 |
| "Ελπίδες" χθές - "Σωτήρες" σήμερα... |
EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ
Στην Ελλάδα, τη χώρα του εξυπνότερου λαού του
κόσμου, όπου η παιδική ηλικία διαρκεί τουλάχιστον μέχρι τα 35, η
εξιδανίκευση της νεολαίας είναι κανόνας διακομματικά σεβαστός. Το είδαμε
αυτό στον ρόλο που έπαιξαν οι πολιτικές και φοιτητικές νεολαίες στον
δημόσιο βίο από τη μεταπολίτευση και ύστερα. Το βλέπουμε και σήμερα, που
η δύναμη των κομματικών νεολαιών έχει υποχωρήσει, να ενσαρκώνεται στη
σαχλαμάρα της Βουλής των Εφήβων.
Μαζί με τον σεβασμό αυτό πηγαίνει και η ελπίδα. Δεν υπάρχουν αηδέστεροι μπακαλιάροι από αυτούς με τους οποίους άνθρωποι, που συνήθως δεν έχουν ιδέα για τη νεολαία, εκφράζουν τις ελπίδες που έχουν γι’ αυτήν.
Oπως ο δεσπότης, με τα στολίδια του, είναι απαραίτητο στοιχείο κάθε τελετής, ώστε να είναι επίσημη, έτσι και στις ομιλίες των πολιτικών (που κατά κανόνα στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία) πάντα υπάρχει η βεβαιότητα ότι οι νέοι που ακολουθούν θα είναι καλύτεροι από εμάς. Οποιαδήποτε άλλη κρίση διατυπώνεται δημόσια σχετικά με τη νέα γενιά δεν θεωρείται πολιτικώς ορθή και αποδοκιμάζεται.
Προφανώς, αυτή η εξιδανίκευση της νεολαίας είναι άλλη μία ηλιθιότητα από τις διάφορες για τις οποίες φημίζεται ο εξυπνότερος λαός του κόσμου.
Διότι πώς γίνεται η επόμενη γενιά να θεωρείται καλύτερη, σε μια χώρα που πηγαίνει σταθερά από το κακό στο χειρότερο;
Γιατί, δηλαδή, να ξεφύγει η νεολαία από τη γενική παρακμή;
Ποια μαγική ιδιότητα μπορεί την προστατεύει;
Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου διέψευσε αυτήν τη φενάκη: 76% των νέων ηλικίας 18-35 ετών ψήφισαν ΟΧΙ, το δε ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 80% στους φοιτητές.
Είναι λοιπόν αυτή η περίφημη νέα γενιά που θα μας λυτρώσει από τα σφάλματα των προηγούμενων γενεών και θα κάνει τα βήματα προς την πρόοδο;
Βλέπετε εσείς την ελπίδα σε αυτήν τη νεολαία που αψήφιστα απορρίπτει την Ευρώπη και δίνει λευκή επιταγή στον Τσίπρα, είτε για να φέρει τρίτο Μνημόνιο είτε για να μας κάνει Κούβα;
Εγώ τη βλέπω σαν προέκταση των προηγούμενων γενεών. Πώς το λέει ο ποιητής; «Τhey fuck you up your mom and dad, they give you all the faults they had, and add some extra just for you».
Αυτοί οι νέοι που ψήφισαν σε τέτοιο εντυπωσιακό ποσοστό υπέρ του ΟΧΙ έχουν δύο κύρια χαρακτηριστικά:
Πρώτον, γεννήθηκαν επί ΠΑΣΟΚ, τη δεκαετία του 1980. Θεωρούν δηλαδή την πλαστή ευμάρεια όχι μόνο δεδομένη, αλλά και δικαίωμά τους.
Δεύτερον, πέρασαν από το σύστημα της Δημόσιας Παιδείας, όπως αυτό διαμορφώθηκε αφότου το ΠΑΣΟΚ ήλθε στην εξουσία· με άλλα λόγια, έμαθαν να θεωρούν την αριστερή προπαγάνδα ως μόρφωση.
Το 61% του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα δεν ήταν το προϊόν της συγκυρίας. Από πίσω του υπήρχε προετοιμασία τουλάχιστον τριάντα ετών...
Μαζί με τον σεβασμό αυτό πηγαίνει και η ελπίδα. Δεν υπάρχουν αηδέστεροι μπακαλιάροι από αυτούς με τους οποίους άνθρωποι, που συνήθως δεν έχουν ιδέα για τη νεολαία, εκφράζουν τις ελπίδες που έχουν γι’ αυτήν.
Oπως ο δεσπότης, με τα στολίδια του, είναι απαραίτητο στοιχείο κάθε τελετής, ώστε να είναι επίσημη, έτσι και στις ομιλίες των πολιτικών (που κατά κανόνα στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία) πάντα υπάρχει η βεβαιότητα ότι οι νέοι που ακολουθούν θα είναι καλύτεροι από εμάς. Οποιαδήποτε άλλη κρίση διατυπώνεται δημόσια σχετικά με τη νέα γενιά δεν θεωρείται πολιτικώς ορθή και αποδοκιμάζεται.
Προφανώς, αυτή η εξιδανίκευση της νεολαίας είναι άλλη μία ηλιθιότητα από τις διάφορες για τις οποίες φημίζεται ο εξυπνότερος λαός του κόσμου.
Διότι πώς γίνεται η επόμενη γενιά να θεωρείται καλύτερη, σε μια χώρα που πηγαίνει σταθερά από το κακό στο χειρότερο;
Γιατί, δηλαδή, να ξεφύγει η νεολαία από τη γενική παρακμή;
Ποια μαγική ιδιότητα μπορεί την προστατεύει;
Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου διέψευσε αυτήν τη φενάκη: 76% των νέων ηλικίας 18-35 ετών ψήφισαν ΟΧΙ, το δε ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 80% στους φοιτητές.
Είναι λοιπόν αυτή η περίφημη νέα γενιά που θα μας λυτρώσει από τα σφάλματα των προηγούμενων γενεών και θα κάνει τα βήματα προς την πρόοδο;
Βλέπετε εσείς την ελπίδα σε αυτήν τη νεολαία που αψήφιστα απορρίπτει την Ευρώπη και δίνει λευκή επιταγή στον Τσίπρα, είτε για να φέρει τρίτο Μνημόνιο είτε για να μας κάνει Κούβα;
Εγώ τη βλέπω σαν προέκταση των προηγούμενων γενεών. Πώς το λέει ο ποιητής; «Τhey fuck you up your mom and dad, they give you all the faults they had, and add some extra just for you».
Αυτοί οι νέοι που ψήφισαν σε τέτοιο εντυπωσιακό ποσοστό υπέρ του ΟΧΙ έχουν δύο κύρια χαρακτηριστικά:
Πρώτον, γεννήθηκαν επί ΠΑΣΟΚ, τη δεκαετία του 1980. Θεωρούν δηλαδή την πλαστή ευμάρεια όχι μόνο δεδομένη, αλλά και δικαίωμά τους.
Δεύτερον, πέρασαν από το σύστημα της Δημόσιας Παιδείας, όπως αυτό διαμορφώθηκε αφότου το ΠΑΣΟΚ ήλθε στην εξουσία· με άλλα λόγια, έμαθαν να θεωρούν την αριστερή προπαγάνδα ως μόρφωση.
Το 61% του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα δεν ήταν το προϊόν της συγκυρίας. Από πίσω του υπήρχε προετοιμασία τουλάχιστον τριάντα ετών...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου