ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΥΛΟΛΙΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δεν φταίει η Καρυστιανού

Από τη στιγμή που η κοινωνία αυτή ψήφισε για Πρωθυπουργό έναν Τσίπρα , το κάθε νούμερο έχει το δικαίωμα να πιστέψει ότι μπορεί να γίνει Πρωθυπουργός... Όσο για τη Κυρία μόνο οι ηλίθιοι δεν έβλεπαν ότι εργαλειοποιεί τα Τέμπη...😎 pic.twitter.com/3UDvXHw1qB

— ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (@6hmoBPE37u83WiV) January 7, 2026

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Πέρυσι τέτοια εποχή απολάμβανε την προστασία τού «Μη μου άπτου». Ηταν η ιερή εικόνα της τραγωδίας των Τεμπών. Κανείς δεν τολμούσε να εκφράσει την υποψία έστω ότι το πένθος της μπορεί να έβλεπε μακρύτερα από το πένθος της.

Τίποτε το κακό από μόνο του. Και ελάχιστα ευθυνόταν για την όλη επιχείρηση η ίδια. Η ίδια, στο κάτω κάτω, είχε διαπιστώσει ότι κάποιοι της έδιναν δημόσιο λόγο για να εκφράσει τον πόνο της για την απώλεια του παιδιού της και κάποιοι άλλοι ήσαν πρόθυμοι να την ακούσουν.

Και εννοείται να μοιραστούν μαζί της τις υποψίες για τις σκοτεινές προθέσεις που οδήγησαν στο «έγκλημα». Αυτές ήσαν τόσο σκοτεινές που κανείς δεν μπορούσε να τις εντοπίσει, όμως η ικανότητά τους να κρύβονται τις έκανε ακόμη πιο πιστευτές.

Η Μαρία Καρυστιανού ήταν η εικόνα της αθωότητας. Το ηθικό της πλεονέκτημα είχε τέτοιο εκτόπισμα που δεν άφησε ασυγκίνητη την Αριστερά, η οποία έψαχνε απεγνωσμένα κάποιον για να αντικαταστήσει το δικό της που το είχε χάσει. Την προσέγγισαν, την αγκάλιασαν, την περιέφεραν στα ευρωκοινοβούλια και στις πλατείες.

Ας μην ξεχνάμε ότι η Αριστερά έχει αντιληφθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας ζητάει ήρωες. Κι ας μην έχουν κάνει καμιά ηρωική πράξη. Αρκεί να είναι ήρωες.

Εκείνη παρακολουθούσε τις τελετές του αφηρωισμού της μιλώντας απλά – χαρακτηριστικό των ηρώων.

Δεν ζητούσε παρά μόνο δικαιοσύνη. Ποιος δεν θέλει δικαιοσύνη; Επονται η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, το ψωμί για όλους. Αυτά θα εμφανίζονταν όταν θα έκανε το δικό της κόμμα.

Ομως η ίδια τούς κρατούσε σε αγωνία. Θα το κάνει ή δεν θα το κάνει. Κι αν το κάνει, τι θα κάνει.

Αλήθεια, πότε κατάλαβαν όλοι αυτοί οι φωστήρες της Αριστεράς ότι η κ. Καρυστιανού έχει τα δικά της πολιτικά σχέδια τα οποία δεν συμπίπτουν με τα δικά τους;

Εντάξει, εδώ και μερικές δεκαετίες δεν μας έχουν θαμπώσει με την ευφυΐα τους, όμως η περίπτωση Καρυστιανού οφείλω να ομολογήσω ότι με έχει εντυπωσιάσει. Τους άφησε να τη φτιάξουν, τους άκουγε χαμογελαστή συμφωνώντας μαζί τους ότι το πρόβλημα είναι η δικαιοσύνη κι όταν την αντάμειψαν οι δημοσκοπήσεις νοίκιασε γραφείο, τους κλείδωσε έξω και τους ανακοίνωσε με όλη της την αγάπη ότι από δω και πέρα θα είναι ο εαυτός της.

Την πρώτη δοκιμή την έκανε με τις αμβλώσεις. Είπε πως είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης για να διαπιστώσει πόσο εύκολο είναι να τους βάλει να τρέχουν. Κι ενώ νόμιζαν πως ετοιμάζουν ένα είδωλο της Αριστεράς και της προόδου, τους βγήκε μια ακόμη εκδοχή της νέας Δεξιάς. Το ηθικό πλεονέκτημα έχει αχρωματοψία, ειδικά όταν το έχεις ψεκάσει για να το απολυμάνεις.

Το ωραίο σε όλη αυτή την υπόθεση είναι ότι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΥΛΟΛΙΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τι έμεινε από την πλατεία;

Σορυ παιδιά αλλά αν σας πιάνουν συνέχεια κορόιδο μάλλον δεν φταίνε αυτοί.

— Predator (@Predator7199) January 19, 2026

ΟΟΟΟΧΙ ΚΑΡΓΙΟΛΑΚΙ, ΘΑ ΚΑΤΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΕΤΕ ΓΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΚΑΠΟΤΩΝ, ΤΣΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΝΤΙΝΤΙΔΩΝ. pic.twitter.com/KocXVRXv89

— Γουνατος (@gounatos) January 19, 2026

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Γεμάτες πλατείες, συνθήματα, υπερχειλή συναισθήματα, επικαιρότητα καθηλωμένη στις ασίγαστες διαμαρτυρίες, καθολική αμφισβήτηση των θεσμών.

Για περισσότερο από ένα χρόνο συρθήκαμε με το ζόρι σε ένα συλλογικό χορό αντισυστημισμού, με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών. Το κράτος δολοφονούσε, η κυβέρνηση συγκάλυπτε, η Δικαιοσύνη δεν λειτουργούσε, τα media παραπληροφορούσαν – αυτό κήρυτταν πάνω-κάτω τα έξαλλα πλήθη.

Δίκιο είχε μόνο η πλατεία και όσοι κατάφερναν να εισχωρήσουν στο ιερατείο της: οι συγγενείς των θυμάτων, οι καλλιτέχνες που μετουσίωναν τον πόνο των συγγενών σε ζουμερό μελό, οι influencers του ευκαιριακού ριζοσπαστισμού, οι καιροσκόποι πολιτικοί που έψαχναν χαμένα βαγόνια, οι πανεπιστήμονες των τηλεοπτικών προσομοιώσεων.

Το κίνημα τα είχε όλα, εκτός από κάποια γόνιμη ιδέα για την επόμενη μέρα· είχε πολλά να πει για τα πάντα, με εξαίρεση αυτό που μας καίει: τι κράτος θέλουμε, πώς θα το εξασφαλίσουμε, τι είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε για να αποφευχθεί μία ακόμη τραγωδία.

Η επιλεκτική αφωνία που υπεραναπληρωνόταν από αντικυβερνητικές κραυγές (λες κι αν έπεφτε αυτή ή οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση, τα τρένα θα γίνονταν ξαφνικά ασφαλή) δεν ήταν τυχαία.

Τη σκοπιμότητά της την αντιλαμβάνεται κανείς εξετάζοντας τι έμεινε από την πλατεία: ούτε ρεύματα σκέψης, ούτε προτάσεις, ούτε κάποιο νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Eμεινε η πολιτικός Μαρία Καρυστιανού. Κι αυτό που έχει να πει σήμερα, είναι ότι οι αμβλώσεις χρήζουν δημόσιας διαβούλευσης.

Η αποτίμηση του κινήματος των Τεμπών προϋποθέτει βεβαίως ένα σημαντικό βαθμό επιείκειας. Είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι η παραφορά του επηρέασε ακόμη κι αυτούς που είχαν θεσμική ευθύνη και άμεσο συμφέρον να μείνουν ανεπηρέαστοι: πριν από ένα χρόνο, μέχρι και ο πρωθυπουργός είχε επιφυλάξεις για το αν η «μοιραία εμπορική αμαξοστοιχία» ήταν καθαρή από «ύποπτο» φορτίο. Η πάνδημη υστερία ήταν, λοιπόν, αποτέλεσμα τόσο του τραγικού δυστυχήματος όσο και της ερασιτεχνικής διαχείρισής του από το κράτος και τον πολιτικό κόσμο.

Ο εμβαπτισμός του κινήματος, ωστόσο, στην κακοήθεια και στον λαϊκισμό, η συστηματική καλλιέργεια μηδενιστικού πνεύματος (η χώρα είναι για πέταμα), η διχαστική ρητορική (όποιος δεν λατρεύει τα είδωλα του αγώνα είναι ανάλγητος και φιλοκυβερνητικός) και η αναγωγή ενός προσώπου σε ύπατη αυθεντία περί τα πάντα δεν ήταν φυσικά απότοκα του δυστυχήματος και της διαχείρισής του. Hταν ένα οργανωμένο σχέδιο που ελάχιστη σχέση είχε με τους 57 νεκρούς, αλλά ενορχηστρώθηκε από συγκεκριμένες ομάδες, αποσκοπώντας εκεί όπου αποσκοπούν συνήθως τα κινήματα των αγανακτισμένων: στην ταραχή για την ταραχή, στην εκτόνωση εκείνων που πάντα έχουν ανάγκη να μισούν κάποιον ή κάτι και στον προσπορισμό πολιτικού οφέλους διά της κατασυκοφάντησης του πολιτικού αντιπάλου.

Δεν περιμένει κανείς από τους ζηλωτές της πλατείας να παραδεχθούν ότι έκαναν λάθος, πολλώ δε μάλλον να ζητήσουν συγγνώμη που ξεσήκωσαν τον κόσμο για μια κούφια εκστρατεία που ούτε τους ίδιους δεν αφορά πλέον. Eτσι κι αλλιώς, δεν ανήκουν όλοι οι διαδηλωτές στην ίδια κατηγορία· δεν συνέβαλαν όλοι εξίσου στη δηλητηριώδη συνωμοσιολογία και στα πολιτικά τερατουργήματά της. Κάποιοι διαδήλωσαν πράγματι με αγαθές και ακηδεμόνευτες προθέσεις, χωρίς καταστροφικές διαθέσεις και σκοτεινές ατζέντες.

Δικαιούται όμως ένας εξωτερικός παρατηρητής να αξιώσει απ’ όλους όσοι βγήκαν στους δρόμους να αντιληφθούν επιτέλους ότι τα μαζικά κινήματα από τα οποία λείπουν ο πραγματισμός και τα πολιτικά ζητούμενα ποδηγετούνται εύκολα και συνήθως αποβαίνουν ευεργετικά για τα αντικοινωνικά άκρα.

Από τους φανατικούς οπαδούς της Μαρίας Καρυστιανού, οι περισσότεροι αισθάνονται τώρα αμήχανοι· κάποιοι μάλιστα νιώθουν ντροπή και απογοήτευση βλέποντας την ακροδεξιά τροπή που παίρνει το πολιτικό της εγχείρημα.

Η Καρυστιανού, όμως…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Μια επιτυχία της Ψωνάρας των Τεμπών

Αν η Καρυστιανού υποσχεθεί επαναφορά του θεσμού της προίκας με αναδρομική ισχύ ψηφίζω με τα μπούνια

— Miltiadis Benakis (@BenakisM) January 19, 2026

Στην επόμενη συνέντευξη που θα δώσει, δεν θα εκπλαγώ αν ζητήσει την επαναφορά του θεσμού της προίκας και την ποινικοποίηση της μοιχείας... #ψεκοσκοταδισμός pic.twitter.com/1AG9SGtr1F

— Lina Kleitou (@LKleitou) January 19, 2026

Ποια η θέση της κυρίας Καρυστιανού για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών;;

— τάσος (@kostasos) January 19, 2026

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ 

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που η πολιτική σκηνή μας καθοριζόταν μονοπωλιακά από την τραγωδία των Τεμπών. Κάθε συζήτηση άρχιζε και τέλειωνε με τα Τέμπη, με κάθε ενδιάμεση παρεκβολή άλλου ζητήματος να θεωρείται ύποπτη υπεκφυγή ή δόλια δραπέτευση από το κυρίαρχο πρόβλημα της χώρας.

Σήμερα, πού βρίσκονται τα Τέμπη;

Λίγες μάλιστα βδομάδες πριν ξεκινήσει η δίκη που θα αποδώσει (πραγματική) δικαιοσύνη;

Ποιος τα συζητά, ποιος τα φέρνει στην επικαιρότητα, ποιος τα τοποθετεί στο κέντρο του πολιτικού διαλόγου;

Κανένας.

Η κυβέρνηση πάντα ήθελε να φύγει από την «ατζέντα» των Τεμπών. Προσπαθούσε (ματαίως) να συγκρατήσει το θέμα στη θεσμική του κοίτη, μακριά από θεωρίες συνωμοσίας, από συγκινησιακές προσεγγίσεις γεγονότων, από δήθεν επιστημονικές τερατολογίες και από εξωφρενικές κατηγορίες που δεν στηρίζονταν σε στοιχεία. Αντιθέτως, το πολιτικό και κοινωνικό μπλοκ που εργαλειοποίησε την τραγωδία με φανερό στόχο την πτώση της κυβέρνησης, έκανε το παν (και κατάφερε για πολύ καιρό) να κρατήσει τα Τέμπη στην καυτή επικαιρότητα, χτυπώντας για μήνες την κυβέρνηση σαν χταπόδι στον βράχο.  

Και να που ξάφνου, ακριβώς την κρίσιμη ώρα της απόδοσης δικαιοσύνης (που ήταν το αίτημα της πάνδημης οργής) ήρθε η ίδια η πολιτική να αποδομήσει εκείνους που επένδυσαν πολιτικά στην τραγωδία.

Πώς;

Με τη μεταπήδηση της εμβληματικής φιγούρας αυτού του κύματος οργής, από το τερέν της συγκίνησης στο γήπεδο της καθαρής πολιτικής δράσης. Μόλις προχθές, η Καρυστιανού στάθηκε μπροστά στα μικρόφωνα έξω από τα δικαστήρια της Λάρισας, αλλά η πρώτη ερώτηση δεν ήταν για τα νεκρά παιδιά ή για τη Δικαιοσύνη, ήταν για το κόμμα της. Κι έτσι θα συνεχιστεί.

Η μάνα των Τεμπών θα μιλά πια για συγκάλυψη και οι ακροατές της θα αναρωτιούνται τι εννοεί για τις αμβλώσεις.

Θα λέει γα μπάζωμα και οι γύρω της θα τη ρωτούν για την Γρατσία.

Θα λέει για πυρόσφαιρες και η απορία όλων θα είναι αν το κόμμα Καρυστιανού θα βγει δεύτερο, τρίτο ή τέταρτο κόμμα.

Εκείνη θα μιλά για Δικαιοσύνη και ο περίγυρος ασχολείται με τις παλιότερες απόψεις της για τα εμβόλια.

Θα μιλά για δημεύσεις περιουσιών πολιτικών κι όλοι θα κοιτάζουν την εικόνα του Μιχαήλ Αρχαγγέλου πίσω της. Ακόμα κι όταν άλλοι συγγενείς θα αναφέρονται στην τραγωδία, ο δημόσιος διάλογος θα μονοπωλείται από το θέμα της «αρχηγού Καρυστιανού».

Μέσα θα γίνεται η δίκη, αλλά απ’ έξω…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η τραγωδία των Ιμίων και τα διδάγματα για την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Σήμερα, συμπληρώνονται 30 χρόνια από την έναρξη της κορύφωσης της κρίσης των Ιμίων. 

Ήταν 27η Ιανουαρίου, όταν (καθοδηγούμενοι από το «βαθύ» τουρκικό κράτος...) δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ», μετέβησαν με ελικόπτερο στην Μεγάλη Ίμια, υπέστειλαν την ελληνική σημαία και ύψωσαν την τουρκική. Η ενεργειά τους αυτή, καταγράφηκε σε βίντεο και εν συνεχεία μεταδόθηκε από τα τουρκικά ΜΜΕ, δημιουργώντας πολεμικό κλίμα.
 

🔴Η συνέχεια είναι λίγο ή πολύ γνωστή... 

Η κρίση κορυφώθηκε τη νύχτα της 30ης προς 31η Ιανουαρίου 1996, με την αποβίβαση Τούρκων κομάντος στην Δυτική Ίμια και την κατάρριψη ελληνικού στρατιωτικού ελικοπτέρου, που είχε σαν αποτέλεσμα τον χαμό των τριών τριών αξιωματικών που επέβαιναν σ’ αυτό: του Παναγιώτη Βλαχάκου, του Χριστόδουλου Καραθανάση και του Έκτορα Γιαλοψού.  

Το κέρδος των Τούρκων από την κριση, ήταν οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.
 

🔴Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 18 Ιανουαρίου, νέος πρωθυπουργός εκλέχθηκε ο Κώστας Σημίτης, στην θέση του παραιτηθέντος για λόγους υγείας Ανδρέα Παπανδρέου. Η ορκομωσία της νέας -και μοιραίας για τον Ελληνισμό!- κυβέρνησης, έγινε  στις 22 του μηνός. Οι Τούρκοι, φαίνεται πως είχαν «διαβάσει» καλά τον νέο πρωθυπουργό και δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη.
 

🔴Ο επονομαζόμενος «λογιστής» Κώστας Σημίτης, γνώριζε πολύ καλά τα οικονομικά και τα ευρωπαϊκά ζητήματα, αλλά είχε πλήρη άγνοια για θέματα άμυνας, διπλωματίας και γεωστρατηγικής. Επιπλέον, εκ χαρακτήρος, ήταν ψοφοδεής. 

Είναι χαρακτηριστικό, πως όταν τον ρώτησε ο ναύαρχος Λυμπέρης για τους κανόνες εμπλοκής, ο άσχετος με το αντικείμενο και πανικόβλητος πρωθυπουργός, του απάντησε με ειλικρινή απορία: «Τι είναι αυτό;».
 

🔴Ο Μαρξ είχε πει κάποτε, πως «η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και την δεύτερη σαν φάρσα». 

 

Την τραγωδία την ζήσαμε, εκείνη την μαύρη νύχτα των Ιμίων. Ελπίζω να μην ζήσουμε ποτέ την φάρσα! 

 

Βλέπω ότι από διάφορους «περίεργους» κύκλους (όπως για παράδειγμα από τα κανάλια των ολιγαρχών του πλούτου), προωθείται μετά μανίας για πρωθυπουργός, μια κυρία παντελώς άσχετη με την πολιτική, με την οικονομία, την άμυνα, την διπλωματία και τις εξωτερικές σχέσεις και ακούω από ευήθεις τηλεπερσόνες πως «Έχει έμπνευση. Αυτή την έμπνευση θες, όχι τις γνώσεις».
 

🔴Τον προσεχή Μάρτιο, ο (70+) Ερντογάν συμπληρώνει 23 στην πρωθυπουργία. Βέβαια, όλα στην ζωή έχουν ένα τέλος και το τέλος του Ερντογάν πλησιάζει αναπόφευκτα. Μαζί και τ’ όνειρό του, να πετύχει κάτι πολύ σπουδαίο για την Τουρκία, για να περάσει στην τουρκική Ιστορία, τουλάχιστον ως ισάξιος του Κεμάλ!  Αν του δοθεί τέτοια ευκαιρία, σίγουρα θα «την αρπάξει από τα μαλλιά».
 

🔴Αυτό το πολύ σπουδαίο που θα μπορούσε να πετύχει ο Πασάς, είναι η συνεκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου. Αυτό που έχει διατυπώσει ως «kazan-kazan», που στην γλώσσα της διεθνούς διπλωματίας αποδίδεται ως «win-win» και σε ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά, σημαίνει «μισό-μισό».
 

🔴2027: γίνονται εκλογές και, ας υποθέσουμε, ότι εκλέγεται πρωθυπουργός η κ. Καρυστιανού. Το πιο πιθανό σενάριο είναι το εξής...
 

Σε λίγες ημέρες, οι Τούρκοι στήνουν σκηνικό πολέμου στο Αιγαίο.   

 

Πανικόβλητη, η παντελώς άσχετη πρωθυπουργός της χώρας, εκλιπαρεί τον Τραμπ να παρέμβει.
 

Αυτός την καλεί εκτάκτως στον Λευκό Οίκο. 

 

Μπαίνει μέσα και τρέμουν τα πόδια της. Η καρδιά της φτερουγίζει. Την έχει λούσει κρύος ιδρώτας.
 

🔴Κι εκεί, μπροστά στις κάμερες, ο «σερίφης» της δείχνει ένα έγγραφο και της λέει: «υπόγραψε αυτό το win-win έγγραφο και σου εγγυώμαι ότι θα επιβάλλω την ειρήνη». Αυτό που επιχείρησε να κάνει και με τον Ζελένσκι, αλλά ο Ζελένσκι του το πέταξε στα μούτρα!
 

Η κυρία Μαρία, τρέμοντας ολόκληρη, σκέφτεται ότι αν δεν υπογράψει, όλα θα γκρεμιστούν και σύντομα θα επιστρέψει στην κουζίνα της, στο ιατρείο της και στον μικρόκοσμό της.  

 

Δεν είναι «επαγγελματίας» πολιτικός και το τελευταίο που την ενδιαφέρει είναι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Μας λέει ότι οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με την Τουρκία να γίνεται με ανοιχτές θύρες. Γιατί όχι και σαν reality show;

Ζαχαρός για Καρυστιανού: Μας λέει ότι οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με την Τουρκία να γίνεται με ανοιχτές θύρες. Γιατί όχι και σαν reality show; pic.twitter.com/LcjpdzNl4Z

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) January 26, 2026

 

Υπαρκτού Καρυστιανο-Ρουτσισμού κωμωδία (Τα ξεφτιλισμένα ψώνια σε οίστρο!)

Άλλο ο σεβασμός μας στο πένθος κ άλλο η ανοχή στα καραγκιοζιλίκια...
Σε όποιον δεν αρέσει η κυβέρνηση που εξέλεξε ο ελληνικός λαός να τα μαζεύει κ να πάει από κει που ήρθε.
Αρκετά με κάθε χαροκαμένο που πατάει στον τάφο του παιδιού του για να γίνει φίρμα κ καταντά περίγελος. pic.twitter.com/sNc8mwtD9l

— Elena Nikolaidou (@ElenaNikolaido3) January 25, 2026

Θα μπορούσε να είναι ένα κακόγουστο αστείο. Άλλα δεν είναι.
Ο Ρούτσι θέλει να τελειώνουμε με αυτή την κυβέρνηση.
Ο χρόνος τελικά τους ξεβρακώνει όλους.#Ρουτσι #τεμπη_εργαλειοποιηση pic.twitter.com/E5KG9Lqw2H

— Angie 🦂🦂 (@angie22gr) January 25, 2026

Ο #ρουτσι που έστησε τσαντίρι του στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ με την ΨΕΥΤΟαπεργια πεινας καλεί τωρα τα γιδια σε επανάσταση ενάντια στην κυβέρνηση για την εκταφή ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ και ουτε θα κανει #Καρυστιανου #Μητσοτακης #τσιπρας #τεμπη_εργαλειοποιηση pic.twitter.com/9Esg2W23cw

— Φανατική ΑντιΣΥΡΙΖΑ (@AntiSyriza) January 25, 2026

"Θα κατεβάσει" την νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας ο Αλβανός;
Πόσο ακόμα θα κλείνουμε τ' αυτιά και θα κάνουμε ότι δεν ακούμε τις προκλήσεις αυτές του Ρούτσι;
Ποιός είναι ο Ρούτσι και ποιός του έδωσε το δικαίωμα να λέει αυτά που λέει;
Η κυβέρνηση θα συνεχίσει να τον ανέχεται; pic.twitter.com/fO7dW9K1aW

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) January 26, 2026

Η Καρυστιανού "απέθανε", ζήτω η "Καρυστιανού"! pic.twitter.com/edZnx1Rh73

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) January 25, 2026

 

Στα όρια του γελοίου... pic.twitter.com/VNyQ1pWxzA

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) January 26, 2026

 

Μετά τη Μαριώ κ
ο Νώντας ζήτησε να μάθει απ τον πρωθυπουργό τι πρόκειται να συζητήσει με τον Ερντογάν όταν συναντηθούν.

Δελφινάριο η μανδάμ😂

— MasTaKanateTsourekia (@KosmidisStathis) January 26, 2026

Ερωτηση της Καρυστιανου στον Πθ.
(α) ποια τα θέματα προς συζήτηση σας έχουν επίσημα γνωστοποιηθεί, ώστε οι Έλληνες Πολίτες να κρίνουν την ανάγκη ή μη διενέργειας της συνάντησης αυτής.

Οτι δεν ζητησε να ενημερωθει η γεροντισσα και ο Αρχαγγελος που το βαζεις; pic.twitter.com/1ygzDE39jB

— Thomas Shelby (@07mUR1H13jDpmMD) January 26, 2026

 

 

Καταρχήν να μας πει πρώτα ο Μητσοτάκης την ακριβή ημερομηνία που θα γίνει η συνάντηση, να τσεκάρουμε αν τα άστρα είναι στη σωστή θέση. Μην είναι κανας Ερμής ανάδρομος και έχουμε άλλα…🔮 pic.twitter.com/I5VOnNPLbm

— Aris ⚔️ (@ArisBJJ) January 26, 2026

Κυρία Καρυστιανού πείτε μας την ατζέντα της συνάντησης με την Γερόντισσα Ακυλίνα και να κρίνουν οι πολίτες αν πρέπει να γίνει.
Θα ρίξετε τα χαρτιά, θα διαβάσετε το φλυτζάνι ή θα κάνετε τραπεζάκι;; pic.twitter.com/ujjZPtM5Eo

— τάσος (@kostasos) January 26, 2026

 

Χαμογελο παρθενας νυφης με 500 στρεμματα γη και 2 χιλ. γιδια για προικα,οταν η πεθερα τη ρωτησε σε ποσα δευτερολεπτα μαδαει τον γκιωνη. pic.twitter.com/TdRwWifQUt

— Thomas Shelby (@07mUR1H13jDpmMD) January 24, 2026

Φαρλυ:-Στηριζω Καρυστιανου. pic.twitter.com/YnnYexBoTI

— Thomas Shelby (@07mUR1H13jDpmMD) January 24, 2026

...και για να τελειωνουμε με τα καθε λογης καρκαντικια που νομιζουνε.
Κανεις δε σου την πεφτει επειδη σε φοβαται ως πολιτικο μεγεθος,παρα μονο επειδη εισαι ενα χειριστου ειδους ανθρωποειδες. pic.twitter.com/HvgaifB4Fs

— Thomas Shelby (@07mUR1H13jDpmMD) January 23, 2026

Σαν σήμερα (27/1/ΧΧΧΧ)

 

1880: Ο Τομας Έντισον πατεντάρει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα.

1918: Πρεμιέρα της πρώτης ταινίας με ήρωα τον Ταρζάν στην Νέα Υόρκη και πρωταγωνιστή στον Έλμο Λίνκολν.

1926: Ο Τζον Μπέιρντ κάνει παρουσίαση στο Βασιλικό Ινστιτούτο του Λονδίνου της πρώτης υποτυπώδους τηλεόρασης.

1967: Το διαστημόπλοιο «Απόλλων 1» τυλίγεται στις φλόγες, κατά τη διάρκεια δοκιμών στη ράμπα εκτόξευσης με αποτέλεσμα αστροναύτες Βίρτζιλ Γκρίσομ, Έντουαρντ Γουάιτ και Ρότζερ Τσάφι να βρουν τραγικό θάνατο

1975: Η Ελλάδα προτείνει την παραπομπή του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Το αίτημα απορρίπτεται απ την Τουρκία.

1756: Γεννηση του Γιόχαν Κρίσοστομ Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ,.

1834: Γεννιέται ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ, ρώσος χημικός, που ΄θεωρείται ο πατέρς του περιοδικού πίνακα των στοιχείων.

1901: Πεθαίνει ο ιταλός συνθέτης Τζουζέπε Βέρντι.

1980: Πεθαίνει ο πεζογράφος Στρατής Τσίρκας

1983: Πεθαίνει ο γάλλος κωμικός Λουί ντε Φινές

 

 

 

 

 

 

2014: Πεθαίνει από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ο Ερικ Λόουσον, ο ηθοποιός που ενσάρκωσε τον σκληροτράχηλο «άνδρα του Marlboro» στις διαφημίσεις της δεκαετίας του '70

 

 

 

2025  Πέθανε ο δημοσιογράφος Ιάσων Τριανταφυλλίδης σε ηλικία 61 ετών

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Διάσπαση της Νίκης με ξυλόλιο!

Μπάρμπα-Θανάσης Τσόκας (νυν σοφός Καρυστιανού - τέως υποψ. βουλευτής Νίκης): Στη Νίκη δεν θα υπάρχει επαγγελματίας πολιτικός. Η Νίκη δεν είναι κόμμα είναι κίνημα.

Πάσα ομοιότητα με το κίνημα Καρυστιανού δεν είναι συμπτωματική. Είναι απλώς σουργελική. pic.twitter.com/NNqjywUQub

— Georghy Zhukov (@GeorghyZhukov) January 22, 2026

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Επιτέλους, άρχισαν να εκδηλώνονται οι σοφοί που διαμορφώνουν το πρόγραμμα της Μαρίας Καρυστιανού.

Ενας εξ αυτών είναι ο καθηγητής Τσόκας, έτσι υπογράφει τις αναρτήσεις του στα σόσιαλ, ο οποίος είναι καθηγητής Μαθηματικών στη Μέση Εκπαίδευση, πρώην υποψήφιος της «Νίκης» στην Εύβοια και διαμορφωτής, μαζί με άλλους, του προγράμματος «αυτού του ανεπανάληπτου κινήματος πολιτών», όπως γράφει.

Φυσικά, συμφωνεί με τις θέσεις της κ. Καρυστιανού (για εκείνον, «η Μαρία της Ελλάδας») κατά των αμβλώσεων και κατά του προσωπικού αριθμού.

Με το καλό, λοιπόν, να ευχηθώ να βρει τη δύναμη η κ. Καρυστιανού, για να ζητήσει την ποινικοποίηση ξανά της μοιχείας.

Για την επιστροφή της ποδιάς στα σχολεία και τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό, δεν το συζητώ. Είναι ζήτημα χρόνου να τεθεί και αυτό το ζήτημα ως ανοιχτό στον δημόσιο διάλογο.

Τελικά, αποδεικνύεται ότι το πολυθρύλητο εγχείρημα της κ. Καρυστιανού στην πολιτική εξελίσσεται σαν διάσπαση της ουσιαστικά ανύπαρκτης «Νίκης». Γιατί, μέχρι στιγμής, τα «καθαρά πρόσωπα» που υπόσχεται η κ. Καρυστιανού είναι αποτυχόντες πολιτευτές της ακροδεξιάς και θρησκευόμενης «Νίκης».

Να θέσω υπ’ όψιν όσων ενδεχομένως εκπλήσσονται από την αποκάλυψη ότι η κ. Καρυστιανού είναι παιδίατρος ειδικευμένη σε «εναλλακτικές και πολλά υποσχόμενες μορφές Ιατρικής», όπως γράφει στην ιστοσελίδα της. Μάλιστα αναφέρει συγκεκριμένα ως πεδία του ενδιαφέροντός της τη Μεταβολιμική, τη Functional Medicine, τη Γνωστική Ομοιοπαθητική και την Κβαντική Ιατρική.

Για όσους δεν καταλαβαίνουν το τελευταίο, να εξηγήσω ότι πρόκειται για …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΤΣΙΠΡΙΣΜΟΣ: Με την Ψωνάρα των Τεμπών ή με τον Ζήκο?

Άμοιρε Αλέκσι, να κάνεις ριμπράντινγκ στην Γαλλία, να γράφεις βιβλίο, να γυρίζεις την χώρα σαν θίασος, να κράζεις τους πρώην συντρόφους σου και να εμφανίζεται η Καρυστιανού με μια γερόντισσα, έναν πνευματικό και το επιτελείο της ΡωσοΝίκης και να σε ξεπατώνουν.

Βενσερέμος.

— Φωνή Λογικής (@fwnhlogikhs) January 13, 2026

 

Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ 

Η χώρα θα βρεθεί σύντομα μπροστά σε σημαντικά διλήμματα, τα οποία και θα χρειαστούν μια εθνικά υπεύθυνη πολιτική στάση.

Ακόμη κι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης κερδίσει την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, θα χρειαστεί να έχει συνομιλητές στην αντιπολίτευση. Ό,τι ποσοστό κι αν συγκεντρώσει. Κι είναι τελείως άλλο πράγμα να συνομιλεί κανείς με τον… Αρχάγγελο και άλλο να συνομιλεί με ένα πολιτικό σύστημα που θα είναι σε θέση να αντιληφθεί πόσο μεγάλες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε.

Με την Καρυστιανού ή με τον Τσίπρα;

Σίγουρα όχι με την Καρυστιανού.

Και σίγουρα όχι με τον Τσίπρα του 2015! Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας μας λέει ότι έχει αλλάξει, ότι έχει αφήσει πίσω του τις αυταπάτες και ότι έχει μπει στο μονοπάτι του… δημοκρατικού καπιταλισμού. Θέλουμε να τον πιστέψουμε.

Η αλήθεια είναι ότι με δεδομένη τη στάση του ΠΑΣΟΚ, δεν φαίνεται άλλος που να είναι σε θέση να «συζητήσει» μακριά και πέρα από τα μικροκομματικά του συμφέροντα. Το ΠΑΣΟΚ έχει εισέλθει σε έναν κύκλο εσωστρέφειας και τα ηγετικά του στελέχη πιστεύουν ότι το αντιδεξιό σύνδρομο είναι ο τρόπος για να βγουν από τα αδιέξοδά τους.

Ο κ. Μητσοτάκης, επίσης, δεν θα μπορέσει να βρει εύκολα κανάλια επικοινωνίας ούτε με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, ούτε με τον Κυριάκο Βελόπουλο.

Με την Μαρία Καρυστιανού;

Αυτό κι αν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Ας πούμε ότι αύριο ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται σε συζητήσεις με την Τουρκία και ότι υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία να κλείσουμε τη διαμάχη μας με τους γείτονες με επωφελή για μας τρόπο. Είναι βέβαιο ότι η ρωσόφιλη ακροδεξιά θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μηδενίσει την προσπάθεια και να τινάξει στον αέρα οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας. Αντίθετα θα ενισχύσουν την λογική της όξυνσης, επειδή έτσι θα εξακολουθήσει να υφίσταται ένα πρόβλημα στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Το αν υπάρχει μέχρι τότε ΝΑΤΟ είναι μια άλλη συζήτηση.

Και δεν είναι το μοναδικό θέμα που θα μας απασχολήσει.

Πώς θα εξελιχθεί η συνεργασία μας με το Ισραήλ; Η οποία ξεκίνησε επί των ημερών του Γιώργου Παπανδρέου και συνεχίστηκε και επί των ημερών του Αλέξη Τσίπρα.

Μια πρώτη ανάγνωση είναι ότι το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού εξυπηρετεί την συσπείρωση των δυνάμεων του κ. Μητσοτάκη.

Μια δεύτερη ανάγνωση, όμως, αναδεικνύει…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Πένθη - Η προσωπική και η εθνική τραγωδία

pic.twitter.com/Fs2094Z78f

— Μαρια.. (@Marria198) January 19, 2026

Όσο πιο μεγάλη είναι η εξωτερική επίδειξη, τόσο μεγαλύτερη είναι η εσωτερική φτώχεια..

— Traveller (@XristinaXatz3) January 19, 2026

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Δεν υπάρχει σωστός τρόπος να πενθείς. Ο καθένας έχει τον δικό του. Ισως δεν υπάρχει και τίποτε πιο προσωπικό –πιο σπλαχνικό– από το πένθος. Γι’ αυτό και η προσωπική τραγωδία δεν είναι ίδια με την εθνική. Μπορεί να αναφέρονται στο ίδιο γεγονός, αλλά δεν αποτελεί η δεύτερη προέκταση της πρώτης.

Η προσωπική τραγωδία βιώνεται εσωτερικά, δεν υπακούει σε κοινωνικά μέτρα.

Η εθνική τραγωδία όμως δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει την οδό μιας πολιτικής επεξεργασίας· καταλήγει πάντα σε μια δίκη –με ή χωρίς εισαγωγικά–, σε μια θεσμική κάθαρση, προορισμένη να δώσει έλλογες απαντήσεις.

Τον Νίκο Πλακιά –που έχασε στο δυστύχημα των Τεμπών τις δίδυμες κόρες του, Χρύσα και Θώμη, και την ανιψιά του, Αναστασία– ένωσε με τη Μαρία Καρυστιανού το προσωπικό πένθος για το ίδιο ιστορικό γεγονός. Οι δρόμοι τους χώρισαν όμως όταν η οδύνη έγινε πολιτική διεκδίκηση – όταν η προσωπική τραγωδία ανέβηκε στη σκηνή για να λάβει παραστατική υπόσταση ως εθνική.

Εκεί εκδηλώθηκε από πολύ νωρίς και η πολιτική τους διαφωνία. Δεν αναμετρήθηκαν τα πένθη τους. Αναμετρήθηκαν οι αντιλήψεις τους για το δίκαιο και τη διεκδίκησή του.

Ο Πλακιάς δεν συμφωνούσε με τις συναυλίες. Το θύμισε τώρα σε έναν από τους τελετάρχες, τον Φοίβο Δεληβοριά, που έσπευσε να αποδοκιμάσει την Καρυστιανού για τις δηλώσεις της περί αμβλώσεων.

Ο επιδραστικός τραγουδοποιός δεν θέλει, όπως εξήγησε, να είναι «μπροστάντζα» σε «πράγματα τα οποία αντιμάχομαι από μικρό παιδάκι». Ο βάρδος τρόμαξε με τα κηρύγματα που ο ίδιος είχε ακομπανιάρει. Τρόμαξε με το πολιτικό μέγεθος που ο ίδιος βοήθησε να δημιουργηθεί.

Ο Πλακιάς είχε πει πρόσφατα (σε συνέντευξή του στον Γιάννη Παπαδόπουλο για την «Κ») ότι έχει πάρει στα χέρια του το κατηγορητήριο των 1.200 σελίδων και το μελετά. Οτι ανυπομονεί για την ημέρα έναρξης της δίκης.

Δεν παραιτήθηκε από την αξίωση της δικαστικής διαλεύκανσης του θανάτου των παιδιών του. Ούτε όμως ζήτησε να δικαστούν οι ίδιοι οι «διαβλητοί» δικαστές, να παρακαμφθεί το ακατάλληλο Σύνταγμα, να τιμωρηθεί η χώρα στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Δεν έκανε την οδύνη του θυμικό καύσιμο πολιτικής ατζέντας.

Δεν εξέλαβε τη δυστυχία του ως ηθική νομιμοποίηση για να ανέβει στον άμβωνα.

Πολλοί φαίνεται μετανιώνουν για τη στάση που κράτησαν όταν φούσκωνε το κύμα της διαμαρτυρίας για τα Τέμπη.

Το ερώτημα δεν είναι αν έσφαλαν πολιτικά – αν απέτυχαν να διακρίνουν τα πρώιμα σημάδια συντηρητικού ριζοσπαστισμού ή ναρκισσισμού στη σκηνή.

Το ερώτημα είναι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Θεούσες!

Ο ΚΑΙΡΟC ΓΑΡ ΕΓΓΥC

Η ΚΑΡΥCΤΙΑΝΙΚΗ ΚΑΘΑΡCΗ ΟΥΚ ΑΡΓΕΙ pic.twitter.com/2H8iB482zO

— Ακήρατος🇪🇺🇺🇦 (@Akiratos_) January 18, 2026

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ 

Υπάρχουν δύο ειδών θεούσες.

Οι παραδοσιακές, με το μαντίλι, το κομποσκοίνι και το μόνιμο παράπονο ότι «χάλασε ο κόσμος».

Και οι άλλες, οι σύγχρονες, οι ανακαινισμένες, οι θεούσες του Instagram, του Facebook, των πάνελ και των διακηρύξεων. Αυτές που δεν σταυροκοπιούνται δημοσίως, αλλά σταυρώνουν κόσμο ιδιωτικώς. Αυτές που δεν μυρίζουν λιβάνι, αλλά ηθικό πλεονέκτημα.

Οι δεύτερες είναι πολύ πιο επικίνδυνες. Aυτές δεν χρειάζονται εκκλησία, χρειάζονται μικρόφωνο. Η επικινδυνότητά τους δεν κατοικοεδρεύει στο πένθος που διακονούν, ούτε στην οργή, ούτε στην ανάγκη για δικαιοσύνη. Αυτά είναι ανθρώπινα, συχνά και δίκαια. Επικίνδυνες γίνονται όταν μετατρέπουν το πένθος σε πολιτικό ρόπαλο, την οργή σε επαγγελματική ταυτότητα και την δικαιοσύνη σε σύνθημα κοπτοραπτικής. Κόβουν ό,τι δεν τις βολεύει, ράβουν ό,τι εξυπηρετεί το αφήγημα τους.

Η κρυφή θεούσα δεν φωνάζει «δόξα τω Θεώ». Φωνάζει «δόξα στο θύμα». Και το κάνει με τόση ένταση, ώστε όποιος τολμήσει να ψελλίσει μια επιφύλαξη, μια λεπτομέρεια, μια νομική ένσταση, βαφτίζεται αυτομάτως τέρας, πληρωμένος, συμμέτοχος, ηθικά διεφθαρμένος.

Σ’ αυτή τη χώρα λατρεύουμε τις ιέρειες του απόλυτου. Μας καθησυχάζουν. Μας απαλλάσσουν από τη σκέψη. Μας προσφέρουν ένα έτοιμο ηθικό GPS. Από δω είναι οι καλοί, εκεί οι κακοί. Εδώ τα θύματα, εκεί τα τέρατα. Δεν χρειάζεται να ξέρεις δικονομία, να δείχνεις αποδεικτικά στοιχεία ή πραγματογνωμοσύνες. Χρειάζεται μόνο να πιστέψεις. Και να μισήσεις σωστά.

Έτσι γεννιέται το νέο πανίσχυρο δόγμα. «Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον των νεκρών.» Πρόκειται για την πιο ύπουλη μορφή αυταρχισμού. Όχι εκείνη με τις μπότες και τα γκλομπ, αλλά εκείνη με τα δάκρυα και το υψωμένο ηθικό δάχτυλο. Ο αυταρχισμός της συγκίνησης.

Οι κρυφές θεούσες δεν θέλουν δικαιοσύνη. Θέλουν διαρκές προσκύνημα. Θέλουν μια κοινωνία σε μόνιμο πένθος, για να μπορούν να παρελαύνουν στην κεντρική πλατεία ως η ζωντανή της συνείδηση.

Θέλουν το έγκλημα άλυτο, τον ένοχο αόρατο, το κράτος αιώνια ένοχο για κάθε τι. Γιατί μόνο έτσι η πίστα τους διατηρείται ανοιχτή σε νέους γύρους αγανάκτησης.

Δεν είναι τυχαίο που μισούν τους πραγματογνώμονες, τα δικαστήρια και τις διαδικασίες. Αυτά χαλάνε το σενάριο. Φέρνουν δεδομένα, εκεί που αρκεί ο μύθος. Φέρνουν χρονικές καθυστερήσεις, εκεί που χρειάζεται άμεση καταδίκη. Φέρνουν τα «ίσως», ακριβώς εκεί που η θεούσα απαιτεί τα «σίγουρα».

Η κρυφή θεούσα δεν θα σου πει ποτέ ψέματα. Θα σου πει μόνο μισές αλήθειες, στη σωστή δόση ώστε να πονάς και να εξαγριώνεσαι. Και στο τέλος θα σου ζητήσει κάτι απλό:

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή πρωθυπουργός;

Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Θυμάμαι πριν από δέκα μήνες, την εποχή που «η μητέρα των Τεμπών» σαγήνευε τα πλήθη, περσόνες της Αριστεράς να ερίζουν για το αξίωμα που της αξίζει.

Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή πρωθυπουργός;

Ευτυχώς όλα αυτά είναι και καταγεγραμμένα και αποθηκευμένα, άρα ουδεμία και ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει αυτά που έλεγαν εκείνες τις «ένδοξες» μέρες.

Εννοείται πως το σχόλιό μου δεν αφορά την κυρία Μαρία Καρυστιανού. Αυτή μια χαρά έκανε τη δουλειά της. Αφορά όλες και όλους που ανακάλυψαν στο πρόσωπό της τη μέλλουσα πρωθυπουργό.

Μάλιστα, οι περισσότεροι εξ αυτών που υποστήριζαν αυτή την άποψη δεν ήταν χθεσινοί στην πολιτική. Δεν ανήκαν στη χορεία των μωρών παρθένων που παρασύρθηκαν σε μια βιαστική εκτίμηση υπό συγκινησιακή φόρτιση. Είχαν χιλιάδες ώρες πτήσης, στάθηκαν δίπλα σε ιστορικές προσωπικότητες της Αριστεράς, ορθόδοξης και ανανεωτικής και, αν μη τι άλλο, διέθεταν και πολιτική σκέψη και πολιτικό αισθητήριο. Υπάρχουν οι φωτογραφίες που απεικονίζουν σημαίνοντα στελέχη ακόμα και της «ανατρεπτικής» Αριστεράς δίπλα στη «μητέρα των Τεμπών», με την πλανεμένη εντύπωση πως την καθοδηγούν.

Τι ήταν αυτό που τους ώθησε σε αυτήν την επιφανειακή εκτίμηση για τον ρόλο και τις ικανότητες της κυρίας Μ. Καρυστιανού;

Οι πλατείες. Τα πλήθη που συγκεντρώθηκαν στις πλατείες σε όλη την Ελλάδα, την ίδια μέρα και την ίδια ώρα, ανταποκρινόμενα στο κάλεσμά της. Οι πλατείες και οι μάζες ανέκαθεν γοήτευαν την Αριστερά. Αποτελούν κυτταρικό στοιχείο του φαντασιακού της, μαζί με το μαρτυρολόγιό της, τα λάβαρα και τα τραγούδια. Να μην ξεχάσουμε πώς αγκάλιασαν την πλατεία Ταχρίρ στο Κάιρο κατά την αποκληθείσα «αραβική άνοιξη». Σε παλιότερους καιρούς, το 1963, το Π.Γ. του ΚΚΕ στο εξωτερικό κατηγόρησε τα μέλη του που βρίσκονταν στην Ελλάδα πως, ενώ η εξουσία κυκλοφορούσε στους δρόμους της Αθήνας στην κηδεία του Γρηγόρη Λαμπράκη, αυτά ολιγώρησαν και δεν την άρπαξαν.

Στις μεγάλες συγκεντρώσεις για τα Τέμπη πολλά στελέχη της Αριστεράς πίστεψαν πως στο πρόσωπο της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού βρήκαν τον άνθρωπό τους. Τον άνθρωπο που θα γκρέμιζε το «καθεστώς» Μητσοτάκη, κινητοποιώντας τις μάζες. Συμβολικά, κάτι σαν την κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων.

Η σύγχυση της Ιστορίας με την ιδεοληψία συνιστά ένα μείγμα που οδηγεί σε καιροσκοπικές εκτιμήσεις που στερούνται οποιουδήποτε πολιτικού υποβάθρου. Από τη στιγμή που η κυρία Καρυστιανού αποφάσισε να αυτονομηθεί από όλους όσοι της παρείχαν αφειδώς και αδιαπραγμάτευτα τη στήριξή τους, άρχισε να ιχνογραφεί το περίγραμμα των θέσεών της. Ενα πλαίσιο που ουδεμία σχέση έχει με τις πάγιες αρχές της Αριστεράς.

Οπως ήταν επόμενο, όσες και όσοι την προόριζαν για το ύπατο αξίωμα της χώρας ή την πρωθυπουργία, βρέθηκαν εκτεθειμένοι σε βιτριολικά σχόλια «φίλων» και αντιπάλων.

Ομως αυτό που μένει είναι πως…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Βουτιά στο κενό

Δεν εχει βρει ακόμα ειδικό απαυτολόγο για τα διεθνή η Καρυστιανου. https://t.co/GglrVhyZAG

— Hellaspecial (@hellaspecial) January 19, 2026

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Άπειρη στην πολιτική είναι η Μαρία Καρυστιανού· κουτή δεν είναι.

Προφανώς καταλάβαινε ότι θα προκαλούσε αντιδράσεις η θέση της κατά του δικαιώματος των γυναικών στην άμβλωση. Ισως να μην περίμενε ότι θα πέσει φατούρο (δηλαδή, καρπαζιές βροχηδόν από όλες τις πλευρές), ήξερε όμως ότι δεν θα περνούσαν απαρατήρητες οι δηλώσεις της.

Επίσης, εκφραζόμενη υπέρ μιας θέσης της θρησκευόμενης Ακροδεξιάς, η κ. Καρυστιανού μας έδωσε και το στίγμα της στον πολιτικό χάρτη. Οχι ότι δεν το είχαμε καταλάβει, εφόσον όμως πολιτεύεται είχε την υποχρέωση να μας το δείξει. Για να το πω μεταφορικά, η κ. Καρυστιανού φόρεσε το κράνος της και σήκωσε το κεφάλι έξω από το χαράκωμα για να δει την ωραία θέα, για την οποία είχε ακούσει πολλά.

Ακολούθησε κόλαση πυρός…

Τον βαθμό της επιτυχίας, που είχε το ξεκίνημά της στην πολιτική, τον μαρτυρά η ποιότητα όσων την υποστήριξαν αμέσως ή εμμέσως.

Ηταν ο Δημήτρης Νατσιός της «Νίκης», που χαιρέτισε τη σύμπλευση της κ. Καρυστιανού με το κόμμα του επί του θέματος, ο Φειδίας από την Κύπρο, που θα έβλεπε μια συνεργασία μαζί της στο μέλλον (είναι και γιος παπά, μην ξεχνάμε…) και, τέλος, η Θεοδώρα Τζάκρη, που συμφωνεί με τον Φειδία.

Αν την ίδια ώρα δεν έπαιζε και το εγχείρημα του Καραμήτρου, υποθέτω ότι και ο Απόστολος Γκλέτσος θα είχε εκδηλωθεί ευμενώς.

Αξιοσημείωτη επ’ αυτού είναι η σιωπή του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, ο οποίος προσφάτως διεγράφη από τον ΣΥΡΙΖΑ λόγω της στήριξής του στην κ. Καρυστιανού. Είναι απίθανο να συμφωνεί με τις σκοταδιστικές θέσεις που προωθούν διάφορες «ιερές μονές» στην πολιτική, γι’ αυτό και κρύβεται. Πρέπει όμως να είναι και πολύ απασχολημένος στο Νταβός, όπου είμαι βέβαιος ότι θα βρίσκεται. Κυκλοφόρησε άλλωστε η φήμη ότι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο πήγε ο Τραμπ στο Νταβός ήταν για να συναντήσει τον Νικόλα Φαραντούρη…

Η κ. Καρυστιανού, αν την ερμηνεύω σωστά, φαντάζεται τον εαυτό της σαν μια Μαρίν Λεπέν ελληνικής κοπής, με τις γνωστές ιδιαιτερότητες που συνοδεύουν την ονομασία προελεύσεως.

Θα έχει τη μοίρα του Στέφανου Κασσελάκη και μάλιστα πολύ πιο γρήγορα, γιατί τουλάχιστον ο κ. Κασσελάκης προσγειώθηκε με το αλεξίπτωτό του σε έτοιμο κόμμα.

Αν οι εκλογές γίνουν στο τέλος της κυβερνητικής θητείας...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Νέο κόμμα, παλιά κόλπα

Τα κεντρικά γραφεία του κόμματος...🤔 https://t.co/bEl4gchc81 pic.twitter.com/8AAD7sE8w6

— ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (@6hmoBPE37u83WiV) January 12, 2026

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Εντάξει! Τουλάχιστον μαθαίνει γρήγορα τα κόλπα της πολιτικής.

Η κ. Μαρία Καρυστιανού, μετά τον σάλο που προκάλεσε η ατυχής δήλωσή της (ο ηπιότερος χαρακτηρισμός που μπορούμε να βρούμε), έβγαλε έναν παλιό πολιτικό άσο από το μανίκι: «Η χθεσινή απάντησή μου στο θέμα των αμβλώσεων διαστρεβλώθηκε ΣΚΟΠΙΜΩΣ από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησής μου» (fb, 20.1.2026).

Φυσικά δεν πιστεύουμε στις καλές προθέσεις των (πολιτικών πλέον) αντιπάλων της. Αλλά διαστρέβλωση δεν υπήρξε.

Η δε εξήγηση της δήλωσής της είχε κάτι από Γιάνη Βαρουφάκη. «Οσοι βάλλουν εναντίον μου με αφορμή ένα πολυδιάστατο ιατρικό και νομικό θέμα για το οποίο ο νομοθέτης έχει ήδη προβλέψει, δεν νοιάζονται ούτε για τη θέση της γυναίκας σήμερα, ούτε για τα προβλήματά της, ούτε για τη στήριξη της μητρότητας, ούτε για την υπογεννητικότητα, ούτε για το δημογραφικό…». Να θυμίσουμε ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών δικαιολόγησε την μπούρδα του περί ναρκωτικών ως εξής: «Στη χώρα που τα ναρκωτικά κάνουν θραύση, οι ναρκο-έμποροι επιχειρούν ανενόχλητοι και το κράτος τους πριμοδοτεί (ακούσια ή και ενίοτε εκούσια), επιστρατεύτηκαν οι Αδώνιδες, οι Χρυσοχοΐδηδες και η Οργουελιανή Ομάδα Ψέματος & Συκοφάντησης για να με δαιμονοποιήσουν επειδή τόλμησα να απαντήσω ειλικρινά σε νέους ανθρώπους» (7.1.2026).

Ενα άλλο κοινό στοιχείο είναι οι δίκες προθέσεων όσων τόλμησαν να επικρίνουν τις τερατολογίες τους.

Μαρία Καρυστιανού: «Συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου (…) Το βασικό για αυτούς ήταν και είναι να ανακοπεί με κάθε τρόπο και μέσο η εντατική “κυοφορία” ενός μεγάλου κινήματος».

Γιάνης Βαρουφάκης: «Ηξερα ότι θα γινόμουν αντικείμενο μίσους της οργισμένης ολιγαρχίας. Ο λόγος; Ημουν ο μόνος υπουργός Οικονομικών που τόλμησε να πει ένα κατηγορηματικό “όχι” σ’ ένα ακόμη μνημονιακό δάνειο, το οποίο η ολιγαρχία είχε άμεση ανάγκη για να κρατηθεί στα πράγματα» (16.1.2026).

Δεν γνωρίζουμε αν η κ. Καρυστιανού έχει στοιχεία ναρκισσισμού. Μάλλον καλόμαθε από την ανοχή που της έδειξαν όλοι, όσο ήταν απλώς μια «μάνα των Τεμπών».

Το πιθανότερο είναι ότι αλιεύει (ακόμη και απαντήσεις) από παντού, μέχρι και από τον Ντόναλντ Τραμπ. Θεώρησε «άκαιρη» την ερώτηση περί αμβλώσεων, όπως ξεφωνίζει «fake news» ο ανεκδιήγητος πρόεδρος των ΗΠΑ σε ερωτήσεις που δεν ξέρει ή δεν μπορεί να απαντήσει.

Αλλά πάλι …