ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: O κόσμος μας στο έλεος των Χάκερς - Γιατί δεν κάνουμε περισσότερα να τον προστατεύσουμε? (The World Is Getting Hacked. Why Don’t We Do More to Stop It?)
Αναπληρώτριας καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνα
Η κυβερνοεπίθεση της Παρασκευής 12/5/2017 που παρέλυσε τα νοσοκομεία στη Βρετανία, ανάγκασε τα ασθενοφόρα να αλλάξουν διαδρομή και καθυστέρησε τις χειρουργικές επεμβάσεις άρχισε, όπως συχνά συμβαίνει, με ένα πρόβλημα σε έναν πρόγραμμα, έναν ιό.
Πρόκειται ίσως για την πρώτη βολή μιας παγκόσμιας κρίσης που σιγοβράζει εδώ και δεκαετίες. Η επίλυσή της είναι δυνατή, αλλά είναι ακριβή και απαιτεί μια ριζική αλλαγή του τρόπου με τον οποίο οι κυβερνήσεις, οι εταιρείες τεχνολογίας και οι θεσμοί λειτουργούν και χειρίζονται τα ηλεκτρονικά προγράμματα.
Μόλις τον περασμένο Μάρτιο, η Microsoft έδωσε στη δημοσιότητα ένα πρόγραμμα για τη διόρθωση των ατελειών στα λειτουργικά της συστήματα, με βάση τα οποία «τρέχει» το 80% των επιτραπέζιων υπολογιστών σε όλο τον κόσμο. Λίγο αργότερα, μια ομάδα χάκερ που λεγόταν Shadow Brokers» έδωσε στη δημοσιότητα εργαλεία που εκμεταλλεύονταν ατέλειες αυτών των προγραμμάτων
Φαίνεται πως οι Shadow Brokers είχαν αποκτήσει εργαλεία που χρησιμοποιεί η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (NSA) για να παραβιάζει υπολογιστές. Όταν συνειδητοποίησε ότι αυτά τα εργαλεία είχαν κλαπεί, η NSA ειδοποίησε εμπλεκόμενες εταιρείες όπως η Microsoft και η Cisco ώστε να διορθώσουν τις αδυναμίες τους. Οι χρήστες που θα χρησιμοποιούσαν τα προγράμματα που θα δίνονταν στη δημοσιότητα ήταν προστατευμένοι. Με μια εξαίρεση: όσα ιδρύματα χρησιμοποιούσαν παλιότερα λειτουργικά συστήματα της Microsoft δεν λάμβαναν το ειδικό πρόγραμμα καταπολέμησης των ιών παρά μόνο αν πλήρωναν ένα αξιόλογο ποσό.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας, που εξυπηρετεί πάνω από 50 εκατομμύρια ανθρώπους και που τα νοσοκομεία του εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ευρύτατα το Windows XP, δεν αγόρασε αυτό το πρόγραμμα της Microsoft καθώς αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα.
Στις 12 Μαϊου, πολλοί από εκείνους που δεν είχαν χρησιμοποιήσει το ειδικό πρόγραμμα ή δεν είχαν πληρώσει τα χρήματα για να το αποκτήσουν δέχθηκαν μαζική κυβερνοεπίθεση. Ανάμεσά τους, νοσοκομεία στη Βρετανία, εταιρείες τηλεπικοινωνίας στην Ισπανία, το ρωσικό Υπουργείο Εσωτερικών, η FedEx στις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα ιδρύματα σε όλο τον κόσμο.
Οι υπολογιστές πάγωσαν, η πρόσβαση στα αρχεία τους ήταν αδύνατη και στις οθόνες εμφανίστηκε ένα μήνυμα που ζητούσε «λύτρα» 300 δολαρίων σε bitcoin.
Ασθενοφόρα που κατευθύνονταν σε παιδιατρικά νοσοκομεία αναγκάστηκαν να αλλάξουν διαδρομή. Οι γιατροί δεν μπορούσαν να δουν τι φάρμακα έπαιρναν οι ασθενείς τους. Εργαστήρια και ιατρικά μηχανήματα τέθηκαν εκτός λειτουργίας. Οι εγχειρήσεις αναβλήθηκαν.
Υπήρξαν όμως και ζημιές στην οικονομία. Η Renault αναγκάστηκε να σταματήσει την παραγωγή της.
Η επίθεση σταμάτησε κατά τύχη, όταν ένας Βρετανός που εργάζεται σε μια εταιρεία ασφάλειας του κυβερνοχώρου κατάφερε να ενεργοποιήσει έναν μηχανισμό. Λίγο αργότερα, η Microsoft αναγκάστηκε να προσφέρει σε όλους το πρόγραμμα καταπολέμησης των ιών για το οποίο ζητούσε ως τώρα ένα σεβαστό ποσό. Όμως η κρίση δεν έχει τελειώσει. Και πολλά συστήματα, ιδιαίτερα τα παλιότερα όπως το XP, είναι ευάλωτα σε επιθέσεις.
Τρόποι αντιμετώπισής τους υπάρχουν, αλλά είναι ακριβοί. Πολύς κόσμος επίσης διστάζει να εφαρμόσει τις αναβαθμίσεις των συστημάτων. Και υπάρχουν λόγοι για αυτό. Το αρκετά ασφαλές Windows 10, για παράδειγμα, έχει προβλήματα που σχετίζονται με την ιδιωτικότητα. Το Ιδρυμα Ηλεκτρονικών Συνόρων έχει εκδώσει προειδοποιήσεις και η Ευρωπαϊκή Ενωση διεξάγει έρευνα.
Οι αναβαθμίσεις έχουν κι άλλες παράπλευρες συνέπειες:
Ετικέτες
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ,
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ,
INTERNET
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Σχεδόν τα πάντα είναι εκτεθειμένα
Γράφει ο Θεόδωρος Καρούνος
Ερευνητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο,
http://karounos.gr.
Επειτα από 48 χρόνια (1969-2017) ανάπτυξης των τεχνολογιών του
Διαδικτύου το κεντρικό πρόβλημα που έχει αναδειχθεί είναι ότι το
Διαδίκτυο δεν έχει σχεδιαστεί για να είναι ασφαλές. Οι ερευνητές της
εποχής είχαν προτείνει την ενσωμάτωση της κρυπτογραφίας στην
αρχιτεκτονική του Διαδικτύου αλλά δεν υιοθετήθηκε. Η προστασία
υπολογιστών και πληροφοριακών συστημάτων είναι υπόθεση του μεμονωμένου
χρήστη ή των τεχνικών υπεύθυνων των συστημάτων.
Σε μεγάλο βαθμό σήμερα
όσοι έχουν τις τεχνικές γνώσεις που απαιτούνται μπορούν να αποκτήσουν
πρόσβαση στους πιο πολλούς υπολογιστές που έχουν καταγεγραμμένες
ευπάθειες, ειδικότερα στην πλειονότητα των υπολογιστών με λειτουργικό
σύστημα της Microsoft με μη ενημερωμένες εκδόσεις του λειτουργικού
συστήματος.
Το Διαδίκτυο δεν είναι μόνο χώρος ανταλλαγής γνώσης και
επιχειρηματικής δραστηριότητας αλλά και πεδίο δράσης εγκληματικών ομάδων
και κυβερνοπολέμου. Οι πόρτες που χρησιμοποιούν οι εφαρμογές του
Διαδικτύου για να επικοινωνούν είναι πάντα ανοικτές, σχεδόν τα πάντα
είναι εκτεθειμένα.
Η κύρια αιτία βρίσκεται στο ότι η πλειονότητα των εφαρμογών του
Διαδικτύου αναπτύσσεται με μεγάλη ταχύτητα και δεν αντιμετωπίζονται
αποτελεσματικά τα θέματα ασφάλειας. Ακόμη και στις περιπτώσεις που έχουν
αναπτυχθεί μηχανισμοί και τεχνικές προστασίας, δεν εφαρμόζονται παντού
είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω ελαχιστοποίησης του κόστους ανάπτυξης από
τους κατασκευαστές εφαρμογών.
Τι σημαίνει «μόλυνση συστήματος» μιας συσκευής που λειτουργεί με
υπολογιστή διασυνδεδεμένο στο Διαδίκτυο;
Ο επιτιθέμενος ξεκινάει
εντοπίζοντας μια ευπάθεια, αφού αποκτήσει πρόσβαση εγκαθιστά ένα
λογισμικό που μετατρέπει τον υπολογιστή σε πομπό μόλυνσης άλλων
συστημάτων. Στην περίπτωση του «ransomware» παράλληλα μετασχηματίζει τα
αρχεία του δικτύου σε μορφή ακατάληπτη για τους νόμιμους χρήστες.
Οι κυβερνήσεις πολλών χωρών υιοθετούν λύσεις ανοικτού λογισμικού για να
μπορούν να ελέγχουν τις ευπάθειες του λογισμικού που χρησιμοποιούν και
να μειώνουν σημαντικά τα περιστατικά παράνομης πρόσβασης. Η αντίθεση
ανάμεσα στο ανοικτό και το κλειστό λογισμικό ίσως είναι η ευκαιρία...
Ετικέτες
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ,
ΚΑΡΟΥΝΟΣ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ,
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ,
INTERNET
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Οι χάκερ μπορούν να κλέψουν PIN και τραπεζικούς κωδικούς με τη χρήση κινητού ΜΕ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ !
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ...
Οι χάκερ είναι σε θέση να κλέψουν τα ΡΙΝ και τους διάφορους κωδικούς (passwords) -πχ τους τραπεζικούς- που εισάγει ο χρήστης στο κινητό του, από τον τρόπο και μόνο που γέρνει το τηλέφωνό του όταν πληκτρολογεί.
Οι χάκερ είναι σε θέση να κλέψουν τα ΡΙΝ και τους διάφορους κωδικούς (passwords) -πχ τους τραπεζικούς- που εισάγει ο χρήστης στο κινητό του, από τον τρόπο και μόνο που γέρνει το τηλέφωνό του όταν πληκτρολογεί.
Βρετανοί ερευνητές προειδοποιούν ότι τόσο οι κακόβουλες ιστοσελίδες όσο και οι εξίσου κακόβουλες εφαρμογές (apps) που εγκαθιστά κάποιος στη συσκευή του, μπορούν να τον κατασκοπεύσουν χρησιμοποιώντας τις αφανείς πληροφορίες που καταγράφουν οι αισθητήρες κίνησης της συσκευής.
Η μελέτη βρήκε ότι κάθε κίνηση του χρήστη στην οθόνη αφής, ανάλογα με το πώς κρατά τη συσκευή του (π.χ. με ποιά κλίση) δημιουργεί ένα μοναδικό ίχνος, το οποίο καταγράφεται και μετά μπορεί να υποκλαπεί.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Νιούκασλ, με επικεφαλής τη δρα Μάριαμ Μερνεζάντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό ασφάλειας πληροφοριών “International Journal of Information Security”, έδειξαν ότι είναι δυνατό -υποκλέπτοντας μόνο τα δεδομένα που συλλέγουν οι αισθητήρες κίνησης του κινητού- να «σπάσει» κανείς με ακρίβεια 70% το ΡΙΝ του χρήστη από την πρώτη κιόλας απόπειρα.
Μετά από πέντε προσπάθειες, το ποσοστό ανεβαίνει στο 100%, δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχει ο χάκερ.
Οι ερευνητές επισήμαναν ότι...
Η μελέτη βρήκε ότι κάθε κίνηση του χρήστη στην οθόνη αφής, ανάλογα με το πώς κρατά τη συσκευή του (π.χ. με ποιά κλίση) δημιουργεί ένα μοναδικό ίχνος, το οποίο καταγράφεται και μετά μπορεί να υποκλαπεί.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Νιούκασλ, με επικεφαλής τη δρα Μάριαμ Μερνεζάντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό ασφάλειας πληροφοριών “International Journal of Information Security”, έδειξαν ότι είναι δυνατό -υποκλέπτοντας μόνο τα δεδομένα που συλλέγουν οι αισθητήρες κίνησης του κινητού- να «σπάσει» κανείς με ακρίβεια 70% το ΡΙΝ του χρήστη από την πρώτη κιόλας απόπειρα.
Μετά από πέντε προσπάθειες, το ποσοστό ανεβαίνει στο 100%, δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχει ο χάκερ.
Οι ερευνητές επισήμαναν ότι...
Ετικέτες
ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ,
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ,
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ,
INTERNET
"Eπίγεια σοφία"
Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.
Mark Twain, Αμερικανός συγγραφέας
Οι πιο ενοχλητικοί ηλίθιοι είναι αυτοί που διαθέτουν πνεύμα.
Λα Ροσφουκώ, Γάλλος συγγραφέας
Δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από έναν επινοητικό ηλίθιο.
Scott Adams, Αμερικανός συγγραφέας κόμικς
Mark Twain, Αμερικανός συγγραφέας
Οι πιο ενοχλητικοί ηλίθιοι είναι αυτοί που διαθέτουν πνεύμα.
Λα Ροσφουκώ, Γάλλος συγγραφέας
Δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από έναν επινοητικό ηλίθιο.
Scott Adams, Αμερικανός συγγραφέας κόμικς
Ετικέτες
ΕΠΙΓΕΙΑ ΣΟΦΙΑ
Σαν σήμερα (2/6/ΧΧΧΧ)
1896: Ο Γκουλιέλμο Μαρκόνι παίρνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ραδιόφωνο.
1953: Η Ελισάβετ στέφεται βασίλισσα της Βρετανίας.
1964: Ιδρύεται η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (P.L.O.) απο τον Γιάσερ Αραφάτ
1971: Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τον Άγιαξ στο Γουέμπλεϊ για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και ηττάται με 2-0.
1985:
Ο Ανδρέας Παπανδρέου κερδίζει για δεύτερη συνεχόμενη φορά τις εκλογές.
Το ΠΑΣΟΚ λαμβάνει 45,8%, η Νέα Δημοκρατία 40,8% και το ΚΚΕ 9,8%.
1740:
Γεννιέται ο Ντονατιέν Αλφόνς Φρανσουά ντε Σαντ, γνωστότερος ως
Μαρκήσιος Ντε Σαντ, γάλλος αριστοκράτης και συγγραφέας τολμηρών βιβλίων
που χαρακτηρίστηκαν ως πορνογραφικά. Από το όνομά του προήλθε ο όρος
«σαδισμός».
1904: Γεννιέται ο ηθοποιός και 5 φορές ολυμπιονίκης κολυμβητής Τζόνι Βαϊσμίλερ . Ως ηθοποιός ήταν ο πρώτος "Ταρζάν"
Ετικέτες
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η κλέφτικη ψυχή και η κλέφτικη διάνοια
Του Γιώργου Ι. Κωστούλα
gcostoulas@gmail.com
gcostoulas@gmail.com
Ο Ν. Μαραντζίδης, σε πρόσφατο άρθρο του,
μας θύμισε έναν ανθρωπολογικό μύθο, ο οποίος αποδίδει την ίδρυση του
Κράτους στη στιγμή που ένας περιπλανώμενος ληστής αποφάσισε να αλλάξει
τρόπο ζωής και ζήτησε από τους κατοίκους μιας κοινότητας να επιτρέψουν
σ’ αυτόν και στους άντρες του να εγκατασταθούν μόνιμα και νόμιμα στο
χωριό τους αναλαμβάνοντας τη συντήρησή του. Αυτός, ως αντάλλαγμα, θα
τους παρείχε προστασία από τους άλλους ληστές, που με τη δράση τους
μάστιζαν τη περιοχή.
Σύμφωνα με τον μύθο, η ιδέα αποδείχτηκε λειτουργική και ενθουσίασε τους κατοίκους.
Και ο ληστής όμως δεν βγήκε χαμένος. Του
έδιναν τα χρήματά τους, του ζητούσαν τη γνώμη του για θέματα ευταξίας
και κοινωνικής ειρήνης, κατέδιδαν σε αυτόν, και στους άνδρες του, τον
κακοήθη γείτονα που έκλεβε από την περιουσία τους. Σταδιακά ξεχάστηκε το
παρελθόν του ληστή, και αυτός απέκτησε μεγαλύτερη δύναμη και κύρος από
οποιονδήποτε άλλον πολίτη. Ο πρώην ληστής έγινε, χωρίς να αντιληφθεί
κανείς πώς ακριβώς, ανώτερος όλων και οι άνδρες του "μονιμοποιήθηκαν”.
Με τα χρόνια, αποφάσισε να αναμειχθεί περισσότερο στη ζωή των ανθρώπων.
Δεν περιοριζόταν στα θέματα της τάξης, αλλά ρύθμιζε σχεδόν ολόκληρη την
κοινωνική ζωή: την οικονομία και το εμπόριο, την εκπαίδευση, τις
μεταφορές. Με τα χρόνια, τα πράγματα εξελίχτηκαν. Κάποιες κοινωνίες
κατάφεραν να ευημερήσουν, ενώ κάποιες άλλες δεινοπαθούσαν από
αυταρχικούς ή σπάταλους πρώην ληστές που τους είχαν επιβληθεί
ολοκληρωτικά και δεν μπορούσαν να απαλλαγούν από αυτούς.
Μπορεί η ιστορία να είναι απολύτως
φανταστική. Όχι όμως για την Ελλάδα.
Στη χώρα μας ο ληστής ζει και
βασιλεύει 200 χρόνια τώρα, σηματοδοτώντας με την παρουσία του τη
δημιουργία και εξέλιξη του ελληνικού κράτους. Ενός κράτους που από την
πρώτη στιγμή ήταν παιδί και γέρος μαζί. Ένα νόθο, άτακτο νήπιο και
συνάμα ένας πρεσβύτης παμπόνηρος, που πολύ θα ήθελε να είναι
ανεξέλεγκτος, όπως ο ληστής της ιστορίας μας, ικανός να επιβάλλει το
δικό του χαράτσι σε χωριά ή σε προύχοντες, να εισβάλλει σε αρχοντόσπιτα,
να οργανώνει απαγωγές ομήρων ζητώντας λίτρα κοκ.
Σε μια εποχή που αλλού αχνοφαινόταν η
πάλη των τάξεων, εδώ ελλείψει τάξεων μαίνονταν η πάλη προνομιούχων
ατόμων, ομάδων, φατριών, παρατάξεων, μηχανισμών και πελατειών.
Φθονούντες και φθονούμενοι, όλοι μαζί θα αφήσουν να διαρρεύσει όλος
σχεδόν ο 19ος αιώνας με την απατηλή και δραματική υπόσχεση ότι η
ανεξαρτησία της πατρίδας θα έλυνε όλα τα προβλήματα.
Πρωταγωνιστής, φυσικά, με όλα τα
ληστρικά χαρακτηριστικά παρόντα εξαρχής, ο ξένος παράγοντας. Αυτός θα
πρωταγωνιστήσει κατά τα πρώτα βήματα του νεοσύστατου κράτους. Εκτός από
τον πρώτο λόγο στη μορφή του πολιτεύματος, οι τρεις μεγάλες δυνάμεις που
τον συγκροτούσαν, θα επωμισθούν, βολικότατα, όλες τις συμβατικές και
αναμενόμενες ευθύνες ενός ενήλικα προς ένα μικρό παιδί. Ήταν μεγάλες
και το νεοπαγές κράτος μικρό παιδί.
Τι άλλο μπορούσε να κάνει το
τελευταίο από το να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις των πρεσβυτέρων;
Σ΄αυτην την παιδικότητα εξάλλου θα φορτωθούν, έκτοτε, όλα τα ελαττώματα
των αυτοχθόνων.
Με την έλευση των ξένων αρχίζει και η
αλυσίδα της εξάρτησης. Με την άφιξη του Όθωνα, οι προστάτιδες δυνάμεις
θα εγγυηθούν την ανεξαρτησία και ακεραιότητα του νέου κρατιδίου, αλλά
και το πρώτο δάνειο. Η υπερχρέωση της χώρας είχε ήδη αρχίσει.
Από το άλλο μέρος, κάποια επίφαση λαϊκής
κυριαρχίας, που αποκρυσταλλώθηκε στο Σύνταγμα του 1844, δεν ήταν πάρα
μια μορφή εύσχημης υποδούλωσης σε ξένα συμφέροντα και ξένα τζάκια.
Περαιτερω, το πελατειακό σύστημα, απότοκο των πελατειακών σχέσεων που
προυπήρχαν του κράτους, θα υποκαθιστούσε σιγά σιγά την αυταπάτη της
"ελέω λαού κυριαρχίας”…
Στα ξένα τζάκια δε θα αργούσαν να
προστεθούν και τα ντόπια. Όπως είναι γνωστό, η απομάκρυση των Τούρκων
άφηνε πίσω της μια κάστα πάμπλουτων αρχόντων -στο Μοριά και μια
πανστρατιά, πανίσχυρων αρματολών-καπεταναίων στη Ρούμελη, που πολύ θα
ήθελαν να ασκήσουν για λογαριασμό τους τα τουρκικά "δικαιώματα” επί των
λαϊκών πληθυσμών. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε, εξάλλου ότι τόσο οι
κοτζαμπάσηδες, όσο και οι αρματολοί δεν ήταν, σε ένα βαθμό, πάρα όργανα
του οθωμανικού διοικητικού μηχανισμού.
Στις παραπάνω δυο ντόπιεςφατρίες δεν θα αργούσε να προστεθεί μια άλλη,
ξενόφερτη αυτή, από τον ελληνισμό της διασποράς, οι φαναριώτες: Θα
κατέλθουν στον αγώνα με την υπεροψία του αρχοντικού αίματος,
καλοσπουδαγμένοι, τρόφιμοι αριστοκρατικών αυλών, ξένοι προς τον τόπο, με
ξένη περιβολή, ξένη νοοτροπία και κυρίως συγκεκριμένα πολιτικά σχέδια.
Βρίθοντας από ανθρώπους των όπλων (οπλαρχηγοί) και του παρά
(κοτζαμπάσηδες), ο τόπος στερούνταν την πολιτική κεφαλήν που θα έθετε,
έστω και σκιώδεις, τις βάσεις του κρατικού μηχανισμού. Αλλάζοντας
φορεσιές, για να θυμηθούμε τη ρήση του Καποδίστρια: "το τουρκικό σαρίκι
με πίλονευρωπαικόν”, οι φαναριώτες δεν ήταν δύσκολο να διακρίνουν την
ευκαιρία διάκρισής τους στο κενό που παρουσίαζε ο τόπος: στη συγκρότηση
κεντρικής διοίκησης.
Η αφ’ υψηλού ενασχόληση των φαναριωτών
με τα κοινά θα αποτελέσει για οπλαρχηγούς και προεστούς, πεδίο μόνιμων
προστριβών. Όντας εθισμένοι σε ορίζοντα τοπαρχίας, η έννοια της
κεντρικής διοίκησης, υπεράνω προσωπικών συμφερόντων και τοπικών βλέψεων,
τούς ήταν ξένη, αδικαιολόγητη και βεβαίως ανεπιθύμητη.
Αλλά και μεταξύ τους, οι ντόπιες
δυνάμεις δεν θα αποφύγουν τις φαγωμάρες. Η παρουσία της στρατιωτικής
τάξης, που αρχικά ανέρχονταν απειλητικά, καθώς είχε πρωταγωνιστήσει στις
πολεμικές επιχειρήσεις, ενοχλούσε τους κοτζαμπάσηδες. Θα άφηναν αυτοί
περιουσίες και κεκτημένα δικαιώματα στα χέρια των χθεσινών κάπων τους;
Στην πορεία και οι κληρονόμοι τους,
ανταγωνιζόμενοι αλλήλους, θα πάρουν από τους ανιόντες τους κάποιες ιδέες
που εκείνοι είχαν για τον εαυτό τους, όπως για παράδειγμα, ότι ήταν
αδέσποτοι στην ανάπτυξη σχέσεων προστασίας και πατρωνίας και θα
πορευτούν εναλλασσόμενοι στην εξουσία, με οδηγό τις πελατειακές
δικτυώσεις και τις κομματικές, πλέον, αντιπαλότητες.
Απ΄αυτή την άποψη, η ρήση του Περικλή
Γιαννόπουλου ότι: "οι κλέφτες απελευθέρωσαν την Ελλάδα και οι γιοι των
κλεφτών την κατέστρεψαν”, δεν απέχει από την αλήθεια.
Για την ελευθερία
της πατρίδας χρειάστηκε να εκδηλωθεί η κλέφτικη ψυχή, ενώ για την
καταστροφή της ήταν αρκετό να δουλέψει η κλέφτικη διάνοια.
Ανάξιοι κατιόντες των αρχουσών τάξεων,
όπως σκιαγραφήθηκαν παραπάνω, θα συνέχιζαν το μεταπελευθερωτικό ολέθριο
έργο των πατέρων τους, έτσι που να διαψευσθεί ο Κοραής, οποίος, με μια
φράση του, φέρεται να εναποθέτει την ελπίδα για διάσωση της χώρας, στο
χρόνο:
Ετικέτες
ΕΛΛΑΔΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Όλοι μαζί δεν τα φάγαμε, αλλά όλοι μαζί βάλαμε το χεράκι μας για να πτωχεύσει η χώρα
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Toυ ΤΑΣΟΥ ΦΟΥΝΤΟΓΛΟΥ
Για να ΄μαστε συνεννοημένοι. Πείνα δε γνώρισε η γενιά μας. Αυτό μας έλειπε. Τα οικογενειακά τραπέζια μας ξεχειλίζανε
ντόπια κρέατα, ζυμαρικά, λαχανικά και όλων των λογιών τα φρούτα. Ίσως
στις μπανάνες υστερούσαμε λίγο, αλλά πήγαιναν που και που οι γονείς μας
στα Μπίτολα και επέστρεφαν με σακκούλες γεμάτες απο το εξωτικό αυτό
έδεσμα. Το 90% των διατροφικών μας αναγκών το καλύπταμε, ενώ και οι στερήσεις μας ήταν μετρημένες
και αυτές. Ίσαμε κάποιο αντικείμενο που είχε ο διπλανός συμμαθητής μας,
μια κασετίνα ας πούμε με τίποτα μαγνητάκια και πολλά κουμπιά, και όχι
εμείς.
Για τέτοιες γελοίες στερήσεις συζητάμε. Με μια πλεχτή καζάκα της
γιαγιάς και δυο ζευγάρια φόρμες από κάποιο πανέρι λαικής, έτσι φτιάξαμε
τα παιδικά μας χρόνια. Και αργότερα, στις εφηβείες, ήρθε και το καλό μας
τζιν, Levis κατά προτίμηση, άντε και κανα Diesel, στρωμένο στο μεσαίο
ράφι της ντουλάπας, ένα ζευγάρι αθλητικά της Nike, στο ράφι από κάτω,
και ένα γιλέκο, μαύρο, δερμάτινο και καλοσιδερωμένο στην κρεμάστρα από
πάνω. Για ένα ραντεβού, για μια έξοδο Σαββάτου, για μια υπόνοια ακριβής ζωής.
Και κάποιο θάμα, ας το χρεώσουμε στην Παναγιά την Φαρμακολύτρα, μας
έφτασε εως τις μέρες μας γερούς και καλοζωισμένους. Ούτε φυματικοί
γινήκαμε, ούτε κουτσοί, ούτε στραβοί, ούτε κανα κουσούρι πάνω μας να
ανοιγοκλείνει σαν φωτεινή επιγραφή. Δοξα σοι ο Θεός καλά είμαστε και
καλά φτάσαμε στο λιγάκι παρακάτω.
Και κάπου εκεί ήρθανε τα νήματα της εποχής, αυτά τα αόρατα, τα συφοριασμένα, και άρχισαν να μας κουνάνε όλους σε αλλόκοτους ρυθμούς. Και εμείς, μικροί κομπάρσοι,
βρεθήκαμε πάνω σε μια λαμπερή σκηνή, γεμάτη φώτα εκτυφλωτικά,
εντυπωσιακά σκηνικά, χορευτικά εξωτικής λαγνείας και δεν ξέραμε αν το
κούνημα γινότανε με χάρη ή αν ξεφτιλιζόμασταν και δεν το παίρναμε
χαμπάρι.
Αργότερα μάθαμε πως απλά ξεφτιλιζόμασταν καθώς
κουνιόμασταν σαν μπαλαρίνες τρίτης κλάσης. Το ΄νιωθες το κλίμα του
χοντροκομμένου γύρω σου.
Ο κύριος Μενέλαος, υπάλληλος καριέρας στο
Υπουργείο, μακρινός ξάδελφος του μπαμπά από την μεριά της μάνας του, και
μέσα σε λίγα χρόνια – καριέρας πάντα- ξεμύτισε στο χωριό με ένα μαύρο, πέντε μέτρα τζιπ, που το ζήλεψε ακόμα και ο πάντα εγκρατής πατέρας μου. Το κοίταζε όλο το χωριό και καμάρωνε για τον Μενέλαο που ξεκίνησε ξυπόλυτο αλητόπαιδο
από τον μαχαλά των Κασκουραίων και μέσα σε λιγότερο από μισό αιώνα –
καριέρας πάντα- κατάφερε να εξασφαλίσει τη δική του καλοπέραση, της
γενιάς που ζούσε δίπλα του και της γενιάς που θα ερχόταν στο κατόπι.
Ένα
Πάσχα θυμάμαι τον ρώτησε ο πατέρας:
– Κρατιέσαι καλά ξάδερφε. Πως τα κατάφερες, αλήθεια;
Ο ξάδερφος πήρε εκείνο το περισπούδαστο ύφος του ηλίθιου
που περνιέται για κάτι σημαντικό, ύφος τόσο οικείο στις μέρες μας που
δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια που να μην φιλοξενεί στο σπίτι της ένα
τουλάχιστον τέτοιο ύφος, και άρχισε να εκθειάζει το κόμμα που κατάλαβε γρήγορα την αξία του και τον προώθησε στα ρετιρέ της εξουσίας. Διευθύνων σύμβουλος σε δημόσιο οργανισμό.
– Καλά, ρε ξάδερφε. Και τι πτυχία έχεις εσύ
που σου άνοιξαν τέτοιες πόρτες; Εμείς με ένα πτυχίο των Οικονομικών και
ένα δεύτερο της Νομικής δεν καταφέραμε ποτέ μας να τις διαβούμε.
– Πτυχία; Α, ξάδερφε. Εδώ θα τα χαλάσουμε. Τι τα θες τα παλιόχαρτα;
Λες και αυτοί που τα είχαν προηγουμένως έκαναν κάτι σπουδαίο. Λοιπόν, άκου. Αυτό που μετράει εκεί έξω είναι να κατέχεις την επιστήμη του πεζοδρομίου.
Να γρικάς στα κρυφά τι λέει ο κόσμος στα καφενεία και τις παρέες του
και να έρχεσαι μετά εσύ, γαλαντόμος και κιμπάρης, και να του
ξεφουρνίζεις στα φανερά ό,τι θέλει να ακούσει.
Ο πατέρας τον κοιτούσε σιωπηλός. Όση ώρα ο ξάδερφος ξεφούρνιζε όλες αυτές τις ανοησίες ο πατέρας έριξε το βλέμμα του πέρα μακριά στα καβάκια που έζωναν το χωριό της μαμάς από παντού. «Κυπαρίσσια θέλανε να γίνουνε τα δύσμοιρα αλλά καβάκια μείνανε».
Χαμογέλασε και γύρισε στον ξάδερφο. Είχε αναψοκοκκινήσει
από την προσπάθειά του να πείσει τους συγγενείς που είχαν μαζευτεί γύρω
μας πως ένας χαζός δικαιούται να γίνει διευθύνων σύμβουλος ενός
δημόσιου οργανισμού και στο στόμα του είχαν αρχίσει να εμφανίζονται
εκείνα τα άσπρα στίγματα στις φαγωμένες, από τον χρόνο, γωνίες του , σαν
να προσπαθούσε η φύση να κολλήσει τα χείλη μεταξύ τους για να μην
ξεστομίζουνε βλακείες. Στο τέλος, βέβαια, έπεισε τους περισσότερους από
τους συγκεντρωμένους, οι οποίοι στο πρόσωπο του ξάδερφου έβλεπαν μια διέξοδο για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
«Αφού τα κατάφερε αυτός, χωρίς πτυχία, θα τα καταφέρουμε κι εμείς».
Και το μικρόβιο της καριέρας χωρίς προσόντα κόλλησε και τους επόμενους
και ήρθε η σειρά των μεθεπόμενων, μέχρι να προσβληθούν όλοι από αυτήν
την ανίατη αρρώστια που δεν σε πεθαίνει βέβαια, αλλά σε καταντά παράλυτο
στην σκέψη και υπερκινητικό στην πόζα.
Η εποχή είχε ρίξει πάνω μας την σκιά της και οι άνθρωποι που είχαν
λίγη παραπάνω εξουσία, σκιαγραφούσαν τις ζωές μας. Δεν ήταν εύκολο να
ξωκείλεις από εκείνη την ρότα στην οποία έμπαιναν όλοι και η οποία
καθόριζε το ποιος θα έπαιρνε το δικό του μερίδιο στην επιτυχία.
Σαν το προσπαθούσες σε κοιτούσαν όλοι σαν τον τρελό του χωριού -και εσύ διάολε δεν ήρθες στον κόσμο αυτό για να περνιέσαι για τρελός. Συνήθιζες σιγά σιγά όλο αυτό που συνέβαινε γύρω σου.
Πρώτα οι λέξεις άλλαζαν και κατόπιν το μυαλό. Και μετά οι εκφράσεις του προσώπου, οι συνήθειες, οι ηθικές, τα πάθη. Τίποτα δεν έμεινε όρθιο από όλον εκείνο τον χαμό.
Στην αρχή άνθρωποι σαν τον πατέρα μου πιστέψανε πως οι αλλαγές αυτές χρειάζονταν. Πως η ιστορία χρώσταγε σε πολλούς ανθρώπους μια κάποια ανταπόδοση
για τα χρόνια εκείνα που οι ζωές τους βολόδερναν σε ένα περιθώριο.
Υπήρχε μια σχετική ανοχή, ίσως και κάποια ελπίδα για αυτό που ερχότανε.
Τους έβλεπες τους ανθρώπους γύρω σου, με μια αψάδα στο πρόσωπο και μια αγένεια
στον λόγο, να γκρεμίζουν ό,τι είχε φτιαχτεί. Βγαίναν από τα περιθώρια
και διεκδικούσαν χώρους. Και αυτοί οι χώροι γίναν φέουδα. Και τα φέουδα
με τον καιρό έφτιαξαν μικρούς και ξιπασμένους φεουδάρχες.
Όλοι τους έφεραν και έναν τίτλο μιας κάποιας εξουσίας. Δεν υπήρχε παρέα
στην οποία να μην κοκορευόταν κάποιος Πρόεδρος και γειτονιά που να μην
φιλοξενούσε κάποιον αιρετό ή διορισμένο. Και όλοι τους μιλούσαν για την
Δημοκρατία και τα καλά της.
Της φόρτωσαν όλες τις ιδιοτέλειες του
ανθρώπου, όλα εκείνα τα καλά και τα συμφέροντα που ανοίγουν δρόμο μέσα
στο γενικό καλό και το χωρίζουν σε μικρά μικρά χωραφάκια, ώστε να μην
μπορεί αργότερα ούτε ένας δρόμος κοινής ωφελείας να ανοιχτεί, δίχως να
χρειαστούνε καμιά εκατοστί υπογραφές από τους μικρούς αυτούς ιδιοκτήτες.
Tέτοια Δημοκρατία έφτιαξαν. Να υπηρετεί το συμφέρον των πολλών, μα με μια έννοια αποκρουστική, χυδαία.
Γιατί το συμφέρον τους αυτοί, οι πολλοί, οι κραταιοί του Δήμου, το
μετρούσαν με τον παρά στην τσέπη, τα τετραγωνικά στο σπίτι και τα κυβικά
στην μηχανή του αυτοκινήτου. Όποιος τους τα εξασφάλιζε αυτά, με την κουτοπονηριά
ενός Μενέλαου, κατόχου διδακτορικού στις πεζοδρομήσεις, τον αποθέωναν
στην Αγορά και τις πλατείες. Και όποιος τολμούσε να τους τα στερήσει
έβλεπε το όνομα του πάνω σε ένα όστρακο να ξεχωρίζει. Και αυτό το κράτος
της λιπαρής γαστέρας, της κατανάλωσης και της επιδειξιομανίας το
ονομάσανε Δημοκρατία και έζησαν αυτοί καλά και οι επόμενοι την πτώχευση της χώρας.
Αλλά έχει δρόμο μέχρι εκεί. Γινήκανε πολλά που αξίζει να τα αφηγηθούμε.
Το κακό ξεκίνησε από...
Ετικέτες
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ,
ΦΟΥΝΤΟΓΛΟΥ,
ΨΕΥΤΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η λούμπεν μετριότητα
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ
Στην συλλογική μας συνείδηση η μετριότητα συχνά ταυτίζεται με το
δημοκρατικό. Και αυτό συμβαίνει επειδή η μετριότητα αντιστοιχεί στο
«μέσο όρο», δηλαδή σε αυτό που είναι πλειοψηφικό. Ειδικά στην πολιτική,
τα τελευταία χρόνια η μετριότητα επιδεικνύεται ως προσόν, καθώς
εφάπτεται του λαϊκού.
Οι άνθρωποι συμπαθούν πιο εύκολα αυτό που βρίσκεται κοντά τους. Και
αν αυτή η προδιάθεση κλειδωθεί με ιδεοληπτικά αντανακλαστικά, τότε
καταλαβαίνεις για ποιο λόγο στην Ελλάδα θεωρούμε αποδεκτό να
καταλαμβάνουν δημόσια αξιώματα ανεπάγγελτοι, ημιμαθείς ερασιτέχνες, ενώ
εκδηλώνουμε αποστροφή για τραπεζίτες, τεχνοκράτες, επιχειρηματίες. Κάπως
έτσι, ο Πρωθυπουργός δηλώνει, με υπερηφάνεια, ότι οι συνεργάτες του
είναι λαϊκοί άνθρωποι όπως ο Νίκος Καρανίκας και όχι πτυχιούχοι του
Harvard. Για τον ίδιο λόγο παρατηρούμε ότι όλο και περισσότερα στελέχη,
ειδικά στο χώρο της Αριστεράς, πολιτεύονται επιδεικνύοντας λαϊκές
καταβολές και δράσεις, βάζοντας στην άκρη τα ακαδημαϊκά προσόντα, τα
οποία, μεταξύ μας, δεν έχουν πλέον και ιδιαίτερη σημασία. Δείτε
προσεκτικά ποιοι κάθονται σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής και
αξιολογήστε αναλόγως το κριτήριο και την αισθητική του κυρίαρχου λαού.
Ελάτε τώρα να παρατηρήσουμε τι έχει συμβεί τις προηγούμενες ημέρες, κυρίως στα social media.
H επίθεση κατά του Λουκά Παπαδήμου, από τη μία
ανέσυρε τις παλαιότερες, περί «χούντας», αναφορές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και από
την άλλη άνοιξε ένα νέο κύκλο πολεμικής κριτικής κατά του πρώην
Πρωθυπουργού. Μεγάλο κομμάτι του social media κοινού θυμήθηκε τα περί
«δοτού Πρωθυπουργού» (ασχέτως αν τον εξέλεξε η Βουλή), που έλαβε σκληρά
μέτρα και κατέστειλε βίαια τη λαϊκή αντίδραση. Αν βέβαια θέλεις να βρεις
τον Πρωθυπουργό που έλαβε τα πιο σκληρά μέτρα, περιέκοψε την Πρόνοια
και τις συντάξεις και δέσμευσε για έναν αιώνα τη δημόσια περιουσία, δεν
αρχίζεις από τον Παπαδήμο. Και όσον αφορά τα ΜΑΤ του Παπαδήμου, κρατήστε
μικρό καλάθι μην τυχόν και τα ΜΑΤ του Τσίπρα βρεθούν μπροστά σε
αντίστοιχες καταστάσεις. Όμως σημασία έχει ότι ο Παπαδήμος ήταν
τραπεζίτης. Και το πλειοψηφικό κομμάτι της κοινωνίας μας εκτιμά τον
Πολάκη και αποστρέφεται τον Παπαδήμο. Διόλου παράλογο. Κατανοητό και
αναμενόμενο.
Στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με εντυπωσίασε κάτι άλλο,
πέρα από την απλοϊκή προσέγγιση προς το πρόσωπο – δεν μπορείς να έχεις
μόνο θετική ή μόνο αρνητική γνώμη για προσωπικότητες όπως ο Μητσοτάκης.
Δεν με εντυπωσίασε τόσο η αναμενόμενη δόση εμετικών σχολίων για ένα
νεκρό, όσο η έλλειψη διάθεσης για σύγκριση με το παρελθόν. Αν το
Κοινοβούλιο είναι το βασικό πεδίο πολιτικής έκφρασης, ο θάνατος του
Μητσοτάκη μας δίνει την ευκαιρία ξαναδούμε πού έχει διολισθήσει το
επίπεδο του κοινοβουλευτισμού. Για να το πω αλλιώς, με ελάχιστες
εξαιρέσεις από το παρελθόν και το παρόν, η παρούσα σύνθεση της Βουλής
δεν θα μπορούσε να καταλάβει τα έδρανα σε προηγούμενες δεκαετίες.
Τώρα θα σηκωθεί κάποιος και θα πει ότι οι προηγούμενες δεκαετίες και
κοινοβουλευτικές συνθέσεις έφεραν τη χώρα εδώ που είναι σήμερα.
Σωστό.
Πλην όμως της επέτρεψαν να ζήσει και τη μεγαλύτερη περίοδο ομαλότητας
και ευημερίας στην ιστορία της. Η Ελλάδα πέρασε τα καλύτερα της χρόνια
στα χέρια εκείνων που σήμερα αφορίζει.
Εντάξει, είναι γνωστό ότι η σύνθεση και η λειτουργία της Βουλής
αντιπροσωπεύουν πιστά την κοινωνία. Τα social media σε βοηθούν να το
καταλάβεις πιο εύκολα. Διαβάζεις κάτι και μετά βλέπεις τι ψηφίζει αυτός
που το έγραψε. Για αυτό και...
Ετικέτες
ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ,
ΑΡΙΣΤΕΡΑ,
ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Στο μυαλό του Νίκου Καρανίκα
Στα χρόνια της μεταπολίτευσης αναπτύχθηκε ένα είδος αριστερής γραφής η οποία, σε αντίθεση με τη Γραμμική Β που αποκρυπτογράφησε ο Μάικλ Βέντρις, ουδείς ενδιαφέρθηκε μέχρι στιγμής να αποκρυπτογραφήσει. Εύχομαι και ελπίζω ότι οι αιώνες του μέλλοντος, αν υπάρξουν, θα αναλάβουν το άχαρο τούτο έργο. Προς το παρόν αρκούμαι να παραθέσω ορισμένα συμπεράσματα, αμιγώς εμπειρικά τα οποία επ’ ουδενί διεκδικούν επιστημονικές περγαμηνές.
Τη γραφή αυτή λέγεται πως την εισήγαγαν στην ελληνική ορισμένα φύλα που είχαν μετοικίσει εις Παρισίους κατά τη διάρκεια της επαράτου και επέστρεψαν οίκαδε άμα τη καταρρεύσει της. Εκεί, εκτός από τις επαναστατικές εργασίες στις οποίες διέπρεψαν, βρήκαν και τον χρόνο να διαφωτισθούν. Διάβασαν Αλτουσέρ, σημειολογία, γαλουχήθηκαν στα μυστικά της εβδόμης τέχνης από τα «Τετράδια του Κινηματογράφου» και οι πιο προχωρημένοι βυθίστηκαν στον Λακάν και κατόπιν στον Ντεριντά.
Γνωρίζοντας, ως Ελληνες, ότι η σοφία αποτελείται από λέξεις, αλίευσαν όσες τους εντυπωσίασαν με τη σπανιότητά τους, κυρίως δε με την πλήρη απουσία σημασίας και, όταν επέστρεψαν, έστησαν το εμπόριό τους αποδίδοντάς τες με ελληνικούς χαρακτήρες. Οταν δεν μπορούσαν να βρουν καμιά απ’ αυτές τις λέξεις στα κλασικά λεξικά, όπως Robert ή Larousse, ενθουσιάζονταν με την πρωτοτυπία της. Η αριστερή γραφή της μεταπολίτευσης συνίσταται στην παράθεση τέτοιων λέξεων σε προτάσεις που μπορεί να μη βγάζουν νόημα, επειδή όμως δεν βγάζουν νόημα θεωρούνται απαύγασμα της προοδευτικής σκέψης. Διότι, ως γνωστόν, η παραγωγή νοήματος είναι μέσον καταπίεσης.
«Δεν εννοώ τις διαδηλώσεις γιατί αυτό μπορεί να είναι και διαπροσωπικές σχέσεις εκτός από φετίχ... Οι απογοητεύσεις είναι εγωισμοί που δεν ταιριάζουν στο συλλογικό άτομο, ενώ συμπυκνώνει (sic) τη μικροαστική ερμηνεία των ικανοποιήσεων... Η κυβέρνηση παλεύει να βγάλει τη χώρα από την κρίση κι αυτό δεν το αντιλαμβάνεται ο μικροαστός που το ερμηνεύει από τη μάχη των απολαβών που απολαμβάνει γενικά... Η Αριστερά δεν υποκύπτει στην ομοιότητα των δομών... Υπεράσπιση αξιών που δεν γίνονται γραφειοκρατίες που τις φετιχοποιεί μέσα από οργανισμούς κομματικούς... Προχωράμε για να νικήσουμε και όχι για να κάνουμε επίδειξη ένδυσης...»
Πρόκειται για φράσεις από άρθρο του Νίκου Καρανίκα, του γνωστού συμβούλου του πρωθυπουργού, που διάβασα σε ανάρτηση του φίλου Τέλη Σαμαντά στο FB.
Το τουρλουμπούκι στο βασανισμένο μυαλό του παιδιού μάς επισημαίνει πως οι βλάβες που επέφερε η αριστερή γραφή της μεταπολίτευσης δεν είναι περαστικές.
Πόσα ποιήματα, πόσα θεατρικά και πόσες ταινίες έχουν γίνει κάπως έτσι;
Αναρωτιέμαι μόνον...
Ετικέτες
ΑΡΙΣΤΕΡΑ,
ΓΡΑΦΙΚΟΙ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η μαύρη αριστερά
Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ
Τον
Μητσοτάκη τον είχα κοροϊδέψει πολλές φορές και τις περισσότερες από
αυτές με μάλλον χοντρό τρόπο που είχε να κάνει με την ηλικία και τη
σχέση του με τον θάνατο. Και πολύ καλά έκανα.
Την ημέρα που πέθανε δεν είχα καμία διάθεση να τον κοροϊδέψω.
Τον Λουκά τον Παπαδήμο και την κυβέρνηση του την είχα επίσης κοροϊδέψει (όχι όσο θα ήθελα μιας και κράτησε λίγο). Και πολύ καλά έκανα.
Την ημέρα που έσκασε βόμβα στα χέρια του δεν είχα καμία διάθεση να τον κοροϊδέψω. Και μου φάνηκε πολύ περίεργο που κάποιοι συμπολίτες μου βρηκαν την όρεξη να γελάσουν με ένα θύμα απόπειρας δολοφονίας και έναν νεκρό λίγων ωρών. Ακόμα περισσότερο μου έκανε εντύπωση η διάθεση κάποιων άλλων να πανηγυρίσουν. (Φαντάζομαι πως και για αυτούς η απροθυμία να κάνω χαβαλέ με νεκρούς ή παραλίγο νεκρούς και να πανηγυρίζω που πέθαναν ή πήγαν στο νοσοκομείο το ίδιο περίεργη θα φαίνεται.)
Αυτό που πια δεν μου κάνει εντύπωση είναι πως οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι μόνο ακροδεξιοί πατριδολάγνοι ή ναζί συνωμοσιολόγοι, αλλά είναι και αριστεροί. Και δεν μου κάνει εντύπωση γιατί τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι αριστεροί συμπολίτες μου κάνουν αγώνα να πείσουν τον λεξικογράφο του μέλλοντος να βάλει ως συνώνυμο της λέξης «αριστερός» και τη λέξη «σκατόψυχος». Και προσπαθώ να καταλάβω γιατί το κάνουν.
Η σχέση των ακροδεξιών με τις λέξεις που έχουν για πρώτο συνθετικό τη λέξη σκατά είναι παλιά και γνωστή. Κάθε προσπάθεια έκφρασης τους άλλωστε, περισσότερο με άνοιγμα καπακιού βόθρου μοιάζει παρά με συγκροτημένο λόγο. Το να είναι οι ακροδεξιοί σκατόψυχοι, το να πανηγυρίζουν και να γελούν ακροδεξιοί με θανάτους και απόπειρες δολοφονίας πολιτικών τους αντιπάλων είναι τοσο ταιριαστό όσο ο αγκυλωτός σταυρός στο μπράτσο του Κασιδιάρη.
Οι αριστεροί όμως; Τι ακριβώς ζήλεψαν από την άκρα δεξιά και γιατί προσπαθούν τόσο να της μοιάσουν;
Η αλήθεια είναι πως...
Την ημέρα που πέθανε δεν είχα καμία διάθεση να τον κοροϊδέψω.
Τον Λουκά τον Παπαδήμο και την κυβέρνηση του την είχα επίσης κοροϊδέψει (όχι όσο θα ήθελα μιας και κράτησε λίγο). Και πολύ καλά έκανα.
Την ημέρα που έσκασε βόμβα στα χέρια του δεν είχα καμία διάθεση να τον κοροϊδέψω. Και μου φάνηκε πολύ περίεργο που κάποιοι συμπολίτες μου βρηκαν την όρεξη να γελάσουν με ένα θύμα απόπειρας δολοφονίας και έναν νεκρό λίγων ωρών. Ακόμα περισσότερο μου έκανε εντύπωση η διάθεση κάποιων άλλων να πανηγυρίσουν. (Φαντάζομαι πως και για αυτούς η απροθυμία να κάνω χαβαλέ με νεκρούς ή παραλίγο νεκρούς και να πανηγυρίζω που πέθαναν ή πήγαν στο νοσοκομείο το ίδιο περίεργη θα φαίνεται.)
Αυτό που πια δεν μου κάνει εντύπωση είναι πως οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι μόνο ακροδεξιοί πατριδολάγνοι ή ναζί συνωμοσιολόγοι, αλλά είναι και αριστεροί. Και δεν μου κάνει εντύπωση γιατί τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι αριστεροί συμπολίτες μου κάνουν αγώνα να πείσουν τον λεξικογράφο του μέλλοντος να βάλει ως συνώνυμο της λέξης «αριστερός» και τη λέξη «σκατόψυχος». Και προσπαθώ να καταλάβω γιατί το κάνουν.
Η σχέση των ακροδεξιών με τις λέξεις που έχουν για πρώτο συνθετικό τη λέξη σκατά είναι παλιά και γνωστή. Κάθε προσπάθεια έκφρασης τους άλλωστε, περισσότερο με άνοιγμα καπακιού βόθρου μοιάζει παρά με συγκροτημένο λόγο. Το να είναι οι ακροδεξιοί σκατόψυχοι, το να πανηγυρίζουν και να γελούν ακροδεξιοί με θανάτους και απόπειρες δολοφονίας πολιτικών τους αντιπάλων είναι τοσο ταιριαστό όσο ο αγκυλωτός σταυρός στο μπράτσο του Κασιδιάρη.
Οι αριστεροί όμως; Τι ακριβώς ζήλεψαν από την άκρα δεξιά και γιατί προσπαθούν τόσο να της μοιάσουν;
Η αλήθεια είναι πως...
Ετικέτες
ΑΡΙΣΤΕΡΑ,
ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΣ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Για τον «Μινώταυρο του Φιλελευθερισμού» μίλησε ο Πρ. Παυλόπουλος στην κηδεία Μητσοτάκη
Του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ
«… είθε το χώμα της Κρήτης που θα σε σκεπάσει, χώμα ιερό και
ευλογημένο, στο οποίο εξουδετερώθηκε ο Μινώταυρος του Φιλελευθερισμού,
να είναι ελαφρύ…».
Η φράση αυτή, με την οποία ο Προκόπης Παυλόπουλος
θέλησε να αποχαιρετίσει τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, δεν πέρασε φυσικά
απαρατήρητη.
Η αναφορά του Προκόπη Παυλόπουλου έκανε πολλούς από τους
παριστάμενους στη νεκρώσιμη ακολουθία, να κοιταχτούν εκείνη τη στιγμή
μεταξύ τους με αμηχανία, ενώ ένας ελαφρύς ψίθυρος απλώθηκε από άκρη σε
άκρη στην Μητρόπολη Αθηνών.
Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, η αναφορά του Προέδρου της
Δημοκρατίας έγινε εκ παραδρομής από κεκτημένη ταχύτητα και δεν είχε
σκοπό να προσβάλει την μνήμη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, φέρνοντας στο
επίκεντρο ένα θέμα για το οποίο κανείς δεν έπρεπε να μιλήσει αυτές τις
μέρες.
Θετική πάντως ήταν η αντίδραση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, ο
οποίος μόλις άκουσε την αναφορά του Προκόπη Παυλόπουλου σήκωσε τη δεξιά
γροθιά του σε ένδειξη αποχαιρετισμού ενώ ταυτόχρονα αγκάλιασε τον πρώην
πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.
Ετικέτες
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΑΤΙΡΑ
ΤΣΟΓΛΑΝΟΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΑΝ: Φοιτήτρια του ΕΜΠ σβήνει συνέχεια αυτά που γράφει ο καθηγητής στον πίνακα (video)
#ΕΜΠεριστατωμένηΜαλακία7904 (Αρχιτεκτόνων 3ο)
26 Μαΐου 2017, ώρα 11.35
Την ώρα που κανονικά θα ξεκινούσε το μάθημα της Πολεοδομίας 2 σ’ ένα από τα αμφιθέατρα του κτ. Αβέρωφ. Μια ομάδα ατόμων εμπόδισε την διεξαγωγή του μαθήματος. Ο λόγος ήταν η ομιλία της καθηγήτριας εγκληματολογίας Ζαραφωνίτου της Παντείου, με της οποίας τις απόψεις, περί μεταναστών, διαφωνούσαν όπως, φαίνεται και με το σχετικό κείμενο που μοίρασαν στους φοιτητές.
Για να αποτραπεί η διεξαγωγή του μαθήματος έβαλαν πολύ δυνατά μουσική, σε δυο μεγάλα ηχεία που έφεραν μαζί τους, έξω από το αμφιθέατρο.
Ένας από τους υπευθύνους καθηγητές του μαθήματος, καθ. Μπελαβίλας, προσπαθούσε να γράψει στον πινάκα της αίθουσας, για να απευθυνθεί προς τους φοιτητές, αφού η ένταση της μουσικής δεν του επέτρεπε να ακουστεί. Η ενεργεία του, όμως απετράπη από μια κοπέλα, η οποία έσβηνε απευθείας ότι αυτός έγραφε και μετά προσπάθησε και να του πάρει τον μαρκαδόρο.
Το όλο σκηνικό...
26 Μαΐου 2017, ώρα 11.35
Την ώρα που κανονικά θα ξεκινούσε το μάθημα της Πολεοδομίας 2 σ’ ένα από τα αμφιθέατρα του κτ. Αβέρωφ. Μια ομάδα ατόμων εμπόδισε την διεξαγωγή του μαθήματος. Ο λόγος ήταν η ομιλία της καθηγήτριας εγκληματολογίας Ζαραφωνίτου της Παντείου, με της οποίας τις απόψεις, περί μεταναστών, διαφωνούσαν όπως, φαίνεται και με το σχετικό κείμενο που μοίρασαν στους φοιτητές.
Για να αποτραπεί η διεξαγωγή του μαθήματος έβαλαν πολύ δυνατά μουσική, σε δυο μεγάλα ηχεία που έφεραν μαζί τους, έξω από το αμφιθέατρο.
Ένας από τους υπευθύνους καθηγητές του μαθήματος, καθ. Μπελαβίλας, προσπαθούσε να γράψει στον πινάκα της αίθουσας, για να απευθυνθεί προς τους φοιτητές, αφού η ένταση της μουσικής δεν του επέτρεπε να ακουστεί. Η ενεργεία του, όμως απετράπη από μια κοπέλα, η οποία έσβηνε απευθείας ότι αυτός έγραφε και μετά προσπάθησε και να του πάρει τον μαρκαδόρο.
Το όλο σκηνικό...
Ετικέτες
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΩΝ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΑΙΔΕΙΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΤΣΟΓΛΑΝΟΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΑΝ: Όταν τρεις 14χρονοι καταδικασμένοι σε 80 ώρες κοινωνικής εργασίας στο μυαλό του Γαβρόγλου γίνονται Γιάννης Αγιάννης
Του Αντώνη Πανούτσου
Ο Κώστας Γαβρόγλου έχει δείξει ότι
μπορεί να εντυπωσιάσει σε επιδόσεις λαϊκισμού.
Η απόφαση να καταργήσει
τις πανελλήνιες εισαγωγικές στα ΑΕΙ, θα μπορούσε να δημιουργήσει κάποια
προβλήματα όταν 80 χιλιάδες θα μπορούσαν να γίνουν πρωτοετείς στην
ιατρική. Η σκέψη των μεταπτυχιακών στα ΤΕΙ αποσυνέδεσε τα διδακτορικά με
την ανώτατη παιδεία. Αφήνοντας περιθώρια διδακτορικά να δίνουν όχι μόνο
τα λύκεια και τα γυμνάσια αλλά και οι παιδικοί σταθμοί.
Στα ελαφρυντικά
του Κώστα Γαβρόγλου καταλογίζεται ότι συνεργάζεται με τον Κώστα
Ζουράρι.
Στα επιβαρυντικά ότι σε λίγο θα τον έχει ξεπεράσει.
Η προχθεσινή ανακοίνωση του υπουργείου
Παιδείας για την ποινή 80 ωρών κοινωνικής εργασίας σε τρεις μαθητές του
1ου γυμνασίου Ρεθύμνου που μετείχαν πέρυσι σε καταλήψεις δεν ήταν μόνο
παράνομη, εξοργιστική. Ηταν και απελπιστικά ανόητη.
«Το υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και
Θρησκευμάτων, με αφορμή την καταδικαστική απόφαση σε κοινωνική εργασία
τριών μαθητών του 1ου Γυμνασίου Ρεθύμνου που πήραν μέρος στις καταλήψεις
του περασμένου Σεπτεμβρίου, θεωρεί απαράδεκτη την αντιμετώπιση των
μαθητών από την πλευρά του διευθυντή του σχολείου που προκάλεσε την
εισαγγελική παρέμβαση χωρίς να έχουν διαπιστωθεί φθορές εντός του
σχολείου» που ανέφερε η ανακοίνωση δημιουργούσε το εξής σκεπτικό. Ότι οι
γυμνασιάρχες πρέπει να περιμένουν να γίνουν καταστροφές και αφού γίνουν
και τις βρουν αρκούντως ικανοποιητικές να καλούν την αστυνομία.
Γνωρίζοντας ότι τις ζημιές θα πληρώσουν τα κορόιδα που λέγονται
φορολογούμενοι.
Επίσης η ανακοίνωση δημιουργεί το ερώτημα τι σημαίνει
«απαράδεκτη συμπεριφορά». Είναι κάτι σαφές που τιμωρείται από το
δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα ή κάτι επαναστατικό και όμορφο που υπάρχει στις
ευαισθησίες του υπουργού;
Με την ανακοίνωση στη συνέχεια να γίνεται
ακόμα καλύτερη.
«Υπερβολική κρίνεται και η απόφαση των
δικαστικών αρχών που εξάντλησαν την αυστηρότητά τους στιγματίζοντας
14χρονα παιδιά εφ’ όρου ζωής, επειδή συμμετείχαν σε μια κατάληψη». Εδώ
δεν έχουμε υπουργό παιδείας αλλά κριτή στο Dancing with the Judges, που
βαθμολογεί τις δικαστικές αποφάσεις. Η κρίση βέβαια σε δικαστικές
αποφάσεις από έναν υπουργό είναι σαφής επέμβαση στη δικαιοσύνη και
προσπάθεια επηρεασμού μελλοντικών αποφάσεων. Αλλά ούτως ή άλλως ο
Γαβρόγλου πρέπει να έχει μια περίεργη αντίληψη για τη δικαιοσύνη. Η
προτροπή του στον Σταύρο Κοντονή «να επανεξετάσει τα σχετικά άρθρα του
ποινικού κώδικα που αναφέρονται σε παρόμοιες περιπτώσεις, ώστε να
αποφευχθούν στο μέλλον ανάλογες καταδίκες» σημαίνει ότι πιστεύει ότι οι
υπουργοί δικαιοσύνης έχουν τον ποινικό κώδικα και σκέπτονται ποια άρθρα
τους αρέσουν. «Ωραίο αυτό το άρθρο με τα δικαιώματα των αλληλέγγυων Θα
πω στους δικαστές να βάλουν σελιδοδείκτη και όποτε μπορούν να το
εφαρμόζουν». «Πω, πω χάλια αυτό με τις καταλήψεις. Θα τους πω να σκίσουν
την σελίδα».
Το πιο συγκινητικό όμως σημείο της
ανακοίνωσης είναι εκεί που...
Ετικέτες
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΩΝ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΑΙΔΕΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Σαν σήμερα (1/6/ΧΧΧΧ)
1495: Η πρώτη καταγεγραμμένη παραγωγή σκοτσέζικου ουίσκι, από τον μοναχό Τζον Κορ.
1938: Πρωτη κυκλοφορία του κόμικ με ήρωα τον Σούπερμαν.
1941: Λήγει η Μάχη της Κρήτης, με την κατάληψη όλου του νησιού από τους Γερμανούς.
1967: Κυκλοφορεί το αριστουργηματικό άλμπουμ των Beatles «Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band».
1265: Γεννιέται ο εθνικός ποιητής της Ιταλίας Ντάντε Αλιγκιέρι, γνωστότερος στην Ελλάδα ως Δάντης
1815: Γεννιέται ο πρώτος Βασιλιάς των Ελλήνων Όθων (Βίτελσμπαχ)
1926: Γεννιέται η Μέριλιν Μονρόε
1981: Πεθαίνει ο λαικός τραγουδιστης Χρηστάκης (Χρήστος Σύρπος το πραγματικό του όνομα
2002: Πεθαίνει η Κάκια Αναλυτή
Ετικέτες
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
































