποτα.
Ο Βαρουφάκης, χειρότερα από το ότι μ' έφερε αντιμέτωπη με τον Βαρουφάκη, με σακάτεψε καθώς μ' έφερε αντιμέτωπη μ΄αυτόν που διαχρονικά καμαρώνει τον Βαρουφάκη.
Ζούνε ανάμεσά μας ή εμείς ανάμεσά τους;
Έχω θυμό. Τα έχω με τον Βαρουφάκη; Αυτό φιλαράκο είναι ευκολάκι θυμός! Να γράψω εγώ, να ξεθυμάνεις εσύ; Πας καλά;
Με τους «συνεπιβάτες» του Βαρουφάκη τα έχω περισσότερο. Τον Βαρουφάκη τον διαβάζω. Τους συνεπιβάτες;
Αυτόν που του γυρίζει δήθεν την πλάτη και θεωρεί ότι ξενοιάζει και τον άλλον που του πάει το παιδί και χαριεντίζεται με τον «διάσημο».
Μουτζούρωσε τα πρόσωπά τους. Βγάλε αντίτυπα. Πολλαπλασίασέ τους σε εκατομμύρια. Μ' αυτούς τα έχω.
Ποιος είσαι, τελικά, βρε Έλληνα;
Πόσο αυτοεκτίμηση ΔΕΝ έχεις;
Πώς σε κατάντησαν έτσι;
Τι σόι μετάλλαξη άντεξες;
Τι διάολο έγιναν τα ανθρώπινα αντανακλαστικά σου;
Πόσο επαρχιωτισμό έχεις να καμαρώνεις «δήθεν» και να υποψιάζεσαι αληθινούς;
Πόση υπομονή δωρίζεις σε όποιον δεν του αξίζει
και πόσο εύκολα ξεπετάς όποιον αξίζει; Μα δεν βρέθηκε ένας στο πλοίο... Ένας! Όχι να τον προπηλακίσει, προς Θεού! Να τον ρωτήσει σαν πολίτης προς πολίτη «Γιατί δεν είσαι στη Βουλή ενώ εγώ σε πληρώνω για να είσαι; Γιατί μου αύξησες το πρωτογενές έλλειμμα από το 1 δισ. στα 13 λόγω της υστέρησης εσόδων και σήμερα πας διακοπές;».
Ξέρω τη διαδρομή των συναισθημάτων. Την έχω περάσει πολλές φορές. Οι νοήμονες ντρέπονται, προτιμούν να σιωπούν. Η ντροπή είναι περίεργο συναίσθημα. Την νιώθει αυτός που δεν τη δικαιούται και τη δρασκελάει όποιος έπρεπε να την έχει. Πολλοί εκ των «συνεπιβατών» ντρέπονται για τον Βαρουφάκη πιο πολύ απ' ό,τι ο Βαρουφάκης για τον εαυτό του.
Απορώ όμως...
Πώς ένας λαός που θα σου κορνάρει 10 φορές αν καθυστερήσεις να ξεκινήσεις στο φανάρι, δείχνει τόση ψυχραιμία και στωικότητα (από ιδρύσεως χώρας) να στέκεται σε ουρές, να λαμβάνει τα λεφτά του ως χαρτζιλίκι, να έχει χάψει όλα τα ψέματα μέχρι και το τελευταίο «Οι τράπεζες θα ανοίξουν σε 48 ώρες».
Πώς εκτιμάει τον Βαρουφάκη ως ειδικό και ξεπέταξε τον Στέφανο Μάνο ως γραφικό;
Σκέψου να χαρίζαμε αυτή την ψυχραιμία, τη στωικότητα, την υπομονή για το «καλό»; Τι χώρα θα είχαμε!
Πόση χωρητικότητα έχει ο λαός σε ψέματα και πόσο δεν χωράει ούτε δράμι αλήθειας.
Απορώ πώς ένας τόσο φρικτά καχύποπτος λαός, που όλα –και καλά- τα ψιλιάζεται, είδε να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του πεντακάθαρα, η μεγαλύτερη εθνική προδοσία και δεν χαμπάριασε τίποτα.
Ο Βαρουφάκης, χειρότερα από το ότι μ' έφερε αντιμέτωπη με τον Βαρουφάκη, με σακάτεψε καθώς μ' έφερε αντιμέτωπη μ΄αυτόν που διαχρονικά καμαρώνει τον Βαρουφάκη.
Ζούνε ανάμεσά μας ή εμείς ανάμεσά τους;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου